ปราบพิภพสยบสวรรค์

เมื่อจากสมุนไพรเทวะจากไป ชายหนุ่มพลันเต็มไปด้วยความเปลี่ยวเหงา เพราะเขาต้องอยู่เพียงลำพังกับหนทางสายใหม่โดยที่มิมีใครคอยให้คำแนะนำ

ชายหนุ่มพุ่งทะยานร่างด้วยปีกเทวะสีทองแลห้วงมิติที่เร้นลับ ทำให้เขามาถึงยังจักรวาลที่หมายได้อย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มฝ่าความโกลาหลรอบนอกของจักรวาลเข้ามา สองตาของเขากวาดมองไปทั่วจักรวาลอันกว้างใหญ่

ตามคำบอกเล่าของสมุนไพรเทวะ โลกใบใหญ่ยักษ์ที่กินอาณาของจักรวาลไปหนึ่งส่วนจากร้อยส่วน

“ คงเป็นโลกใบนั้น เพราะมันใหญ่ที่สุดทั้งยังมองเห็นด้วยตาเปล่า “ ชายหนุ่มพึมพำ

เขาทะยานร่างไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อมาถึงเขาให้แปลกใจเป็นอย่างยิ่งว่ามันเป็นโลกแห่งอนาคตโดยแท้จริง เพราะมันเต็มไปด้วยยานอวกาศ ตึกสูงที่สร้างขึ้นด้วยวิทยาการที่ล้ำสมัย แลผู้คนที่แต่งกายเสื้อแขนยาวรัดรูปหลากสี คอเสื้อรัดสูงหนึ่งนิ้วสีดำ บนอกติดเข็มกลัดบอกสถานะ กางเกงสีดำรองเท้าหนังสีดำ

เขาถึงกับสูดหายใจเข้าลึก

“ วี้ด วี้ด “ พลันโดรนตรวจตราขนาดเล็กที่อยู่เหนือหัวของเขาส่งเสียงร้องพร้อมกับแสงสว่างวับวาบ

ชายหนุ่มหันรีหันขวางมิรู้จะทำเช่นใด เพราะเขาเองก็ยังไม่เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้

“ พรึ่บ “ กองอารักขาของเมืองเข้ามาห้อมล้อมชายหนุ่ม พร้อมกับอาวุธที่ทรงประสิทธิภาพ

กองอารักขานี้สวมชุดเกราะเหล็กล้ำสมัยทั้งยังแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง

ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆแล้วยกสองฝ่ามือขึ้น

“ ผนึกเขาไว้ แล้วพาไปสอบสวนก่อน “ หัวหน้ากองอารักขาร้องออก

ชายหนุ่มถูกนำตัวไปที่คุกที่มีความคุ้มกันหนาแน่น

“ เท่าที่เห็นคนที่นี่ก็มีหลากเชื้อชาติ หลากเผ่าพันธุ์ หลากจักรวาล คล้ายกับว่าที่นี่คือศูนย์กลางของเรื่องราวต่างๆ “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ ทั้งขั้นฝึกของพวกเขาก็ยังสูงส่งหลายคน ขั้นฝึกสูงกว่าข้ามากนัก แม้นแต่เหล่ากองอารักขาก็ยังสูงกว่าข้าถึงขั้นใหญ่ “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ เสียงหัวเราะดังลั่น

ชายหนุ่มมองยังชายชราที่ยืนอยู่หน้าประตูห้องขัง

“ ในที่สุดเจ้าก็มาปราบพิภพ “ ชายชราเอ่ย

“ ลุงรู้จักผมรึ “ ชายหนุ่มเอ่ยถาม

“ แน่นอน และข้ามารับเอ็งเข้าสู่ศูนย์ฝึกกองกำลังป้องกันจักรวาล “ ชายชราเอ่ย

“ ผมไม่ต้องติดคุกแล้ว “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ หรือเอ็งอยากติด “ ชายชราเอ่ย

“ ใครกันจะอยาก “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ปล่อยเขา “ ชายชราเอ่ย

