ณ สถานที่เเห่งหนึ่งที่เป็นปราสาท ชื่อ
[ dark skyline ]
ปราสาทของชายที่เป็นจักรพรรดิเเห่งความมืด
[ จีออร์เบียส ]
ตึ้ง!!!
เสียงของชายคนนึงที่เอาหมัดต่อยกับกำเเพง เเละพูดขึ้นอีกว่า
"ปัดโถ่โว้ย!! ไอ่พวกไร้ประโยชน์ 11 ชนเผ่าก็นึกว่าจะมีพวกที่มีสมอง ดันได้ไร่สมองหมดเลย เเม้เเต่ลูกมังกรเพลิงก็ยังไม่ได้ เเผ่นศิลาเรวเดียสก็ยังไม่ได้อีก มันจะมากไปเเล้วนะ เจ้าชายเเห่งความตาย "
เสียงของใครบางคนที่โกรธเเบบสุดๆ
ตัดมาทางโยฟุที่กำลังขึ้นบันไดไปชั้น 50
กึก กึก กึก กึก กึก กึก
เสียงเดินทีละเก้าๆกับหน้าตาที่ดูเหนื่อยล้ามาก
"ถึงยังเนี่ย ระบบ"
โยฟุถามเพราะเริ่มไม่ไหว
"กำลังถึงชั้นที่ 49 อยู่ค่ะ"
ระบบบอก
"อะไรกันน่ะ ก็นึกว่าจะถึงเเล้วซะอีก"
โยฟุบ่น
"ถึงเเล้วค่ะ ชั้น 49"
ระบบบอก
เมื่อได้ยินอย่างงั้น โยฟุจึงหันหน้าไปทางชั้น 49 ก็พบกับประตูที่ปิดอยู่
"มันปิดไว้หรอ"
โยฟุพูด
"งั้นผมไปเปิดให้ โอนิมารุตามมา"
เอนุมากิพูดก่อนจะเดินที่ประตูเเละดัน
โยฟุกับเดียร์รอธที่ยังยืนอยู่ตรงบันไดก็มองดู
กึก กึก
มีเเต่เสียงที่ดันประตู เเต่ประตูไม่เปิด
"มันมีบางอย่างมากั้นทางจากด้านในอ่ะครับ ทำให้ผมเปิดไม่ได้"
เอนุมากิบอกโยฟุ
"งั้นหรอ ถ้าไม่ได้ก็ไม่ต้องดันต่อเเล้วล่ะ เสียเเรงไปเปล่าๆ"
โยฟุบอก
ก่อนที่เอนุมากิกับโอนิมารุจะเดินกลับทาหาโยฟุเเละเดียร์รอธเเละขึ้นบันไดต่อ
จากนั้นก็ผ่านไปอีกซักพักก่อนที่โยฟุจะบ่นอีกรอบ
"ถึงรึยังเนี่ย"
โยฟุบ่น
"ใกล้ถึงเเล้วล่ะค่ะ"
ระบบเเจ้ง
"เป็นคนที่ความอดทนน้อยจริงๆนะครับท่านจักรพรรดิเนี่ย"
โอนิมารุหยอกโยฟุเล่น
"อ่า.. อันที่จริงเป็นอย่างงี้มาตั้งเเต่เด็กเเล้วล่ะ ก็เลยไม่ชอบไปไหนมาไหนที่มันใช้เวลานาน ถ้าใช้เวลาไปกลับนานล่ะก็ ไม่ไปซะเลย"
โยฟุบอก
ในขณะที่คุยกันอยู่นั้นทั้งสามก็มาถึงชั้น 50 ซักที
"ถึงเเล้วล่ะค่ะ"
ระบบเเจ้ง
เมื่อได้ยินอย่างงั้น โยฟุจึงมองไปที่ตรงกลางของห้อง ก็พบกับเเผ่นศิลาบางอย่าง
"นั่นเเผ่นศิลาอะไรอ่ะ"
โยฟุถามระบบ
"ไอเทมเวทย์มนท ชื่อ เเผ่นศิลา
เรวเดียส
ไม่สามารถตรวจจับสเตตัสได้
- "
ระบบบอก
ก่อนที่โยฟุ เดียร์รอธ เอนุมากิ เเละโอนิมารุ จะเดินเข้าไปใกล้ๆมัน
เเต่ว่าโยฟุ พอเดินมาได้จุดๆ ตรงพื้นก็พังลงไป
ตุ้ม!!?
เสียงพังของพื้น
ปึก!!
