[จบ] เจ้าสำนักสาวไลฟ์สดปลดล็อกพลังสวรรค์

บทที่ 28 กลับมาไลฟ์อีกครั้ง

        ฉินเหยียนจินกระโดดลงจากต้นโพธิ์และไปอยู่ตรงหน้าเจ้านกตัวเล็กและตัวใหญ่ด้วยสีหน้าจริงจัง

        “นี่เป็นการตอบแทนที่ให้อยู่ด้วยงั้นเหรอ? ตัวเองเป็นแขกแท้ ๆ ทำแบบนี้คิดว่ามันสมควรแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

        เจ้านกตัวโตและตัวเล็กอีกสองที่ยืนอยู่เพียงเอียงหน้ามองอย่างน่ารักอีกครั้ง

        “อย่าคิดว่าทำตัวน่ารักแล้วจะรอดไปได้นะ ตั้งแต่วันนี้เราต้องมาทำข้อตกลงกันระหว่างฉันกับพวกแกสามตัว”

        ฉินเหยียนจินเมินท่าทางน่ารักของสามแม่ลูก ก่อนจะชี้ไปทางแม่นกฮูกแล้วเอ่ยต่อ “ในฐานะที่แกเป็นแม่ ก็ไม่ควรที่จะสอนลูก ๆ ในทางที่ผิดสิ อีกอย่างตอนนี้แผลก็กำลังจะหายดีแล้ว ไปหาจับหนูที่สวนผักหลังสำนักเป็นอาหารได้ จับไม่ได้ก็ไปหาอย่างอื่นข้างนอกกินแทน อย่ามาจับปลาคาร์ปของฉันอีก ถ้าเห็นว่ามีปลาหายไปอีกแม้แต่ตัวเดียว พวกแกทั้งสามตัวจะต้องออกไปจากที่นี่เข้าใจไหม?”

        “แกสองตัว ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ต้องรับผิดชอบหน้าที่ช่วยให้อาหารปลา ถ้าปลาคาร์ปของฉันหิว จะต้องช่วยเลี้ยงปลาด้วยเข้าใจไหม?”

        นกฮูกทั้งสามเอียงคอมองเช่นเดิม

        ฉินเหยียนจินถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์ รีบไปช่วยปลาคาร์ปที่กำลังจะขาดใจตายออกมาจากนกฮูก จากนั้นก็ค่อย ๆ เพิ่มปราณวิญญาณให้ปลาตัวนั้น มองดูมันดีขึ้นอย่างช้า ๆ แล้วก็ยิ้มจาง ๆ ออกมา

        เธอปล่อยปลาลงไปในน้ำ แล้วหันไปจ้องดวงตาสีดำเหลือบทองกลมใสสามคู่ที่จ้องมาด้วยความคับข้องใจอยู่

        ฉินเหยียนจินไม่สะทกสะท้าน ชี้ไปทางแม่นกแล้วพูดอีก “ตั้งแต่วันนี้แกชื่อถูเฝ่ย แกชื่อต้ายา ส่วนแกคือเอ้อร์ต้าน”

        ไม่รู้ว่าเข้าใจกันหรือเปล่า แต่ถูเฝ่ยกระพือปีกอย่างรวดเร็วจนเกือบจะทำให้ต้ายาและเอ้อร์ต้านที่อยู่ข้าง ๆ ปลิวออกไป

        ท่าทางเหมือนกำลังประท้วงอย่างไม่พอใจ

        ฉินเหยียนจินโบกมืออย่างไม่ยอมเด็ดขาด “ไม่ต้องมาต่อรอง ไปหาอาหารกินเองซะ ฉันก็หิวเหมือนกัน ต้องไปทำอาหารแล้ว”

        ระหว่างที่เธอกำลังจะเดินออกไป เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าก็ดังขึ้น

        เมื่อเอามาดูก็พบว่าเป็นหลิวจิ่งเหอโทรมา

        “อาจารย์ฉินครับ อาจารย์เห็นในเว่ยป๋อหรือยัง? มีเรื่องอีกแล้วเข้าไปดูด่วนเลยครับ เรื่องคอขาดบาดตายเชียว!”

