[คำเตือน]
ถึงจะไม่เรทขนาดนั้น แต่มันก็ล่อแหลม...
เราก็ขอเตือนให้ท่านระวังหลังไว้(?)
++++++++++++++++++++++++++++++++++++
54 - พักผ่อน(รึเปล่า?)
เพราะฝืนร่างกายเกินไปจนทำให้ตอนนี้ทำได้แต่นอนนิ่งๆบนเตียงเท่านั้นยังดีที่เอลรอนด์จัดห้องให้เธอในจุดที่ดีที่สุดและเหมาะสำหรับการพักผ่อนบรรยากาศดี มีลมเข้าออกตลอดเวลาทำให้รู้สึกผ่อนคลาย เวลาทานอาหารเมดเอลฟ์สาวก็จะเป็นคนยกมาเอาอกเอาใจ
เรียกได้ว่าสบายซะไม่มี...
....แต่ก็ว่างอยู่ดี
ตอนนี้ผ่านมาแล้ว 3 วัน ร่างกายเริ่มรู้สึกดีขึ้นแต่ก็ยังขยับอะไรไม่ได้ดั่งใจ ทว่าอย่างน้อยก็พยุงตนเองนั่งได้แล้ว
เดฟไกส์เองก็จำต้องกลับไปยังหมู่บ้านลับแลชั่วคราวทั้งยังต้องเข้าร่วมการประชุมกับกษัตริย์เพื่อประกาศเรื่องความสัมพันธ์ของเอลฟ์ทั้งสองเผ่าดังนั้นคนที่ดูแลสาวผมเงินส่วนใหญ่จึงเป็นอายาโกะ
แม้ว่าสเตลล่าอยากจะดูแลเพื่อนสาวคนสนิทก็ตามด้วยความที่ต้องรับตำแหน่งเจ้าหญิงและประกาศการหมั้นกับองค์ชายของดาร์คเอลฟ์อย่างลูเธียน จึงต้องเดินทางไปโน่นมานี่
“ว่างจัง...”
“เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยล่ะ...”
อายาโกะตอบพริสทีนขณะที่ตนเองก็นอนเอื่อยเฉื่อยอยู่บนโซฟานุ่มข้างกันโดยมีทามาโมะนั่งอ่านหนังสืออยู่
‘นอนให้ดีๆหน่อยอายาโกะ’
“งืมมม..” จัดท่าทางเล็กน้อยถึงอย่างนั้นก็ยังกลิ้งไปมาด้วยความเบื่อหน่าย “พริสทีน มีอะไรให้ทำมั้ยอ่า...”
“อืมมม.. พอคิดๆดูมันก็มีอยู่หรอกแต่ยังไม่เคยใช้สักครั้งเหมือนกันน่ะ เจ้าเวทย์ [แอบส่อง] เนี่ย...”
เจ้าเวทย์ [แอบส่อง] เป็นเวทย์พิเศษของพระเจ้าที่ไว้ใช้แอบส่องการกระทำทั้งหมดของมนุษย์บนโลกใหม่ทุกคนกระนั้นก็ใช่ว่าเธอจะใช้สอดส่องทุกคนได้เช่นพระเจ้า ไม่เช่นนั้นมันจะโกงมากเกินไปเลยส่องได้เพียงเฉพาะคนที่รู้จักเท่านั้น
อีกทั้งยังสามารถจำกัดเสียงให้ได้ยินเฉพาะคนได้ดังนั้นจะไม่มีใครสามารถแอบฟังได้อย่างแน่นอน!
“แอบส่องเหรอ!” รีบเด้งตัวลุกอย่างไว“หมายถึงแอบส่องคนอื่นทำอะไรอยู่เหมือนในหนังน่ะเหรอ!?”
“อ อื้ม...”
“เอาอันนั้นแหล่ะ!มาส่องคนอื่นกันดีกว่าว่าทำอะไรอยู่!”
โห...คึกขึ้นมาเชียว....ได้แต่หัวเราะแห้งๆเก็บไว้ในใจ
ก่อนจะร่ายเวทย์ [แอบส่อง] ขึ้นมาปรากฏเป็นกระจกบานใหญ่ลอยอยู่เบื้องหน้าของทั้งสามคน
“แล้วส่องใครล่ะ?”
