Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ตอนที่ 56วันต่อมา“อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน” ดนัยเข้ามาภายในห้องพักศัลยแพทย์ก่อนจะเอ่ยทักทายทุกคนหลังจากทักทายแล้วดนัยก็กวาดสายตาไปทั่วห้องและก็ไม่เห็นหมอมิโฮะอยู่ในห้องพักแพทย์หมอมิโฮะไปไหนหว่าหรือว่าจะไปเข้าห้องน้ำดนัยคิดในใจก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะของเขาเพื่อเตรียมเอกสารสำหรับไปแจ้งแก่ญาติคนไข้ที่เขาจะต้องผ่าตัดในเช้านี้“เอาล่ะทุกคนวันนี้ก็มีเคสฉุกเฉินอีกนะคนไข้มาจากโรงพยาบาล........” หมอนากิสะพูดพลางหยิบเอกสารข้อมูลคนไข้เคสฉุกเฉินที่มาจากโรงพยาบาลอื่นมาแจกจ่ายให้ทุกคนเคสฉุกเฉินอีกแล้วงั้นเหรอมาจากไหนเยอะแยะกันแต่ก่อนไม่เห็นจะเยอะแบบนี้เลยแถมเคสนี้ก็เป็นเคสที่ต้องผ่าตัดด่วนอีกด้วยถ้าไม่ผ่าตัดมีหวังคนไข้อาการทรุดแน่นอนดนัยมองข้อมูลเคสฉุกเฉินที่ถูกย้ายมาจากโรงพยาบาลกลางซึ่งเหตุผลที่ย้ายมาให้โรงพยาบาลทาเคนากะนั้นเป็นเพราะแพทย์และเครื่องมือไม่พร้อมก่อนหน้านี้นั้นช่วงที่ดนัยมาทำงานใหม่ๆเคสฉุกเฉินที่ถูกย้ายมาจากโรงพยาบาลอื่นมันก็มีให้เห็นบ้างแต่เดือนนึงมีไม่ถึงสิบเคสซึ่งดนัยไม่ค่อยได้เป็นคนผ่าตัดเท่าไหร่แต่นี่มันอะไรกันเพียงแค่สัปดาห์เดียวเคสฉุกเฉินมีมากกว่ายี่สิบเคสไปแล้ว“เคสฉุกเฉินของผมเป็นคนไข้ล้มลงหมดสติสินะครับโรคประจำตัวคือโรคหัวใจงั้นเหรอครับมีอาการแทรกซ้อนเส้นเลือดหัวใจโป่งพองด้วยตอนนี้คนไข้อยู่ไหนครับ” หมอยูคิมูระศัลยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านการผ่าตัดหัวใจถามหมอนากิสะหลังจากดูเอกสารในมือ“ตอนแรกคนไข้กำลังจะถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลกลางเพราะเขาเป็นคนไข้ที่นั่นแต่ระหว่างทางคนไข้เกิดหัวใจหยุดเต้นทางโรงพยาบาลกลางจึงตัดสินใจส่งคนไข้มาที่เราแทนตอนนี้อยู่ในรถพยาบาลค่ะไม่น่าจะเกินสิบนาทีก็ถึงโรงพยาบาลเราแล้ว” หมอนากิสะบอก“โรงพยาบาลกลางงั้นเหรอครับที่นั่นมีหมอยาสึนะอยู่นี่ครับผมจำได้ว่าหมอยาสึนะเป็นศัลยแพทย์เชี่ยวชาญด้านหัวใจประจำโรงพยาบาลกลางนี่นาโรงพยาบาลของเรากับโรงพยาบาลกลางก็ไม่ห่างกันมากนี่ครับทำไมถึงส่งมาที่เราล่ะ” หมอยูคิมูระพูดอย่างสงสัย“ดูเหมือนทางโรงพยาบาลจะบอกว่ามีคนไข้ในห้องฉุกเฉินเกิดหัวใจล้มเหลวฉุกเฉินน่ะค่ะทำให้หมอยาสึนะต้องผ่าตัดด่วนเขาเกรงว่าถ้าส่งคนไข้คนนี้ไปรอที่โรงพยาบาลกลางก่อนกว่าหมอยาสึนะจะผ่าตัดคนไข้ฉุกเฉินของเธอเสร็จคนไข้คนนี้จะทนไม่ไหวเสียก่อน