LOVEBOY ARTIST ตอนที่ 6
ครืดดด......
โทรศัพท์ของชายหนุ่มที่นั่งเฝ้าร่างบางดังขึ้นทำให้เข้ากดรับอย่างเลี่ยงไม่ได้
"ครับแม่"
" (ลูกอยู่ไหน ไม่ลืมใช่ไหมวันนี้เรามีนัดสำคัญกัน) "
"ไม่ลืมครับ แต่พอดีมีอุบัติเหตุนิดหน่อยครับ"
" (ว้ายยตายแล้ว! ลูกไม่เป็ไรใช่ไหม. ลูกอยู่ไหน แม่จะไปหา) "เสียงปลายสายที่ตอบกับมาทำให้ชายหนุ่มต้องสายหัวให้กับความเป็ห่วงที่แสนเวอร์ของแม่ตัวเอง
"ผมไม่เป็ไรครับ แม่ไม่ต้องห่วง เจอกันที่บ้านนะครับ"ติ๊ด! ชายหนุ่มไม่รอให้แม่ของเขาได้ตอบอะไรเขากดว่างทันที
"อืมมมมมม อะ.."
เสียงพูดคุยโทรศัพท์เสียงดังทำให้ร่างบางที่โดนรบกวนค่อยลืมพยุงร่างของตัวเองพิงกัยหัวเตียง เธอมองไปรอบเพื่ออย่างสำรวจ ก็รู้ว่าตอนนี้เธออยู่โรงพยาบาล โดนมีร่างสูงยืนดูอยู่ก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างเตียงของหญิงสาว
"ไงคุณ โอเครขึ้นยัง"
"คะ ทำไมฉันมาอยู่ที่นี้ได้ค่ะ" หญิงสาวถามด้วยความสงสัยเพราะสิ่งสุดท้ายที่เธอจำได้คือเธอจะเดินออกไปให้รถชน.
"ผมพาคุณมาเอง ผมไม่รู้ว่าคุณเจออะไรมาถึงอยากทำแบบนั้นอีก คุณควรรักชีวิตตัวเองให้มากๆ ถ้าคุณเป็อะไรไป ครอบครัวคุณจะทำยังไง" ชายหนุ่มพูดเพื่อ้าเตือนสติหญิงสาว
"ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ "ร่างบางก็กล่าวขอบคุณด้วยความจริงใจเพราะตอนนั้นเธอลืมคิดไปเลยว่าเธอยังมีแม่ให้ต้องดูแล
"คุณไม่เป็ไรก็ดีแล้ว พักผ่อนเถอะ ผมไม่กวนคุณแล้ว ส่วนค่าใช่จ่ายผมจ่ายให้แล้วเรียบร้อย" ชายหนุ่มพูดจบก็เดินออกจากห้องไป
"เดี๋ยวคุณ!คุณค่ะ!......"
"......ยังไม่ได้ถามชื่อเลย"หญิงสาวะโเรียกชายหนุ่มแต่ก็ไม่ทัน
กริ้งงงงงง.....
เสียงโทรศัพท์ของหญิงสาวดังขึ้นเธอก็เอื้อมมือไปหยิบก่อนจะเห็นว่าเป็เบอร์ของพี่น้ำพี่ผู้จัการร้านที่เธอไปสมัครงานไว้เมื่อวาน
"ฮัลโหลค่ะ"
" (น้องนินใช่ไหม พี่จะโทรมาถามว่าวันนี่เราจะมาทำงานไหม พอดีพี่เห็นว่ามันสี่โมงกว่าแล้วเรายังไม่มา) "หญิงสาวที่ได้ยินก็ยกนาฬิกาตรงข้อมือขึ้นมาดูซึ่งตอนนี้ก็มันสี่โมงกว่าแล้วจริง
"ไปค่ะพี่ พอดีนินเกิดอุบัติเหตุนินหน่อยค่ะ"
" (งั้นรีบมานะ) "พอปลายสายวางสายเสร็จหญิงสาวที่รีบลุกขึ้น
"อะ...."แต่เพราะลุกเร็วเกินทำให้หญิงสาวหน้ามืดเล็กน้อย แต่พอทุกอย่างกลับมาปกติหญิงสาวก็รีบวิ่งไปขึ้นรถแท็กซี่ไปยังคลับที่เธอต้องเริ่มงาน ถึงเธอจะโดนไล่ออกจากงานตอนเช้าเเต่ก็ยังมีงานใหม่อยู่
@AM Black CLUB
"ขอโทษที่มาช้าค่ะ"พอเปิดประตูเข้ามาในร้านเธอก็รีบกล่าวขอโทษที่เธอไม่สาย
"ไม่เป็ไรแต่วันหลังถ้ามาสายอีกจะโดนหักเงินนะ....."
