ปาฏิหาริย์ที่บ้านสวน

        ในช่วงเช้าของวันต่อมามีข่าวการเข้าจับกุมแก๊งโจรที่บริเวณสวน ใกล้บ้านพักอาศัยของเทวินข่าวยังเตือนให้ประชาชนทุกคนช่วยกันเป็นหูเป็นตาและระมัดระวังตัวตอนนี้เจ้าหน้าที่ทุกฝ่ายทำงานอย่างหนักเพื่อรวบแก๊งโจรที่เหลือและให้ความมั่นใจว่า
จะทลายแก๊งโจรได้ในไม่ช้า

        เพ็ญขวัญวันนี้เธอแต่งตัวอย่างสวยงามด้วยชุดเดรสกระโปรงเท่าเข่าและแต่งหน้าแต่งตาให้ดูดีพอสวยการแต่งหน้าที่ไม่หนาจนเกินไป
ทำให้เธอดูดีและมีเสน่ห์น่าหลงใหล

        เธอมีแผนจะไปหาเทวินที่บ้านสวนของเขาและยังคิดที่จะให้เขาไปด้วยกับเธอในการแจกการ์ดเชิญเพื่อให้คนหมู่บ้านเข้าใจ
พวกเขากำลังคบกันหลังจากที่ได้อ่านข่าวทางอินเทอร์เน็ตแม้จะไม่ได้รับรู้รายละเอียดไปกว่านั้นแต่ก็ตกใจมากรีบโทรหาเทวินทันที

        “สวัสดีค่ะ คุณเทวิน”

        “สวัสดีครับคุณขวัญ”

        “ขวัญได้ทราบข่าวแล้วคุณเทวินเป็นอย่างไรบ้างคะ?”

        “อ๋อไม่เป็นไรแล้วครับ ผมได้โทรแจ้งผู้กองวศินหลังรู้สึกผิดสังเกต ตำรวจจึงมาทันผมไม่เป็นไรครับ”

        “โล่งอกขวัญเป็นห่วงคุณนะคะ”

        “ขอบคุณมากครับ”

        “ที่ขวัญนัดไว้ว่าจะเข้าไปหาคุณเทวินวันนี้ไม่ทราบว่าตอนนี้จะสะดวกหรือเปล่าคะ?”

        “คือว่า ผู้กองเขาจะเข้ามาพบนะครับและผมคงจะยังไม่สะดวก”

        “ขวัญเข้าใจค่ะมีโจรเข้ามาในสวนแต่หลังจากจับกุมได้ คุณเทวินก็คงจะต้องมีเรื่องยุ่งๆ”

        “ครับเอาอย่างนี้ดีมั้ยครับ คุณขวัญเอาการ์ดเชิญฝากไว้ที่ร้านอาหารป้านวลไว้ผมจะไปรับการ์ดเชิญกับป้านวลภายหลังครับ”

        “อืม....ถ้าอย่างนั้นก็ได้ค่ะ แล้วคุณเทวินก็ต้องระมัดระวังตัวด้วยนะคะ ขวัญเป็นห่วงคะ”

        “ขอบคุณมากครับถ้าอย่างนั้นผมจะต้องขอทำธุระก่อนนะครับ”

        “ได้ค่ะ สวัสดีค่ะ”

        “สวัสดีครับ”

        เพ็ญขวัญเพิ่งจะวางสายไปคุณป้าสายใจแม่ของเธอก็เดินเข้ามาภายในห้องโถงที่มีโซฟาสวยงามเข้ากับการตกแต่งภายในห้อง
ซึ่งตอนนี้เธอยังอาศัยอยู่ที่บ้านลูกเขย รอบ้านที่กำลังตกแต่งให้แล้วเสร็จ

        “ลูกคุยโทรศัพท์กับใครเหรอ?”

