ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“ย๊ากก!" ทันใดที่กระบี่ปรากฏ ภายในจุดตันเถียน 'เตาสวรรค์เก้าสุริยัน' ก็หมุนวนอย่างรวดเร็ว ขุมพลังบริสุทธิ์พร้อมด้วยพลังอัคคีพิสุทธิ์ไหลเข้าสู่ตัวกระบี่อย่างต่อเนื่องกระบี่ส่งเสียงดังสั่นระรัวในทันที มันระเบิดรัศมีสีแดงเจิดจ้าไปทั่ว กระทั่งลมหายใจยังมีไอร้อนเร่งเร้าออกมา เมื่อกระบีพุ่งผ่านก็ปรากฏรัศมีความร้อนแผ่กระจาย หมาป่าสีดำสองตัวที่อยู่ด้านหลังมีปฏิกิริยาตอบสนองรุนแรง แทบจะในทันทีที่พวกมันรู้สึกถึงรังสีความร้อน พวกมันก็เริ่มหลบแต่ถึงกระนั้นหมาป่าสีดำด้านขวายังช้าอยู่ก้าวหนึ่ง กระบี่เพลิงเมฆาฟันที่ลำคอ มันไม่มีแม้กระทั่งเวลาครวญครางร่างหมาป่าตัวนั้นล้มลงกับพื้น เลือดพุ่งออกจากแผลที่คอลึกหลายนิ้ว บาดแผลและขนที่อยู่รอบ ๆ ถูกเผาจน ส่งกลิ่นเหม็นไหม้ออกมา “หลบพ้นข้าก็แย่สิ... " พวกมันสกัดกระบี่ของถังฮวนได้เล็กน้อย หมาป่าสีดำทางซ้ายทำท่าจะหลบหลักได้ ทว่ากระบี่ที่คมกริบและกล้าแกร่งสร้างบาดแผลที่ขาหน้าของมันสภาพของบาดแผลของพวกมันไม่ต่างกันนัก มันยืนหยัดอยู่เพียงไม่นานก็หมดเรี่ยวแรงล้มลงด้วยพิษบาดแผล "ฮ่าห์!" ถังฮวนไม่มีเวลาให้หยุดหายใจ พลิกกระบี่เพลิงเมฆาในมือ "คลื่นมังกรคะนองฤทธิ์" ก็กลายเป็น "มังกรคะนองทะลวงสมุทร" ใส่หมาป่าสีดำ คราวเจ้าหมาป่าดำไม่ทันจะขยับ เมื่อเห็นกระบวนท่าของถังฮวน มันทำได้แค่เพียงมองดู กระบี่เพลิงเมฆาที่พุ่งเข้าเสียบปากจนเลือดทะลัก "เรียบร้อย ... " ก่อนที่เสียงคำรามในลำคอมันจะเงียบลง ถังฮวนบิดข้อมือเล็กน้อยก็ดึงกระบี่เพลิงเมฆาก็กลับมาอย่างรวดเร็วเพลงกระบี่นั้นแทงทะลุปากพร้อมคมเขี้ยวและลำคอของมัน! เสียงดัง ฉ่าา คล้ายเหล็กร้อน ๆ ที่ประทับลงบนตัวหมูเพื่อทิ้งสัญลักษณ์ไว้ และแล้วหมาป่าดำตัวอื่น ๆ ก็ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวแต่ก่อนที่จะรอให้พวกมันถอย แขนขวาของถังฮวนก็ถูกยกขึ้น ร่างกายมหึมาของหมาป่าสีดำตัวหนึ่งก็ลอยขึ้นกระแทกหมาป่าสีดำทั้งสองที่พุ่งไปข้างหน้าอย่างเต็มแรง "แง่ง!"
จากนั้นเสียงครางอัน แผ่วเบาก็ดังขึ้นใกล้หูของเขา ทันทีที่สัมผัสถึงกระแสลมที่พัดกลิ่นสาปมาทางด้ายซ้าย ถังฮวนใช้ท่าร่างขยับพุ่งไปทางขวา แล้วแทงกระบี่เพลิงเมฆาในมือไปทางด้านหลังทันทีเขารู้สึกได้ว่ากระบี่ได้ฉีกผ่ากล้ามเนื้อและกระดูกเต็มแรง
"แฮ่!" ตอนที่เสียงร้องดังขึ้น ถังฮวนรู้สึกเจ็บปวดที่แขนอย่างรุนแรง เขารีบเหลือบมองด้วยหางตา แขนเสื้อด้านซ้ายถูกฉีกออกจากหัวไหล่ บนแขนใกล้ไหล่ซ้าย เนื้อชิ้นใหญ่ถูกฉีกออกมาพร้อมเลือดแดงฉานไม่ไกลจากด้านหลังของเขานัก หมาป่าสีดำนอนชักกระตุกอยู่ที่พื้น ทั้งร่างถูกตัดขาด แขนเสื้อและเนื้อบางส่วนของถังฮวนย้งถูกกัดคาอยู่ในปากของมัน
"กล้ากัดข้าก็ต้องตาย!" ถังฮวนสบถอย่างเจ็บปวด พยายามประคองแขนที่เจ็บเอาไว้ จากนั้นตวัดกระบี่เพลิงเมฆา วิ่งตรงไปที่หมาป่าที่อยู่ไกลกว่ายี่สิบเมตร เขารู้อยู่แก่ใจ มีแต่ต้องกำจัดหัวหน้าฝูงหมาป่าเท่านั้น ตัวอื่น ๆ จึงจะล่าถอย มิฉะนั้นแล้วเขาจะต้องรับการจู่โจมอย่างบ้าคลั่งของหมาป่าไม่หยุดอย่างแน่นอนแม้ว่าจะฆ่าลูกน้องทั้งหมดได้ แต่สุดท้ายก็ต้องเผชิญหน้ากับจ่าฝูงที่ทรงพลังอยู่ดี ถ้าปล่อยไปแบบนั้นเขาคงเหนื่อยอ่อนไม่มีแรงตอบโต้ แล้วเขากับเจ้าตัวน้อยคงถูกกินในที่สุด “แฮ่!" ถึงกระนั้น ชัดเลยว่าหมาป่าไม่ยอมปล่อยให้ถังฮวนบุกเข้าจู่โจมมันอย่างนี้แน่ ดวงตามันเปล่งประกายเกรี้ยวกราดและส่งเสียงขู่คำรามอยู่ตลอดเวลา ลูกสมุนมันวิ่งสังเกตการณ์รอบ ๆ เหมือนรอคำสั่ง คราวนี้หมาป่าสีดำที่พุ่งจู่โจมเข้ามาพร้อมกัน ไม่ใช่แค่หก แต่เป็นสิบสองตัว และอีกจำนวนหนึ่งที่เตรียมตัวรอจู่โจมอีกเป็นระรอก ดวงตาของถังฮวนแข็งกร้าว ใบหน้าของเขาดูตื่นเต้น ก้าวย่างแต่ละก้าวอย่างมั่นคง เขายังคงจู่โจมหมาป่าไม่ลดละ ในเมื่อพวกแกอยากตายข้าก็จะสงเคราะห์ให้! ต้องรีบต่อสู้กับจ่าฝูงหมาป่าโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากเขาฆ่ามันได้ก็ยังมีความหวังที่จะรอด
แต่หากหวังจะลดจำนวนลูกน้องของมันลงสักครึ่งหนึ่ง คงต้องฆ่ากันเป็นร้อยเลยทีเดียว!
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 การต่อสู้อันดุเดือด (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 29 การต่อสู้อันดุเดือด (2)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้