พวกหลิวชิงหยู่มองหน้ากัน แล้วพูดขึ้นอย่างเ็าว่า “จะพาตัวฉันไปหรือ อย่างพวกคุณไม่มีคุณสมบัติพอ”
เมื่อตำรวจคนดังกล่าวได้ยิน เขาก็โกรธมาก “นี่คุณคิดขัดขืนการจับกุมของเ้าหน้าที่งั้นหรอ?” ในขณะที่เขาพูดเขาก็ชกมือตัวเอง ในความคิดของเขา ด้วยการที่เขาเป็นายตำรวจ หลิวชิงหยู่คงไม่กล้าทำอะไรเขาแน่นอน
แต่เขาคิดผิดมหันต์!
หลังจาก หลิวชิงหยู่ รอให้อีกฝ่ายก้าวเข้ามาในระยะ เขาก็เตะเข้าไปที่ท้อง แล้วตอกส้นลงทำเอานายตำรวจรายนั้นหน้าคว่ำลงไป ก่อนจะพูดขึ้นอย่างเ็าว่า “"จำไว้ว่ารัฐบาลไม่เคยให้อำนาจพวกคุณทำตามใจชอบ ทั้งๆ ที่สวมชุดตำรวจในเครื่องแบบ ควรระลึกไว้ว่าหน้าที่ของพวกคุณคือปกป้องชีวิต ทรัพย์สินของประชาชน และรักษาความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง ตอนนี้ประเทศเราให้ความสำคัญกับกฎหมายข้อบังคับ ที่พวกคุณทำมันอยู่ภายใต้กฎข้อระเบียบบังคับหรือใช้อำนาจในทางมิชอบ?”
เวลานี้ หานเซียงยี่ถือโทรศัพท์ขนาดกะทัดรัดยี่ห้อ Lenovo ไว้ในมือ “พี่หลิว ไม่ต้องกังวล หนูได้ถ่ายการใช้อำนาจในทางมิชอบของพวกเขาไว้แล้ว โดยเฉพาะสารวัตรเฉิน เขาไม่สอบถามเื่ราวจากพวกเราสักคำ เอาแต่ประจบประแจงชาวญี่ปุ่น เดี๋ยวฉันจะโพสต์ลงบนโซเชียลตอนนี้เลย” หานเซียงยี๋ ก้มหน้ามองโทรศัพท์ พลางใช้นิ้วกดลงไป
เมื่อสารวัตรเฉินเห็นแบบนี้เหงื่อที่หน้าผากก็เริ่มไหลออกมา เขารู้แก่ใจดีว่าวันนี้เขามาที่นี่เพื่อช่วย ต่งเทียนปา เขามาที่นี่เพื่อจัดการกับหลิวชิงหยู่ โดยมีความคิดที่จะจัดการอย่างลับๆ แต่ถ้าเื่ดังกล่าวเผยแพร่สู่ที่สาธารณะ รับรองว่าทัวร์ต้องลงเขาอย่างแน่นอน ซึ่งมันอาจทำให้เขาถูกปลดจากตำแหน่ง แม้พ่อของ ต่งเทียนปาจะเป็เลขาธิการพรรคประจำเทศบาลเมือง ก็ยากที่จะช่วยเขาได้ เขาไม่คิดว่า สาวน้อยที่ไร้เดียงสาจะมีพิษสงมากมายแบบนี้ ด้วยเหตุนี้มันจึงทำให้เขาเกิดความลังเล
ในเวลานี้ หลิวชิงหยู่พูดขึ้นอย่างเ็าว่า “สารวัตรเฉิน ต่งเทียนปา ให้คุณมาที่นี่เพื่อจัดการผมใช่หรือไม่ คุณก็น่าจะรู้ว่าผมเป็นายกเทศมนตรีตำบลกวนซานสิ่งที่คุณทำกับผม คุณจะต้องเสียใจแน่นอน สิ่งที่ผมจะให้คุณดูต่อจากนี้จะเป็สิ่งที่แสดงให้เห็นว่าผมไม่ได้มีเจตนาฆ่า ต่อให้พ่อของต่งเทียนปามาเองเขาก็ไม่สามารถทำอะไรได้” หลิวชิงหยู่ พูดพร้อมหยิบสมุดพกประจำตัวสีแดงออกมาจากกระเป๋าและยื่นให้สารวัตรเฉิน เมื่อสารวัตรเฉินเห็นเขาก็เบิกตากว้างเพราะสมุดประจำตัวนี้มีอักษรที่ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า ผู้ถือสมุดเล่มนี้สามารถฆ่าคนที่เป็ภัยต่อความมั่นคงต่อชาติได้โดยไม่ต้องรอคำสั่งอนุญาต
หลังจากได้เห็นสมุดพกเล่มนี้ สารวัตรเฉินก็ตกตะลึงตาค้าง แม้เขาจะไม่ใช่ทหาร แต่เขาก็มีเพื่อนฝูงที่รับราชการทหาร เขาเคยได้ยินจากเพื่อนของเขาว่า ในกองทัพจะมีบางคนที่เป็นายทหารระดับสูง คนเหล่านี้คือสุดยอดนักรบที่จะถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจทั่วทุกมุมโลก เอกสารดังกล่าวมีไว้สำหรับผู้ทำหน้าที่รักษาความมั่นคงของชาติ ซึ่งสามารถใช้เป็สิ่งระบุสถานะตัวตน เมื่อเห็นสมุดพกประจำตัวเล่มนั้น สารวัตรเฉินก็เหงื่อแตกทะลักทันที
