ความสามารถในการสร้างสุดยอดเมด ที่โคตรจะโอพี

ตอนที่ 58 เมด และเกรทเทอร์รัน

ฟอยยื่นตะเกียงแห่งการประลองให้กับกอนด้วยความปลื้มปิติ

โคบี้แทบไม่เชื่อภาพตรงหน้าที่คนอย่างนายน้อยยอมมอบของล้ำค่าที่หายากมากๆให้กับคนที่เขาต้องการที่จะกำจัด...

และก่อนที่ต่างฝ่ายจะแยกจากกันกอนได้หันมาพูดกับฟอยเป็นครั้งสุดท้าย

“อ่อ! มีอีกเรื่องที่อยากไหว้วานให้นายทำ”

“เรื่องอะไรเหรอครับ...ถ้าเป็นเรื่องที่ท่านไหว้วานผมยินดีทำทุกอย่างเลย”

ฟอยหันมาพูดอย่างนอบน้อม...

โคบี้รู้สึกทำใจไม่ได้จริงๆในทุกๆครั้งที่เห็นนายน้อยทำตัวเป็นเหมือนลูกน้องของเจ้าเด็กที่ชื่อว่ากอน‘นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกับนายน้อยกันเนี่ย!’

แต่เขาก็ได้แต่คิดในใจพูดอะไรมากไปกว่านี้ไม่ได้เพราะเป็นตัวของนายน้อยเองที่สั่งห้ามเขาไม่ให้เขามายุ่ง

และในค่ำคืนนั้นเป็นคืนที่โคบี้รู้สึกปวดหัวที่สุด

.

.

.

----เมื่อพิธีเปิดสนามกีฬาสีจบลงกอนได้กลับมานอนที่ห้องพักของตัวเองทันที

เขารู้สึกไม่ชอบบรรยากาศในตอนนั้นเลยจริงๆทั้งอากาศที่ร้อน และเสียงดูถูกถากถางรอบข้างจากคลาสอื่นๆ

หากพิธีเปิดไม่เป็นการบังคับให้นักเรียนหน้าใหม่ทุกคนต้องเข้าร่วมแล้วละก็...ตัวเขาคงไม่เข้าร่วมตั้งแต่แรก

นอนสไลด์หน้าจอสมาร์ทโฟนในห้องพักสบายกว่าตั้งเยอะค่อยไปเข้าร่วมตอนถึงคิวของตัวเองแข่งขันเลยก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร เพราะยังไงทั้งสัปดาห์นี้ก็ไม่มีการเรียนการสอนอยู่แล้ว

อีกทั้งกีฬาสีในครั้งนี้มีการถ่ายทอดสดอยู่แล้วดูผ่านสมาร์ทโฟนเอาก็ได้

...จำนวนกีฬาสำหรับแข่งขันในครั้งนี้นั้นมีอยู่ไม่น้อยเลยแต่ที่โดดเด่นและทุกคนต่างเฝ้ารอมากที่สุดเห็นทีคงหนีไม่พ้น ‘การประลอง’ แต่ก็ใช่ว่ากีฬาอื่นๆจะไม่ได้รับความสนใจอย่างเช่น ‘เกรทเทอร์รัน’ที่เป็นกีฬาสำหรับเปิดสนามในครั้งนี้

มันคือกีฬาที่ใช้ประลองความเร็วในการเคลื่อนที่ทุกรูปรวมเข้าไปในการแข่งขันเดียว

ไม่ว่าจะเป็นการเคลื่อนที่บนดินการเคลื่อนที่ใต้ดิน การเคลื่อนที่บนน้ำ การเคลื่อนที่ใต้น้ำและการเคลื่อนที่บนท้องฟ้า...ผู้เข้าแข่งขันสามารถใช้สกิลได้อย่างอิสระแต่ห้ามทำอะไรผู้เข้าแข่งขันคนอื่นเป็นอันขาด

“โอ้ววว้าว!! คลาสโกลด์ดราก้อนเนี่ยมีแต่คนสุดยอดทั้งนั้นเลยเนอะ”

ผู้ชมในสนามต่างส่งเสียงเชียร์ด้วยความตื่นเต้น...