“ ครับ “ กองอารักขาเอ่ยแล้วทำการเปิดประตูออก

ชายหนุ่มเร่งออกมาอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ชายชราจะเปลี่ยนใจ

“ นี่ของๆเจ้า “ กองอารักขาส่งมอบของที่ยึดไปคืน

ชายหนุ่มรับเอาแล้วทำการตรวจสอบ

“ มันไม่ครบ “ ปราบเอ่ย

“ เอาน่า เอ็งไปอยู่ที่นั่นประเดี๋ยวก็ได้คืนแล้ว “ ชายชราเอ่ย

“ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ

ชายชราเดินนำทางชายหนุ่มไปยังยานอวกาศ

“ ซู่ม “ ยานอวกาศพุ่งทะยานไปยังศูนย์ฝึกอย่างรวดเร็ว

“ ลุง ทำไมไม่เหาะเอา “ ชายหนุ่มเอ่ยถาม

“ เวลานี้การเหาะเหินนั้นคล้ายกับเรื่องต้องห้ามไปแล้ว “ ชายชราเอ่ย

“ ทำไม “ ชายหนุ่มเอ่ยถาม

“ เอ็งอยู่ไปนานๆก็จะรู้เอง “ ชายชราเอ่ย

“ ลุง แล้วขั้นฝึกของที่นี่เรียกว่ายังไง “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ที่นี่ปรับชื่อเรียกขั้นฝึกเป็นเลเวลไม่มีชื่อเรียกเหมือนก่อน “ ชายชราเอ่ย

“ เอ็งที่เวลานี้เป็นจอมยุทธเบิกจักรวาลระดับเจ็ดก็อยู่ที่เลเวลเก้าสิบเจ็ด “ ชายชราเอ่ย

“ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้า

“ สูงสุดคือเลเวลไหน “ ปราบเอ่ยถาม

“ ข้ายังไม่เคยเห็นใครมีเลเวลสูงสุดจนเลเวลตันสักคน “ ชายชราเอ่ย

“ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้า

“ แต่สูงสุดที่ข้าเห็นก็คือเลเวลสองร้อยสิบสี่ เขาเป็นผู้บัญชากองกองกำลังปกป้องจักรวาล “ ชายชราเอ่ย

“ แม่เจ้า “ ชายหนุ่มร้องออก

“ ห่างกันราวฟ้ากับเหว “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ปราบเรื่องการล้างแค้นของเอ็งนั้นห้ามให้เกิดขึ้นโดยเด็ดขาด “ ชายชราเอ่ย

“ เพราะอะไร “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ มันมีกฎห้ามใช้กำลัง แต่หากเอ็งอยากชำระแค้น ก็จงใช้ช่องทางกฎหมายเพื่อเอาผิดไอ้พวกนั้น “ ชายชราเอ่ย

“ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้า

“ แต่กว่าจะจัดการพวกมันได้ ก็คงใช้เวลาอีกนาน “ ปราบเอ่ย

“ แล้วกองบัญชาการไม่ว่าอะไรเลยหรือ “ ปราบเอ่ยถาม

“ เสียงแตก “ ชายชราเอ่ย

“ คงเพราะเวลานั้นพวกข้ายังต่ำชั้นนัก จึงไม่มีใครสนใจ “ ปราบเอ่ย

“ นั่นก็ใช่ “ ชายชราเอ่ย

“ ที่แท้จริงพวกข้าเพิ่งเข้าสู่การฝึกฝนได้เพียงสองร้อยปี จึงทำให้การสูญเสียของพวกข้านั้นมันไม่มีค่ากับผู้ใด “ ปราบเอ่ย

“ นั่นก็ใช่ “ ชายชราเอ่ย

“ เรื่องพวกนี้เขาได้คุยกันทั้งหมดแล้ว แล้วได้ทำการลงโทษไอ้พวกนั้นไปแล้ว “ ชายชราเอ่ย

