[อ่านฟรีทุกวัน]ทะลุมิติไปเป็นแพทย์หญิงชาวสวนผู้มั่งคั่ง

บทที่ 39 เจ้ายังเพิ่งพูดว่าอยากให้ข้าตายอยู่เลย

อวิ๋นซิ่วชิงไม่รู้ว่ามีเคล็ดลับและวิธีการขายโสมในราคาดีมากมาย ดังนั้นนางจึงพยักหน้าและพูดว่า “เจ้าค่ะท่านพ่อ แล้วถ้าข้าขายโสมได้สำเร็จ ข้าจะรีบกลับมาโดยเร็วที่สุด”

เฒ่าอวิ๋นสั่งลูกสาวตัวเองในหลาย ๆ เรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ก็ตาม หลังจากที่อวิ๋นซิ่วชิงพยักหน้า เขาก็ปล่อยให้นางเดินออกจากคฤหาสน์ไป

อวิ๋นซิ่วชิงเดินออกจากห้องของเฒ่าอวิ๋น เมื่อเห็นว่ายังเช้าอยู่ นางจึงคิดว่าจะแวะขึ้นไปบนภูเขาอีกครั้งและกลับมาหาเฒ่าอวิ๋นเพื่อหาวัตถุดิบทำอาหารมาไว้ในคฤหาสน์ นางจะได้รู้สึกสบายใจมากขึ้นเมื่อนางเดินทางออกไป

อวิ๋นซิ่วชิงกำลังจะไปที่ห้องครัวเพื่อหยิบตะกร้าและเคียวเตรียมไปขึ้นเขาอีกครั้ง ทว่าก่อนที่จะไปถึง นางก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่างอยู่ในครัว

อวิ๋นซิ่วชิงคิดว่ามันน่าจะเป็นแค่หนูที่ออกมาวิ่งเพ่นพ่านในครัว แต่เมื่อนางก้าวเดินเข้าไปก็ได้คำตอบทันที เพราะกลิ่นเหม็นที่โชยมา

ทันใดนั้น นางก็นึกถึงกระต่ายที่นางยังคงทิ้งเอาไว้ อวิ๋นซิ่วชิงจึงคิดได้ว่าไม่น่าจะเป็นเรื่องดีแน่ อวิ๋นหมิงเซียวจะต้องมากินเนื้อกระต่ายแน่นอน!

อวิ๋นซิ่วชิงรีบสาวเท้าเข้าไปในครัว ซึ่งมันก็เป็นตามที่คาดไว้ อวิ๋นหมิงเซียวกำลังกินเนื้อกระต่ายอยู่!

หญิงสาวถึงกับมีใบหน้าบิดเบี้ยวเมื่อมองเห็นท่าทางของอวิ๋นหมิงเซียวที่กำลังกัดแทะเนื้อกระต่ายดิบอยู่นั้น ดูท่าว่าเขาคงจะหิวตาลายจนไม่สนว่าเนื้อมันดิบหรือสุกแน่นอน

เมื่ออวิ๋นหมิงเซียวได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเขาก็หันมาเหลือบมอง ก็เห็นอวิ๋นซิ่วชิงยืนอยู่ที่ประตูและจ้องมองเขาอยู่

อวิ๋นหมิงเซียวคิดว่านางกำลังจะเข้ามาแย่งเนื้อกระต่ายในมือเขา ดังนั้น จึงรีบหยิบเนื้อกระต่ายดิบเข้าปากและเคี้ยวมันไปสักสองสามคำ

หญิงสาวมองพี่ชายตัวเองด้วยความตะลึงงัน แต่สุดท้ายก็ปล่อยอวิ๋นหมิงเซียวไป อวิ๋นหมิงเซียวไม่ได้กินอะไรเลยเป็นเวลาสองวันแล้ว แถมตอนนี้เขายังมากินเนื้อกระต่ายดิบอีก ดังนั้น จึงไม่แปลกใจเลยถ้าหากอีกฝ่ายท้องจะเสีย

ก็ดีเหมือนกัน นางจะได้ไม่ต้องมาเสียเวลาและเสียอารมณ์จากเจ้าคนล้างผลาญที่อวดดีนี่

อวิ๋นซิ่วชิงไม่สนใจอวิ๋นหมิงเซียวที่กำลังกินเนื้อดิบอย่างตะกละตะกลาม ก่อนจะเดินเข้าไปในครัวหยิบตะกร้าและเคียว จากนั้นก็เดินจากไป

หลังจากออกมาจากคฤหาสน์แล้ว อวิ๋นซิ่วชิงต้องการขึ้นภูเขาเพื่อขุดหาหน่อไม้ แต่เมื่อก้าวไปได้ไม่กี่ก้าว นางก็เห็นชาวบ้านที่นั่งอยู่บนถนนชี้มาที่นาง