“อืม... ท่านเดฟไกส์มั้ย?ยังไงช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้โผล่มาด้วย อยากรู้เหมือนกันว่าทำอะไรอยู่”
สิ้นคำกระจกบานนั้นปรากฏภาพของไลแคนหนุ่มในร่างมนุษย์กำลังพูดคุยกับเอลฟ์ที่หนีมาอาศัยอยู่ในหมู่บ้านลับแลของตนเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่กำลังจะมาถึงไม่จำเป็นต้องแอบซ่อนตัวหรือหลบหนีอีกต่อไปกับความรักต่างเผ่าของไลท์เอลฟ์และดาร์คเอลฟ์
“แหม ท่านเดฟไกส์ยามทำงานนี่ดูจริงจังดีนะเนี่ย”
“ก็นะ...”
พริสทีนอดหัวเราะขบขันเสียงเบาไม่ได้
.
.
.
ผ่านไป 15 นาทีเดฟไกส์ก็ยังคงทำงานของตนจนอายาโกะหาวด้วยหน่ายอีกครั้ง
พริสทีนรู้เช่นนั้นจึงเอ่ย “หมู่บ้านเคตลินน์”
ฉับพลันภาพบนกระจกแปรเปลี่ยนเป็นหมู่บ้านแห่งหนึ่งชวนให้เธอคิดถึง...
“หืม? ที่ไหนล่ะนั่น...?”
“หมู่บ้านเคตลินน์ใกล้กับอาณาเขตต้องห้ามของฉันน่ะเรียกได้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของทุกอย่างเลยก็ว่าได้”
“เห... ดูดีกว่าที่คิดอีกนะเนี่ย”
ภาพของหมู่บ้านเคตลินน์ในยามนี้ช่างสงบสุขทุกคนต่างขยันขันแข็งทำงานที่ได้รับมอบหมายกันอย่างเต็มที่ กิจการโรงเตี้ยมยังคงดำเนินไปตามปกติลูกค้ามีมาไม่ขาดสาย ไม่ว่าใครต่างก็ได้ยินเรื่องสรรพคุณของบ่อน้ำพุร้อนแห่งนี้อีกทั้งยังมีอาหารเลิศรสพวกอดีตโจรที่ถูกพิรสทีนซื้อมาต่างก็ทำงานเพื่อตอบแทนอาหารและที่พักเป็นอย่างดีจินกับเมลและดาร์คเอลฟ์คนอื่นเองก็คอยช่วยดูแลหมู่บ้าน
เห็นแบบนี้ก็อดคิดถึงบ้านไม่ได้...
“ไหนๆก็ไหนๆ พริสทีนแนะนำเพื่อนให้ฉันรู้จักบ้างสิไม่ก็กลุ่มคนที่รู้จักระหว่างเดินทางอะไรงี้ก็ได้ ได้รึเปล่า?”
“เอางั้นเลยเหรอ?”
“อือฮึ~ เธอเองก็จะได้แอบดูเพื่อนส่วนฉันก็รู้จักเพื่อนเธอมากขึ้นไง ไม่ดีเหรอ?”
“ไม่ๆ ฉันไม่มีปัญหาอะไรหรอก งั้น... เริ่มจากน้องสาวตัวน้อยของเพื่อนสนิทละกัน ...กระจก แสดงภาพ ‘โอริเซีย’ ”
กระจกแสดงภาพของสาวหูแมวสีขาวในชุดนักเรียนทับด้วยเสื้อคลุมคล้ายกิโมโนสีฟ้าสวยจากเด็กสาวตัวน้อยตอนนี้โตขึ้นกว่าเดิมนัก เด็กสาววัยแรกแย้มนั่งหัวเราะคิกคักกับเพื่อนสาวอีกคนซึ่งพริสทีนคุ้นเคยดี เด็กสาวขี้เล่นแสนซนน้องสาวของไลรอนนั่นเอง จนถึงตอนนี้ก็ยังตัดผมสั้นที่เข้ากับหล่อนเป็นอย่างดี
“หูแมวชื่อ โอรีเซีย ส่วนคนผมสั้นชื่อ ลาพิส จ้ะ...”
