ตำนานผู้วิเศษ

-----

- [เซี่ยซีหานผู้วิเศษระดับ 3 ขั้น 5 "นักวิจัยขั้น 5 พิเศษ", นักรบขอบเขตสร้างปราณ 'แท้' ขั้นกลาง] -

- [จิตแห่งราชัน ระดับ 1 : 79.95%] -

- [ทักษะแห่งดิน ระดับ 6 : 15.14% / ทักษะแห่งไม้ ระดับ 4 : 45.19% / ทักษะแห่งน้ำแข็ง ระดับ 3 : 2.1% / ทักษะแห่งไฟ ระดับ 1 : 1.45%] -

- [ทักษะปีศาจไร้หน้า ระดับ 1 : 89.99% / ทักษะวิหครุ่งอรุณ ระดับ 4 : 19.55%] -

- [ทักษะช่างหลอม ระดับ 6 : 10.99% นายช่างเลื่องชื่อ] -

- [ทักษะวงจรเวทย์ ระดับ 3 : 89.88% เส้นทางแห่งผู้] -

- [ทักษะนักเล่นแร่แปรธาตุ ระดับ 5 : 0.01% นักเล่นแร่แปรธาตุมืออาชีพ] -

- [ทักษะกายอมตะ ระดับ 6 : 10.99% การก่อปราณแท้] -

- [ลมปราณ : 35000 หน่วย] -

- [โอน่า : 45,596.69 หน่วย "★✬☆☆☆ ความบริสุทธิ์ของโอน่าหนึ่งดาว : 59.95%"] -

- [องค์ปัญญา : 9490 หน่วย] -

- [ศักยภาพร่างกาย : 0.33 ล้านหน่วย] -

- [อายุขัย: 145 ปี 155 วัน] -

-----

'ปลื้มปริ่ม' นี่เป็นคำพูดเดียวที่เซี่ยซีหานพูดกับตัวเองได้ หลังผ่านความทรมานเหมือนตายมาได้อย่างไม่รู้ตัว

และเมื่อตัวเขามองไปที่ศักยภาพร่างกาย เขาเห็นหน่วยวัดใหม่ที่แตกต่างจากเดิม '0.33 ล้านหน่วย' คือหน่วยวัดใหม่ของความแข็งแกร่งของตัวเขา จากเดิมที่ค่าศักยภาพร่างกายอยู่ที่ราวสามหมื่นกว่าหน่วย

"ถ้าตอนนั้นข้าแข็งแกร่งและมีค่าศักยภาพร่างกายที่ 330,000 หน่วย ข้าน่าจะอัดกับเจ้าติงฉีกองกำลังหมาล่าเนื้อได้" เซี่ยซีหานกำหมัดและเชิดหน้า ราวกับว่าเขาจะทำแบบนั้นได้จริงๆ

โดยที่เขาไม่รู้ แม้ค่าศักยภาพและความแข็งแกร่งของเขาแม้จะมีถึง 330,000 หน่วย แต่ในวันนั้น เขาก็มีโอกาสแพ้มากกว่าชนะ ติงฉีแข็งแกร่งและเขามีทักษะการต่อสู้อันยอดเยี่ยม ค่าศักยภาพเป็นเพียงแค่ตัวเลขบอกความแข็งแกร่ง แต่มันไม่ได้บอกถึงประสบการณ์และกลอุบายในการต่อสู้ของเจ้าของระบบเช่นเซี่ยซีหาน

เหมือนกับถางเทียนเจี๋ยที่ต่อสู้ข้ามขอบเขตได้ ไม่ใช่เพราะเขาแข็งแกร่งกว่าคู่ต่อสู้ด้านศักยภาพร่างกาย แต่เขามีศิลปะการต่อสู้ ชั้นเชิงและประสบการณ์การต่อสู้ที่มากกว่าศัตรูของเขามาก เขาจึงเอาชนะคนที่แข็งแกร่งกว่าได้

เซี่ยซีหานเจ้ายังเด็กนักในเรื่องการต่อสู้

ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูหน้าห้องพักเซี่ยซีหานดัง

"น้องชายของข้าซีหาน เจ้าว่างหรือไม่"

เซี่ยซีหานจำเสียงของชายหนุ่มที่ก้องกังวานนี้ได้ทันที 'ไอ้หนุ่มเหวินชู  เขามาหาข้าทำไม'  เซี่ยซีหานไม่จำเป็นต้องคิดในแง่ร้าย น้ำเสียงของท่านชายเหวินชูน่าฟังมาก ซึ่งมันแสดงว่าเขามีเรื่องดีๆ ที่จะมาคุยกับเซี่ยซีหาน

"พี่ชายเหวินชู ..." เซี่ยซีหานพูดพร้อมรอยยิ้มขณะเปิดประตู

บนฉากหน้า ไม่ว่าเซี่ยซีหานจะชอบท่านชายผู้นี้หรือไม่ เขาก็ต้องแกล้งว่าชอบ ลึกๆ เซี่ยซีหานยังระมัดระวังท่านชายเหวินชูผู้ลึกลับ และเก็บซ่อนความสามารถของตัวเองผู้นี้อยู่มาก

เซี่ยซีหานพบว่าใบหน้าของท่านชายดูอารมณ์ดีมาก และในมือเขาก็มีม้วนกระดาษใหญ่หลายอัน เขาเอามาทำอะไร?

