โลกหมื่นมิติ

   “ผมรู้ว่าพวกคุณสงสัยแต่นี้คือหนึ่งในความสามารถของทักษะระดับG และความสามารถของมันก็คือมันสามารถดูดซับทักษะที่ไม่เกินระดับGจากศพที่ตายไม่เกิน10นาทีให้กลับมาเป็นหินปลุกพลังได้และที่สำคัญโอกาสสำเร็จในการใช้หินปลุกพลังเหล่านี้ก็สูงกว่า50เปอร์เซ็นต์อีกด้วย”ไผ่อธิบายให้ทั้งสี่คนฟังเมื่อเห็นท่าทางสงสัยแต่ไม่กล้าถาม

   ที่ไผ่กล้าบอกความลับทักษะของตนให้ทั้งสี่ฟังก็เพราะค่าความภักดีที่ทั้งสี่คนมีต่อเขา เขาจึงไม่กลัวว่าทั้งสี่คนจะทรยศในส่วนของการถูกอ่านความทรงจำเรื่องนั้นไผ่ก็ไม่กลัวเช่นกัน 

   เพราะตัวตนระดับจันทราขึ้นไปที่ติดตามไผ่ทุกคนจะมีผนึกอยู่ซึ่งถ้ามีคนบังคับอ่านความทรงจำของพวกเขาความทรงจำทั้งหมดของพวกเขาจะหายไปทันที

   “อะไรนะ”ทั้งสี่คนตะโกนออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจเมื่อได้ยินคำพูดของไผ่

   “มันจะท้าทายสวรรค์เกินไปแล้ว”มงคลพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

   “นายน้อยบอกเรื่องนี้กับพวกเราจะดีหรอคะ”ธาราเอยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

   “ไม่เป็นไรไม่มีอะไรต้องปิดบังเพราะผมไว้ใจพวกคุณ ว่าแต่ค่ายกลวางเสร็จแล้วใช้ไหม”ไผ่ตอบด้วยรอยยิ้มพร้อมกับถามออกไป

   “เรียบร้อยแล้วค่ะนายน้อย”เมื่อได้ยินคำถามธารารีบตอบกลับทันที

   “เช่นนั้นเราไปเอากุญแจของดินแดนลึกลับแห่งนี้กันเถอะเราจะได้ย้ายประตูทางเข้าไปไว้ที่คฤหาสน์ของเรา”ไผ่เอยจบก็เดินนำไปยังใจกลางของมิติลึกลับแห่งนี้ทันที

   ทั้งสี่คนเดินตามพร้อมกับมองไปที่แผ่นหลังของไผ่ด้วยแววตาซาบซึ้งคำพูดของไผ่เมื่อครู่มันทำให้พวกเขามีความสุขอย่างมากเพราะการได้รับความไว้วางใจขนาดนี้จากไผ่จะไม่ให้พวกเขาดีใจและดีความสุขได้ยังไง

   บนแท่นหินที่ใจกลางของมิติลึกลับไผ่เอื้อมมือไปหยิบเอาหินปลุกพลังสีทองขึ้นมาจากนั้นก็หยดเลือดลงไป หินปลุกพลังสีทองระเบิดออกจากนั้นละอองแสงพุ่งเข้ามาหลอมรวมเข้ากับร่างกายของไผ่

   เพราะการมีต้นไม้แห่งการรู้แจ้งทำให้ไผ่โอกาสสำเร็จในการใช้หินปลุกพลังคือ100%

   ไผ่ค่อยๆลืมตาขึ้นด้วยรอยยิ้มพร้อมกับเอยขึ้น “ทักษะระดับSSS ทักษะการตรวจสอบ มันเป็นทักษะระดับเดียวกับหินปลุกพลังก่อนหน้านี้สินะเพียงแต่มันมีระดับสูงกว่าเท่านั้น”

   ทักษะระดับSSSของไผ่จะสามารถตรวจสอบสมบัติ สมุนไพรหรืออื่นๆทั้งหมดที่มีระดับต่ำกว่าระดับG หรือก็คือสามารถตรวจสอบคุณสมบัติของสมบัติและสมุนไพรทั้งหมดที่มีระดับตั้งแต่F-SSSได้

   จากนั้นไผ่ก็มองไปที่ลูกบอลแสงสีทองที่ลอยอยู่ด้านบนแท่นหิน ไผ่เอื้อมมือขึ้นไปหยิบขึ้นมาเอาลูกบอลแสงสีทองขึ้นมามองสำรวจอยู่สักพักก่อนจะเก็บเข้ากล่องหยกแล้วส่งให้กับธารา

   “ที่นี่ไม่มีอะไรแล้ว พวกเรากลับไปเตรียมตัวกันเถอะ”ไผ่พูดจบก็พาทั้งสี่คนกลับเดินออกจากมิติลึกลับไป

   หลังจากที่ทั้งห้าคนก้าวออกมาจากมิติลึกลับแล้วประตูมิติก็ปิดตัวลงทันที สาเหตุก็เพราะว่ากุญแจสำหรับเปิดปิดประตูมิติถูกไผ่ปิดการใช้งาน