หลิวชิงหยู่เก็บสมุดพกกลับมา มองไปยังหัวหน้าเฉินแล้วพูดอย่างเ็าว่า “เื่นี้ถือเป็ความลับของชาติ หากถูกแพร่งพรายออกไป คุณจะต้องรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตามมา เซียงยี๋ เราไปกันเถอะ”
สารวัตรเฉินอยากจะวิ่งไปั้แ่ตอนนี้ แต่ต่งเทียนปามองมาที่เขาด้วยสายตาเ็า เขารู้จักต่งเทียนปาเป็อย่างดี หากเขาจากไปตอนนี้ เส้นทางอาชีพของเขาจะต้องสิ้นสุดลง ถูกพ่อของต่งเทียนปา ปลดออก เพราะพ่อของต่งเทียนปานั้นรักลูกของเขามาก เื่นี้เป็ที่รู้กันดีทั่วทั้งเมืองชางชาน ตอนนี้ต่งเทียนปาถูกหลิวชิงหยู่อัด ฉะนั้นถ้าเขาปลีกตัวจากไปก่อน ผลที่ตามมาคงยากจะรับไหว
ตอนนี้สารวัตรเฉิน รู้สึกอึดอัดจริงๆ
ในขณะเดียวกันก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้น ถังจื่อหย่งรีบวิ่งเข้ามา ะโใส่สารวัตรเฉินว่า “เฉิน ฮั่นเฉียง อย่าได้ผลีผลามจะดีกว่า ผมมีหลักฐานว่าต่งเทียนปาลักพาตัวหานเซียงยี๋มา อีกไม่นานจะมีคนโทรหาคุณ”
เมื่อสิ้นเสียงของถังจื่อหย่ง โทรศัพท์ของสารวัตรเฉินก็ดังขึ้น
เมื่อสารวัตรเฉินเห็นหมายเลขนั้นใบหน้าของเขาก็ซีดเผือด เพราะจงไห่เทา อธิบดีหน่วยความมั่นคงเทศบาลเมืองโทรเข้ามา
เขาได้เมมเบอร์นี้ไว้นานแล้ว แต่ทว่าเบอร์นี้ไม่เคยโทรหาเขามาก่อน แต่ตอนนี้มันดังขึ้นแล้ว เขาจึงรีบรับโทรศัพท์แล้วพูดด้วยความเคารพ “ สวัสดีครับ อธิบดีจง ผมเฉินฮั่นเฉียง”
"เฉินฮั่นเฉียง ฉันได้ยินมาว่าคุณกำลังจัดการกับปัญหาบางอย่างที่ฟู่ห่าวเหมิน ถังจื่อหย่งรายงานให้ฉันทราบเกี่ยวกับสถานการณ์แล้ว สำหรับคุณที่เป็ผู้รับผิดชอบในที่เกิดเหตุผล ไม่ควรเข้าไปมีส่วนเกี่ยวข้อง และคุณควรใช้กฎหมายข้อบังคับในทางที่ชอบ นอกจากนี้คุณต้องหาหลักฐานที่หนาแน่น รวมถึงเอกสารประกอบตามกฎหมาย คุณไม่สามารถจับกุมผู้คนตามอำเภอใจได้ มิฉะนั้นคุณจะต้องรับผลที่ตามมา” พูดจบ จงไห่เทา ก็ตัดสายโทรศัพท์
สารวัตรเฉินตกตะลึงอีกครั้ง เขาไม่คิดเลยว่าอธิบดีหน่วยความมั่นคงเทศบาลเมืองจะรู้เื่นี้และโทรหาเขา แม้ต่งเทียนปาจะหนุนหลัง เขาก็ไม่กล้าทำให้จงไห่เทาขุ่นเคือง ด้วยตำแหน่งของจ่งไห่เทาสามารถจัดการสารวัตรเล็กๆ แบบเขาได้ง่ายๆ เฉินฮั่นเฉียงมองไปยังถังจื่อหย่ง เขารู้ว่าต้องเป็สกุลถังที่เรียกจงไห่เทามาช่วย มันทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย
ตอนนี้ถังจื่อหย่งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา และยื่นให้เฉินฮั่นเฉียงดู “สารวัตรเฉินดูนี่ ผู้ดูแลในโรงแรมรู่อี้ เป็คนส่งข้อมูลจากกล้องวงจรปิด คนเหล่านี้คือคนของต่งเทียนปา ที่ถูกส่งไปลักพาตัวหานเซียงยี๋มาจากห้องพักของหลิวชิงหยู่ ที่พวกเขายอมส่งข้อมูลมาให้ก็เพราะพวกเขา้าช่วยชีวิตคน เพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมาย คุณคงจะรู้สินะว่าควรทำอย่างไร?”