"......พี่จะแนะนำให้รู้จักนะ นี้ไมค์ คนนี้ปัท ส่วนคนนั้นข้าวหอม " พี่น้ำก็เริ่มแนะนำทุกคนให้ฉันได้รู้จัก ก่อนจะบอกหน้าที่หลักของฉัน ซึ่งก็จะมีแค่เสิร์ฟเครื่องดื่มกับค่อยรับออเดอร์อีกทีเหมือนกับปัทกับไมค์ จะมีแค่ข้าวหอมที่จะค่อยเอ็นเตอร์เทนลูกค้า แล้วก็มีเด็กจากข้างนอกที่ร้านจ้างมาอีกด้วย
"เอาหล่ะ ตอนนี้พวกเธอก็ไปเตรียมตัวเถอะ ส่วนชุดเราใส่ของคนเก่าไปบอกก่อนนะ ส่วนข้าวพา"
"ทำไมต้องเป็ข้าวด้วยหล่ะคะ"ข้าวที่ไม่ถูกชะตากับนินก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
"ก็ดูสิมีใครว่างมั้งนอกจากเธอ เร็วเข้าใกล้ถึงเวลาร้านเปิดแล้วนะ" พี่น้ำก็หันมาดุข้าวซึ่งหล่อนก็ต้องจำในพาฉันเดินไปเปลี่ยนชุด
"เออปัท วันนี้พีอาร์คนใหม่ยังมาไม่ได้นะ ยังไงพี่ฝากเราดูลูกค้าด้วย เเล้ววันนี้คุณเอเดนบอกว่าคุณวินจะเข้ามาฝากดูแลให้พี่ด้วยนะ" น้ำก็เดินมาสั่งงานปัทก็จะเดินเข้าไปเช็คของหลังร้าน
@ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
"อะ....อันนี้ชุดของเธอ!"ข้าวหอมเดินไปหยิบชุดออกมาจากล้อกเกอร์ก่อนยืนมาให้กับร่างบางที่ยืนอยู่ด้านหลัง
"ขอบคุณค่ะ"หญิงสาวยื่นมือไปหยิบพร้อมกับยิ้มขอบคุณให้อย่างเป็มิตร. แต่ข้าวหอมไม่ได้มองร่างบางเป็มิตรเลยซักนิดแต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ก็เลยเดินออกมา หญิงสาวที่ไม่เข้าใจว่าทำไมข้าวถึงไม่ชอบเธอก็ทำได้เพียวถอนหายใจออกมาอย่างปลงๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องเล็กเพื่อจะเปลี่ยนชุด
"นี้มันชุดอะไรเนี้ย"หญิงสาวที่หยิบชุดขึ้นมาดูอย่างถี่ถ้วนก็ต้องใกับชุดที่เธอต้องใส่ มันทั้งสั้นไหนจะด้านข้างที่ผ่าขึ้นมาสูงจนหน้าหวาดเสียว ส่วน้าก็แถมจะไม่ปิดหน้าอกได้เลยสักนิด สิ่งที่เห็นทำให้หญิงสาวขึ้นหนัก เเต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้เพราะถ้าเธอไม่ทำงานนี้เธอก็ไม่รู้จะทำอะไรเเล้วตอนนี้เธอเลือกอะไรไม่ได้สักอย่าง
"เห้อออ ใส่ก็ใส่"หญิงสาวก็เปลื่ยนชุดของตัวเองเป็ยูนิฟอร์มของทางร้าน ก่อนก็เติมปากเล็กน้อยแล้วเดินออกไปหน้าร้าน ซึ่งตอนนี้ก็มีลูกค้าเริ่มทยอยเข้ามาในร้าน
"นินมายกเครื่องดื่มนี้แล้วตามข้าวไปนะ"เสียงพี่น้ำะโเรียกหญิงสาวที่พึ่งเดินออกมา
"ได้ค่ะ"ฉันหันไปตอบกับพี่น้ำพร้อมกับยกเครื่องดื่มตามข้าวหอมไป ก่อนจะโดนเรียกให้เสิร์ฟเครื่องดื่มให้กับโต๊ะอื่นๆ
