หลังจากขายสตรอว์เบอร์รีได้เงินก้อนแรกตะวันกลับมาที่บ้านพร้อมรอยยิ้ม มันอาจจะไม่ใช่เงินก้อนโตแต่ก็เป็ก้าวแรกที่ทำให้เขารู้สึกว่า “นี่แหละ อิสระทางการเงินที่เรา้า”
แต่ก่อนที่เขาจะได้วางแผนทำธุรกิจต่อแม่บุษบาก็มาหาเขาด้วยสีหน้าจริงจัง
“ตะวัน อีกไม่กี่วันลูกก็ต้องกลับไปโรงเรียนแล้วนะอย่ามัวแต่คิดเื่สวนอย่างเดียวล่ะ”
“หือ? กลับไปโรงเรียนเหรอ?”
ตะวันชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะจำได้ว่า… ในโลกนี้ เขาเป็เด็กอายุ 12 ที่กำลังจะขึ้น ม.1และเรียนอยู่ที่โรงเรียนประจำจังหวัดในเชียงใหม่!
โรงเรียนประจำจังหวัดเชียงใหม่
โรงเรียนที่เขาเรียนอยู่เป็โรงเรียนมัธยมชื่อดังในเชียงใหม่ รับนักเรียนจากหลายจังหวัดในภาคเหนือบรรยากาศของที่นั่นแตกต่างจากชีวิตบนูเามากที่โรงเรียนมีทั้งนักเรียนที่มาจากครอบครัวเกษตรกรเหมือนเขาและพวกเด็กในเมืองที่มีฐานะดี
“เราต้องกลับไปใช้ชีวิตนักเรียนอีกครั้งจริงๆ สินะ…”
ในชีวิตก่อนตะวันเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้ว แต่ตอนนี้เขาต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ในวัย 12 ปี สิ่งที่แตกต่างออกไปคือ เขามีระบบที่สามารถช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้น
ภารกิจใหม่จากระบบ
ติ๊ง!
[ภารกิจใหม่ปรากฏ]
[ภารกิจ: เตรียมตัวก่อนเปิดเทอม]
รายละเอียด: เตรียมของใช้จำเป็สำหรับการกลับไปเรียนที่เชียงใหม่
รายการสิ่งที่ต้องเตรียม:
รางวัล: 100 แต้มระบบ + ปลดล็อกเมนูใหม่: "การศึกษา"
ตะวันขมวดคิ้ว“ค่าขนม 100บาทนี่ท้าทายจังแฮะ...”
ถึงเขาจะพอมีเงินจากการขายสตรอว์เบอร์รีแต่นั่นก็เป็เงินจากที่บ้าน เขาอยากลองหาเงินเองให้ได้ก่อนเปิดเทอม
เริ่มวางแผนหาเงิน
ตะวันนั่งคิดถึงสิ่งที่เขาพอจะทำได้ในเวลาสั้นๆ
1. ขายสตรอว์เบอร์รีเพิ่ม – แต่ถ้าเก็บไปขายเยอะเกิน อาจมีปัญหากับพ่อค้าคนกลาง
2. ลองทำขนมจากสตรอว์เบอร์รีขาย – น่าสนใจ แต่ต้องมีอุปกรณ์และวัตถุดิบ
3. ช่วยงานอื่นในหมู่บ้านแลกค่าจ้าง – อาจเป็ทางเลือกที่เร็วที่สุด
สุดท้ายเขาตัดสินใจลองทำ "น้ำสตรอว์เบอร์รีปั่น" ขายในหมู่บ้านเพราะต้นทุนไม่สูง และอากาศ่นี้ก็ร้อนพอดี
การทดลองขายครั้งแรก
ตะวันไปขอให้แม่บุษบาช่วยสอนวิธีทำน้ำสตรอว์เบอร์รีปั่นแบบง่ายๆพอทำเสร็จ เขาก็ตั้งโต๊ะเล็กๆ หน้าบ้าน แล้วลองขายให้กับคนในหมู่บ้าน
“น้ำสตรอว์เบอร์รีปั่น หอม หวาน สดชื่น! แก้วละ 5 บาทเท่านั้นครับ!”
เพราะเป็ของแปลกใหม่สำหรับหมู่บ้านคนเริ่มสนใจและมาลองซื้อกัน โดยเฉพาะเด็กๆ ที่ชอบรสหวานเย็นของมัน
ภารกิจสำเร็จ!
ติ๊ง!
[ภารกิจสำเร็จ!]
ตะวันเปิดเมนู"การศึกษา" ดูพบว่ามันมีตัวเลือกให้แลกแต้มเพื่อปลดล็อกความรู้เฉพาะด้าน เช่น
ตะวันยิ้มมุมปาก“ถ้าเราจะใช้ชีวิตนี้ให้ดีขึ้นได้จริงระบบนี้คงเป็เครื่องมือที่มีประโยชน์มากกว่าที่คิด”
ตอนนี้เขาได้เตรียมพร้อมสำหรับการเปิดเทอมแล้วแต่สิ่งที่รอเขาอยู่ที่เชียงใหม่… จะเป็แบบไหนกันนะ?