และตอนนี้ผู้ที่เป็นจ่าฝูงทิ้งห่างคนอื่นๆอยู่คงหนีไม่พ้นเด็กจากคลาสโกลด์ดราด้อนเจ้าประจำคลาสที่เต็มไปด้วยเหล่าอัจฉริยะ

แม้ในสนามจะเต็มไปด้วยเสียงเชียร์ แต่มันก็มีเสียงหัวเราะดูถูกเช่นกัน

“ฮ่าฮาๆๆพวกแกดูนั่นสิ...ไอตัวแจกแต้มมันยังไม่ผ่านจุดแรกเลยด้วยซ้ำคนอื่นๆเขาจะเข้าเส้นชัยกันหมดแล้ว”

“เออจริงด้วย...ทำไมเพื่อนของพวกแกถึงยังมีหน้ากล้ามาลงแข่งอีกเนี่ยฮ่ะฮะๆๆ”

เด็กจากคลาสอื่นที่นั่งข้างๆคาร์ลหันมาถามเขาด้วยความสนุกสนานและดูถูกโดยที่ไม่ได้ต้องการคำตอบตั้งแต่แรกอยู่แล้ว

“ขยะไร้ค่าที่มีดีแค่หน้าตาอย่างเธอคนนั้นคงอยากจะมาโชว์ตัวเรียกร้องความสนใจจากพวกเราเป็นแน่”

คาร์ลกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจทำไมถึงต้องพูดจากแบบนั้นด้วย...

ทั้งที่ ‘คุณแนนซี’ พยายามอย่างเต็มที่แล้วแท้ๆ

เธอเป็นเพื่อนร่วมคลาสของเขาและมีกามายในการเคลื่อนที่เร็วที่สุดในคลาส แม้จะรู้ว่าไม่มีทางชนะผู้มีสกิลก็ตามแต่เธอก็พยายามอย่างถึงที่สุด ฝึกฝนหนักที่สุดเพื่อการแข่งขันในครั้งนี้โดยเฉพาะ

คาร์ลที่ได้ยินเสียงดูถูกคุณแนนซีจากคลาสอื่นจนเกินเลยเขาโกรธจนแสดงออกมาทางสีหนาอย่างชัดเจน...

แต่ไรจิก็พยายามห้ามคาร์ลไม่ให้ทำอะไรมากไปกว่านั้นเขาพยายามบอกให้คาร์ลใจเย็นๆลง นั่นก็เพราะเด็กจากคลาสอื่นพยายามพูดจาหาเรื่องให้พวกเราเป็นฝ่ายลงมือก่อน

“ทำไม! ไออ้วนแกมีปัญหาเหรอ...ก็ไอผู้หญิงขยะเพื่อนของแกคนนั้นจะมาลงแข่งขันในครั้งนี้เพื่ออะไรหากไม่ใช่เหตุผลเพราะอยากโชว์ตัวตกผู้ชายจากคลาสอื่นๆ”

คำพูดเพื่อชวนหาเรื่องยังคงดังมาอย่างไม่หยุดหย่อน...

คาร์ลนั้นเข้าใจที่ไรจิพูดดี เขาต้องควบคุมอารมณ์ของตัวเองให้ได้และไม่สนใจเสียงนกเสียงการอบข้าง

.

.

ในการแข่งขันกีฬาส่วนใหญ่ของเหล่าเกรทเทอร์นั้นไม่มีการจำแนกเพศ

เกรทเทอร์รันไม่ใช่แค่การวิ่งรอบเกาะธรรมดาแต่มันมีอุปสรรคมากกว่านั้น

กอนที่นอนดูการแข่งขันผ่านสมาร์ทโฟนเขาจำได้ว่าคนที่เป็นตัวแทนของคลาสบราวน์ทอรัสคือคุณแนนซี

แต่ในการถ่ายทอดสดในครั้งนี้แทบไม่มีภาพของเธอเลย...

