บทที่ 126
บาดเจ็บสาหัส
เดย์เขากัดฟันแน่นร่างของอสูรกายขนาดยักษ์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าพุ่งทะยานเปลี่ยนทิศทางเข้ามาหาเขา
ฟันขนาดใหญ่ของมันที่เต็มไปด้วยความน่าเกลียดอ้าออกพร้อมจะเขมือบร่างกายของเขาเดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังเขารีบขยับเขยื้อนร่างกายอย่างรวดเร็ว
เวทย์สายลมถูกใช้ออกมาสายลมขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นพร้อมกับพัดพาร่างกายของเขาให้กระเด็นออกมาจากจุดนั้น
ร่างกายที่กำลังลอยอยู่กลางอากาศโดนเวทย์สายลมบังคับทิศทางทำให้ร่างกายเคลื่อนที่หลบการโจมตีของมันได้อย่างฉิวเฉียด“ พรึบ!!! ”
หลบการโจมตีของเจ้าอสูรกายขนาดยักษ์ได้อย่างหิวเฉียดร่างกายขนาดใหญ่ของมันพุ่งผ่านร่างกายของเขาไปเพียงแค่เล็กน้อย
เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดร่างกายของเขาในตอนนี้หลบการโจมตีนั้นได้ทัน
แต่ว่าถ้าเกิดว่าเขาไม่สามารถหลบการโจมตีนี้ได้ล่ะถ้าพลาดไปเพียงแค่นิดเดียวเขาคงจะโดนมันเขมือบร่างกายจนตายไปแล้ว
“ อันตราย!!! ”เดย์กล่าวกับตนเองภายในใจทันทีหลังจากที่ได้เผชิญหน้ากับเจ้ามอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้า
มันไม่ได้เพียงแค่มีขนาดร่างกายที่ใหญ่กว่าพวกมอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไปเท่านั้น
แต่ว่าความเร็วของมันอย่างมากอีกด้วยเพียงแค่พริบตาเดียวร่างขนาดยักษ์ของมันก็เคลื่อนที่เข้ามาหาเขา
เดย์ร่างกายของเขาค่อยๆร่วงหล่นลงไปเท้าทั้งสองข้างสัมผัสกับพื้นจ้องมองตรงไปที่มอนสเตอร์ขนาดยักษ์
เขาคิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “หรือว่าการที่จะเอาชนะมอนสเตอร์ตัวนี้จำเป็นจะต้องใช้สกิลนั้น… ”
“ ไม่!!จำเป็นจะต้องใจเย็นๆก่อนอย่างน้อยก็ลองใช้กำลังของตนเองดูสักหน่อย ”
เดย์ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจังเขากำลังจะทุ่มเทกำลังอย่างเต็มที่
[ ใช้งานสกิลปลดลิมิตเตอร์]
[ ใช้งานสกิลความเร็วดุจสายฟ้า]
[ ใช้งานสกิลภูติแห่งสายน้ำ]
[ ใช้งานสกิลภูติแห่งสายลม]
[ ใช้งานสกิลภูติแห่งเปลวเพลิง]
[ ใช้งานสกิลภูติแห่งพื้นดิน]
เดย์ใช้งานสกิลความสามารถอย่างต่อเนื่องในตอนนี้เขาเปิดใช้งานสกิลความสามารถทั้งหมดของตนเอง
บ่งบอกให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขากำลังจะทุ่มกำลังเพื่อเข้าปะทะกับเจ้ามอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้า
ความแข็งแกร่งของเจ้ามอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันแข็งแกร่งกว่าที่เห็นในตอนนี้ถ้าไม่ทุ่มกำลังของตนเองเพื่อกำจัดมันก็คงจะไม่สามารถทำได้
