อาลอน: ตำนานยอดจักรกลกายาเทวะ

วูมมมมมมมมมมมมมมมมมม!! 

ฟู่มมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

เสียงครางกระหึ่มของเครื่องยนต์ฟันเฟืองไอน้ำลอยฟ้าดังกระพือปีกดังก้องไปทั่ว โคลอสเซียมลอยฟ้า (Floating Colosseum) ยามเช้า! ธงมงกุฎและสัญลักษณ์ค่ายกลแปรธาตุประจำวิทยาลัยคาลิฟาพริ้วไหวเหนืออัฒจันทร์หินอ่อน บรรยากาศเต็มไปด้วยความยิ่งใหญ่และอบอวลไปด้วยความภาคภูมิใจในพิธีจบการศึกษาชั้นปีที่ 1 อย่างเป็นทางการ!

กึ่งกลางลานศิลาแปดเหลี่ยม... เหล่านักศึกษาชั้นปีที่ 1 นับร้อยชีวิตยืนตั้งแถวอย่างเป็นระเบียบในชุดเครื่องแบบทหารแปรธาตุสีเข้ม ทว่าสิ่งที่โดดเด่นและเป็นเป้าสายตาของคนทั้งวิทยาลัย คือการยืนตระหง่านของ ทีมห้องรวม 4—อาลอน, ชาลัค, คาเอล, และโบเฟอร์—ในโซนยกระดับหัวกะทิ!

เสียงปรบมือและเสียงโห่ร้องยินดีจากอัฒจันทร์ฝั่งเด็กทุนและคนแคระพุ่งสูงดุจคลื่นมหาสมุทร! ยอดฝีมือรากหญ้าป้อมสนิมแดงที่เคยถูกดูถูกบัดนี้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความหวังและการทำลายกำแพงชนชั้นอย่างแท้จริง![System 377: Year 1 Graduation Ceremony Logged]

[Team Room 4 Rank: Overall #1 Faction Array]

[Status: Core Calibration Stable / Vessel Readiness 100%]

ตึงงงงงง!

เสียงไม้เท้าฟันเฟืองทองเหลืองกระทบพื้นศิลาบะซอลต์ดังก้องสยบเสียงโห่ร้อง! ผู้อำนวยการซาโลมอน เดินก้าวขึ้นสู่โพเดียมยกระดับ นัยน์ตาเบื้องหลังแว่นเลนส์หนาเตอะทอดมองเหล่านักศึกษาปี 1 ด้วยความซาบซึ้งและทรงอำนาจ

"เหล่านักศึกษาชั้นปีที่ 1 แห่งคาลิฟา!" ซาโลมอนประกาศเสียงกังวานผ่านลำโพงแปรธาตุ "ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา พวกเจ้าได้ผ่านการเคี่ยวกรำจากเลือด หยาดเหงื่อ และไฟสงคราม... บัดนี้ พวกเจ้าได้เติบโตขึ้นเป็นนักรบแปรธาตุเต็มตัวแล้ว!"

ซาโลมอนอัญเชิญการ์ดประกาศนียบัตรทองคำมอบให้แก่นักศึกษาทุกคน ก่อนจะชูไม้เท้าขึ้นสว่างวาบเรียกร่างของ อาลอน ให้ก้าวขึ้นสู่แท่นเกียรติยศสูงสุด!

"และสำหรับเจ้า... อาลอน!" ซาโลมอนประกาศเสียงแข็ง "ในฐานะผู้คว้าอันดับ 1 แห่งชั้นปีที่ 1 และผู้โค่นล้มครอสลงอย่างสมศักดิ์ศรี... ข้าขอสถาปนาและมอบ 'ตราประทับสิบยอดมงกุฎ อันดับ 10' ให้แก่เจ้าอย่างเป็นทางการ!"

อาลอน [System 377] ก้าวขึ้นรับตราประทับศิลาทองคำสลักอักขระมงกุฎอันดับ 10 จากมือซาโลมอน ฝ่ามือซ้าย [Blood-Spectrum Core] กระชับตราประทับแน่น ออร่าปราณสเปกตรัมสีรุ้งเรืองแสงสว่างวาบ!

เหล่านักศึกษาขุนนาง นำโดยอาซิมและแคร็กสัน ต่างพากันมองดูอาลอนด้วยสายตาตื่นตะลึงและหวาดเกรง ทว่าไม่อาจทำอะไรได้ใต้อำนาจคุ้มครองของซาโลมอน!

ซู่... ซู่...

สายลมยามอัสดงพัดผ่านระเบียงหินยกระดับหน้าหอพักโซนสิบยอดมงกุฎ แสงอาทิตย์สีแสดส้มทอดเงายาวเหนือผืนทรายย้อมวิทยาลัยคาลิฟาเป็นสีทองสุกสว่าง

อาลอน, ชาลัค, คาเอล, และโบเฟอร์ นั่งพักผ่อนชนถ้วยชาแปรธาตุร่วมกันด้วยรอยยิ้มผ่อนคลายหลังพิธีจบการศึกษา

"จบปี 1 สักทีนะพวกเรา..." ชาลัคยกถ้วยชาขึ้นซดฮวบใหญ่ ร่างกายปะทุไอร้อน "ช่วงปิดเทอมใหญ่ข้าคงต้องกลับไปฝึกวิชาที่เขตนครปราการอัคนีกับพ่อ..."

"ส่วนข้ากับโบเฟอร์จะอยู่ซุ่มพัฒนาระบบสแกนเนอร์และอาวุธแปรธาตุในห้องซ้อมโซนยอดมงกุฎนี้" คาเอลเอ่ยพลางรัวนิ้วลงบนแผงคีย์บอร์ดโฮโลแกรม

อาลอนทอดสายตามองทิศทางสู่เขตรากหญ้าทางใต้ นัยน์ตาสองสีส่องประกายอบอุ่น "ข้าจะกลับบ้านป้อมสนิมแดง... ไปหาพ่ออาดัม แม่มารียา และยัยหนูไรล่า"

ทั้งสี่คนยื่นฝ่ามือออกมาประสานชนหมัดกันกลางวงรอบกองไฟยามอัสดง...

"หลังปิดเทอมใหญ่..." ชาลัคเอ่ยเสียงตระหง่าน "พวกเราจะกลับมารวมตัวกันสู้ศึกปีที่ 2 และเขย่าเจ็ดพิภพให้สั่นสะเทือนยิ่งกว่าเดิม!"

อาลอน [Blood-Spectrum Core] ยิ้มบางที่มุมปาก กระชับหมัดตอบกลับด้วยความเชื่อใจ มุ่งหน้าเตรียมตัวกลับบ้าน!