“โอรีเซีย? อืมม...ชื่อนี้เหมือนเคยได้ยินจากมาก่อนนะ แต่นึกไม่ออก”
‘มิโกะแห่งเผ่าแมวขาวผู้ส่งสาสน์จากพระเจ้า’
“ใช่ๆ นั่นแหล่ะ!” ถึงบางอ้อทันทีเมื่อทามาโมะพูด
นับตั้งแต่เดินทางมาจากบ้านเกิดจนมาถึงบริเวณที่อายาโกะพบกับพริสทีนครั้งแรกได้ยินคำร่ำลือของเทพพยากรณ์หรือมิโกะสาวเผ่าแมวขาวว่าด้วยเรื่องการทำนายทายทักซึ่งมีความแม่นยำและไม่เคยพลาดสักคราเดียวอีกทั้งยังมีหน้าที่ติดต่อกับเหล่ากิลด์มาสเตอร์ต่างๆเพื่อหาภารกิจอันตรายส่งไปยังหมู่บ้านต้องห้าม
“งั้นหมู่บ้านต้องห้ามหรือหมู่บ้านไร้นามนั่นคือเมื่อกี้สินะ?”
“อื้ม ใช่แล้วล่ะ”
“โลกกลมจริงๆเลยนะเนี่ย... งั้นต่อไปเลยๆ”
“เอ... ใครดีล่ะ สเตลล่าก็คุยกันไปแล้วด้วยอืมมม... งั้นเลือกหน่อยสิ ระหว่างฟีเรกับไลรอน ใครดี?”
“คนที่สองละกัน~”
“งั้น... ‘ไลรอน’ “
ภาพกระจกสะท้อนเป็นร่างของไลรอนยามอยู่ในสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งออกโทนสีฟ้าฝูงปลาว่ายผ่าน ร่างกายผู้คนที่กำลังห้อมล้อมเขา และบรรยากาศรอบกายไม่ว่าจะดูอย่างไรก็เหมือนอยู่ใต้บาดาล
“ว้าว~ พระราชวังใต้บาดาลของจริง!!!” อายาโกะดูตื่นตาตื่นใจกว่าทุกครั้งแม้จะเคยได้ยินเรื่องอาณาจักรแอตแลนติส
ทว่าเธอไม่เคยได้ไป...
เพราะการจะลงไปที่นั่นค่อนข้างใช้เงินมหาศาล!!
และตอนนั้นเธอพึ่งออกเดินทางได้ไม่นานจึงไม่มีเงินมากพอ...
จากการกระทำนั่นทำให้สาวผมเงินรู้ แม้จะผ่านมาปีกว่าแล้วก็ตามเขาก็ยังเหมือนเดิมไม่มีผิดเป็นไลรอนที่ชอบปากไม่ตรงกับใจเรื่องขององค์หญิงมาริอา ไม่กล้าบอกรักหรือยอมรับว่าหลงเจ้าหล่อนมานานแล้วถึงกระนั้นมาริอาก็รู้และชอบหยอกเอินเขาตลอด
“เมื่อไหร่จะมีข่าวดีซะทีนะคู่นี้”
“พริสทีนก็ด้วยแหล่ะ”
“อายาโกะ!!”
เพื่อนสาวหัวเราะชอบใจ “งั้นต่อไปเลยๆ”
“ให้ตายสิ... เอาล่ะ ‘ฟีเร’ ........!!!!!!ยกเลิกๆๆๆๆ!!!!!”
เพล้ง!!! เมื่อภาพเปลี่ยนเป็นชื่อของเพื่อนชายอีกคนพริบตาที่ทั้งสองสาวและหนึ่งชายเห็นถึงกับตาเบิกกว้างพริสทีนรีบเอ่ยยกเลิกคำสั่งนั่นทำให้กระจกบานนั้นแตกสลายหายไป...
เพราะเจ้าภาพนั่นน่ะ... มัน...มันค่อนข้างล่อแหลมมากๆ!!
ภาพของคนสองคนกำลัง...เอ่อ... กำลังทำอะไรไม่สามารถจะอธิบายได้ทว่าดูจากสภาพไม่น่าจะใช่แค่จูบเพียงอย่างเดียว... คนหนึ่งนั่งบนโต๊ะและอีกคนยืนอยู่ระหว่างขาอีกทั้งมือยังโอบกอดกันและกัน...
ประเด็นสำคัญคือ... คนที่ยืนคือฟีเร และคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะ....
คือ ชิอินะ!!!!!
