เมื่อได้ยินเช่นนั้น รามก็แน่นิ่งไปพักใหญ่
ลำเอ็นสีเข้มของเขายังคงแข็งขืนเป็ไต แม้จะจับได้ว่าคนที่มอบความสุขให้เป็เพศเดียวกันก็ตาม อารมณ์ของชายวัยพ่อพลุกพล่านเนื่องจากไม่ได้ปลดปล่อนมานานหลายเดือน บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ยิ่งทำให้รามแข็งขืนอยากจะเคลื่อนไหวเอวเต็มทน แต่ชายตรงหน้าไม่ใช่ภรรยาของเขา แถมยังเป็เพื่อนสนิทวัยเด็กที่รู้จักนิสัยใจคอกันมานานอีกด้วย
“มึงเมาขนาดนี้เลยหรอ” รามถาม
“ผม…ไม่ได้เมาหรอก”
“ไอ้กันต์?”
“ผมยังมีสติดี”
กันต์เงยหน้าขึ้นไปมองอีกฝ่าย
ตอนนี้มีเพียงเสียงลมหายใจกำลังสนทนากันเท่านั้น ความสับสนและเื่ราวในอดีตหวนกลับเข้ามาในสมองของเ้าบ้าน รามยังคงมีความทรงจำแปลกๆที่ยังหาคำตอบไม่ได้ ภาพเ่าั้มันเลือนลางแทบหายไปจากสมอง เขาจำได้ว่าเคยไปดื่มเหล้ากับเพื่อนสนิทจนเมาไม่ได้สติเหมือนกับตอนนี้ และตอนนั้นเองเป้าเนื้อก็รู้สึกดีเหมือนกับมีคนค่อยดูดดื่มมอบความสุขสมให้ทั้งคืน
รามจำไม่ได้ว่าคนนั้นคือใคร แต่ตอนนี้อะไรหลายๆเริ่มชัดเจนขึ้นมาเป็ชิ้นเป็อัน
“มึง…เป็…”
“ใช่…”
“แล้วทรายรู้เื่นี้หรือเปล่า”
“ไม่หรอก ไม่เคยมีใครรู้สักคน”
กันต์กล่าวด้วยความอึดอัด เขาเหนื่อยเหลือเกินที่ต้องแสร้งทำเป็คนอื่นอยู่ตลอดเวลา
ในอดีตมีเพียงรามเท่านั้นที่เป็เพื่อนคอยพักพิง ชายวัยกลางคนเชื้อสายจีนคิดเกินเลยกับเพื่อนสนิทตัวเองมานานแล้ว กันต์ไม่ได้ชอบผู้หญิงั้แ่แรก แต่ก็ต้องเล่นไปตามบทบาทสังคมสมัยเก่าที่สร้างกำแพงกักขังเขาเอาไว้ และตอนนี้อะไรหลายๆอย่างก็ได้เปลี่ยนไป ดังนั้นกันต์จึงไม่อยากหลอกลวงใครโดยเฉพาะกับตัวเอง
“มึงไม่ได้ชอบผู้หญิงหรอกหรอ”
“….ครับ”
“แล้วทำไมมึงไม่บอก”
“สมัยนั้นมันบอกกันได้ที่ไหน”
เมื่อรามได้ยินเช่นนั้นเขาก็เข้าใจ แต่ตอนนี้ร่างกำยำหนาใหญ่เริ่มเอาผ้าห่มมาปกปิดอวัยวะของตัวเอง
“ผมขอโทษนะ เราพึ่งคืนดีกันแท้ๆ”
“เดี๋ยว มึงจะไปไหน”
“ผม…จะกลับไปอยู่ที่ของตัวเอง”
กันต์ลุกขึ้นจากเตียง แต่กลับถูกมือหนาของอีกคนรั้งเอาไว้ รามอยากจะรู้ความจริงจากปากของอีกฝ่าย เขาจะไม่ยอมเสียเพื่อนสนิทที่สุดในชีวิตไปอีกเช่นกัน
“คืนนั้น…ที่เรากลับมาจากฉลองงานเลี้ยงหีฬาฟุตบอล มึงก็เคยทำแบบนี้กับกูใช่มั้ย”
“….อืม ขอโทษนะ”
“แล้วคืนที่เรากลับมาจากคอนเสิร์ตล่ะ”
“….คืนนั้น…ก็ด้วยครับ”
“…..”
พ่อลูกอ่อนไม่อยากโกหก หากจะโดนเพื่อนสนิทชกหน้าก็คงไม่โกรธใดๆทั้งสิ้น แต่แทนที่รามจะโมโหโวยวายเหมือนกับนิสัยของตัวเอง ชายผิวเข้มกลับแน่นิ่งและจ้องมองเข้าไปในดวงตาของเพื่อนสนิทโดยไม่มีท่าทางรังเกียจ รามดึงกันต์ลงมาบนเตียงอี ก่อนจะทำอะไรบางอย่างที่หมอฟันก็คาดไม่ถึงเช่นกัน
“มึงลักหลับกูมาตั้งหลายครั้งใช่มั้ย”
“ค…ครับ”
“ตอนนั้นมึงไม่เคยดูดจนกูแตกสักครั้ง…แล้วตอนนี้มึงจะทำแบบนั้นอีกหรอ”
“…..?”
“ทำให้เสร็จซะ กูจะถือซะว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น”
“ร…ราม”
“เร็วๆดิ”
กันต์ใจเต้นตึกๆ เขากลืนน้ำลายลงคอและจ้องมองไปยังลำเอ็นแข็งขืนของเพื่อนตัวเอง รามนอนแผ่ร่างโชว์มัดกล้ามลูกใหญ่ ลำเอ็นดำเมี่ยมั้แ่โคนจรดปลายผงกหัวไปมาเรียกร้องอะไรบางอย่าง พ่อลูกอ่อนอยากจะหักห้ามใจของตัวเอง แต่สิ่งนี้มันคือสิ่งที่กันต์เองก็้ามานาน
มือนุ่มๆเอื้อมเข้าไปกำรูดแก่นกายอุ่นๆอีกครั้ง ดวงตาของเพื่อนทั้งสองผสานกัน ราวกับว่าต่างคนก็ต่าง้าจะปลดปล่อยความอัดอั้นออกมา
“เื่นี้มึงห้ามให้ใครรู้เด็ดขาด เข้าใจมั้ย” รามสั่ง
“อืม เข้าใจครับ”
“ดี ถ้าอย่างนั้นก็รีบจัดการซะ”
สถานการณ์ตรงหน้าช่างเหมือนฝัน กันต์อยากจะหยิกตัวเองเผื่อจะลืมตาตื่นขึ้นมาพบความจริง แต่หลังจากที่ริมฝีปากของเขาจรดลงไปยังหัวบานรสจัดจ้านอีกครั้ง เสียงคำรามและฝ่ามือหยาบๆของเ้าบ้านก็ทำให้รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นคือความจริงทั้งปวง
รามกดศีรษะของเพื่อนสนิทลงไปยังลำเอ็นแท่งโตของตัวเอง อารมณ์ตัณหาของชายเถื่อนพลุกพล่านจนไม่อาจรู้สึกถึงศีลธรรมได้ แรงดูดดื่มของหมอฟันมันชำนาญจนเอวแกร่งซอยขึ้นไปกระทุ้งลำคอ วันวานอันหวานหอม่สมัยวัยรุ่นทำให้ทั้งสองปลดปล่อยความหมางหมองในอดีตออกมาโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น!