“ สิบปี โทษของพวกมันจบไปนานแล้ว เวลานี้พวกมันคงหาทางกลับไปทำลายโลกของข้า “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ เรื่องนั้นอย่ากังวล ไอ้พวกที่ทำลายโลกของเจ้า เวลานี้กองบัญชาการได้ขอตัวพวกมันทุกคนที่ไปทำลายโลกของเจ้า แล้วส่งไปทำงานที่แดนกันดารอย่างน้อยคนละร้อยปี “ ชายชราเอ่ย

“ สมาพันธ์ของพวกมันไม่ว่าอะไร “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ จะว่าอะไรได้ ถูกกดดันอย่างหนักจนถึงขั้นตัดสิทธิ์การฝึกฝนของคนจากสมาพันธ์หากไม่ยินยอม “ ชายชราเอ่ย

“ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ

“ เช่นนี้ก็คลายกังวลตัวข้าลงไปมาก “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ ปราบข้าขอเตือนเจ้า เมื่อไปฝึกฝนจงอย่าได้สร้างเรื่องเพราะกฎระเบียบนั้นเข้มงวดยิ่งนัก “ ชายชราเอ่ย

“ หากมีใครก่อกวนเจ้าเจ้าก็เพียงเดินหนีหรือแจ้งครูฝึก ที่สำคัญสติต้องมาก่อนเสมอ“ ชายชราเอ่ย

“ อืม “ ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ

เมื่อยานอวกาศมาถึงยังศูนย์ฝึก

ชายหนุ่มกวาดตามองทั่วอาณาของศูนย์ฝึก มันอยู่ยังชายป่าอสูรใหญ่ยักษ์ที่เต็มไปด้วยอสูรเลเวลสูง  ทั้งยังเต็มไปด้วยกลิ่นโลหิตที่อบอวลทั่วผืนป่า

ศูนย์ฝึกถูกสร้างขึ้นด้วยวัสดุที่แข็งแกร่งมันสามารถทนต่อการโจมตีของอสูรเลเวลสูงได้อย่างไม่มีปัญหา ทั้งยังมีอาวุธทรงอานุภาพคอยจัดการอสูรที่รุกล้ำเข้ามา

ศูนย์ฝึกนั้นเป็นโดมใหญ่ขนาดราวร้อยกิโลเมตร ส่วนบนของโดมนั้นปรากฏป้อมปืนเลเซอร์และอาวุธทรงอานุภาพสูง

ชายหนุ่มพยักหน้าช้าๆ เขาทึ่งกับวิทยาการของที่นี่เป็นอย่างมากทุกอย่างนั้นล้วนแล้วแต่ไฮเทคต่างจากที่โลกของเขายิ่ง

แต่ก็อย่างว่าโลกของเขามันถูกผนึกไว้เนิ่นนานและผนึกเพิ่งเปิดออก แต่โลกของเขาก็ถือว่ารวดเร็วมากในการฝึกฝน เขาเชื่อว่าอีกไม่นานคนของโลกเขาก็คงจะทยอยขึ้นมาเป็นแน่

ชายหนุ่มมาราวรายงานตัวแล้วถูกพาไปทดสอบกายา

เหล่าผู้ทดสอบถึงกับแปลกใจเมื่อกายาของชายหนุ่มนั้นสามารถรับมือกับพลังระดับเลเวลหนึ่งร้อยเจ็ดได้ พวกเขาพลิกตำราหน้าไหนก็ยังหาเหตุผลและผลมารองรับเรื่องนี้ไม่ได้

“ กายารับมือได้สิบเลเวล ส่วนพลังปราณรับมือได้ห้าเลเวล เคยล้มอสูรระดับเก้ามาหนึ่งตัว ระดับแปดนับไม่ถ้วน “

“ ข้าว่า พวกเรารับเอาสัตว์ประหลาดเข้ามาแล้ว “

“ ข้าอยากรู้นักว่าปราบผู้นี้จะสร้างเซอร์ไพรส์อะไรให้ข้าตื่นเต้นได้บ้าง “

“ เบื้องต้นจัดเข้าห้องเอของเลเวลหนึ่งร้อยถึงหนึ่งร้อยห้าสิบ “

“ ได้ “