ร่างกายของเดย์ปลดปล่อยพลังเวทย์จำนวนมหาศาลร่างกายของเขาเปล่งแสงสว่างไสวรอบร่างกายมีแสงจากภูติทั้งสี่ล้อมรอบร่างกายของตนเอง
เดย์คิดว่าสภาวะนี้ถ้าเขานั้นปลดปล่อยออกมาพลังของเขาคงจะใกล้เคียงกับพวกนักผจญภัยระดับเอสถึงแม้ว่าจะไม่แข็งแกร่งเท่านักผจญภัยระดับเอสก็ตาม
ร่างกายยอดต่ำลงก่อนที่จะพุ่งทะยานออกไปบริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็วทุกอย่างมันเกิดขึ้นรวดเร็วเป็นอย่างมากร่างกายของเขาพุ่งทะยานออกไปในพริบตาเดียวร่างกายของเดย์หายไปจากจุดนั้น
พวกนักผจญภัยที่อยู่บริเวณรอบๆตกตะลึงในพริบตาเดียวเท่านั้นเดย์เคลื่อนที่ไปอยู่บริเวณด้านบนศีรษะของมัน
ดาบภายในมือใส่พลังเวทย์เข้าไป “ หลอมรวมเวทย์ประดิษฐ์เวทย์ไฟภูติเปลวเพลิงส่งเสริม!!! ”
สกิลออกมาอย่างรวดเร็วเปลวเพลิงลุกไหม้ที่ดาบเวทย์ภายในมือเปลวเพลิงแผดเผาขยายใหญ่ขึ้นด้วยการส่งเสริมของภูติแห่งเปลวเพลิง
สกิลภูติแต่ละชนิดมีหน้าที่ในการส่งเสริมธาตุแต่ละธาตุของการใช้พลังเวทย์
อย่างเช่นในตอนนี้เปลวเพลิงที่ลุกไหม้อยู่ภายในตัวดาบมันขยายใหญ่ขึ้นห้าเท่าหลังจากที่ได้รับภูติแห่งเปลวเพลิงเข้าไปส่งเสริม
เปลวเพลิงขยายใหญ่ขึ้นเดย์ใช้มันฟาดลงไปที่ร่างกายของบอส “ตูม!!! ”
ในครั้งนี้รุนแรงกว่าก่อนหน้านี้หลังจากที่กระแทกลงไปที่ร่างกายของบอสเกล็ดแข็งหนาที่ปกคลุมอยู่ตรงบริเวณนั้นแตกออกมันสามารถทะลวงการป้องกันของมันได้
การโจมตีทะลวงเข้าไปที่ผิวหนังของบอสเมื่อมันโดนการโจมตีนั้นเข้าไปส่งเสียงกรีดร้องอย่างทรมาน
เสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งผืนฟ้า
เดย์กัดฟันแน่นหลังจากที่ปล่อยการโจมตีนั้นออกไปเรียบร้อยแล้วดาบที่อยู่ภายในมือของเขามัน“ เพล้ง!!! ”
ดาบที่อยู่ภายในมือแตกออกมันไม่สามารถแบกรับพลังเวทย์จำนวนมหาศาลที่ใส่เข้าไปได้
เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ็บใจเขากัดฟันแน่นอาวุธภายในมือของเขามันอ่อนแอเกินไป
ไอเท็มแต่ละชิ้นอาวุธแต่ละอย่างมีขอบเขตแล้วก็มีข้อจำกัดของมัน
อย่างเช่นเจ้าดาบเวทย์ที่อยู่ภายในมือของเขาเป็นอาวุธระดับซิลเวอร์มันมีความแข็งแกร่งกว่าดาบธรรมดาทั่วไปแต่ว่าตัวของมันเองก็เป็นดาบเวทย์ที่ไม่สามารถแบกรับพลังเวทย์จำนวนมหาศาลได้
ถ้ามองถึงการประสานเวทย์เข้าไปภายในตัวแสดงว่าตัวดาบจำเป็นจะต้องมีความคงทนและการแบกรับพลังเวทย์จำนวนมหาศาลได้
แต่ในตอนนี้เจ้าดาบที่อยู่ภายในมือของเขามันกลับไม่สามารถควบคุมพลังเวทย์จำนวนมหาศาลแบบนั้นได้
แล้วมันเองก็เป็นอย่างที่เห็นก่อนหน้านี้การต่อสู้กับมอนสเตอร์ระดับเอเขาใช้ดาบครั้งเดียวในการต่อสู้กับมันก็ต้องทิ้ง
แต่ในครั้งนี้การต่อสู้กับมอนสเตอร์ระดับเอสเขาใช้โจมตีมันเพียงแค่ครั้งเดียวดาบมันก็พังทลาย