“อะไรๆๆๆๆๆ เมื่อกี้นี่มันของจริงใช่มั้ย!!!”มิโกะสาวหน้าแดงก่ำ แสดงอาการตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด
‘อายาโกะ ใจเย็นหน่อย...’
“ไม่เย็นแล้วทามาโมะ!! นี่มันของจริงเลยนะ!! BOY LOVE ของจริง!!!!นี่ๆๆๆๆ พริสทีนๆ คนเมื่อกี้ใครน่ะเพื่อนใช่มั้ยคบกันมาตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะเล่ามาให้หมดเลยนะ!!!!”รีบถามไม่หยุด ทั้งยังเขย่าเพื่อนสาวซะใหญ่
“จ ใจเย็นนะอายาโกะ ใจเย็นๆ!”
ถึงจะค่อนข้างช็อก แต่ในใจมันแอบตื่นเต้นเสียงเหลือเกิน...
ชัดๆจะๆตาขนาดนี้...
พออายาโกะเริ่มใจเย็นเธอจึงเริ่มเล่าเรื่องในอดีตของเธอกับฟีเรให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นเป็นไปมายังไง
“สรุปคือเธอไปหักอกเจ้าหนุ่มหูหมานั่น?”
“อื้ม...”
“หวา... ฉันว่าเธอต้องคิดเหมือนฉันแน่ๆเลยที่ว่าจู่ๆก็กลายเป็นตัวแปรในการเปลี่ยนให้พระเอกไปหลงผู้ชายเหมือนในการ์ตูน BL น่ะ”
“ถูกต้องที่สุดเลยล่ะ...” ช็อกจริงจัง แต่...แต่มันตื่นเต้นอ่ะ!! อยากดูจัง(โว้ย)ค่ะ!!!!!
และดูเหมือนความทรมานนั่นอายาโกะรู้ดี... “เอาเป็นว่า...ทามาโมะ!”
‘หืม?’ จิ้งจอกหนุ่มมองหน้าสาวคนรักที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่และรอยยิ้มนั่นเขารู้ดี.... มันไม่ใช่อะไรที่ดีแน่ๆ เหมือนอ้อนวอนร้องขออะไรบางอย่าง‘..........เดี๋ยวข้าไปอยู่ห้องเจ้าแทนละกัน’
“สมกับเป็นทามาโมะเลย!!’ คลี่ยิ้มกว้าง
ถ้ากอดตัวจริงได้คงกอดไปแล้ว รู้ใจเธอที่สุดเลย!!
ทามาโมะถอนหายใจเล็กน้อยก่อนหายเข้าไปในดาบมิโกะสาวก็รีบอุ้มกลับห้องนอนและรีบกลับมาที่ห้องของพริสทีนพร้อมขนมนมเนยทั้งหลายแหล่...อารมณ์คล้ายมานั่งดูหนังบ้านเพื่อน
ทว่าเป็นหนังที่...ค่อนข้างติดเรท
“ขอเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นเลยได้มั้ยพริสทีน!?”
“อ่า จะลองดูนะ”
พยายามตั้งสมาธิร่ายเวทย์ [แอบส่อง] ขึ้นมาอีกครั้งปรับเสียงให้ได้ยินเพียงแค่สองคน คราวนี้เอ่ยชื่อของฟีเรและชิอินะโดยเลื่อนเวลาไปก่อนหน้าครึ่งชั่วโมง...ซึ่งไม่คาดคิดว่าจะได้ผล ภาพของทั้งคู่ยืนคุยกัน และดูจากสภาพคงเป็นห้องทำงานที่ร้านเสื้อผ้าของชิอินะ
ทั้งสองพูดคุยกันปกติ ชิอินะก็นั่งทำงาน ฟีเรก็ยืนคุยจนพริสทีนอยากรู้อยากเห็นเหลือเกินว่าแอบไปคบกันตั้งแต่เมื่อใด หลังเธอปฏิเสธงั้นเหรอ?หรือว่าหลังเหตุการณ์ของเจตต์?
ทว่านั่นไม่สำคัญ... เมื่อจู่ๆชิอินะก็พูดอะไรบางอย่างจนเจ้าหมาป่าหนุ่มของเราแสดงอาการหน้าแดงหางส่ายไปมาด้วยความดีใจ
ก่อนที่จะเดินไปหาชิอินะ...