เสียงกระเเทกตัวของโยฟุก็พื้น
"ท่านจักรพรรดิ / ท่านจักรพรรดิ / ท่านจักรพรรดิ"
เดียร์รอธ เอนุมากิ โอนิมารุ พูดพร้อมกัน
"เป็นอะไรมั้ยครับ ท่านจักรพรรดิ"
เดียร์รอธถาม
"ชั้นไม่เป็นไร"
โยฟุพูดก่อนจะยืนขึ้นเเละมองไปรอบๆ
ก็พบกับบางอย่างที่เขียนเเละมีรูปภาพติดพนัง
"พวกนายลงมานี่สิ ชั้นเจออะไรบางอย่างเข้า"
โยฟุบอกให้ทั้งสามที่ยังไม่ลงมา
จากนั้นทั้งสามก็กระโดดลงมาตามคำสั่งของโยฟุ
"มีอะไรหรอครับ ท่านจักรพรรดิ"
เดียร์รอธที่กระโดดลงมาตามคำสั่งโยฟุถาม
"ดูนี่สิ"
โยฟุบอกก่อนจะชี้ไปทางกำเเพง
เอนุมากิกับโอนิมารุงงซักพักเพราะตัวอักษรไม่ใช่คันจิญี่ปุ่น
ก่อนที่จะมีเสียงของโยฟุเเละเดียร์รอธพูดขึ้น
ตามสิ่งที่พนังเขียน
"ในอนาคตอีกไม่นาน เหล่า คาออส ทั้งสี่จะปรากฏขึ้น*
โยฟุพูดวรรคเเรก
" พวกมันจะพรากชีวิตผู้คนมากมาย มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้นที่อยุดมันได้ เจ้าชายเเห่งความตาย "
เดียร์รอธพููููููููวรรคสอง
" เเม้เจ้าเเพ้ไป จงอย่าลืมศึกครั้งนี้เจ้าจงสู้เพื่อมวลมนุษย์ไม่ใช่ตัวเอง "
โยฟุพูดวรรคสาม
" ความพ่ายเเพ้ไม่ใช่ความน่าอัปยศ เเต่เป็นการพัฒนา มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่สามารถช่วยมนุษย์ได้ "
เดียร์รอธพูดดวรรคสี่
" จงเป็นความหวังสุดท้ายเสียเถิด / จงเป็นความหวังสุดท้ายเสียเถิด "
เดียร์รอธเเละโยฟุพูดประโยคสุดท้าย
เอนุมากิกับโอนิมารุที่ยืนอยู่ข้างหลังยังคงงงว่าอ่านออกได้ยังไง
"นี่ท่านจักรพรรดิครับ อ่านออกได้ยังไงครับ มันไม่ใช่คันจิญี่ปุ่นหนิิครับ"
เอนุมากิถาม
ก่อนที่โยฟุจะรู้ตัว
"จริงด้วยไม่ใช่ภาษาญี่ปุ่น"
โยฟุพูููด
"มันเป็นภาษาปีศาจน่ะ เเบบดั้งเดิมด้วย"
เดียร์รอธพูดขึ้น
"ภาษาปีศาจ??"
เอนุมากิงง
"ใช่ ภาษาปีศาจ"
เดียร์รอธบอก
"ภาษาปีศาจงั้นหรอ"
โยฟุกระซิบกับตัวเอง
"จะว่าไปเเล้ว ท่านจักรพรรดิเองก็เป็นปีศาจหรอครับ เห็นอ่านได้ด้วย"
เดียร์รอธถาม
"ไม่รู้..."
โยฟุตอบ
"เราขึ้นไปกันเถอะอยู่ชั้นที่ 49 ไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก รีบขึ้นไปกันเถอะ"
พูดจบโยฟุก็ใช้เเรงกระโดดขึ้นไป
เเละตามๆกันไป
"เเล้วสรุปคือเเผ่นศิลานี้ยังไม่รู้สินะว่าทำอะไรได้"
โยฟุพูดพร้อมกับมองไปที่เเผ่นศิลา
"ค่ะ"
ระบบตอบ
"งั้นเอาเป็นว่า เราเอาเเผ่นศิลานี่ไปก่อนละกันดูยังไงๆ มันก็ดูล้ำค่าอยู่ดี'"
พูดจบโยฟุจึงเอาเเผ่นศิิลานั้นเก็ยเข้าช่องเก็บของ
"คงไม่มีอะไรเเล้วสินะ"
โยฟุพูดพร้อมมองไปรอบๆ ก็ไม่พบกับอะไรเลย
ในครู่หนึ่งก็มีระเบิดเกิดขึ้นที่กำเเพงของปราสาทชั้น 50
ตุ้ม!!!!!
"เกิดอะไรขึ้นน่ะ!"