ด้านชายหนุ่มเพราะวันนี้เพื่อนของเขาไม่ว่างเขาเลยต้องมาดูแลร้านเองแล้วยังต้องเช็คเด็กใหม่ตามที่เพื่อนบอกด้วย ชายหนุ่มมองออกไปนอกกระจกลงมาก็เห็นว่าวันนี้ลูกค้าของเขาเยอะเป็พิเศษด้วยวันนี้เป็วันหยุดนั้นเอง ชายหนุ่มก็กวาดสายตามองไปเรื่อยๆก่อนจะไปสดุดกับร่างบางที่กำลังวุ่นอยู่กับการเสิร์ฟเครื่องดื่ม แต่สิ่งที่ทำให้เขาสนใจมากกว่านั้นคนหุ่นที่อยู่ภายใต้ชุดที่หญิงสาวใส่ มันเป็ยูนิฟอร์มของร้านก็จริงแต่เขาไม่เคยเห็นใครใส่แล้วดูน่าเซ็กซี่เท่าเธอมาก่อนเลย เขาไม่อยากจินตนาการเลยว่าร่างบางมาอยู่ใต้ร่างของเขาแล้วมันจะดีแค่ไหน นี้แค่คิดท่อนเอ็นของเขาก็พองคับกางเกงของเขาเสียแล้ว
ก๊อกๆ แอด
"ขออนุญาตค่ะ"เสียงเรียกหน้าห้องทำให้ชายหนุ่มต้องหล่ะสายตาอย่างเสียดาย ก่อนจะหันไปมองหญิงสาวที่เข้ามา
"มีอะไร!"ชายหนุ่มเอ๋ยถามเสียงเข้มที่มาขัดจังหวะจินตนาการของเขา
"ข้าวได้ยินว่าคุณวินมาเลยอยากจะขึ้นมาดูแลนะค่ะ"ข้าวที่วันนี้ได้ยินจากปัทว่าคุณวินจะเข้ามาดูร้านก็รีบเสนอตัว เพราะเธออยากจะจับเขาเหมือนกับคนอื่นๆ แต่คุณวินก็ไม่สนใจถึงแม้เธอกับเขาจะเคยมีอะไรกันมาแล้ว แต่หลังจากนั้นเขาก็ไม่สนใจเธออีกเลย
"ไม่ต้อง! ออกไป!"ชายหนุ่มที่รู้จุดประสงค์ของเธอก็เอ๋ยไล่เธอด้วยความรำคาญกับผู้หญิงพวกนี้
"แต่ว่า......"
"ไม่ต้องก็คือไม่ต้อง! ออกไปสักที่ฉันรำคาญ"ข้าวที่ได้ยินแบบนั้นก็ทำหน้าหง่อยก่อนจะเดินออกไป
"เดี๋ยวก่อน ตามเด็ดใหม่ขึ้นมาหาฉันด้วย"แต่ก่อนที่ข้าวก็เดินออกไปก็ได้ยินคำสั่งของชายหนุ่มทำให้เธอไม่พอใจมากอต่ก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี ข้าวที่เดินมาถึงฉันล่างก็เดินเข้าไปหานินที่ตอนนี้ยืนอยู่หน้าเคาน์เตอร์
"นี้เธอนะ คุณวินเรียกขึ้นไปพบ"ข้าวบอกกับร่างด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
"นินเหรอค่ะ?"
"ก็ใช่นะสิ! ไปอ่อยอะไรคุณวินเขาหล่ะถึงได้เรียกหาเด็กใหม่อย่างเธอ"
"เปล่านะค่ะ นินยังไม่รู้เลยว่าคุณวินคือใคร"
"อย่ามาทำอิโนเซ็นหน่อยเลย เธออยากจะจับเขาไว้คนเดียวมากกว่า เธอนะ..."
"ข้าวหยุดเลยนะ! นินขึ้นไปเถอะวีไอพีชั้นห้องแรกนะ เอานี้ไปด้วยนะ"ปัทที่เห็นว่าข้าวยังไม่หยุดหาเื่นินก็เข้ามาห้ามพร้อมกับบอกให้นินยกเครื่องดื่มขึ้นไปให้คุณวินด้วย
แนบชุดที่น้องนินใส่ให้ดูนะค่ะเพื่อใครคิดไม่ออก
________________________________________
แค่ได้เห็นน้องพี่ก็คิดขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าพี่ได้น้องขึ้นมาจะขนาดไหน#ฝากกดไลค์ #กดคอมเม้นท์ให้ไรท์ด้วย
197