.
.
.
.
‘แน่ใจนะว่าไหวน่ะ ถ้าปวดเอวเหมือนครั้งล่าสุดขึ้นมาอีกข้าไม่รับผิดชอบหรอกนะ’
‘ไหวสิ.... ถ้าเป็นฟีเรล่ะก็...’
‘บ้าเอ๊ย!!! อย่าทำตัวให้มันน่ารักมากจะได้มั้ย!!!’
.
.
.
‘ฟีเร...’
‘ชิอินะ... อึก.. อย่าเกร็งสิ...’
‘มะ..อ๊ะ.... ต ตรงนั้น.... ช ช้าหน่อย....อึก’
.
.
.
.
.
“โอ้มายก็อดดดดดดดดดด!!!! อ๊มโมะ!!!! อ๊มโม๊ววววววว!!! $@$!#!@!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดด!!!!”
อายาโกะดิ้นไปมาบนพื้น หน้าแดงเถือกกับบทสนทนาที่เหมือนหลุดมาจากการ์ตูนBL ไม่มีผิด อีกทั้งกรีดร้องไม่เป็นภาษาและเสียงกรี๊ดข้างหลังต้องกรีดร้องแบบไร้เสียงเพื่อไม่ให้คนอื่นตื่นตระหนกตกใจว่าเกิดอะไรขึ้นหรือไม่
พริสทีนมองเพื่อนสาวในสภาพนั้น หากไม่ติดว่าร่างกายเป็นแบบนี้ก็อยากทำเหมือนหล่อนนั่นแหล่ะ!!
อย่างน้อยฟีเรก็ยังคงเป็นฟีเร ถึงจะเหมือนปากเสียแต่พออ่อนโยนก็อ่อนโยนซะเหลือเกิน! ชิอินะก็ขี้อ้อนไม่เปลี่ยนเลย!!! ให้ตายสิ! ถ้ามดขึ้นห้องได้ป่านนี้คงขึ้นไปแล้วหวานกันเสียจริงๆ!!!
ดีใจด้วยนะฟีเร ชิอินะ... ถ้าฉันกลับไปฉันจะไปแสดงความยินดีให้นะ!!เดี๋ยวเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้(?)!!!!!!
ดูเหมือนสองสาวจะพบวิธีแก้เบื่อด้วยการส่องชาวบ้านเข้าเสียแล้ว...ใครจะต่อว่าอะไรก็เชิญ ในเมื่ออายุพวกเธอทั้งคู่มากพอจะดูหนังติดเรทแบบ Uncensoredได้อยู่แล้ว!
ทั้งคู่กรี๊ดกร๊าดหัวเราะคึกคักด้วยความสนุกสนานกับภาพยนตร์(?)ตรงหน้าและดูเหมือนจะสนุกกับการปลุกสายเลือดสีม่วงในร่าง
ครั้นแอบส่องเพื่อนชายคนสนิททั้งสองจบก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคู่ที่มั่นใจว่าค่อนข้างจะรุนแรง...
คู่ของเซซิล จ้าวแห่งทะเลสาบ กับเอล แวมไพร์หนุ่ม
แน่นอนว่าส่งอายาโกะลงไปกรีดร้อง(ไร้เสียง)ทุบพื้นห้องไปมาพริสทีนก็ตัวสั่นหงึกๆอยากจะร้องโวยวายซะเหลือเกิน ที่บอกว่ารุนแรงนั้นเป็นความ...
แต่ที่ว่ารุนแรงคือดาเมจรุนแรงนี่แหล่ะ!
“อะไรกันน่ะคู่นี้!!! เพราะตอนเช้าอยู่ด้วยกันไม่ได้ตอนกลางคืนก็เลยจัดหนัก(?)จัดเต็ม(?)งั้นเหรอเนี่ย!!!!”
“ค คุณเอล... น่ารัก น่ารักจริงจัง...” พริสทีนตัวสั่นหงิกๆ
“เห็นด้วยอย่างยิ่งเลย!! ทำไมตอนฉันเดินทางถึงไม่เจออะไรแบบนี้บ้างนะ!!!”อายาโกะซุกหน้ากับโซฟานุ่ม
หากทามาโมะอยู่ตรงนี้คงพูดออกมา...ว่าเขานี่แหล่ะที่กันเหตุการณ์นี้ออกไปเพื่อไม่ให้เจ้าหล่อนบ้าคลั่งเช่นนี้...
