เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคปฐมบท (จบแล้ว)

“ สิงโต “ ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน  

“ เป็นไปไม่ได้ดินแดนแถบนี้ไม่เคยมีสิงโตมาก่อน แล้วพวกมันจะมีอยู่ได้อย่างไร”พรานแสงกล่าวอย่างมั่นใจ

“ ใช่แล้ว มันจากอินเดีย ตั้งแต่ 2 พันกว่าปีมาแล้ว แล้วเวลานี้พวกมันไม่ใช่สิงโตธรรมดา มันเป็นสิงโตที่มี           พลังอำนาจจิตที่สูงกว่ามนุษย์ทุกคนอีกด้วย”  เทียนย้ำไปอีกที

“ แล้วถ้ามันหลุดออกมาพวกมัน ไม่ทำร้ายผู้คน ไปทั่วหรอกหรือ”   ผู้พันโจถามขึ้นบ้าง

“ เรื่องนั้นผมไม่ได้ห่วงนักหรอก ผ่านมาตั้ง สองพันกว่าปี ถ้าพวกมันจะออกมาทำร้ายคน พวกมันออกมานานแล้ว แต่คิดว่าพวกมันไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับมนุษย์มากกว่า ถึงได้สั่งให้พวกสัตว์เหล่านี้ไม่ให้พวกเราเข้าใกล้ประตูมิติ” เทียนวิเคราะห์ให้ทุกคนฟัง

“ หมอเทียนเจอทางเข้ามิติแล้วหรือ”  พรานแสงถามขึ้น

“ เจอแล้ว มีใครอยากจะเข้าไปพร้อมกับผมบ้าง แต่ต้องบอกก่อนนะว่า ผมไม่รู้ว่าจะต้องเจอกับอะไร ดังนั้นจึงไม่สามารถรับรองความปลอดภัยให้ใครได้ทั้งสิ้น”เทียนเตือนทุกคนไว้ก่อน

ทุกคนต่างมองหน้ากัน ความเป็นจริงคนเหล่านี้ ชอบที่ผจญภัยในดินแดนต่างๆ อยู่แล้ว แล้วก็ไม่เคยที่จะเจอเรื่องเหลือเชื่อแบบนี้มาก่อน พอรู้ว่าจะต้องไปดินแดนอีกมิติหนึ่งที่ไม่ใช่โลกปัจจุบัน ความรู้ตื่นเต้น อยากผจญภัย อยากรู้ มีมากกว่าความกลัวตาย

ดังนั้นทุกคน รวมทั้ง ผู้พันธานี จึงขอติดตามเทียนไปลุยมิติแห่งนี้ด้วย เทียนจึงได้แต่พยักหน้า แล้วบอก พรุ่งนี้เช้า เราจะเข้าไปในดินแดนราชสีห์ด้วยกัน

เข้านี้ทั้ง 18 คน เตรียมพร้อมที่จะเข้าไปดินแดนราชสีห์ด้วยกัน โดยมีเทียนเดินหน้า มาอยู่ที่หน้าเสาอโศก พอมากันครบเทียนก็เดินมาที่ทางเข้าประตูมิติ  พรึบ!  ทุกคนย้ายมาอยู่ในดินแดนแห่งราชสีห์ ทันที    

ทั้ง 18 คนมองไปรอบๆ เป็นลานโล่งๆ  กว้างประมาณครี่งสนามฟุตบอลมองเห็นกำแพงล้อมรอบ ทั้ง 4 ทิศ เห็นโดรนตกอยู่หลายลำ และเห็นเฮลิคอปเตอร์อีก 1 ลำ อยู่ในสภาพปกติ แต่ว่าไม่มีคนอยู่   แล้วทันใดนั้นก็เห็นชายนับร้อยถืออาวุธประเภท ทวน เดินเรียงแถวเข้ามาอย่างพร้อมเพรียง  ทหารรับจ้างเตรียมจับอาวุธแต่เทียนบอกให้ทุกคนลดอาวุธก่อน เพราะต้องการคุยกันก่อน

“  ทุกคนวางอาวุธ เดี๋ยวนี้” ผู้นำหน่วยสั่งการทันที

“ พวกเรามาดี เราแค่ต้องการพาคนของเรากลับไป”  เทียนพูดด้วยดีดี

“ เจ้ามีสิทธิ์พูดกับข้าแบบนี้หรือ ทหาร..”  เสียงพูดหยุดแค่นี้ก็ถูกเทียนตบเข้าไปที่กกหู ล้มไปที่พื้น เทียนบีบไปที่ลำคอ แล้วยกขึ้น

“ ข้าเพียงบอกเจ้าว่า พวกเราต้องการจะพาคนของเรากลับไป เจ้ายังไม่ตอบข้าเลย”  เทียนพูดเสียงเบาเบา แต่ได้ยินกันทั้งหมด ทหารรับจ้างต่างตกตะลึงที่เห็นหมอเทียนที่เงียบๆ ทำตัวไม่โดดเด่น จู่จู่ ก็โหดขึ้นมาซะอย่างนั้น  แต่ฝ่ายตรงข้ามนับร้อยได้แต่มองด้วยดวงตาที่โกรธแค้น แต่ไม่กล้าทำอะไร เพราะหัวหน้าโดนบีบคออยู่  

“ ข้า ต้อง ไป  ราย งาน เจ้านาย ข้า ก่อน”  หัวหน้าทหารเอ่ยแบบติดขัดเพราะถูกบีบคอ พอพูดจบเทียนก็ เหวี่ยงไปที่ ทหารนับร้อยคนที่ยืนเรียงอยู่ด้านหน้า

“ พาข้าไปหาเจ้านายเจ้า”  เทียนพูดคล้ายจะขู่

“ พวกเราจัดการมัน”  หัวหน้าหน่วยเห็นว่าโดนปล่อยออกมาแล้วเลยไม่กลัวเทียนจึงสั่งให้ลูกน้องลุยทันที  

“ ช่างกล้า ”  เทียนพูดเพียง 2 คำ ก็ใช้หมัดพลังสายฟ้าต่อยเข้าไปใส่ทหารนับร้อยที่กำลังพุ่งหอกเข้าใส่เทียน   เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ   ทหารนับร้อยร่วงหล่นไปกับพื้นราวใบไม้ร่วง กลิ่นควันไหม้ คลุ้งไปทั่ว นอนหมดสภาพผมชี้ตั้งฟู  เหมือนกันไปทั้ง ร้อยคน  “นี่แค่สั่งสอนไม่ถึงกับตายหรอก” เทียนคิดในใจ

แล้วเดินไปหาหัวหน้าหน่วยที่ยังนั่งๆ นอนๆ ยังไม่ทันได้ลุกขึ้น เทียนก็จับแขนขึ้นมายืนแล้วหักเป๊าะ ! เสียงร้องโอ้ย ดังลั่น  แล้วจับไปอีกข้างหักอีก  เป๊าะ ! อ๊ากกก

“ ยังไม่ยอมพาไปอีก สงสัยต้องหักขาอีกสองข้าง”  เทียนพูดจบก็ถีบไปที่ขาพับอีกข้าง

  พลั่ก! ขาหักอีกข้าง  อ้ากกกก..

“ อดทนดีนี่ งั้นเอาอีกข้าง “ เทียนกำลังจะถีบอีก หัวหน้ารีบพูดทันที  

“ ยอม ข้ายอมตั้งแต่หักแขนแล้วท่าน แต่ข้าไม่ทันพูด ท่านก็หักเอา หักเอา  โอ้ย..”   หัวหน้าหน่วยพูดด้วยความเร็วสูงสุด แล้วก็ครางด้วยความเจ็บปวด

นายพรานcl'และทหารรับจ้าง อ้าปากเหวอ  ที่เห็นความเหี้ยมโหดของเทียน

แต่ไม่กล้าพูดอะไรออกมา ผู้พันธานีก็ตกใจตาเหลือกเหมือนกัน ไม่คิดว่าหมอเทียนจะโหดได้ใจขนาดนี้