        “กับคุณเทวินค่ะคนที่ช่วยคุณแม่ตอนที่ถูกโจรวิ่งราวไงค่ะ”

        “อ๋อ...คนนั้นเองแม่ได้ข่าวว่าเขาเป็นเจ้าของบ้านสวนของตาสิน และตอนนี้ก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ที่หมู่บ้านน้ำรินแล้ว”

        “ใช่ค่ะ”

        “อืม...แม่อยากจะได้พื้นที่บริเวณนั้นรวมทั้งพื้นที่อีกสวนที่อยู่ติดกันนั้นด้วย ว่าหลังจากเสร็จงานทำบุญบ้านหลังใหม่แล้ว
แม่จะไปพูดคุยกับเขาสักหน่อย”คุณป้าสายใจยังต้องการที่จะได้พื้นที่บริเวณนั้นโดยไม่ทราบว่าเพ็ญขวัญลูกสาวของเธอนั้น
กำลังหลงรักเทวิน

        “คุณแม่จะอยากได้ไปทำไมในเมื่อพี่เมธกับพี่ษาสร้างบ้านหลังใหญ่ให้แล้ว นี่ก็มากพอแล้วนะคะ”เพ็ญขวัญเธอไม่เห็นด้วย

        “ลูกจะไปรู้อะไรถ้าเขาขายให้กับเรา ต่อไปเมืองมาศิตาเจริญขึ้นและขยายเมืองออกมาข้างนอกพื้นที่บริเวณนั้นก็จะมีราคาเพิ่มขึ้น
อีกมากเลยนี่ถ้าลูกรู้จักกับเขาลองพยายามพูดให้เขาขายให้แม่หน่อยนะ”

        “โถ่...คุณแม่ลูกขวัญเชื่อว่าคุณเทวินเขาไม่ขายหรอกค่ะ”

        “เอ๊ะ...ยังไม่ทันจะได้คุยเลยจะรู้ได้อย่างไรกันว่าเขาจะไม่ขาย อีกอย่างตัวเขาเองก็แค่เป็นหลานตาสิน ไม่ใช่จะเป็นมหาเศรษฐีจากไหน
ลองได้เห็นเงินก้อนใหญ่สักก้อนดูสิ.…แม่คิดว่าเขาจะต้องขายที่ดินแปลงนั้นให้กับเรา”

        “แล้วถ้า…ถ้าหากลูกขวัญจะบอกกับคุณแม่ว่าลูกขวัญรักชอบคุณเทวินละคะ?”

        “ไม่ได้นะลูกขวัญลูกจะต้องแต่งกับคนที่มีฐานะ ดูอย่างพี่สาวของเราสิได้แต่งเข้ากับเจ้าของโรงแรมทำให้พวกเราได้สุขสบายมีกินมีใช้
มีบ้านหลังใหญ่ ไม่ได้ๆ…ลูกขวัญต้องไม่ไปรักไปชอบกับพ่อหนุ่มคนนั้น”

        เพ็ญขวัญไม่ได้คิดอย่างคุณแม่ของเธอและที่พี่เมธกับพี่ษาเขาแต่งงานกันก็เพราะว่าพวกเขารักกัน ตัวเธอเองนั้นรักเทวิน
และอยากได้เขาเป็นคู่ครองร่วมชีวิตอย่างอื่นเธอก็ไม่สนใจ

        “คุณแม่ค่ะที่พี่ษาแต่งงานกับพี่เมธก็เพราะว่าพวกเขาสองคนรักกันจริง ๆถ้าลูกขวัญจะแต่งกับใครก็จะขอเลือกเองและก็จะหาทาง
ทำให้คุณเทวินเป็นของลูกขวัญให้ได้ค่ะ”

        “เอ๊ะ!!!...”

        “คุณแม่ค่ะ ลูกขวัญจะต้องไปทำธุระก่อนนะคะ”เธอกล่าวกับป้าสายใจก่อนจะรีบลุกเดินออกไป ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าจะไม่บอกกับใคร
แต่เธอรู้ว่าแม่ของเธอต้องการจะได้ที่ดินของเทวิน คุณแม่ของเธอถ้าอยากได้ก็จะต้องได้และอาจจะใช้เธอเป็นเครื่องมือ        เธอจึงตัดสินใจแล้วแม้จะรู้ว่าแม่ของเธอไม่พอใจเป็นอย่างมาก ได้แต่ต้องรีบออกไปเธอก็เหมือนกันถ้าอยากได้ ก็จะต้องได้
และที่เธออยากได้ไม่ใช่ที่ทางของเทวินแต่ตัวของเขาและหัวใจของเขาต่างหากที่เธอต้องการ