        ฉินเหยียนจินเลิกคิ้วแล้วเข้าเว่ยป๋อทันที

        และเหมือนเดิม เว่ยป๋อของเธอแทบระเบิดและค้างไปอีกแล้ว!

        หญิงสาวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเอาเบอร์มือถือของอาจารย์มาสมัครแอ็กเคานต์ใหม่ในเว่ยป๋อเพื่อเข้าไปดูแทน

        มีโพสต์หนึ่งปรากฏอย่างชัดเจนในแถบติดท็อปที่เขียนว่า [อาจารย์ฉินฆ่าคนได้แม้จากระยะไกล] นักพรตสาวอดไม่ได้ที่จะลูบจมูกและเริ่มสงสัยเกี่ยวกับความสามารถของตัวเองขึ้นมา

        “นี่ฉันแข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ? ฆ่าคนที่อยู่ห่างออกไปได้เนี่ยนะ? ไม่เห็นรู้ตัวเลย”

        เมื่อเข้าไปอ่านเนื้อหาก็พบว่าเซียวเข่อช็อกตายไปแล้วเพราะความตกใจกลัวอะไรบางอย่าง มีเวลาเสียชีวิตและรูปถ่ายของที่เกิดเหตุ พร้อมกับเขียนระบุไว้ว่าสภาพศพของเธอบ่งบอกว่าก่อนตายดูกลัวมากแค่ไหน

        หลังจากนั้นชาวเน็ตก็เริ่มเชื่อมโยงว่าสาเหตุการตายที่แท้จริงอาจจะมีต้นเหตุมาจากโพสต์ก่อนหน้าของฉินเหยียนจิน

        แน่นอนว่าทุกคนกลัวว่าจะถูกผลสะท้อนกลับจึงไม่กล้ากล่าวหาฉินเหยียนจินอย่างโจ้งแจ้ง พวกเขายังใช้ชีวิตไม่คุ้มที่จะเอามาเสี่ยงกับเรื่องแบบนี้และยังไม่ต้องการจะเป็นอย่างในข่าว

        ข่าวนี้ทำให้เรื่องของเด็กอัจฉริยะที่ถูกไฟคลอกเมื่อสิบปีก่อนกลับมาเป็นประเด็นร้อนแรงอีกครั้ง

        ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม ชาวเน็ตที่หิวกระหายในความใคร่รู้จะพยายามไปสืบประวัติตัวตนของคุณและบรรพบุรุษแปดชั่วโคตรมาจนได้หากเรื่องนั้นกำลังเป็นที่สนใจอยู่

        ไม่นานก็เริ่มมีคนเอาเรื่องเมื่อสิบปีก่อนออกมาเล่าบ้างในฐานะผู้อยู่ในเหตุการณ์

        [ตอนนั้นผมวางแผนจะไปเดินป่าที่นั่นกับแฟน เราเตรียมทุกอย่างกันแล้วแต่แฟนติดงานด่วน เลยออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอก คืนนั้นผมเบื่อมากเลยกินไวน์อยู่ที่ห้อง แต่จู่ ๆ ก็มีควันเข้ามาจนสำลัก ผมคิดว่าน่าจะมีไฟไหม้เลยรีบออกไปที่ทางเดิน เห็นว่ามาจากห้องตรงข้าม แต่พอไปดูก็เห็นว่าห้องนั้นล็อกอยู่จากข้างนอก คิดว่าคงไม่มีใครอยู่ข้างในเลยรีบหนีออกมาพร้อมกับคนอื่น ๆ บอกตามตรงว่าถ้าผมรู้ว่ามีอยู่ในนั้น คงพังประตูเข้าไปช่วยแล้ว ผมไม่คิดว่าตัวเองจะเป็นฮีโร่อะไร แต่ฐานะเพื่อนมนุษย์ก็ควรช่วยเหลือกัน]

        เมื่อเลื่อนอ่านคอมเมนต์ข้างล่างก็พบกับคำถามที่น่าสนใจมากมาย

        [แล้ว… ใครโทรมาหาแฟนคุณกันแน่?]

