ฝ่ามิติมาเลี้ยงทายาทอ๋อง

        ครั้นเห็นสีหน้าของสตรีที่นอนอยู่บนเตียง ท่านหมอก็ยิ่งหนักใจ กลัวว่านางซึ่งเป็นหญิงสาวยังไม่ออกเรือนจะคิดมากจนทำลายชีวิตตนเอง

        “คุณหนู แม้ว่าท่านจะท้องโดยที่ฝ่ายชายไม่รับผิดชอบ แต่หากคิดทำลายเด็กในท้อง ตัวท่านเองก็เสี่ยงชีวิต หรือหากท่านคิดจะทำลายชีวิตตนเอง ข้าว่าไม่สมควรอย่างยิ่ง”

         หลี่หยวนหยวนไม่ได้ฟังในสิ่งที่หมอชราพูด หากแต่นางกำลังคิดเรื่องที่ตนกำลังจะมีลูก

        ‘บ้าจริง! แค่คืนเดียวก็ท้องแล้ว ไหนว่ากินยาป้องกันแล้ว อ๋องบ้า! คิดแล้วเชียวว่ายาสมัยนี้รึจะสู้ถุงยางอนามัย เฮ้อ! เพิ่งหย่าก็ท้องซะแล้ว’

        เดิมทีนางคิดจะกลับเมืองหลวงแล้วไปตั้งหลักปักฐานที่บ้านมรดก เมื่อนางเป็นเจ้าบ้านจากนี้ก็ไม่ต้องอยู่ในการควบคุมของผู้ใดอีก

        เพิ่งเริ่มต้นสร้างกิจการค้าก็มาตั้งครรภ์ เห็นทีเรื่องนี้ความยุ่งยากแค่เพิ่งเริ่มต้น

         “คุณหนู” หมอชราเอ่ยเสียงเบา

         “อา...ว่าอย่างไรหรือท่านหมอ”

         “คุณหนูอย่าคิดทำลายตนเองและเด็กในท้องเลยนะ”

         หลี่หยวนหยวนส่ายศีรษะ “ไม่หรอก ข้าไม่คิดเช่นนั้นแน่ เพียงแต่สิ่งที่ตั้งใจว่าจะทำยังไม่สำเร็จจึงสับสนเล็กน้อย ท่านอย่ากังวลไปเลย”

         “อย่าหาว่าข้าละลาบละล้วงเลย ไม่ทราบว่าคนรักของคุณหนูพอจะเชิญมาพูดคุยเรื่องแต่งงานด้วยได้หรือไม่”

         หลี่หยวนหยวนได้ยินหมอสูงวัยเอ่ยเช่นนั้นก็ค่อยนึกออกว่าอีกฝ่ายกำลังคิดสิ่งใด นางรีบส่ายศีรษะ

         “ข้าไม่มีคนรักหรอกท่านหมอ”

        “ไอหยา! แล้วเด็กในท้องนี่”

        หมอเกาได้ยินคำตอบที่เหลือเชื่อแล้วสีหน้าก็ยิ่งซีดลงไปยิ่งกว่าเดิม  

        หลี่หยวนหยวนเองก็ยังอยู่ในห้วงคิดอันสับสน นางเพิ่งโล่งใจที่หย่าได้สำเร็จ แต่กลับต้องมารับรู้ว่าตนเองกำลังตั้งครรภ์ทายาทของอดีตสามี ถึงอย่างไรนางก็ต้องปิดเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับ

        “อันที่จริงเรื่องของข้าถือว่าเป็นความลับ แต่ในเมื่อเกิดเรื่องนี้ขึ้น ข้าก็คงไม่อาจจะปิดบังท่าน ข้าเพิ่งหย่าร้างกับสามีเมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง”

         หมอเกาถึงกับถอนหายใจ เรื่องราวของสตรีตรงหน้าน่าสงสารกว่าที่คาดเอาไว้ “ที่แท้ ท่านมาพักที่นี่ก็เพื่อหลบสามีอย่างนั้นหรือ”

         “ก็ไม่เชิงหรอก เพียงแต่ข้าต้องอยู่เมืองเฉินม่ายอีกหนึ่งปีจึงจะกลับบ้านเดิมที่เมืองหลวงได้ ท่านหมอ เรื่องที่ข้าตั้งครรภ์ขอให้ท่านช่วยเก็บเป็นความลับให้ข้าด้วย”

         “ได้” สีหน้าของหมอเกาไม่ค่อยดีนัก “จากนี้ คุณหนูคิดจะทำเช่นไร”

