จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

ความเงียบงันที่เกิดจากความตกตะลึงยังคงปกคลุมไปทั่วทั้งลานมังกรคราม...

เฟิงหลงยืนนิ่งอยู่กลางสะพานกระจกเงาที่บัดนี้ได้กลับคืนสู่สภาพใสสะอาดดังเดิม ร่างของเขาตั้งตรงและมั่นคงราวกับหอกที่พร้อมจะแทงทะลวงขึ้นไปบนฟากฟ้า ไอพลังอสูรที่เคยปลดปล่อยออกมาได้ถูกเก็บกลับเข้าไปในร่างอย่างเงียบเชียบ เหลือไว้เพียงความสงบนิ่งที่ลึกล้ำและน่าหวาดหวั่น...

ภาพที่เขาเอาชนะ "เงาของตนเอง" ด้วยกระบวนท่าที่ผสมผสานระหว่างความเร็วสูงสุดและการโจมตีที่ถึงตายในชั่วพริบตานั้น ได้ถูกจารึกลงไปในใจของทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์... มันคือภาพที่พวกเขาจะไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิต

เสียงฮือฮาที่ดังขึ้นในที่สุดก็ทำลายความเงียบงัน "สวรรค์! ข้าตาฝาดไปหรือไม่! เขา...เขาสร้างกระบวนท่าขึ้นมาใหม่กลางการต่อสู้!""น่ากลัว...น่ากลัวเกินไปแล้ว! การควบคุมพลังและความเข้าใจในวิชาของตนเองต้องลึกซึ้งถึงเพียงใดจึงจะทำเรื่องเช่นนี้ได้!"

หวังเฉิน ที่ยืนอยู่บนแท่นศิลาอีกฝั่งหนึ่งของสะพาน กำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าฝ่ามือเลือดไหลซิบ ใบหน้าที่หล่อเหลาของมันบัดนี้ซีดเผือดสลับกับแดงก่ำด้วยความอัปยศและความโกรธแค้นที่พลุ่งพล่านจนแทบจะระเบิดออกมา! เขาพ่ายแพ้แล้ว... พ่ายแพ้อย่างยับเยิน... ไม่ใช่แค่ในด้านพลังใจ แต่ยังรวมถึงพรสวรรค์และความสามารถในการต่อสู้ด้วย!

'เป็นไปไม่ได้... เป็นไปไม่ได้! ไอ้ขยะบ้านนอกเช่นนี้... มันจะเป็นอัจฉริยะที่เหนือกว่าข้าได้อย่างไร!' เขาคำรามในใจ

บนแท่นสูง... ผู้อาวุโสเยว่ มองดูเฟิงหลงด้วยแววตาที่สลับซับซ้อนอย่างยิ่ง... ความประหลาดใจ, ความชื่นชม, และความสงสัยใคร่รู้ฉายชัดขึ้นในดวงตาที่งดงามของนาง 'เด็กหนุ่มคนนี้... ไม่เพียงแต่มีจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า แต่ยังมีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้... เขาคืออัจฉริยะที่แท้จริง... คือเพชรที่ยังไม่ได้รับการเจียระไน!'

"การทดสอบรอบที่สอง... สิ้นสุดลง" นางประกาศขึ้นอีกครั้ง เสียงของนางดึงสติของทุกคนให้กลับคืนมา "ผู้ที่พ่ายแพ้แก่เงาของตนเอง... ถือว่าหมดสิทธิ์ในการเป็นศิษย์สายใน แต่ยังคงมีโอกาสได้เป็นศิษย์สายนอกหากทำผลงานได้ดีในการทดสอบรอบต่อไป ส่วนผู้ที่ผ่าน... พวกเจ้าคือหัวกะทิในหมู่หัวกะทิ... และพวกเจ้ากำลังจะได้เผชิญหน้ากับบททดสอบสุดท้าย!"

นางหยุดไปครู่หนึ่ง กวาดสายตามองไปยังผู้ที่ผ่านเข้ารอบซึ่งเหลืออยู่ไม่ถึงร้อยคน "การทดสอบสองรอบแรกนั้นเป็นการวัดพลังภายในของพวกเจ้า... แต่การเป็นศิษย์ของสำนักเมฆาครามนั้น... ท้ายที่สุดแล้ว... ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนตัดสินกันด้วย 'ความแข็งแกร่ง' ที่แท้จริง!"

นางสะบัดแขนเสื้ออย่างสง่างาม!

ครืนนนน! ครืนนนน!

พื้นดินทั่วทั้งลานมังกรครามพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! อักขระค่ายกลนับไม่ถ้วนที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นศิลาส่องแสงสีฟ้าเจิดจ้าขึ้นมา! พื้นดินใจกลางลานประลองค่อยๆ แยกตัวออกจากกันและยกตัวสูงขึ้น... สูงขึ้น... จนกลายเป็นเวทีประลองลอยฟ้าขนาดมหึมาที่ถูกค้ำจุนไว้ด้วยเสาแห่งพลังงาน!

มันคือ "เวทีประลองมังกรสวรรค์!" เวทีในตำนานที่ใช้สำหรับคัดเลือกศิษย์สายในและการประลองที่สำคัญที่สุดของสำนักเท่านั้น!

"การทดสอบรอบที่สาม... และรอบสุดท้าย... คือ 'ศึกชิงจ้าวแห่งมังกร!'"