        [คำถามเดียวกัน นี่มันน่าสงสัยสุด ๆ]

        [พี่ชาย ท่าทางคุณจะมีเขาบนหัวแล้ว!]

        [อีกเรื่องคือ เด็กอัจฉริยะคนนั้นต้องถูกฆาตกรรมแน่ ไม่งั้นห้องจะล็อกได้ยังไง]

        [จะว่าไปแล้ว ตอนตำรวจไปตรวจสอบที่เกิดเหตุ จะไม่เห็นเลยเหรอว่าประตูล็อก]

        [ต้องมีอะไรลับหลังแน่นอน เบาะแสสำคัญขนาดนี้จะมองข้ามแล้วบอกว่าเป็นอุบัติเหตุได้ไง นี่เจ้าหน้าที่บิดเบือนสำนวนคดีหรือเปล่า?]

        ฉินเหยียนจินอ่านคอมเมนต์ที่กำลังตั้งข้อสงสัยและคาดเดาไปต่าง ๆ นานา อย่างสนใจใคร่รู้ ก็รู้สึกว่าชาวเน็ตค่อนข้างจะถูกกระตุ้นได้ง่ายทีเดียว

        ในขณะนั้นเองเธอก็เหมือนจะเห็นอะไรบางอย่างที่ประตูสำนักจึงหันไปมอง เพียงครู่หนึ่งหมอกสีดำก็ลอยมาหยุดอยู่ตรงหน้า

        ถงโจวโจวดูเหมือนเด็กที่เพิ่งทำผิดมาและเอ่ยอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ “อาจารย์ ฉันขอโทษ ฉันทำเรื่องวุ่นวายแล้ว ไม่คิดเลยว่าเซียวเข่อจะขวัญอ่อนขนาดนี้”

        เสียงนั้นเบาลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็ไม่แน่ใจนักว่าพูดอะไรออกมาอีก

        เซียวเข่อคิดว่าถงโจวโจวน่ากลัวมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเพราะมีรังสีแห่งความอาฆาตที่จ้องจะกัดกินเธอตลอดเวลา แต่เมื่อได้พบฉินเหยียนจิน ก็ยิ่งทำให้รู้สึกกลัวไปถึงก้นบึ้งของขั้ววิญญาณมากกว่าเดิม

        แรงกดดันมหาศาลทำให้ความรู้สึกกลัวเพิ่มมากขึ้นจนคงสภาพเป็นวิญญาณได้ยาก อดไม่ได้ที่ต้องคู้ตัวเป็นลูกบอลทรงกลม

        ฉินเหยียนจินไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับการตายของเซียวเข่อ

        เธอเพียงเหลือบมองไปทางวิญญาณดวงน้อยที่หลบอยู่ด้านหลังของถงโจวโจวแล้วเอ่ยอย่างใจเย็น “ฉันจะบอกให้ว่าปรโลกเมตตากว่าที่คุณคิดมากนะคะ นอกจากคุณแล้วไม่มีใครที่จะหลบหนีชะตากรรมครั้งนี้ไปได้เลย การตายไปแบบนี้นับว่าโชคดีที่สุดแล้ว”

        ทั้งถงโจวโจวและเซียวเข่อต่างไม่เข้าใจนักว่าหมายความอย่างไร

        จนกระทั่งรุ่งเช้ามาถึง ดวงวิญญาณทั้งสองก็เข้าใจถึงความหมายแท้จริงของประโยคที่อาจารย์ฉินบอก และมันยังเป็นสิ่งที่น่าขนลุกจนเย็นวาบไปทั่วร่าง

        รุ่งขึ้นเวลา 07.55 น.