” หมอนากิสะพูด“อย่างนี้นี่เองเข้าใจแล้วคนไข้ตามตารางของผมเช้านี้ผมจะรีบไปเลื่อนการผ่าตัดแล้วกัน” หมอยูคิมูระพูดก่อนจะรีบออกจากห้องไปเพื่อไปแจ้งแก่ญาติคนไข้ตามตารางการผ่าตัดในช่วงเช้าว่ามีเหตุจำเป็นต้องเลื่อนการผ่าตัดออกไปก่อนจากนั้นทุกคนก็เริ่มไปจัดการเตรียมตัวผ่าตัดในรอบเช้าส่วนดนัยรอบเช้าที่วันนี้ต้องว่างกลับกลายเป็นมีการผ่าตัดฉุกเฉินเข้ามาแทรกแทนเขาเองก็ต้องเตรียมตัวเช่นกันตอนนี้ทุกคนออกไปเตรียมตัวกันหมดแล้วเหลือแต่ดนัยและหมอนากิสะในห้อง“หมอนากิสะครับหมอมิโฮะไปไหนเหรอครับ” ดนัยถามถึงหมอมิโฮะ“วันนี้หมอมิโฮะโทรมาลาหยุดน่ะเห็นว่ามีเรื่องส่วนตัวต้องจัดการ” หมอนากิสะตอบ“ลาหยุดงั้นเหรอหมอมิโฮะเนี่ยนะ” ดนัยพูดขึ้นมาอย่างสงสัยเพราะตั้งแต่มาทำงานเขายังไม่เคยเห็นหมอมิโฮะลาหยุดเลย“หมอดนัยเองก็ไปเตรียมตัวเถอะคนไข้กำลังถูกพามาตอนนี้อยู่ในรถพยาบาลแล้ว” หมอนากิสะพูด“ครับเข้าใจแล้ว” ดนัยพยักหน้าใช่แล้วตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องคนอื่นเพราะเขาเองก็ต้องมีสมาธิกับการผ่าตัดคนไข้ฉุกเฉินคนนี้ระหว่างที่ดนัยกำลังจะเดินไปที่ห้องเปลี่ยนชุดนั่นเองจู่ๆมือถือเขาก็มีคนโทรเข้ามาดนัยหยิบขึ้นมาดูก่อนจะเห็นว่าเป็นเบอร์ของหมออิจิโนเสะ“ครับหมออิจิโนเสะมีอะไรหรือเปล่าครับ” ดนัยรีบรับสายหมอดนัยเธอสะดวกคุยมั้ยหมออิจิโนเสะถาม“ก็คุยได้ซักสองสามนาทีครับพอดีมีผ่าตัดฉุกเฉิน” ดนัยตอบถ้าอย่างนั้นฉันจะไม่อ้อมค้อมเธอตั้งใจฟังให้ดีนะช่วงนี้ในญี่ปุ่นมีเหตุการณ์แปลกๆหมอและพยาบาลหลายคนลาออกและย้ายไปโรงพยาบาลเปิดใหม่กันเยอะมากขนาดฉันยังโดนชักชวนให้ไปเป็นที่ปรึกษาเลยหมออิจิโนเสะค่อยๆพูดให้ดนัยฟัง“โรงพยาบาลเปิดใหม่อย่างนั้นเหรอครับโรงพยาบาลอะไรกัน” ดนัยทำเสียงแปลกใจเพราะเขาไม่ได้ยินข่าวเลยใช่เห็นว่าจะเปิดเป็นโรงพยาบาลระดับไฮเอ็นน่ะฉันเองก็ไม่รู้รายละเอียดมากนักแต่รู้สึกว่าจะเป็นโรงพยาบาลที่มีนักลงทุนต่างชาติหลายคนร่วมกันก่อตั้งน่ะโรงพยาบาลถูกเปิดที่โอกินาว่า หมออิจิโนเสะพูด“โอกินาว่างั้นเหรอครับนั่นมันอยู่บนเกาะเลยนะครับปกติที่นั่นมีแค่คลินิกนี่ครับไม่เคยมีโรงพยาบาลมาก่อนเพราะค่าที่ดินบนเกาะนั้นแพงมากจึงไม่คุ้มที่จะซื้อไปสร้างโรงพยาบาล” ดนัยนั้นรู้ว่าโอกินาว่าเป็นเกาะและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดังจึงมีค่าที่ดินแพงมากใช่แต่ดูเหมือนนักลงทุนพวกนั้นจะซื้อที่ดินพร้อมอาคารที่กำลังจะสร้างเป็นโรงแรมจากเจ้าของเก่าที่ถูกฟ้องล้มละลายน่ะแล้วนักลงทุนพวกนั้นได้นำอาคารที่จะสร้างเป็นโรงแรมนั้นมาปรับแต่งใหม่ให้เป็นโรงพยาบาลกำหนดจะเปิดก็เดือนหน้านี่แหละแต่คงยังไม่มีข่าวออกมานี่เป็นแค่ข่าววงในเท่านั้นหมออิจิโนเสะอธิบาย“อย่าบอกนะว่าเพราะแบบนั้นเคสฉุกเฉินพวกนี้...” ดนัยอุทานออกมาเมื่อนึกถึงเคสฉุกเฉินที่มีมากมายในช่วงนี้อย่าบอกนะว่ามันเป็นเพราะโรงพยาบาลใหม่ที่กำลังจะเปิดเกิดอะไรขึ้นที่โรงพยาบาลเหรอหมอดนัยหมออิจิโนเสะสงสัยเมื่อเห็นดนัยมีน้ำเสียงตกใจ“ก็สัปดาห์ที่ผ่านมาน่ะสิครับมีเคสฉุกเฉินถูกส่งมาให้โรงพยาบาลเราเพียบเลยซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นเพราะเครื่องมือและบุคลากรไม่พร้อมนี่ก็ปาไปยี่สิบกว่าเคสแล้วครับเนี่ยผมว่าอาจจะเป็นเพราะมีหมอและพยาบาลจำนวนมากที่ลาออกไปทำงานกับโรงพยาบาลที่กำลังจะเปิดที่โอกินาว่าก็ได้ครับ” ดนัยอธิบายให้หมออิจิโนเสะที่อยู่ปลายสายฟังยี่สิบกว่าเคสงั้นเหรอมากมายขนาดนั้นหมออิจิโนเสะตกใจมากเมื่อรู้จำนวนของเคสฉุกเฉินที่ถูกส่งมาจากโรงพยาบาลอื่น“มันไม่ใช่แค่นั้นน่ะสิครับดูเหมือนจะเกิดเรื่องแบบนี้กับโรงพยาบาลในเครือทาเคนากะทั่วประเทศเลยตอนนี้ดูเหมือนจะมีปัญหาในแง่ลบแล้วด้วยครับ” ดนัยพูดเธอบอกว่าเกิดขึ้นกับโรงพยาบาลทาเคนากะทั่วประเทศงั้นเหรอบ้าน่านี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ หมออิจิโนเสะพูด“หมอดนัยคะคนไข้ฉุกเฉินของหมอดนัยมาถึงแล้วนะคะ” พยาบาลคนหนึ่งตะโกนบอกดนัยเพราะเธอยังเห็นดนัยยืนอยู่หน้าห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่เลย“เข้าใจแล้วครับผมจะไปเดี๋ยวนี้” ดนัยรีบตอบพยาบาลคนนั้นไป“หมออิจิโนเสะเดี๋ยวยังไงผมวางสายก่อนนะครับผมมีผ่าตัด” ดนัยบอกกับหมออิจิโนเสะอืม...เข้าใจแล้วส่วนทางนี้จะลองหาดูว่ามันเกิดอะไรขึ้นได้เรื่องแล้วจะส่งรายละเอียดไปให้แล้วกันหมออิจิโนเสะพูดก่อนจะวางสายไปอีกด้านหนึ่งภายในร้านกาแฟแห่งหนึ่งมีผู้ชายคนหนึ่งกำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ตรงข้ามผู้ชายคนนั้นมีผู้หญิงอีกคนกำลังอ่านเอกสารด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ข้อตกลงนี่จริงงั้นเหรอคะ” ผู้หญิงที่กำลังอ่านเอกสารอยู่เงยหน้าขึ้นมาพลางถามชายคู่สนทนาของเธอ“ใช่ครับคุณพยาบาลถ้าคุณตกลงรับข้อเสนอล่ะก็เงินเดือนของคุณจะเพิ่มขึ้นอีกทั้งเรายังมีสวัสดิการให้ลูกชายคุณอีกด้วยซึ่งนั่นก็คือทุนการศึกษาสำหรับศึกษาต่อต่างประเทศ” ชายคนที่กำลังจิบกาแฟอยู่วางแก้วลงก่อนจะบอกกับหญิงสาวคนนี้ที่เป็นหัวหน้านางพยาบาลในโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง“ทุนต่อต่างประเทศ !!” ผู้หญิงที่เป็นหัวหน้าพยาบาลอุทานออกมา“ใช่ครับถ้าคุณตกลงที่จะย้ายมาที่โรงพยาบาลเราล่ะก็เรื่องการศึกษาของลูกชายคุณเราจะดูแลให้เองถือว่าเป็นสวัสดิการของพนักงานครับ” ผู้ชายบอก“แต่ว่าจะให้ฉันลาออกทันทีเลยแบบนี้มัน” หัวหน้าพยาบาลคนนี้ลังเล“ผมเข้าใจครับว่าคุณลังเลที่จะลาออกทันทีแต่ว่ามันจำเป็นครับเราต้องส่งพนักงานของเราไปอบรมใหม่ทั้งหมดเพราะโรงพยาบาลที่กำลังจะเปิดขึ้นนั้นเป็นโรงพยาบาลระดับไฮเอ็นที่ดูแลผู้ป่วยระดับมหาเศรษฐีครับทางเราจึงจำเป็นต้องอบรมพนักงานเราให้พร้อมที่จะดูแลผู้ป่วยระดับนั้นโรงพยาบาลเราจะเปิดในเดือนหน้าแล้วถ้าคุณไม่ตัดสินใจตอนนี้ล่ะก็ผมคงต้องไปหาคนอื่นคุณน่ะไม่ใช่พยาบาลมีประสบการณ์คนเดียวในญี่ปุ่นนะครับแต่ที่เราเลือกมาหาคุณก่อนนั้นก็เพราะเราเล็งเห็นว่าคุณมีความสามารถ” ผู้ชายพูด“อืม” หัวหน้าพยาบาลยิ่งคิดหนักเข้าไปใหญ่“ว่าอย่างไรครับเงินเดือนเจ็ดแสนเยนต่อเดือนกับสวัสดิการสำหรับลูกชายคุณอีกทั้งโรงพยาบาลของเรานั้นยังเห็นความสำคัญของบุคลากรของเราเป็นอันดับหนึ่งแต่ละเดือนคุณจะมีวันหยุดแปดวันอีกทั้งคุณยังได้วันสำหรับลาพักร้อนปีละสามสิบวันด้วยส่วนเรื่องทางโรงพยาบาลที่ทำงานคุณเราจะจัดการให้ไม่ต้องกังวลว่าทางนั้นจะฟ้องร้องค่าเสียหายที่คุณลาออกแบบกระทันหันหรอกครับเรามีทนายฝีมือดีอยู่เขาจะช่วยคุณเอง” ผู้ชายพูดกดดันเข้าไปอีก (เงินเดือนของพยาบาลในญี่ปุ่นปกติตกอยู่ที่เดือนละ 250,000 เยน อ้างอิงจาก www.allabout-japan.com)หัวหน้าพยาบาลที่ได้ยินว่ามีวันหยุดแปดวันต่อเดือนก็เริ่มคิดหนักทันทีเพราะตอนนี้ที่เธอทำงานอยู่นั้นเดือนนึงเต็มที่ก็มีวันหยุดแค่สองหรือสามวันเท่านั้นและวันลาพักร้อนต่อปีก็มีไม่ถึงยี่สิบวันแถมยังแทบไม่ได้ใช้อีกด้วย“ตกลงค่ะฉันจะย้ายไปโรงพยาบาลของคุณ” หัวหน้าพยาบาลในที่สุดก็ทนไม่ไหวยอมรับข้อตกลงเธอเซ็นเอกสารตรงหน้าทันทีและทันทีที่หัวหน้าบาลพยาบาล...ไม่สิอดีตหัวหน้าพยาบาลคนนี้เซ็นเอกสารลงไปชายที่อยู่ตรงข้ามก็ยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบก่อนจะแสยะยิ้มออกมาจบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 56 โรงพยาบาลระดับไฮเอ็น

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 56 โรงพยาบาลระดับไฮเอ็น

คล้ายกับเรื่อง Ghost & Doctor ผีวุ่นวายกับนายแพทย์อ่อนหัด ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้