นี่คือสิ่งที่บ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าเค้าจำเป็นจะต้องมีอาวุธอย่างอื่น
เดย์กัดฟันแน่นดาบภายในมือที่แตกออกร่างกายของเขาที่ยืนอยู่บนร่างของบอสขนาดยักษ์
[ ใช้งานสกิลแรงกดดัน]
สกิลแรงกดดันถูกใช้งานออกมาร่างของบอสที่ยืนอยู่โดนกดๆลงไปจากจุดนี้
เพียงแต่ว่าร่างกายของมันมีขนาดใหญ่เกินไปสกิลแรงกดดันสามารถทำให้มันเคลื่อนไหวได้ช้าลงเพียงแค่นั้น
เดย์กัดฟันแน่นร่างกายขยับเขยื้อนไปตามหลังจากที่การเคลื่อนไหวของเจ้าสิ่งมีชีวิตตัวนี้ช้าลง เดย์คิดบางอย่างภายในใจ “อย่างน้อยก็ต้องผนึกการเคลื่อนไหวของมัน!!! ”
“ เวทย์สายน้ำ เวทย์สายลม!! ”
“ ประดิษฐ์เวทย์ ประสานเวทย์”
“ พายุหิมะเหมันต์!!! ”
เดย์ใช้มือของตนเองสัมผัสลงไปที่ร่างกายของเจ้าบอสขนาดใหญ่พลังเวทย์จำนวนมหาศาลถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกาย
เพียงแค่พริบตาเดียวเท่านั้นร่างกายของเจ้าบอสขนาดยักษ์ถูกแช่แข็งในพริบตา
ไอเย็นปรากฏขึ้นบริเวณรอบๆพวกนักผจญภัยที่อยู่รอบๆสถานที่แห่งนั้นต่างพากันใช้ดวงตาจ้องมองอย่างประหลาดใจ
คำถามมากมายปรากฏขึ้นภายในใจของตนเองนักบวชหญิงที่ตั้งข้อสงสัยกับตัวตนของเดอยู่แล้วเธอทำการพูดขึ้นมา “อย่าบอกนะว่านี้เทคนิคการประสานเวทย์มนตร์!!!! ”
“ มีแต่คนบอกว่าเทคนิคการประสานเวทมนตร์คนที่สามารถทำได้จะมีเพียงแค่พวกจอมเวทย์ระดับสูงเท่านั้น”
เธอตกตะลึงกับสิ่งที่ตนเองนั้นพบเจอไม่คิดว่านักผจญภัยระดับบีคนหนึ่งจะสามารถใช้เทคนิคระดับสูงได้ด้วย
เทคนิคประสานเวทมนตร์มันคือเทคนิคที่คนที่มีสกิลเวทย์ภายในร่างกายมากกว่าสองธาตุขึ้นไปนำเอาเวทย์พวกนั้นมาประสานกันก่อกำเนิดกลายเป็นการโจมตีในรูปแบบใหม่
เดย์ใช้เวทย์ทั้งสองประสานเข้าหากันเขาใช้เวทย์สายน้ำออกมาก่อนที่จะใช้เวทสายลมในการอุณหภูมิของสายน้ำจนติดลบและเกิดกลายเป็นน้ำแข็ง
ร่างกายของเจ้าบอสขนาดใหญ่ตัวนี้โดนแช่แข็งในพริบตากระบวนการการแช่แข็งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเป็นอย่างมาก
เดย์หลังจากที่ศึกษาเวทย์เป็นอย่างดีเวทมนตร์มีความรวดเร็วในการวิเคราะห์ไม่แตกต่างจากสมองของมนุษย์
เพราะแบบนั้นในเสี้ยววินาทีที่เกิดขึ้นปรากฏการณ์และปฏิกิริยาของเวทมนตร์จนทำขึ้นเป็นอย่างเร็วโดยสามารถสร้างกลายเป็นเวทน้ำแข็งออกมาได้
การเคลื่อนไหวของมอนสเตอร์ขนาดยักษ์โดนผนึกเดย์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาด้วยความโล่งใจ “สามารถผนึกการเคลื่อนไหวของมันได้แล้วถ้าแบบนั้นต่อไปก็… ”
เดย์ยังไม่ทันลงมือขั้นตอนถัดไปน้ำแข็งที่ห่อหุ้มร่างกายของเจ้ามอนสเตอร์ขนาดใหญ่อยู่ก็แตกออก“ เพล้ง!!! ”
“ เวรแล้ว!!! ” ร่างกายของเดย์กระเด็นออกมาจากจุดนั้น
จบบท