[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin

ริชาร์ดหันไปมองคนที่อยู่ด้านหลังของเขาก่อนที่จะถามขึ้นว่า “ใครอยากจะลงสนามแข่งขันในรอบนี้บ้าง ?”

วอเตอร์ฟลาวเวอร์ แกงดอร์ และโอเกอร์ทั้งสองต่างก็ไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เพราะการต่อสู้นี้ไม่ได้ถือว่าท้าทายอะไรสำหรับพวกเขาเลย และวอเตอร์ฟลาวเวอร์ก็ไม่ชื่นชอบที่นางจะต้องแสดงการต่อสู้ต่อหน้าคนหมู่มากเท่าไหร่นัก เพราะหากใครต้องการจะดูหรือเลียนแบบการต่อสู้ของนาง นางก็พร้อมที่จะควักลูกตาของคนเหล่านั้นออกมา

หนึ่งในทหารราบก้าวเท้ามาด้านหน้าก่อนที่จะพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า “ข้าเอง”

ริชาร์ดพยักหน้าและพูดขึ้นว่า “ดี ! แต่อย่ารีบจบเกมเร็วเกินไปล่ะ”

ทหารราบเข้าใจความหมายของริชาร์ดในทันที เขาตอบด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจว่า “ท่านลอร์ด ไม่ต้องกังวลไป ข้ามั่นใจว่าการต่อสู้ในครั้งนี้จะยาวนานเพียงพอ !”

การต่อสู้ในครั้งนี้ไม่มีข้อกำหนดหรือข้อจำกัดใด ๆ ทั้งคู่สามารถที่จะใช้อุปกรณ์และเกราะของตนเองได้อย่างเต็มที่ แบล็ค ริปเปอร์นั้นเลือกที่จะใช้ขวานในขณะที่ทหารซึ่งตัวเล็กกว่าเลือกที่จะใช้เกราะ โล่ขนาดเล็ก และกริช การเลือกอาวุธครั้งนี้ทำให้ผู้ชมรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาเพราะในเวลานี้กลายเป็นการต่อสู้ระหว่างเนื้อกับเหล็กไปซะแล้ว ทุกคนรู้ดีว่าอุปกรณ์ของวอริเออร์นั้นเป็นเครื่องมือที่หายากมาก

แต่ถึงแม้ว่าผู้ชมจะรู้สึกไม่พอใจอย่างไร การต่อสู้ก็จะยังคงดำเนินต่อไป เสียงเริ่มการแข่งขันของผู้ดำเนินรายการดังขึ้น แบล็ค ริปเปอร์รีบพุ่งเข้าหาฝ่ายตรงข้ามทันทีที่ได้ยินสัญญาณเริ่มการแข่งขัน เขาฟาดขวานในมือไปที่ทหารอย่างสุดแรงและรวดเร็วราวกับพายุ ในตอนนี้ทหารเป็นเหมือนกับเรือที่อยู่ท่ามกลางพายุและกลางเสียงคำรามดังกึกก้อง และเขาก็ดูเหมือนพร้อมที่จะล่มได้ตลอดเวลา ขณะที่เขาถูกผลักออกไปจนผู้ชมต่างคิดว่าฉากการต่อสู้รอบนี้คงจะถึงจุดสิ้นสุดแล้วทว่าจู่ ๆ เขาก็ต้านการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด

พายุแห่งการโจมตีได้ทำลายโล่ของเขาจนกระเด็นลอยออกไปในขณะที่เกราะของเขาก็แตกออก ในเวลานี้เมื่อเทียบกับขวานของแบล็ค ริปเปอร์แล้ว กริชในมือของเขาก็เป็นเหมือนกับของเล่นเด็กเท่านั้น แต่โชคดีที่อาวุธทั้งสองยังไม่ได้ปะทะเข้าหากันจึงทำให้อาวุธทั้งคู่ยังไม่ได้รับความเสียหาย

ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นฝ่ายจู่โจมอย่างต่อเนื่อง ทว่าแบล็ค ริปเปอร์เองก็ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเช่นกัน ทหารพยายามที่จะหาจุดอ่อนของอีกฝ่ายที่กำลังป้องกันตนเองด้วยการใช้องศาการโจมตีที่ยากจะป้องกันเพื่อสร้างบาดแผลให้กับคู่ต่อสู้ให้ได้ ในตอนนี้เขาเลือกที่จะใช้การโจมตีแบบเคาน์เตอร์ (รอสวนกลับ) เป็นหลัก

บาดแผลเล็ก ๆ เหล่านี้ไม่ได้มีผลกระทบต่อความสามารถในการต่อสู้ของแบล็ค ริปเปอร์เลยแม้แต่น้อย ในทางกลับกันมันกลับทำให้เขาดุร้ายมากขึ้น การเคลื่อนไหวที่ทรงพลังรวมถึงการเต้นของหัวใจในเวลานี้ทำให้เลือดของพวกเขาสูบฉีดเป็นอย่างมาก 

ตอนนี้การต่อสู้เริ่มดุเดือดจนแม้แต่มาร์คเองก็ถลกขากางเกงของเขาขึ้นก่อนกระโดดข้ามราวบันไดและโบกมือของตนเองไปมาอย่างสุดแรง เขาเปล่งเสียงคำรามออกมาดังลั่นซึ่งดูเหมือนว่าจะดังมากเสียยิ่งกว่านักสู้ที่เขาส่งไปในสนามเสียอีก ! 