หลังจากดูวิดีโอบันทึกนั้น เฉินฮั่นเฉียง ก็เหงื่อแตกพลั่ก เขารู้ว่าตอนนี้เขาต้องเลือกแล้ว
เมื่อตัดสินใจแล้ว เฉินฮั่นเฉียงก็หันไปพูดกับลูกน้องตัวเอง “ทุกคน กุมตัวคุณชายต่งไป และปล่อยหลิวชิงหยู่ไปซะ”
ถังจื่อหย่ง ยิ้มแล้วมองไปยังหลิวชิงหยู่พร้อมพูดว่า “ลูกพี่ไปกันเถอะ ปัญหาที่นี่คลี่คลายแล้ว”
หลิวชิงหยู่พยักหน้า แล้วมองไปยัง ต่งเทียนปา ก่อนเดินจากไป
เมื่อพวกหลิวชิงหยู่ออกไปจนหมด ต่งเทียนปาก็มองหน้า เฉินฮั่นเฉียงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงเ็าว่า “สารวัตรเฉิน นี่คือกฎหมายที่คุณต้องทำตามใช่หรือไม่”
เฉินฮั่นเฉียง พูดด้วยรอยยิ้มเหยเกว่า “คุณชายต่ง คุณก็น่าจะได้ยิน เมื่อกี้ ท่านอธิบดีจงโทรมากดดันผมเป็การส่วนตัว นอกจากนี้ คุณชาย หลิวชิงหยู่ผู้นั้นมีสถานะพิเศษ ผมขอแนะนำว่าคุณอย่าไปมีเื่กับเขาจะดีกว่า หากคุณ้าจัดการกับเขาอย่าใช้วิธีที่ผิดกฎหมายเด็ดขาด เพราะผลที่ตามมามันคงเกินกำลังที่คุณจะแบกรับไหว”
หลังจากได้ยินที่เฉินฮั่นเฉียงพูด ต่งเทียนปาก็ขมวดคิ้ว “หลิวชิงหยู่เป็ใคร สิ่งที่เขาให้ดูคืออะไรกันแน่?”
เฉินฮั่นเฉียง ยิ้มอย่างขมขื่นและส่ายหัว “คุณชายต่ง ผมพูดไม่ได้ถ้าพูดไปผมต้องเดือดร้อนแน่ๆ ” ต่อจากนั้น เฉินฮั่นเฉียงก็พูดด้วยความประหลาดใจ “คุณชายต่ง ทำไมข้อมือของคุณมีเืออกล่ะ”
ต่งเทียนปาตระหนักได้ว่า ข้อมือของเขาถูกหลิวชิงหยู่หัก ความเ็ปที่ลืมเลือนได้พุ่งขึ้นสู่หัวใจทำให้เขาเป็ลมสลบไป
...............