เทียนยัดยาเข้าปาก ให้หัวหน้าหน่วย แล้วจับขาแล้วดึง ให้เข้าที่ตามเดิม

แล้วจับแขน ดึงกลับให้เหมือนเดิมทั้งสองข้าง  แล้วบอกให้ลุกขึ้นได้

หัวหน้าหน่วย กลับลุกขึ้นได้ และแขนที่หักทั้งสองกลับมาเป็นปกติทันทีช่างน่าอัศจรรย์นัก  หัวหน้าเริ่มยิ้มอย่างสบายใจ แต่หันไปหาลูกน้องอีกเกือบร้อยคน

“ ไม่ต้องพวกเขาหรอก ปล่อยทิ้งไว้อีก ไม่เกินชั่วโมงก็หายไปเอง”  เทียนเอ่ยแบบด้วยน้ำเสียงธรรมดา

“ เชิญตามข้ามา “  หัวหน้าหน่วยคราวนี้เสียงเปลี่ยนเคารพอย่างจริงใจ

ส่วนพวกที่มากับเทียนตกใจหนักกว่าที่เห็นเทียนอัดพวกหัวหน้าหน่วยอีก นี่คนแขนขาหักไปแล้วกลับมาเป็นปกติ ทันทีเลยหรือนี่ ยังตกใจกันไม่หายแต่ต้องรีบเดินตามเทียนไป

“ ท่านราชสีห์บัณฑร  คนจากด้านนอก ขอเข้าพบนายท่านขอรับ” หัวหน้าหน่วยเอ่ย

“ เอามันไปขังคุก เจ้าให้มันมาหาข้าทำไม” ราชสีห์บัณฑรพูดด้วยน้ำเสียงโมโห

“ คือว่า เขาไม่เหมือนคนอื่นนะขอรับ” หัวหน้าหน่วยยังยืนยันอีก

“ ไม่เหมือนยังไง”  ราชสีห์บัณฑรเริ่มสนใจ

“ เขาเอาชนะคนของเรานับร้อยได้ในพริบตา ข้าน้อยว่าอย่าไปยุ่งกับเขาดีกว่า ปล่อยคนของเขาไปเถอะ”  หัวหน้าหน่วยแนะนำ

“ เฮอะ นี้เจ้ากล้าพูดให้ข้าปล่อยตัว เพราะเจ้าคิดว่าข้ากลัวพวกมนุษย์ชั้นต่ำพวกนั้นหรือ”  ราชสีห์บัณฑรชักเริ่มโกรธจริง

“ เออ...เออ...คือว่า...”พูดได้แค่นี้ก็มีเสียงคนเดินเข้ามา

“ ให้เจ้าเข้ามาตั้งนานเสียเวลาจริง คนนี้ใช่ไหมเจ้านายของเจ้า” เทียนไม่อยากรอนานเลยเดินเข้ามาเสียเลย

“ นี่เจ้ากล้าเข้ามาถึงนี่เชียวหรือ” ราชสีห์บัณฑรพูดด้วยน้ำเสียงตกใจ

“ ข้าจะมาตามคนของข้ากลับไป บอกมาคนของข้าอยู่ที่ไหน” เทียนถามตรงประเด็น หัวหน้าหน่วยทำท่าให้นายท่านรีบบอกออกไป

“ เจ้านี่บังอาจนัก ทหารจับมันไปโบย...” พูดได้แค่นั้น เทียนก็เข้ามาประชิดแล้วตบเข้าที่กกหูซ้าย  เสียงดัง พลัวะ!   เซถลา ไปด้านขวา เทียนเข่าที่ยอดอกอีกทีพลั่ก!  กลับมายืนท่าปกติ แต่สมองมึนไปหมดไม่รู้อะไรเป็นอะไร 

เทียนจับที่แขนหักไป 1 ข้าง เป๊าะ!  สติกลับมาทันที  กำลังจะเปลี่ยนเป็นร่างราชสีห์ ขาข้างซ้ายก็ถูกถีบหักไปอีกข้าง  พลั่ก  แล้วตบไปที่กกหูซ้ำอีกที   ร่างเริ่มเปลี่ยนเป็นราชสีห์เต็มตัวแล้ว  แต่ขา และแขน หักไป อย่างละข้าเลยยืนไม่ค่อยมั่นคงนัก  เทียนกระโดดเข้าไปจับที่แผงคอ แล้วฟาดไปกับพื้น ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ   3 ทีไม่ขาดไม่เกินแล้วเตะไปที่ข้างลำตัวอีก 1 ที   แล้ว เหยียบไปที่ ขาหลังที่ยังดีอีก พลั่ก!