สิ่งที่เขาต้องการคือการที่จะลงไปในสนามพร้อมกับใช้เคียวหนักของเขาฟันไปที่ร่างของทหารและส่งร่างของทหารนั้นไปที่ด้านหน้าของริชาร์ด เมื่อมาร์คเห็นว่าแบล็ค ริปเปอร์เสียโอกาสที่จะได้รับชัยชนะครั้งแล้วครั้งเล่า เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลใจขึ้นมา 

มาร์คจดจ่ออยู่กับการต่อสู้จนไม่ทันได้สังเกตสิ่งอื่น ๆ เพราะการแข่งขันในครั้งนี้ริชาร์ดเดิมพันด้วยเงินที่มากถึง 50 เหรียญทองและเหรียญเหล่านั้นเป็นของวิหารทั้งหมด ! ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยากสละกางเกงที่เขาสวมใส่นี้ให้กับริชาร์ด ทว่าราคาที่เดิมพันมันก็เทียบเท่ากับรายได้ของเขา 2-3 เดือน ! และเขาเองที่เพิ่งจะก้าวหน้าเมื่อไม่กี่ปีที่ผ่านมาก็ไม่ได้มีเงินเก็บมากมายเท่าไหร่นัก ในเวลานั้นเอง ไครอนที่นั่งติดกับโบเว่นก็ชะเง้อหน้ามองไปที่สนามแข่งขันก่อนที่จะถามขึ้นว่า  “นี่ เจ้าเห็นอะไรบางอย่างจากคนของริชาร์ดไหม ?”

โบเว่นตอบด้วยการถามกลับไปว่า “อะไร ! เจ้ามองเห็นอะไร ?”

ไครอนยักไหล่ก่อนตอบกลับไป “การเคลื่อนไหวของเขาสั้น ๆ ง่าย ๆ แต่มีประสิทธิภาพมาก เขาดูมั่นคงและชัดเจนในการโจมตีและดูเหมือนว่าเขาจะไม่สะทกสะท้านกับเลือดหรือการบาดเจ็บเลย นั่นมันแตกต่างจากคนของเราที่ดูเหมือนจะคลั่งไคล้และกระหายเลือดอย่างมาก”

โบเว่นมองไปที่ชายหนุ่มที่กำลังดูการแข่งขันอย่างสนใจก่อนที่จะกล่าวขึ้นมาอย่างช้า ๆ ว่า “เขาเป็นทหารผ่านศึกมานับไม่ถ้วนอย่างแท้จริง ถ้าเขาสังกัดอยู่ในกองทัพทั่ว ๆ ไป เขาก็คงจะมีคนที่อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเขาอย่างน้อย 500 คน”

ไครอนเม้มปากแน่นก่อนที่จะมองไปทางริชาร์ด “เจ้าอย่าตัดสินพลังของทหารชำนาญศึกเพียงเพราะมองจากระดับของเขา เจ้าดูคนข้าง ๆ ริชาร์ดแต่ละคนสิ ข้าว่าไม่ได้ด้อยไปกว่าริชาร์ดเลย”

โบเว่นมองก่อนที่จะคิดหนัก “ดูเหมือนว่ามาร์คจะเจอปัญหาใหญ่เข้าแล้ว”

ไครอนพยักหน้า “แต่ก็ดีนะ เพราะดูเหมือนว่ามิสเตอร์ริชาร์ดจะไม่รู้วิธีการซ่อนความร่ำรวยของเขาเอาซะเลย หลังจากที่เห็นเหรียญของเขาแล้วมันทำให้ข้ารู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง”

โบเว่นหัวเราะ “แล้วถ้ามันเป็นความตั้งใจของเขาแต่แรกเพื่อที่จะทำให้เจ้ารู้สึกเช่นนั้นล่ะ ?”