        ทันทีที่ฉินเหยียนจินล็อกอินเข้าไปในแอ็กเคานต์ไลฟ์สด แฟน ๆ ก็ได้รับแจ้งเตือนว่าเธอกำลังจะเริ่มไลฟ์ พวกเขารีบเข้ามาอย่างรวดเร็วเพราะนี่ก็เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนต่างรอคอยเช่นกัน

        และยังมีอีกไม่น้อยที่เข้ามารอหน้าห้องไลฟ์ตั้งแต่ก่อนหน้านี้ เมื่อเห็นอวาต้าห้องไลฟ์สว่างขึ้นก็รีบส่งของขวัญเข้ามารัว ๆ ราวกับว่าจะไม่ต้องใช้เงินอีกแล้ว

        คนที่ดูไลฟ์อยู่คราวนี้มีทั้งแฟน ๆ ที่ติดตามฉินเหยียนจินอยู่ และบรรดาคนที่ถูกผลสะท้อนกลับเล่นงานก็มาดูด้วย พวกเขาพากันส่งของขวัญให้เพราะคิดว่าจะเป็นการขอโทษอาจารย์ทางอ้อมเผื่อชีวิตจะดีขึ้น

        ฉินเหยียนจินเห็นว่ามีผู้ติดตามมากขึ้นกว่าห้าแสนคนในสามวันที่ผ่านมาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

        ในตอนนั้นเองแอ็กเคานต์ที่ชื่อ [ไข่มุกสดใส] ก็มอบของวัญเป็นแผนที่สมบัติสองใบแก่เธอ ทำเอาคนในห้องไลฟ์โห่ร้องเหมือนเจอเศรษฐี

        [หัวหน้า สุดยอดมากครับ!]

        [ขอให้หัวหน้าการงานเจริญก้าวหน้านะคะ]

        [ขอให้ทั้งครอบครัวของหัวหน้ามีความสุข ลูกเต็มบ้านหลานเต็มเมือง!]

        ฉินเหยียนจินเลิกคิ้วก่อนที่จะรู้ว่านี่คือกวนหมิงจู

        เธอดูเวลาก่อนที่จะเอ่ยกับผู้ชมที่ดูในช่องไลฟ์ตอนนี้

        “เหลือเวลาอีกสองนาที เราจะเริ่มต่อสายกับคนที่อยู่ในเหตุการณ์เพลิงไหม้เมื่อสิบปีก่อนกันนะคะ คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่คุณรู้ตัวคุณเองดีนะคะ อย่าพยายามขัดขืน หลี่ชิงจู๋ ไป๋หลี หลินชิวซิน เหยาอวี๋จิ่น ฉันรู้ว่าพวกคุณอยู่ในห้องไลฟ์นี้ ฉันขอเตือนว่าถ้าปฏิเสธการร่วมไลฟ์กับฉัน คนคนนั้นจะไปหาคุณอีกแน่นอน”

        เมื่อได้ยินแบบนั้นชาวเน็ตก็เริ่มจินตนาการกันขึ้นมาอีกครั้ง

        [อาจารย์หมายความว่าไงเนี่ย ใครไปไหน?]

        [มาคิดดูแล้ว อาจารย์เป็นนักพรตหญิง นั่นแสดงว่านักพรตเต๋าสามารถติดต่อกับวิญญาณและปราบพวกผีปีศาจได้ด้วยงั้นเหรอ?]

        [เม้นต์บน ถึงอาจารย์จะเป็นนักพรตเต๋า แต่ลืมไปแล้วเหรอว่าที่หน้าแรกของอาจารย์เขียนไว้ว่า ทำนายอนาคต ต่อชะตาเสริมโชคลาภ ปัดเป่าปีศาจและวิญญาณร้าย ขจัดเสนียดจัญไรและภัยพิบัติน่ะ]

        [ท่าทางว่าเซียวเข่อจะจับไข้หัวโกร๋นตายหรือเปล่า]

        [เสียวสันหลังขึ้นมาเลย]

        [อย่าเพิ่งเพ้อเจ้อได้ไหมเนี่ย เดากันไปเรื่อย หลักฐานยังไม่มีเลย]

        [ตายแล้วประธานหู่ แบบนี้จะล้มละลายไหมเนี่ย?]

        [เรื่องทั้งหมดนี้มันเป็นเรื่องปกติในโลกมนุษย์เหรอเนี่ย?]