โยฟุพูดขึ้นท่ามกลางเเรงระเบิด
ก่อนที่มันจะสงบอย่างรวดเร็ว
"ไง เจ้าชายเเห่งความตาย"
มีเสียงนึงดังขึ้น
โยฟุมองขึ้นไปก็พบกับใครบางคนที่กำลังบินอยู่
"ใครน่ะ"
โยฟุถามขึ้น
"ใครน่ะหรอ ชั้นคือจักรพรรดิเเห่งความมืด
| จีออร์เบียส | "
คนๆนั้นพูดขึ้น
"เเละชั้นมาเพื่่่่่่่่อเอาเเผ่นศิลา เรวเดียส นั่น"
คนๆนั้นพูดขึ้นอีก
"ขอโทษที่ต้องถามนะ มันทำอะไรได้"
โยฟุุถาม
"ไม่รู้งั้นหรอ มันคือเเผ่นศิลาที่จดบันทึกตำนานสงคราม เจ้าชาย ราชันเเละจักรพรรดิครั้งที่เเล้วยังไงล่ะ ถ้าชั้นอ่านล่ะก็ ชั้นก็จะได้รู้วิธีปลดพลังของ ราศีพิจิก ของรุ่นที่เเล้วยังไงล่ะ"
ชายคนนั้นบอก
"เจ้านี่มันคิดเอาไปทำอะไรน่ะ"
โยฟุกระซิบกังตัวเองก็จะบอกไปว่า
"ชั้นขอปฏิเสธในเมื่อนายจะเอาไปทำอะไรที่มันดูเเล้วน่าจะไม่ดี"
นั่นคือคำตอบของโยฟุ
"เอาน่า อย่าหัวเเข็งหน่อยเลยจะดีกว่า ที่ชั้นไม่ฆ่าเเกเพราะเรื่องลูกมังกรเทพเพลิงก็ดีเเค่ไหนเเล้ว"
จีออร์เบียสบอก
"..."
โยฟุเงียบ
"จะส่งหรือไม่--"
ยังไม่ทันที่จีออร์เบียสจะพูดจบก็มีเสียงโยฟุดังขึ้น
"ไม่"
โยฟุปฏิเสธทันทีถึงเเม้ว่าคำถามจะยังไม่จบ
"งั้นคงต้องใช้ความรุนเเรงหน่อยเเล้วล่ะ"
จีออร์เบียสบอก
พูดจบจีออร์เบียสที่ลอยอยู่กลางอากาศก็ใช้เเรงพุ่งมาทางโยฟุพร้อมหมัด
ตุ้ม!!
โยฟใช้มือทั้งสองข้างกันเอาไว้
ก่อนที่เดียร์รอธจะกระโดดมาทางด้านหลังของจีออร์เบียสเเละต่อย
ปัง!!
"หมัดเบาจังนะ"
จีออร์เบียสพูด
เพราะเดียร์รอธต่อยเข้าเต็มหมัดที่เเผ่นหลัังของจีออร์เบียสเเล้วเเท้ๆ เเต่สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ จีออร์เบียสไม่เจ็บเลยเเม้เเต่นิด
"อะไรกันน่ะ"
เดียร์รอธตกใจ
ก่อนทีาจีออร์เบียสจะหันมาต่อย
เดียร์รอธเเทนโยฟุ
ตุ้ม!!!!!
"เฮือก!"
เดียร์รอธกะอักเลือดออกจากปากก่อนจะกระเดนขึ้นไปบนฟ้า
"อย่ามาดูถูกปีศาจนะเว้ย"
เดียร์รอธที่กระเดนขึ้นฟ้าพูดขึ้นก่อนจะเอาอาวุธที่เป็นคล้ายๆกำไรข้อมือ ปาไปที่จีออร์เบียส
กำไรนั่นมีปลายเเหลมภายนอกทำให้บาดผิวหนังของจีออร์เบียส
เอรุมากิจึงกระโดดไปรับเดียร์รอธที่กระเดนขึ้นสูงเรื่อยๆ
"เอาล่ะเจ้าชายเเห่งความตาย เรามาสู้กันโดยไม่มีตัวเกะกะ"
จีออร์เบียสพูดขึ้น
"เอาสิ งั้นเดียร์รอธกับเอนุมากิรออยู่ข้างนอกไปนะขอชั้นสู้กับเจ้านี่ก่อน"
โยฟุพูดขึ้น
เพราะตอนนี้จีออร์เบียสใช้สกิลบางอย่างสร้างเป็นอาณาเขตครอบคุม
มีสีดำสนิท
"งั้นเรามาสู้กันเถอะ เจ้าชายเเห่งความตาย "
จีออร์เบียสพูดขึ้น
โปรดติดตามตอนต่อไป