เสียง คำรามลั่นไปทั่วห้องจนได้ยินกันรอบบริเวณ  คนที่มากับเทียนข้างนอกมองตากันเลิ่กลั่ก  

สงสัย หมอเทียนโชว์ โหดอีกแล้วละมั้งเนี่ย !  

เห็นเจ้านายนอนหมดสภาพ จะขยับหนีก็ไม่ได้ ได้แน่นอนยกแขนข้างเดียวที่ยังไม่หัก เหมือนจะบอกว่า พอแล้ว พอแล้ว ยอมแล้ว  

“ ตกลงจะยอมบอกไหม “ เทียนพูดแค่นี้ ก็มีหัวหน้าหน่วยพุ่งเข้ามากอดขาเทียนบอกว่า

” เจ้านายยอมแล้ว  เขาจะบอกแล้ว ตอนนี้ช่วยเจ้านายข้าก่อนเถอะ”หัวหน้าหน่วยรีบบอกทันที ตอนนี้ ราชสีห์บัณฑร กลับมาเป็นร่างมนุษย์เรียบร้อยแล้ว ไม่กล้ามองหน้าเทียนอีก  

“ ข้าแค่ถามเจ้าก็บอกมาแค่นี้ก็สิ้นเรื่อง “ เทียนเดินเข้ามาใกล้แล้วยัดยาเข้าปากไป 2 เม็ด แล้วจับแขน ขา ดึงกลับเข้าที่ไม่นานก็หายเป็นปกติ  

ราชสีห์บัณฑร ตบไปที่หัวของหัวหน้าหน่วย 1 ป๊าบ แล้วบอกว่า

“ ทำไมไม่บอกเร็วกว่านี้ ปล่อยให้ข้าโดนซ้อมเกือบตาย” ราชสีห์บัณฑรเอ่ยเสียงคำรามเบาเบากลัวเทียนได้ยิน

“ ข้าคือ ราชสีห์บัณฑร ไม่ทราบว่าท่านมีนามว่าอะไรขอรับ” ราชสีห์บัณฑรเปลี่ยนเสียงเป็นนอบน้อมทันที

“ ข้าคือ หมอเทียน ข้าเพียงต้องการคนทั้ง  8 ที่หลุดเข้ามิติของเจ้าแค่นั้นเอง” เทียนเอ่ยเสียงเย็นเยียบ

“ ได้ ได้ข้าจะพาท่านหมอเทียนไปเดี๋ยวนี้ เอ๊ะ ท่านบอกท่านเป็นหมอหรือ” ท่านบัณฑรกล่าวด้วยความตกใจและสนใจอย่างยิ่ง

“ ใช่ ข้าเป็นหมอ” เทียนบอกอีกครั้ง  

“ คือเรื่องเป็นอย่างนี้นะ อ้อ เดี๋ยวก่อน  ท่านหัวหน้าหน่วยท่านไปพาคนของหมอเทียนมาที่นี่ให้หมดเลยนะ ท่านหมอเทียนโปรดรออยู่ที่นี่เถอะ “  ท่านบัณฑรกล่าว

“ ท่านพ่อของข้าตอนนี้ไม่สบายนอนบนเตียงมาหลายปี หมอต่างๆ บอกว่าท่านพ่อใกล้ หมดอายุขัย รักษาไม่ได้แล้ว  ข้าไม่อยากเชื่อ ข้าอยากให้ท่านหมอเทียนดูอาการของท่านพ่อจะได้ไหม “ ราชสีห์บัณฑร กล่าวเพราะเห็นความสามารถของหมอเทียนในการรักษาแล้ว เลยมีความหวังขึ้นมา

“ ตอนนี้เรื่องคน 8 คนนี้ก็จบแล้ว ข้าก็ไม่มีอะไร พาข้าไปดูอาการของพ่อท่านดูว่าจะรักษาได้ไหม”  เทียนรับปากรักษาให้ ราชสีห์บัณฑรได้ยินเช่นก็รีบพาเทียนไปหาพ่อของเขาทันที