         หลี่หยวนหยวนไม่อาจเปิดเผยว่าสามีของนางก็คืออ๋องหยางเพราะเกรงว่าความลับจะปิดเอาไว้ไม่ได้นาน ดีที่หมอเกาผู้นี้ไม่รู้ที่มาของนาง

         “ข้าคงต้องหาซื้อเรือนที่อยู่ห่างออกไปสักหน่อย เพื่อซ่อนลูกของข้าไม่ให้ครอบครัวสามีรู้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาต้องหาทางแย่งลูกไปจากข้าแน่”

         “ชีวิตคุณหนูช่างยากลำบากนัก เอาอย่างนี้ดีหรือไม่ ข้าอยู่หมู่บ้านห่างออกไปไม่ไกลนัก ที่นั่นสงบเงียบ หัวหน้าหมู่บ้านก็คือบุตรชายของข้า หากท่านไปซ่อนตัวที่นั่น ข้าจะให้คนในหมู่บ้านช่วยปกปิดให้”

         หลี่หยวนหยวนยิ้มกว้าง พยักหน้ารับ “ดีๆ เช่นนั้น ข้าจะหาซื้อที่ดินสร้างบ้านเอาไว้”

         หมอเการับปากจะช่วยนางหาที่ดินที่เหมาะในหมู่บ้านแห่งนั้น เมื่อพูดคุยกันเสร็จ ท่านหมอสูงวัยก็เขียนเทียบยาบำรุงมอบให้กับหลี่หยวนหยวนแล้วกลับไป

         ซุนมามาถึงกับกับอ้าปากค้างเมื่อหลี่หยวนหยวนยื่นเทียบยาให้นางอ่าน ด้วยประสบการณ์ของสตรีที่เคยผ่านการมีบุตร พอเห็นตัวอักษรเหล่านั้นนางก็รู้ได้ในทันทีว่านี่คือยาบำรุงครรภ์

         “คุณหนูเจ้าคะ ท่านอ๋องพูดเองว่ากินยาป้องกันการตั้งครรภ์เอาไว้มิใช่หรือ”

         “เฮ้อ! สูตรยาลับสกุลหลี่นับว่ายอดเยี่ยมกว่ามาก ยาป้องกันที่ท่านอ๋องดื่มนั้น หากได้ผลจริง มีหรือจะมีเด็กอยู่ในท้องของข้า” นางยกมือลูบท้อง ดวงตาเหม่อลอย นึกถึงใบหน้าของหยางหลีเหว่ยที่เหมือนกับหัวหน้าหยางรูปหล่อแล้วพยายามจินตนาการถึงใบหน้าของเด็กน้อยในท้องของตน ไม่รู้ว่าจะหน้าเหมือนเขามากน้อยเพียงใด

         “คุณหนูจะบอกท่านอ๋องหรือไม่เจ้าคะ” ไป๋ซวงที่เพิ่งงับปากได้รีบเอ่ยถาม

         “นั่นสิเจ้าคะ การตั้งครรภ์ของคุณหนูหากรู้ถึงจวนอ๋องต้องกลายเป็นเรื่องใหญ่แน่ นี่คือทายาทคนแรกของท่านอ๋อง มีหรือไท่เฟยจะยอมให้อยู่ภายนอกจวน” ซุนมามาขมวดคิ้ว

         “บอกไม่ได้เด็ดขาด หากพวกเขารู้เข้า คิดหรือว่าข้าจะได้เลี้ยงเด็กคนนี้ เกรงว่าเขาจะรีบมาแย่งไปจากข้าแล้วเอาไปให้ชายาคนใหม่เลี้ยง” สีหน้าของหลี่หยวนหยวนคร่ำเคร่ง

         “จริงด้วยเจ้าค่ะ แต่ว่าระหว่างนี้ท้องของคุณหนูจะต้องโตขึ้นเรื่อยๆ หากมีคนรู้เข้า คงจะปิดเอาไว้ไม่ได้ จะทำเช่นไรดีเจ้าคะ”

         “ข้าคิดเอาไว้แล้ว หากท้องข้าโตกว่านี้เราก็คงต้องหลบออกไปพักที่อื่น”

         “ถ้าคุณหนูไม่พักอยู่ที่นี่ ท่านอ๋องก็จะสงสัยนะเจ้าคะ” ซุนมามารู้สึกว่ามือไม้ของนางเย็นไปหมด