อุปสรรคของเกรทเทอร์รันนั้นต้องไปสัมผัสจุดต่างๆเพื่อที่จะสามารถไปต่อยังจุดต่อไปได้อย่างเช่นจะมีจุดหนึ่งที่อยู่สูงจากพื้นราวๆ 70เมตร...เป็นไปไม่ได้เลยที่คนไม่มีสกิลจะไปสัมผัสจุดนั้นได้

การแข่งขันในครั้งนี้คุณแนนซีไม่มีโอกาสชนะตั้งแต่แรกอยู่แล้วเรียกได้ว่าโอกาศชนะเป็นศูนย์เลยก็ว่าได้แค่จะเข้าเส้นชัยให้ทันเวลายังเป็นไปไม่ได้เลย และกีฬาอื่นๆส่วนใหญ่ก็มีอุปสรรคทำนองนี้เช่นกัน

นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมการประลองเดี่ยวจึงเป็นสิ่งที่อาจารย์อเล็กซ์ตั้งความหวังไว้สูงเพราะยังไงการประลองมันก็ยังพอมีโอกาศชนะอยู่แม้โอกาสชนะนั้นจะอยู่ที่หนึ่งเปอร์เซ็นก็ตาม

“นายท่าน...นี่ค่ะไอศกรีม!”

เสียงอันไพเราะของซีโร่มาพร้อมกับไอศกรีมสตอเบอรี่โฮมเมดถ้วยใหญ่ที่น่ารับประทานเป็นอย่างมาก

“สุดยอด!!!”

กอนตาลุกวาวมองไปที่ถ้วยไอศกรีม...

มันชั่งเป็นอะไรที่เหมาะกับอากาศช่วงนี้จริงๆเขาต้องการกินไอศกรีมให้หมดในคราเดียว แต่ซีโร่ก็บอกให้เขาเก็บท้องไว้กินอาหารเย็นด้วย

.

.

.

----ผลสรุปของการแข่งขันเกรทเทอร์รัน คนที่ได้อันดับหนึ่งนอนมาเลยคือเด็กจากคลาสโกลด์ดราก้อน

และคุณแนนซีนั้นไม่สามารถเข้าเส้นชัยได้ตามเวลาที่กำหนด

แต่ทว่าแม้การแข่งขันเกรทเทอร์รันจะจบลงไปแล้วเธอก็ยังคงวิ่งอย่างต่อเนื่องเพื่อที่จะเข้าเส้นชัยให้ได้ตามความตั้งใจที่แน่วแน่ของตัวเอง

เธอวิ่งเข้ามาในสนามด้วยสภาพที่เหงื่อท่วมหลายคนนั้นหัวเราะกับความพยายามที่เสียเปล่าของเธอ...

ตรงหน้าของเธอในตอนนี้มีอาจารย์อเล็กซ์และเหล่าเพื่อนรอรับอยู่...เหล่าเพื่อนๆของเธอต่างปรบมือให้กำลังใจโดยไม่แคร์สายตารอบข้าง

“พยายามได้ดีมากเลยแนนซี แม้เธอจะไม่สามารถไปสัมผัสบางจุดได้...แต่เธอก็สามารถวิ่งครบตามระยะทางที่กำหนดตามความตั้งใจที่แน่วแน่เพราะงั้นอาจารย์จะให้รางวัลเธอโดยการแบ่งกล้ามโชว์ให้ดู”

พูดจบอาจารย์อเล็กซ์ก็เตรียมแบ่งกล้ามโชว์เหมือนทุกครั้ง

...แต่ครั้งนี้ไรจิได้มาห้ามอาจารย์อเล็กซ์ไว้

“ไม่ได้นะครับอาจรย์ตรงนี้มันคนเยอะนะครับมีบรรดาญาติพี่น้องของเด็กนักเรียนอยู่ด้วย...”

“ไม่เห็นเป็นไรเลยนิไรจิคุงกล้ามน่ะคือความถูกต้อง...กล้ามคือศีลธรรมอันดีงามยังไงล่ะ”

ภาพของอาจารย์และเหล่าเพื่อนๆตรงหน้าทำให้แนนซีรู้สึกอบอุ่นใจเป็นอย่างมากเธอหัวเราะออกมาด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า

.

.

.

ฝากติดตามผลงาน เพจเฟสบุ๊ค : https://bit.ly/3aJY2ic