   ระยะทางจากถ้ำที่พวกเขาอยู่นั้นห่างจากเมืองทะเลครามของพวกเขาเกือบ500กิโลเมตรด้วยความเร็วของไผ่น่าจะต้องใช้เวลาเกือบครึ่งวันกว่าจะกลับถึงเมือง

   ในระหว่างที่ทั้งห้าคนวิ่งผ่านป่าขนาดใหญ่ พวกเขาก็ได้ยินเสียงการต่อสู้เกิดขึ้นด้านหน้า

   “ไปดูกันเถอะ” ไผ่เอยพร้อมทั้งเปลี่ยนทิศทางวิ่ง

   “ประตูมิติแตกงั้นรึ เผ่าออร์คและเผ่าเอลฟ์กระหายเลือดอย่างนั้นรึ” ไผ่พูดขึ้นด้วยความสนใจเมื่อพวกเขามาถึงแล้วเห็นการต่อสู้ของยักษ์ตัวสีเขียวสูงกว่า5เมตรและสิ่งมีชีวิตที่มีรู้ร่างคล้ายมนุษย์แต่มีหูยาวและผิวสีแดง

   “น่าเสียดายที่เป็นเผ่าเอลฟ์กระหายเลือดถ้าเป็นเผ่าเอลฟ์เลือดบริสุทธิ์สมบัติด้านในคงจะล้ำค่าไม่น้อย”มงคลพูดขึ้นด้วยสีหน้าผิดหวัง

   “อย่าผิดหวังไปเลย พวกคุณอย่าลืมสิว่ามันยังมีเผ่าออร์คอยู่ด้วยและเผ่านี้ขึ้นชื่อว่าเป็นพวกชอบสะสมสมบัติที่สำคัญคือพวกมันแข็งแกร่งไม่น้อย ผมคิดว่าด้านในดินแดนลึกลับนั่นพวกมันจะต้องสะสมสมบัติเอาไว้ไม่น้อยแน่นอน ”ไผ่พูดด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าของมงคล

   “พวกมันมีระดับจันทรารวมกันเกือบ10ตัว ผมคิดว่าด้านในจะต้องมีระดับดาราอยู่อย่างแน่นนอน ถ้าเป็นแบบนั้นพวกเราคงจะไม่สามารถทำอะไรได้”ธารามองไปรอบๆแล้วเอยขึ้นมา

   ทุกคนได้ยินต่างพยักหน้าเห็นด้วย

   “ผมรู้ว่าพวกคุณกังวลอะไร ผมได้แจ้งไปยังทุกคนให้เดินทางมาที่นี่แล้วรวมทั้งเพชรและพลอยด้วย”ไผ่พูดด้วยรอยยิ้ม

   ตั้งแต่มาถึงไผ่ก็สัมผัสได้ถึงออร่าของพวกมันแล้ว แม้จะบอกไม่ได้ว่าพวกมันอยู่ในระดับไหนแต่จะต้องไม่ต่ำกว่าระดับเพชรอย่างแน่นอนและไผ่ยังสัมผัสได้ถึงออร่าที่แข็งแกร่งกว่านั้นอยู่ด้วย หลังจากที่ประเมินดูแล้วไผ่จึงตัดสินใจเรียกคนอื่นๆมา

   เพียง10นาทีเพชรและพลอยก็มาถึง หลังจากนั้นคนอื่นๆก็มาถึงเรื่องจนกระทั่งหนึ่งชั่วโมงต่อมาทั้ง35คนก็มาครบ โดยที่ไผ่บอกให้อาทิตย์และน้ำฟ้าไปค่อยดูแลเมฆและฟ้าแทนชั่วคราว

   “ผมรู้ว่าพวกคุณคิดอะไรกันอยู่เพราะฉะนั้นผมจะกลับก่อนอยู่ที่นี่ไปก็ไม่ช่วยอะไรไม่ได้ ที่นี่ต้องฝากทุกคนด้วย”ไผ่พูดด้วยรอยยิ้มก่อนจะมุ่งหน้ากลับเมืองทันที โดยมีระดับเพชรติดตามดูแลความปลอดภัยระหว่างเดินทางกลับด้วย

   “ก่อนที่เราจะเข้าไปด้านในเราจะต้องจัดการพวกที่อยู่ด้านนอกนี้ก่อน มงคลและแสงพวกคุณไปเฝ้าที่ประตูทางเข้าเอาไว้อย่าให้พวกมันกลับเข้าไปได้ไม่เช่นนั้นเรื่องมันจะยุ่งยากเปล่าๆ”

   “เอาล่ะ รีบจัดการให้จบอย่าทำให้นายน้อยผิดหวัง”เพชรในฐานะที่แข็งแกร่งที่สุดได้พูดกับทุกคน ซึ่งทุกคนก็ไม่มีใครคัดค้าน

   หลังจากที่ทุกคนเข้าใจแล้วพวกเขาได้ระเบิดพลังและจิตสังหารออกมาพร้อมทั้งพุ่งเข้าหาเผ่าออร์คและเผ่าเอลฟ์กระหายเลือดทันที.