"ข้าขอเข้าไปด้านในได้หรือไม่"

"แน่นอน" เซี่ยซีหานรู้สึกได้ว่า ท่านชายมากมารยาทกับตัวเอง หากเขาต้องการเข้ามาจริงๆ เซี่ยซีหานห้ามได้เหรอ นี่มันถิ่นของท่าน เซี่ยซีหานคิดแบบนี้

ดวงตามีประกายลึกล้ำของท่านชายมองจ้องเซี่ยซีหาน สายตาแบบนี้ทำเซี่ยซีหานร้อนผ่าวอย่างไม่รู้ตัว 'เอ็งคงไม่ได้ชอบผู้ชายนะ' เซี่ยซีหานคิดกับตัวเองในแง่ลบ แต่เขาก็รู้ว่าลึกๆ ต้องไม่ใช่เรื่องแบบนี้

"เจ้าดูนี่..." ท่านชายไม่รอช้า คลี่ม้วนกระดาษขนาดใหญ่ในมือตัวเองทัน

เมื่อเซี่ยซีหานเห็นมัน เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กๆ นี่คือเหล่าภาพวาดเครื่องกลที่ค่อนข้างสลับซับซ้อนมาก

"ข้าได้รับรู้ว่าเจ้ามีพรสวรรค์มากในการเป็นช่างหลอม นอกจากนั้นยังมากความสามารถ จนถึงขนาดสร้าง 'สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์' ที่น่าสนใจอีก"

เซี่ยซีหานงงงัน เขาไม่เข้าใจว่าเขาไปสร้าง 'สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์' ตอนไหน

ในดวงตาของเซี่ยซีหานแสดงความสับสน ท่านชายเหวินชูอ่านมันออกทันที เขาช่างอ่านการแสดงออกของคนอื่นเก่งนัก

"สิ่งที่เรียกว่าเครื่องจักรที่ใช้สร้างวัสดุประณีตจำนวนมากที่ช่างหลอมจากป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาวของเจ้าใช้ มันใช่ผลงานการสร้างของเจ้ารึเปล่า"

"ใช่แน่นอน" เซี่ยซีหานตอบเร็ว เรื่องดีๆ เขาต้องรีบรับใส่ตัว

"สิ่งนั้นพวกข้าเรียกมันว่า 'สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์' อย่าบอกนะว่าเจ้าไม่รู้จัก 'สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์' มันคือทักษะของช่างฝีมือและผู้วิเศษที่ยกระดับสู่ 'ผู้สร้าง' อย่างไรล่ะ ไม่คิดเลยว่า แท้จริงแล้วป้อมปราการยุทธภัณฑ์ขาว จะมีความอัศจรรย์ขนาดนี้ เขาเก็บซ่อนตัวผู้สร้างมากพรสวรรค์และเยาว์วัยเช่นเจ้าไว้อย่างมิดชิด"

เซี่ยซีหานตอนนี้งงงันหนักอึ้งขึ้นไปอีก เขากับสายอาชีพผู้สร้างยังรู้สึกห่างไกลกันอยู่มาก แต่อยู่ๆ ท่านชายเหวินชูก็บอกว่าเขาคือผู้สร้าง

โชคดีที่มันสมองของเซี่ยซีหานในตอนนี้ ราวกับเป็นสุดยอดคอมพิวเตอร์ที่รวดเร็ว เขาประมวลผลข้อมูลต่างๆ และตีความได้อย่างเร็ว

'ข้าได้ยินจากไอ้แก่เคอซวนเคยพูดถึงผู้สร้าง "ผู้สร้าง" คือสายอาชีพขั้นสูงสุดของเหล่าผู้วิเศษ มันเหนือกว่านักเล่นแร่แปรธาตุและช่างหลอม เป็นสายอาชีพของเหล่าปราชญ์ผู้สูงส่ง ในความหมายของปราชญ์ที่ถูกเรียกนี้ ไม่ได้หมายถึงผู้วิเศษ "อาณาจักรดารา" แต่เป็นคำเรียกอย่างให้เกียรติ ต่อใครก็ตามที่สามารถบรรลุทักษะของผู้สร้างขั้นสูงได้'