หลิวชิงหยู่ ถังจื่อหย่ง และหานเซียงยี๋ ออกมาจาก ฟู่ห่าวเหมิน หลิวชิงหยู่ไม่ได้คิดจะพักที่ชางซานต่อ เขาโทรหาหงซานจิน และจะกลับไปกวนซาน ตอนนี้ ถังจื่อหย่ง ยังไม่ได้ตามไปด้วย เพราะเขามีบางอย่างที่ต้องจัดการ หลังจากจัดการธุระเรียบร้อยแล้ว เขาจะตรงไปยังกวนซานเพื่อเป็คนขับรถให้หลิวชิงหยู่ ส่วนหานเซียงยี๋เมื่อรู้ว่าเธอสร้างปัญหาให้หลิวชิงหยู่ และยังทำให้เขาเป็ศัตรูกับต่งเทียนปาอีก แม้เธอจะไม่เห็นต่งเทียนปาในสายตา แต่หลิวชิงหยู่ที่รับตำแหน่งข้าราชการจะต้องเผชิญหน้ากับพ่อของต่งเทียนปาแน่นอน ดังนั้นเธอจึงขับรถกลับไปยัง เมืองหยานจิง
หลิวชิงหยู่กลับมาถึงกวนซานเขาก็ไม่ได้พักผ่อน เขารีบไปที่ สันเขาเทียนหวางเพื่อสำรวจสภาพความเป็อยู่ของประชาชนเขาก่อนหน้านี้ ชีวิตความเป็อยู่ประชาชนในเวลานี้ช่างยากลำบากมาก โชคดีที่เขาได้รับเงินบรรเทาทุกข์มาจำนวนห้าล้าน ซึ่งตอนนี้เงินน่าจะเข้าบัญชีกรมการคลังแล้ว เขาตัดสินใจที่จะซื้อสิ่งของจำเป็ต่างๆ ด้วยเงินก้อนนี้
ใน่เย็น เขาก็เยี่ยมชมที่ต่างๆ เพื่อตรวจสอบสถานการณ์และวางแผน สำหรับการแจกจ่ายสิ่งของบรรเทาทุกข์ หลังจากเสร็จงานก็ปาเข้าไปเที่ยงคืนแล้ว เขาไม่ได้กลับไปพักในสำนักงานแต่ปักหลักอยู่ที่สันเขาหวางหลิง
เช้าวันรุ่งขึ้น หลิวชิงหยู่ขับรถเข้า ตัวตำบล และโทรหา จางหงเซวียน ผู้อำนวยการกรมการคลัง พร้อมเรียกตัวมาที่สำนักงานทันที
จางหงเซวียนเป็ชายวัยกลางคนอายุ 40 ปี เขามีร่างกายที่แข็งแรง หลังจากเข้ามาห้องทำงานของหลิวชิงหยู่เขาก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ท่านนายกหลิวมีอะไรให้ผมรับใช้หรอครับ”
หลิวชิงหยู่มองไปยังจางหงเซวียนแล้วพูดว่า “ผมได้รับเงินช่วยเหลือจากตัวเมืองมาห้าล้านเมื่อวาน ตอนนี้คุณคงจะได้รับข่าวมาแล้วใช่หรือไม่ งั้นคุณช่วยนำบัญชีไปที่เทศมณฑลและรับเงินนั้นมาซื้อสิ่งของบรรเทาทุกข์ที”
หลังจากฟังคำพูดของหลิวซิงหยู่ ทันใดนั้นการท่าทีของจางหงเซวียน ก็ดูลังเล
หลิวชิงหยู่ขมวดคิ้ว “ผู้อำนวยการจาง มีอะไร คุณพูดมาเถอะ ปัญหาเื่ปากท้องต้องเร่งแก้ไขให้เร็วที่สุด”
จางหงเซวียนพูดอย่างขมขื่นว่า “ท่านนายก เงินมาั้แ่เมื่อวานบ่ายแล้ว แต่ไม่ใช่ห้าล้าน มันเพียง500,000 เท่านั้น”
"อะไรนะแค่ 500,000 "ดวงตาของหลิวชิงหยู่ เบิกกว้างทันใดนั้นเขาก็โพล่งขึ้นด้วยความโกรธ " นี่มันอะไรกัน? เกิดอะไรขึ้น?”
จางหงเซวียนกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เบี้ยว: “ท่านนายกเทศมนตรี ท่านอาจไม่รู้ แต่การจัดสรรทางการเงินทั้งหมดของตำบลต้องให้ผ่านทางเทศมณฑลก่อน ทำให้เงินส่วนหนึ่งของเราถูกโยกไป แต่ผมไม่คิดว่าเราจะถูกโยกเงินไปถึง 90% ในครั้งเดียว นี่มันมากเกินไปแล้ว!”
หลิวชิงหยู่ได้ยิน เขาก็ะเิความโกรธออกมา เขาตบไปที่โต๊ะแล้วพูดด้วยความโกรธแค้นว่า “ย่ามันเถอะ กวนซานในตอนนี้้าความช่วยเหลือ แต่มันยังกล้ายักยอกเงินไปอีก ใครกันที่มีความกล้าแบบนี้ ไป! ไปที่เทศมณฑลกับฉัน เงินที่เราถูกระงับไป ฉันจะเอากลับคืนมาทั้งหมด”
5K