ใบหน้าของไครอนเปลี่ยนไปก่อนที่เขาจะตกอยู่ในห้วงแห่งความคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาจ้องมองไปที่คนอื่น ๆ ก่อนที่จะเห็นว่าสายตาของคนเหล่านั้นจ้องมองไปที่ริชาร์ดด้วยความโลภ ทว่าริชาร์ดกลับไม่ได้สนใจและยังดูการต่อสู้อย่างสงบ 

การแข่งขันดำเนินไปเป็นเวลา 10 นาที ในเวลานี้แบล็ค ริปเปอร์มีอาการหอบอย่างหนักแล้ว เสียงคำรามของเขาแผ่วลงไปมากซึ่งแสดงให้เห็นถึงความสิ้นหวังและหมดกำลังใจ ขวานในมือของเขายังคงทรงพลังเหมือนตอนแรกทว่ากล้ามเนื้อของเขาได้พิสูจน์ให้เห็นว่าพลังของเขากำลังจะหมดลงในอีกไม่ช้า เขาต้านการโจมตีจากคู่ต่อสู้ครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ในเวลานี้กริชได้สัมผัสเข้ากับผิวหนังของเขาถี่ขึ้นเรื่อย ๆ พร้อมทั้งทิ้งบาดแผลบนร่างกายไว้เยอะมาก

ทันใดนั้นมาร์คก็หยุดตะโกนเพราะเขารู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง แบล็ค ริปเปอร์แสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับยังคงมีพละกำลังไม่ต่างจากตอนแรกที่เขาก้าวเข้ามาในสนาม อีกทั้งยังพยายามหาโอกาสที่จะทิ้งบาดแผลไว้ให้กับแบล็ค ริปเปอร์อย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม เรื่องที่น่าแปลกคือดูเหมือนว่ามีหลายครั้งที่ทหารสามารถใช้กริชแทงเข้าที่ตัวของแบล็ค ริปเปอร์ได้แบบเต็ม ๆ  แต่เขากลับเลือกที่จะแทงไปยังจุดอื่นของร่างกายแทน ในเวลานี้บนร่างกายของแบล็ค ริปเปอร์มีบาดแผลสิบกว่าจุดและทุกจุดก็มีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง เลือดเหล่านั้นหยดลงบนพื้นทุกครั้งที่เขาเคลื่อนไหวร่างกาย

ทันใดนั้นทหารราบผู้นั้นก็เร่งความเร็วในการโจมตีของเขาพร้อมกับเปลี่ยนสไตล์การโจมตีไปจากเดิม กริชที่โจมตีในแต่ละครั้งทำให้ชั้นเนื้อบาง ๆ หลุดออกจากผิวหนังของศัตรูจนทำให้ต้องร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด รอยเลือดบนพื้นดินเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และมีละอองเลือดกระจายอยู่กลางอากาศ

กลยุทธ์ที่โหดร้ายเช่นนี้ก่อให้เกิดความสนุกสนานในการแข่งขัน และทันทีที่ทหารใช้กริชของเขาตัดไปที่คอหอยของแบล็ค ริปเปอร์เพื่อจบชีวิต ภายในสนามก็เกิดความร้อนระอุถึงขีดสุด 

ทหารราบยืดตัวขึ้นก่อนที่จะกระทบโล่เข้ากับกริชของเขาจนทำให้เกิดเสียงดังกึกก้องและเขาก็หันไปหาริชาร์ดแล้วยกมือขึ้นเพื่อประกาศชัยชนะของตนเอง ในเวลานี้เขามีบาดแผลบนตัวเพียงเล็กน้อยเท่านั้นทว่าถึงแม้จะมีบาดแผลที่เป็นทางยาวลึก แต่มันก็ไม่ได้อันตรายถึงชีวิต อีกทั้งบาดแผลเหล่านั้นก็ไม่ได้ส่งผลกับประสิทธิภาพในการต่อสู้ของเขามากนัก แน่นอนว่าบาดแผลเหล่านี้เป็นดั่งการสะสมประสบการณ์ขั้นพื้นฐานของเขาให้มากขึ้น สายตาของทหารมีความมุ่งมั่นและเด็ดขาดทว่าเขากลับไม่ได้ใส่ใจกับเสียงเชียร์จากรอบข้างเท่าที่ควร ซึ่งเหตุผลที่เขาแสดงท่าทางของผู้ชนะในเวลานี้ก็เพียงเพราะต้องการให้มาร์คที่เป็นเป้าหมายของริชาร์ดได้เห็นเท่านั้น

ขณะที่ทหารได้รับเสียงเชียร์จากคนรอบข้างเพราะชัยชนะของเขาอยู่นั้น ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังพุ่งตัวเข้ามาหาเขาในทันที สีหน้าของริชาร์ดเปลี่ยนไปจากเดิมก่อนที่จะขยับปากราวกับว่ากำลังตะโกนบอกอะไรบางอย่างกับทหาร สัญชาตญาณของการต่อสู้เป็นเวลาหลายปีปรากฏขึ้นมาในทันทีก่อนที่เขาจะก้มตัวลงต่ำพร้อมใช้โล่ป้องกันไปที่ด้านหลังของตัวเอง

แรงมหาศาลที่ไม่รู้ที่มาได้พุ่งชนโล่ของเขาอย่างจัง ! แต่มันรุนแรงพอที่จะทะลุโลหะได้ก่อนที่ความแหลมคมนั้นจะแทงเข้าที่ไหล่ของทหารและทะลุออกมาที่หน้าอกของเขา