อวิ๋นซิ่วชิงรู้สึกไม่ดีเมื่อมองดูคนเหล่านั้น ดังนั้น จึงหันไปทางแม่น้ำ

วันนี้อากาศร้อนกว่าไม่กี่วันก่อนหน้า ดังนั้นจึงมีปลาอยู่สองสามตัวว่ายอยู่ในแม่น้ำ อวิ๋นซิ่วชิงวางเคียวลง ก่อนจะพับขากางเกงและแขนเสื้อขึ้น จากนั้นก็ถอดรองเท้าเดินเข้าไปในแม่น้ำที่เย็นเฉียบเสียจนทำให้นางตัวสั่นเล็กน้อย

อวิ๋นซิ่วชิงหยิบตะกร้าที่สะพายด้านหลังแล้ววางลงไปในแม่น้ำ ทันใดนั้น ปลาตัวใหญ่สีดำก็ว่ายเข้ามาในตะกร้าของนาง

หลังจากที่ปลาตัวใหญ่ว่ายเข้ามาในตะกร้าแล้ว อวิ๋นซิ่วชิงก็ยกตะกร้าขึ้น และเมื่อในตะกร้าไม่มีน้ำแล้ว ปลาจึงกระโดดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

อวิ๋นซิ่วซิง ยกมือขึ้นและตีตะกร้า “จะกระโดดอย่างไรก็ตาม ถ้ากระโดดอีกก็ตาย”

อวิ๋นซิ่วชิงตีตะกร้า “ถ้าเจ้ากระโดดอีก เจ้าตาย!”

อวิ๋นซิ่วชิงเดินขึ้นฝั่งพร้อมตะกร้าที่สะพายด้านหลัง ก่อนจะใส่รองเท้าและบิดขากางเกงพร้อมแขนเสื้อ

อวิ๋นซิ่วชิงคิดว่าจับปลาเท่านี้ก็คงพอ นางต้องการให้พ่อกินปลาตัวนี้คนเดียวเท่านั้น

เมื่อจัดการตัวเองเรียบร้อยดีแล้วนางก็หยิบเคียวและสะพายตะกร้ากลับบ้าน

ในขณะที่อวิ๋นซิ่วชิงกำลังจะกลับบ้าน จู่ ๆ ก็มีก้อนหินโยนใส่นาง

หญิงสาวหันหน้าไปตามที่มาของหินก็พบว่าเป็นเด็กชายคนหนึ่งกำลังขว้างก้อนหินสองก้อนใส่นางนั่นเอง

อวิ๋นซิ่วชิงตาเบิกโพลงขึ้นทันที ก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปจับไหล่เด็กชายแล้วถลึงตาถามด้วยเสียงดุดันว่า “เจ้าขว้างก้อนหินใส่ข้าทำไม?!”

เด็กชายไม่กลัวอวิ๋นซิ่วซิงเลย และพ่นลมใส่อวิ๋นซิ่วซิง “นังหญิงอ้วนและน่าเกลียด ข้าจะตีเจ้า ข้าจะตีเจ้าให้ตาย”

เด็กชายก็ไม่กลัวนางแต่อย่างใด เขาพ่นลมใส่หญิงสาว “นังผู้หญิงอ้วนน่ารังเกียจ ข้าจะปาหินใส่เจ้าให้ตาย!

ก็ได้! แต่ก่อนที่เจ้าจะฆ่าข้า ข้าจะผลักเจ้าลงน้ำและกดน้ำให้จมน้ำตาย มาดูซิว่าเจ้าจะฆ่าข้าอย่างไร?!

อวิ๋นซิ่วชิงลากคอเด็กชายไปที่แม่น้ำขณะที่พูด “แม่น้ำก็ไม่มีใครอยู่เสียด้วย ต่อให้เจ้าจมน้ำตาย ก็จะมีคนคิดว่าเป็นแค่อุบัติเหตุจากการเล่นสนุกของเจ้า!”

อวิ๋นซิ่วชิงมีพละกำลังที่แข็งแกร่งกว่าเด็กชาย ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนแค่ไหนก็ไม่อาจสลัดพ้นจากเงื้อมมือของนาง

เมื่อเห็นว่าเขาใกล้มาถึงแม่น้ำ เด็กชายก็ร้องออกมาดัง ๆ “ข้าไม่ขว้างหินใส่เจ้าแล้ว! ข้าไม่ทำแล้ว! ข้ายังไม่อยากตาย!!!”

เมื่ออวิ๋นซิ่วชิงเห็นท่าทีเด็กชายที่เปลี่ยนไปเป็นร้องขอชีวิต นางก็เยาะเย้ย “เจ้าบอกว่าจะไม่ขว้างหินใส่ข้า ทั้งที่เมื่อครู่เจ้าบอกต้องการจะฆ่าข้าเนี่ยนะ ใครจะเชื่อเจ้ากัน?