เทพ​ยุทธ​สะท้านโลกา

    ตอนที่​ 111 ครั้งแรก​และครั้งสอง

    ตอนที่​ 111 ครั้งแรก​และครั้งสองช่วงเวลาพักฟื้นซูเวยไม่ต้องการ​นิ่งเฉย... "ดูเหมือนว่าต้องหาทางพัฒนา​และปรับปรุง​เทคนิค​การเคลื่อนไหว​ที่เหนือกว่า​เสียแล้ว"ด้วยวิชาเพลงดาบสามโลกแล้วในแง่การโจมตี​มันมีพลังรุนแรง​และมหาศาลมากพลังโจมตี​กลายเป็น​ข้อได้เปรียบ​ของเขาแต่การเคลื่อนไหว​ของเขาดูด้อยกว่าหลังจาก​เผชิญ​คู่ต่อสู้​ที่มีทักษะเคลื่อนไหว​สุดยอด​แล้วเขาตกเป็นรองอยู่หลายครั้งต่อให้ฝึกฝน​และพัฒนาต่อเนื่อง​ดูเหมือนว่า​จะช้ากว่าศิลปะการใช้​ดาบอยู่หลายเท่าหากเขาไม่มีความสามารถเฉพาะตัว​สูงส่ง​และกลยุทธ์รับมือคู่ต่อสู้​เขาคงตายไปนานเห็นได้ชัด​ว่าเทคนิค​การเคลื่อนไหว​ของอาญาสวรรค์ยัง​ไม่ยอดเยี่ยม​มากพอส่วนใหญ่เทคนิค​และทักษะ​ของอาญาสวรรค์​เกี่ยวข้องกับดาบเกือบทั้งหมดเขาใช้ธนู​และดาบต่อสู้​มาตลอดการวาดดาบและสะบั้นดาบกลายเป็น​ศิลปะการต่อสู้​และเอกลักษณ์​ของเขาแต่เทคนิค​การ​เคลื่อนไหวที่เหนือกว่า​ก็เป็นสิ่งจำเป็นและขาดไม่ได้​เช่นกันในการต่อสู้​แม้เทคนิค​การป้องกัน​จะสำคัญด้วย... แต่เขาเชื่อ​ว่า​ตราบใดที่​มีความเร็วมากพอก็จะกลายเป็น​การป้องกัน​ที่ดีที่สุด​และความเสียหาย​จะได้รับน้อยลงหรือไม่มีเลยสำหรับทักษะ​การยิงธนู​ก็เป็นสิ่งจำเป็น แม้เขาจะยิงธนู​ได้น่ากลัวและอันตรายมาก แต่ขาดความยืดหยุ่น​ในการเคลื่อนไหวเมื่อชื่อเสียง​แพร่กระจาย​ออกไปและเขากลัวว่าจะมีใครที่ร้ายกาจ​กว่านี้โผล่มาหา?แม้เขาจะฆ่ามารคลั่ง​ลงได้ แต่เขาก็มีข้อบกพร่อง​ให้เห็นในระหว่างการต่อสู้​เช่นกันแต่ทักษะระดับสุดยอด​หรือเหนือกว่า​นั้น... หายากและยากมาก... โอกาส​เรียนรู้​และศึกษา​เหล่านั้น​แทบริบหรี่​หากไม่สามารถ​เข้าถึงสิ่งเหล่านั้น​ได้!เขากำกำปั้นและถอนหายใจในใจไม่ต้องคิดมากอีกต่อไป​ ตราบใดที่​เขายังพัฒนา​และปรับปรุง​ความแข็งแกร่ง​และเทคนิค​ต่างๆต่อไป​เรื่อยๆแล้วข้อบกพร่อง​ของเขาเหล่านั้น​ก็จะถูกเติมเต็ม​ไปทีละนิดสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือปรับปรุง​และพัฒนา​ความแข็งแกร่ง​อย่างต่อเนื่องเท่านั้น​รั่วเฟยเป็นศิษย์​ที่ดีที่สุด​ของอาญาสวรรค์มารคลั่ง​ไม่สามารถ​เทียบเขาได้ในเวลานี้​กลุ่มลัทธิจันทราถอยทัพเพราะชื่อเสียง​ของเขาและระมัดระวังตัวมากขึ้นไม่รู้ว่าพวกนั้นจะปรากฏ​ตัวอีกเมื่อไหร่​แม้ว่าเขาฆ่าปรมาจารย์​ยุทธ​อย่างมารคลั่ง​ได้ ใครจะรู้ว่าไม่มีเซียนยุทธ​จ้องมอง​เขาการพัฒนา​ความสามารถ​และเก็บเกี่ยว​ประสบการณ์​การต่อสู้​กับคนของกลุ่มลัทธิ​จันทรา​ต้องหยุดชะงัก​ลงชั่วคราวตอนนี้​เขาต้องฝึกฝน​ด้วยตัวเองเท่านั้นฝึกฝน​ทุกวันทุกคืน​และต่อเนื่องเขาฝึกฝน​ให้มันลึกซึ้ง​ยิ่งขึ้น​และเข้าใจ​หลักการ​และซึมซับ​ให้มากขึ้นกว่าเดิมทุกครั้ง​ที่ฟันดาบต้องสอดคล้อง​กับความรู้สึก​ของสามโลกแล้วเป็นไปตามธรรมชาติ​หลังจาก​ฝึกดาบเสร็จและทำการนั่งไขว่ห้าง​เพื่อฝึกพลังลมปราณ​ให้ลื่นไหล​ผ่านเส้นลมปราณ​ไปทั่วตัวต่อเนื่อง​และสัมพันธ์​กับร่างกาย​เหมือนการกำหนดลมหายใจ​สลับการฝึกฝน​ไปมาและติดต่อกันเวลาผ่านไปเงียบๆสิบกว่าวันผ่านไปอย่างช้าๆ... ในขณะที่​ฝึกฝน​และเขาชอบมาเดินเล่นรอบๆเพื่อดูชีวิตประจำวันของเหล่าผู้คนหลายคนจำเขาได้และห้อมล้อมเขาไว้เขายิ้มและทักทายทุกคนอย่างเสมอภาคไม่วางตัวและไม่เย่อหยิ่ง​แล้วจองหองเกือบทุกคนชมเชย​และยกย่องเขาเข้าถึงได้และเป็นกันเองกับทุกคนในขณะที่​เขาปรากฏ​ตัวบ่อยครั้งและมีปฎิสัมพันธ์​กับทุกคนแล้วเวลาผ่านไปเรื่อยๆผู้คนมารบกวน​เขาน้อยลงและรู้ว่าเขาชอบที่จะเงียบๆ เขามักนั่งบนชั้นสามของร้านอาหาร​และติดขอบหน้าต่าง​แล้วสั่งสุรากับเครื่องเคียง​หนึ่งหรือสองอย่างมาดื่มกินดูวิถีชีวิต​ประจำวันของผู้คนตามท้องถนนนับตั้งแต่​เขามาอยู่บนโลกนี้และการฝึกฝน​และต่อสู้​คือวิถีดำเนินชีวิต​ประจำวันเขาไม่มีชีวิต​สะดวก​สบายและสงบสุข​เช่นนี้...เขาชอบมันและอยากให้มันคงอยู่ตลอดไปในเวลานี้... พื้นที่​ระยะไกลเกิดเสียงดังเขายกคิ้วขึ้นและตั้งใจ​ฟังมัน"กลุ่มลัทธิจันทรากลับมาอีกครั้งและคราวนี้มีกองกำลังขนาดใหญ่​กว่าเดิม"ทุกคนกรีดร้อง​และตะโกน​หลายคนตัวสั่นและหวาดกลัว​เขาตื่นขึ้น​จากภวังค์​ทันที่ได้ฟังข่าวนี้และทำการส่ายหัวอย่างรวดเร็ว​ความ​สะดวกสบายและสงบสุข​แล้วเขาเกือบปล่อยตัว​ไปกับสิ่งเหล่านี้เสียแล้วมองท้องฟ้า​แล้วถอนหายใจ...หากไม่พยายาม​เต็มที่​เพื่อยกระดับความแข็งแกร่งให้มากที่สุด​และในอนาคตจะไม่มีบรรยากาศสงบสุข​​เกิดขึ้น​อีกต่อไปกลับไปที่อาคารกลางของเมืองที่สำนักใหญ่​เป็นผู้ควบคุมและดูแลอย่าง​เร่งรีบการรุกราน​ครั้งแรก​จบลงได้ไม่นาน... การรุกราน​ครั้งสองลัทธิ​จันทราก็เริ่มขึ้น!!!