"กฎนั้นเรียบง่าย" นางกล่าวต่อ "พวกเจ้าทุกคนที่ผ่านเข้ารอบจะขึ้นไปบนเวทีประลองพร้อมกัน แต่ละคนจะได้รับ 'ป้ายหยกมังกร' คนละหนึ่งชิ้น... ภารกิจของพวกเจ้าคือ... แย่งชิงป้ายหยกมาจากผู้เข้าทดสอบคนอื่นให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้! พวกเจ้าสามารถใช้วิธีการใดก็ได้... ไม่ว่าจะต่อสู้ซึ่งๆ หน้า, ลอบโจมตี, หรือแม้กระทั่งร่วมมือกันเป็นกลุ่ม!"

"ผู้ที่ถูกชิงป้ายหยกไปหรือยอมแพ้จะถูกส่งออกจากเวทีทันที การทดสอบจะสิ้นสุดลงหลังจากเวลาผ่านไปสองชั่วยาม... ผู้ที่ยังคงเหลืออยู่บนเวทีและมีป้ายหยกในครอบครองมากที่สุดสิบอันดับแรก... จะได้เป็น ศิษย์สายใน ของสำนักเมฆาคราม! และผู้ที่เป็นอันดับหนึ่ง... จะได้รับรางวัลพิเศษจากข้าเป็นการส่วนตัว!"

กฎที่โหดร้ายและกระตุ้นสัญชาตญาณดิบได้ถูกประกาศออกมา! นี่ไม่ใช่แค่การประลอง... แต่มันคือสงคราม! คือการต่อสู้แบบ Battle Royale ที่จะตัดสินผู้ที่แข็งแกร่งและฉลาดที่สุด!

หวังเฉินที่กำลังอับอายและโกรธแค้น เมื่อได้ยินกฎการทดสอบรอบสุดท้าย... แววตาของเขาก็พลันลุกโชนขึ้นด้วยความอำมหิตและเจ้าเล่ห์อีกครั้ง!

'ฮ่าๆๆๆ! สวรรค์ช่างมีตาโดยแท้! การต่อสู้แบบตัวต่อตัวข้าอาจจะสู้เจ้าไม่ได้... แต่ถ้าเป็นการต่อสู้แบบตะลุมบอนเล่า!?' เขามองไปยังเฟิงหลงด้วยรอยยิ้มที่ชั่วร้าย 'ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่า... อำนาจของตระกูลหวังของข้านั้นยิ่งใหญ่เพียงใด!'

เหล่าผู้เข้าทดสอบเริ่มขึ้นไปบนเวทีประลองทีละคน เฟิงหลงก็เดินขึ้นไปเช่นกัน

แต่ทันทีที่เขาขึ้นไปบนเวที... เขาก็สัมผัสได้ถึงสายตานับสิบที่เต็มไปด้วยเจตนาร้ายซึ่งจ้องมองมาที่เขา!

หวังเฉินไม่ได้รอช้า! เขากระโดดขึ้นไปบนแท่นหินที่สูงที่สุดบนเวทีและประกาศก้องให้ทุกคนได้ยิน!

"พี่น้องสหายยุทธ์ทุกท่าน! ข้าหวังเฉิน! ขอประกาศ ณ ที่นี้! ไอ้คนผู้นั้น... ไอ้ขยะในชุดสีดำที่ชื่อเย่เฟิง... มันได้ลบหลู่เกียรติของตระกูลหวังของข้า! ผู้ใดก็ตามที่ช่วยข้าจัดการมันและชิงป้ายหยกของมันมาได้... ตระกูลหวังของข้าจะมอบโอสถปราณปฐพีให้สามเม็ดและถือว่าผู้นั้นเป็นสหายของตระกูลหวัง!"

คำประกาศนั้นสร้างความโกลาหลขึ้นในทันที! โอสถปราณปฐพี! นั่นมันของล้ำค่าที่สามารถช่วยให้ยอดฝีมือระดับก่อเกิดรากฐานทะลวงสู่ขั้นปราณปฐพีได้เลยนะ!

ในชั่วพริบตา... สายตาของผู้เข้าทดสอบเกือบทั้งหมดก็เปลี่ยนไป! พวกเขามองมาที่เฟิงหลง... ไม่ใช่ในฐานะคู่แข่งอีกต่อไป... แต่ในฐานะ "เหยื่อ!" ในฐานะสมบัติล้ำค่าที่รอให้พวกเขาไปช่วงชิง!

หวังเฉินและเหล่าลูกไล่ของเขา... พร้อมกับอัจฉริยะอีกหลายสิบคนที่ถูกความโลภเข้าครอบงำ... ได้ค่อยๆ เดินเข้ามาล้อมเฟิงหลงไว้จากทุกทิศทาง!

"ไอ้ขยะ... ตอนนี้เจ้าจะทำอย่างไร?" หวังเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มของผู้ชนะที่สมบูรณ์แบบ "ในสนามนี้... ไม่มีศิษย์สำนักมาช่วยเจ้าได้อีกแล้ว... มีเพียงความตายที่น่าสมเพชเท่านั้นที่รอเจ้าอยู่!"

เฟิงหลงยืนนิ่งอยู่ใจกลางวงล้อม... เขากวาดสายตามองไปยังฝูงชนที่กระหายเลือดรอบตัว... ก่อนจะมองไปยังหวังเฉินที่กำลังหัวเราะอย่างสะใจ...

เขายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม... รอยยิ้มที่เย็นเยียบและน่าสะพรึงกลัวที่สุด

"พวกเจ้าคิดว่า... แค่จำนวนที่มากกว่า... จะเอาชนะข้าได้งั้นรึ?" เขาพึมพำกับตัวเอง

"ช่างไร้เดียงสาเสียนี่กระไร..."