         “อย่าเพิ่งกังวลไปเลย คนเฝ้าเรือนก็เป็นของข้า การปิดบังมิใช่เรื่องยาก ขอเพียงท่านอ๋องไม่มาเยือนเรือนนี้ก็พอ” หลี่หยวนหยวนเอ่ยปลอบซุนมามา

         รถม้าสองคันวิ่งตามกันไปในหมู่บ้านที่อยู่ห่างจากตำบลไปไม่ไกลนัก รถม้าคันแรกมีขนาดเล็ก จอดที่หน้าที่ดินว่างเปล่าท้ายหมู่บ้าน

         หมอวัยชราลงจากรถม้ายืนรอให้หลี่หยวนหยวนเดินมาสมทบ ปลายนิ้วเหี่ยวย่นชี้ไปรอบๆ “นี่คือ เรือนและที่ดินที่เจ้าของเก่าต้องการขายขอรับคุณหนู”

         “เหตุใดจึงขายเสียเล่าท่านหมอ”

         “บุตรชายของครอบครัวนี้เข้าไปค้าขายในเมืองหลวง พอตั้งตัวได้จึงต้องการมารับครอบครัวไปอยู่ด้วยทั้งหมด ทีแรกบุตรชายข้าคิดจะซื้อเอาไว้แต่เงินยังไม่พอ”

         บุตรชายของหมอเกาคือหัวหน้าหมู่บ้าน เขาเดินมาสมทบกับบิดาและนำเอาโฉนดที่ดินมายื่นส่งให้ “นี่ขอรับคุณหนู โฉนดบ้านและที่ดิน”

         ไป๋เยว่รับแล้วนำไปส่งให้กับหลี่หยวนหยวน เมื่อหญิงสาวก้มลงมองโฉนดแล้วก็เงยหน้าขึ้นมองหน้าหัวหน้าหมู่บ้าน “หัวหน้าเกา ท่านว่าราคามาเถิด”

         หลี่หยวนหยวนได้ยินหัวหน้าหมู่บ้านบอกราคาก็ราคาก็ยิ้มพอใจ หันไปหาไป๋เยว่ “นับว่าราคาเหมาะสม เสี่ยวเยว่ไปนำตั๋วแลกเงินจ่ายให้หัวหน้าหมู่บ้านเสีย ข้าตกลงซื้อบ้านและที่ดินผืนนี้”

         ชิวต้าซานที่ยืนอยู่ข้างหลังเห็นการซื้อขายก็ขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจว่าเหตุใดหลี่หยวนหยวนจึงได้มาซื้อบ้านและที่ดินในหมู่บ้านนี้

         คนทั้งกลุ่มเดินเข้าไปในเรือนใหญ่ที่มีต้นไม้รายรอบร่มรื่น เมื่อลงชื่อในสัญญาซื้อขายกันเรียบร้อยแล้ว หลี่หยวนหยวนก็นำบ่าวทั้งกลุ่มออกสำรวจรอบเรือน

         “เครื่องเรือนใหญ่ๆ ทิ้งไว้ทุกห้องเลยเจ้าค่ะ คุณหนูอยากจะเปลี่ยนหรือไม่”

         “สิ่งใดพอใช้ได้ก็ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน ซุนมามาปรับตามเห็นสมควรก็แล้วกัน” หลี่หยวนหยวนหันไปบอกให้ไป๋เยว่จดบันทึกสิ่งที่ซุนมามาเห็นสมควรต้องซื้อหามาเพิ่มเอาไว้

         ชิวต้าซานขยับเข้ามาใกล้ “ซื้อเรือนนี้ด้วยเหตุใด”

         หลี่หยวนหยวนคลี่ยิ้มน้อยๆ “ไม่ปิดบังท่าน ข้าตั้งครรภ์ได้เดือนกว่าแล้ว หากคลอดบุตรในเรือนเหอผิงเกรงว่าเรื่องจะรั่วไหล”

         องครักษ์ผู้สวมหน้ากากถึงกับผงะ “เจ้าท้องบุตรของท่านอ๋องอย่างนั้นหรือ”

         “ข้าร่วมหอกับเขาเพียงหนึ่งคืนก็จริง แต่ไม่เป็นลูกของเขาแล้วจะเป็นของผู้ใดได้” หญิงสาวถอนหายใจ “อันที่จริงก็นับว่าข้าเคราะห์ร้ายนัก หย่าสามีแล้ว แต่กลับมีเด็กติดท้องมาด้วย”

*****************