'เพราะหน้าที่ของเหล่าผู้สร้างคือ ผู้สร้างสมบัติเวทมนตร์ต่างๆ ที่น่าอัศจรรย์ของโลกใบนี้ โดยทักษะที่เป็นรากฐานของสายอาชีพนี้คือ วงจรเวทมนตร์เป็นหลัก แต่ผู้สร้างก็จำต้องมีความรู้สายอาชีพอื่นๆ อย่างลึกซึ้ง รวมถึงความสามารถในการตระหนักรู้พลังวิเศษอันหลากหลาย แล้วนำมาสร้างเป็นสมบัติวิเศษอันยิ่งใหญ่ '

'และเพราะแบบนั้น สายอาชีพผู้สร้างจึงเป็นสายอาชีพเดียว ที่คนบนโลกนี้มอบนามแห่ง "ปราชญ์ " ให้ แม้จะไม่ได้เป็นผู้วิเศษระดับสูงในอาณาจักรดารา ไอ้หนุ่มเหวินชูเข้าใจว่า ข้าเป็นผู้สร้าง'

'แต่คิดไปคิดมาก็ไม่น่าแปลกใจ ข้ามีความรู้และสร้างสิ่งประดิษฐ์ที่ดูแปลกประหลาดออกมาได้ จริงๆ มันไม่ได้ลึกลับหรือเกิดจากพลังแห่งการตระหนักรู้พลังวิเศษ หากแต่มันเป็นการประดิษฐ์เชิงกลไก ซึ่งใช้รากฐานจากวิศวกรรมเครื่องกล แต่ดูท่าคนเหล่านี้จะไม่ได้ศึกษาสิ่งเหล่านี้อย่างจริงจัง ความรู้ของข้าจึงดูพิเศษสินะ'

ตอนนี้เซี่ยซีหานเข้าใจความหมายในบัดดล

"น้องชายซีหาน หากข้าจะให้เจ้าเป็นหนึ่งในหัวหน้าการสร้าง 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ด้วย เจ้าคิดว่าอย่างไร และนี่อาจจะเป็นโอกาสอันดี ที่เจ้าจะได้รับผลประโยชน์อันมากมายจากพวกเรา" ดวงตาท่านชายเหวินชูเป็นประกาย

และภายในใจเซี่ยซีหานก็มีรอยยิ้มชั่วร้ายเช่นกัน นี่คืองานนอกเหนือจากที่เขาได้รับ

...

เจ็ดวันผ่านไป

ป๋องแป๋ง ป๋องแป๋ง ในป้อมปราการลับอันเป็นที่ซ่อนโรงหลอมขนาดใหญ่ในอาณาจักรไม้หมื่นกิ่ง ผู้คนจำนวนมากกำลังวุ่นวายกับการทำงานอย่างรีบร้อน

"หรือการสร้าง 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม'  ของพวกเราจะสำเร็จจริงๆ" หยางฮ่าว ผู้วิเศษชราร่างอ้วนพูดอย่างไม่เชื่อตัวเอง ตอนนี้งานหลอมสร้างที่เคยดูจะเป็นปัญหา คล้ายจะดูได้รับการแก้ปัญหาอย่างรวดเร็ว

"เจ้าเด็กนั้นน่ากลัวเกินไป จริงๆ เขามีทักษะของผู้สร้าง มันช่างไม่น่าเชื่อว่าอาณาจักรเล็กๆ อย่างอาณาจักรหมีขาวแดนเหนือ จะมีคนอย่างนี้อยู่" ฮุ่ยเฟินผู้วิเศษชราฉายาราชาหมื่นบุปผาพูดอย่างทอดถอนใจ

"แต่มันก็เป็นจริงไปแล้ว เจ้าดู 'สิ่งประดิษฐ์เวทมนตร์' ที่ถูกเรียกว่า 'เครื่องจักร' เหล่านั้น พวกมันทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ภารกิจที่พวกเราคิดว่า อาจจะต้องใช้เวลา 3 ถึง 5 ปี เป็นอย่างน้อย แต่ตอนนี้ทุกอย่างดูเหมือนว่า จะแล้วเสร็จในไม่กี่เดือน ตอนนี้ปัญหาคล้ายกับว่าตกมาอยู่ที่พวกเราแล้ว ท่านหยางฮ่าว ท่านมั่นใจแน่นะว่า ท่านสามารถ 'เพาะเลี้ยงวิญญาณ' และมอบชีวิตให้กับ 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ชิ้นนี้ของพวกเราได้"

"แน่นอนข้ามั่นใจ เพียงแต่ว่า เพื่อการมอบชีวิตให้กับ 'ยุทโธปกรณ์เวทมนตร์สงคราม' ชิ้นนี้ ข้าต้องการ... ชีวิตที่มีดวงวิญญาณอันบริสุทธิ์"