ตอนที่หนึ่งร้อยสามสิบสอง จุดอ่อนของพระเอกอิเซไค 3
“ช่างเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริงๆ”
ผมใช้ท่าไม้ตายของบรรดาหนุ่มร้ายที่สาวๆนั้นชอบแต่ผู้ชายที่เป็นคนดีมีคุณธรรมล้ำฟ้าอย่างพระเอกโชวเน็นแม้จะคิดก็ยังคิดไม่ถึง
ผมจับคางของเธอและจูบเธออีกครั้ง
“คนบ้า คนบ้า คนบ้า”
อาสึกะหน้าแดงไม่หยุดอีกครั้ง
แม้ว่าเธอจะเป็นคนที่ชอบลวนลามเพื่อนสาวและคนรอบข้างแต่เธอนั้นมีจุดอ่อนอย่างมากต่อการโดนรุกกลับมาเอง
เธอสามารถจับหน้าอกคนทุกคนได้โดยไม่อายแม้กลางสาธารณชนแต่เธอไม่เคยโดนรุกกลับมาก่อน
เขาได้ลวนลามเธอดั่งที่ราเกซเพื่อนผมสอนมาในวันที่ผมต้องเหงื่อตกร่วมกับเพื่อนพ้องชาวอินเดียกว่าสองร้อยคนในวันนั้น
ในระหว่างสแคมคนขาวอยู่ราเกซได้บอกกับผมว่า
“บราเธอรู้หรือเปล่าว่าทำไมพวกเราถึงขอภาพนู๊ดของผู้หญิง?คนขาวและคนตะวันตกอาจจะถามว่าเราทำไปทำไมทั้งที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้”
ราเกซจิบชาและจ้องมองไปที่ท้องฟ้าเมืองมุมไบที่ดวงอาทิตย์ส่องแสงแรงกล้าแล้วตอบว่า
“เมื่อเราคิดตามหลักเหตุผลแล้วน่ะการที่ผู้หญิงไม่ส่งภาพนู๊ดให้นั้นไม่แปลกเลย แต่การที่เราไม่ขอภาพนู๊ดไปโอกาสที่ผู้หญิงจะส่งภาพนู๊ดให้นั้นจะเท่ากับศูนย์จริงๆ”
ราเกซส่งยิ้มให้ผมจากใบหน้าที่เหงื่อไหลไคลย้อยจากการที่ต้องสแคมคนจำนวนหลายพันคนตลอดสัปดาห์
บางครั้งภาพราเกซก็ลอยขึ้นมาในหัวของผมเวลาที่ผมเจอสถานการณ์ที่ยากลำบากและคิดว่าเจออุปสรรคที่ผ่านไปไม่ได้
ผมก็คิดถึงภาพเหงื่อไหลไคลย้อยของราเกซและชาวอินเดียกว่าสองร้อยคนในวันนั้น
บางทีจะเป็นไปได้หรือไม่ได้นั้นไม่สำคัญเลย
แค่เราลงมือทำมันก็ตัดความ “เป็นไปไม่ได้”ออกไปจากสมการแล้ว
มันมีสาเหตุอยู่ที่แฟมินิสม์พยายามจะนำเสนอเรื่อง
No,mean No.
ไม่แปลว่าไม่
ว่าการที่ผู้หญิงปฏิเสธแปลว่าพวกเธอปฏิเสธจริงๆพวกผู้ชายไม่ควรจะพยายามต่ออีกหลังจากนั้น
พวกแฟมินิสม์รู้ดีว่าการกระทำของราเกซและห้าพันปีของอินเดียนั้นได้ผลนั่นเอง
ว่าพวกเขาจะโจมตีไม่สนคำว่า No หรือความสมัครใจของฝ่ายตรงกันข้ามจนอีกฝ่ายอ่อนล้าไปเอง
แม้กระทั่งอาสึกะที่มีจิตใจกล้าแข็งเองก็เช่นกันแม้แต่เธอก็ไม่สามารถต่อต้านศาสตร์ลับห้าพันปีของอินเดีย
ดินแดนที่กำเนิดกามาสุตราและการผสมพันธุ์ระหว่างเผ่าต่างๆสารพัดได้
“ฮือ นายขี้โกงนี่น่ารู้ว่าทำอย่างไรจะทำให้ชั้นชอบได้ ขี้โกง”
อาสึกะร้องครางออกมา