“มีอีกมั้ยพริสทีน มีอีกมั้ยๆๆๆ”
“ไม่มีแล้วล่ะ”
“เอ๋— มีแค่สองคู่เองเหรอ? เศร้าจัง...”
“แหม จะให้เจอตลอดเวลามันก็นะ...”แอบเหงื่อตกนิดหน่อย
“จะว่าไปก็จริงนะ อืมมม... ถ้างั้นส่องคู่.. เอเขาเรียกว่าอะไรนะ เด็กสมัยนั้นเรียกอะไรนะ คู่จิ้นใช่มั้ย?”
“แล้วใครล่ะ?”
อายาโกะยกยิ้ม “ก็หัวหน้าไลท์เอลฟ์กับดาร์คเอลฟ์ไง!!เธอไม่คิดเหรอ... ถึงจะเป็นศัตรูกันมานาน บางทีจริงๆอาจจะมีซัมติงกันก็ได้แถมคุณเอลรอนด์เองก็หน้าตาดี แถมจนถึงปัจจุบันก็ยังไม่มีภรรยาคนใหม่เลย”
“แต่ฉันคิดว่าไม่น่าหรอกยังไงก็เคยเป็นศัตรูกันนี่”
“เอาน่า ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย”
พริสทีนเลยจำต้องยอมเอ่ยชื่อของเอลรอนด์ขึ้นมา
ประกอบกับจังหวะนั้นที่ลีลีน่ากำลังยืนอยู่หน้าห้องพริสทีนเนื่องจากได้ยินเสียงกรีดร้องของอายาโกะเข้าขณะเดินผ่านพอดิบพอดีแต่ครั้นจะเข้าไปก็ไม่ใช่ เลยได้แต่ยืนลังเลอยู่ด้านหน้าว่าควรจะเข้าไปดีหรือไม่
“เอาไงเอากัน...” ลีลีน่าตั้งสติให้มั่น
อย่างไรเธอก็เป็นหัวหน้าองครักษ์ของไลท์เอลฟ์ จำต้องปกป้องทั้งสองคนขณะพักผ่อน!เธอจับที่เปิดประตูและดันเข้าไป
แอ๊ด—
“พริสทีนเมื่อครู่ข้าได้ยินเสีย—”
ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าของหล่อน...คือสองสาวกำลังนั่งดูกระจกขนาดใหญ่ซึ่งแสดงภาพของผู้นำเอลฟ์ทั้งสองเผ่ากำลังด่าทอต่อว่าในสภาพล่อแหลมเสื้อผ้าบนตัวเอลรอนด์กำลังถูกดาร์ชถกลงทีละนิดอีกทั้งยังรุกไซร้ซอกคอ
พริสทีนกับอายาโกะหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อท่านองครักษ์ยืนนิ่งไม่พูดไม่จา...
ลีลีน่าเองก็ยืนนิ่ง ตัวสั่นหงึกๆ...ทั้งสองแอบกลืนน้ำลายเล็กน้อยสาวผมเงินแอบรู้ชะตากรรมในทันที... เธอ
โดนต่อว่าแน่!!!
“ค คุณลีลีน่—”
“ข้า....ด...”
“ค คะ....”
.
.
.
.
.
.
.
“ขอข้าดูด้วยนะคะ!!!!”
.
.
.
ในที่สุดก็กลายเป็นสามคนนั่งดูภาพยนตร์(?)ด้วยกันอย่างสนุกสนานเสียอย่างนั้น
จากที่นึกว่าจะโดนต่อว่า
ปรากฏว่าได้เพื่อนร่วมอุดมการณ์มาเฉย...
จะว่าไป....ฉันแอบดูคนอื่นแบบนี้พระเจ้าท่านไม่ว่าอะไรเหรอไนกี?
› ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: ไม่หรอกค่ะเพราะท่านเองก็ส่องแบบนี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว และยังฝากข้อความมาบอกว่า ‘ขอให้สนุกกับการส่อง’ด้วยค่ะท่านพริสทีน...
....อ้อ ถึงว่าสิ....
++++++++++++++++++++++
นี่คือความสุขในช่วงพักผ่อนของพริสทีนค่ะ55555555555
161K
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
