ตำนานยุทธจักรเทวะ

    ตอนที่ 70 แสงสุดท้ายท่ามกลางความมืด


    ตอนที่ 70  แสงสุดท้ายท่ามกลางความมืด


    พายุพลังมืดหมุนวนเหนือศีรษะของราชันย์อสูร มันแผ่พลังอันเย็นยะเยือกออกไปทั่วห้องใต้ดิน เสียงกรีดร้องของอากาศดังก้องราวกับปีศาจกำลังคำราม


    "ทุกอย่างจบลงที่นี่!"


    เสียงของราชันย์อสูรเย็นชาและทรงพลัง พายุพลังของเขาพุ่งลงมาหมายจะบดขยี้ทุกคน!


    เยี่ยเฉินที่บาดเจ็บหนักพยายามกัดฟันลุกขึ้น แม้ร่างกายของเขาจะเต็มไปด้วยบาดแผลและโลหิต แต่ดวงตาของเขากลับยังเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น


    "ข้า... ยังยอมแพ้ไม่ได้!"


    เขากระชับดาบในมือ แม้รู้ดีว่าพลังของตนเองในตอนนี้แทบไม่เหลืออยู่แล้ว


    ไป๋เทียนหลงเองก็ลุกขึ้นมาเช่นกัน แม้ร่างจะสะบักสะบอม แต่เขาก็ปักหอกลงกับพื้นก่อนจะตะโกนเสียงดัง


    "พวกเราจะไม่ยอมตายที่นี่!"


    หลินซือเยวที่ยังคงหายใจรวยรินกำหมัดแน่น พลังลึกลับจากแก่นพลังยังคงไหลเวียนอยู่ในร่างของนาง แม้จะยังไม่อาจควบคุมมันได้เต็มที่ แต่ก็พอให้ลุกขึ้นสู้อีกครั้ง


    เหล่าผู้กล้าที่ยังเหลืออยู่รวมพลังกันเป็นครั้งสุดท้าย แม้พลังของพวกเขาจะเลือนราง แต่จิตใจของพวกเขายังคงไม่หวั่นไหว


    "ข้าจะช่วยพวกเจ้าเอง!"


    เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง


    ทุกคนหันไปมอง ก่อนจะเห็น เฉินฟง พุ่งเข้ามาพร้อมกับยันต์โบราณในมือ


    ราชันย์อสูรหรี่ตาลง เขารับรู้ได้ถึงพลังบางอย่างจากยันต์แผ่นนั้น


    "หืม... น่าสนใจ"


    เฉินฟงกัดฟันก่อนจะยกยันต์ขึ้นสูง


    "มหาค่ายกลสะกดอสูร จงสำแดงฤทธา!"


    แสงสีทองพุ่งออกจากยันต์ทันที พลังที่ไหลเวียนอยู่ในอากาศแปรเปลี่ยนเป็นอักขระโบราณก่อนจะหมุนวนรอบตัวราชันย์อสูร


    "นี่มัน...!"


    ราชันย์อสูรรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่กำลังพันธนาการร่างของเขา


    ไป๋เทียนหลงสบตากับเยี่ยเฉินก่อนจะพยักหน้า ทั้งสองคนรู้ดีว่านี่คือโอกาสสุดท้ายของพวกเขา!


    "พร้อมกัน!"


    เสียงตะโกนของพวกเขาดังขึ้นพร้อมกับการปลดปล่อยพลังที่เหลืออยู่ทั้งหมด!


    "กระบวนท่า – พิฆาตเงาสะท้อน!"

    "กระบวนท่า – ทลายขุนเขา!"


    สองสายพลังพุ่งตรงเข้าใส่ราชันย์อสูรที่ถูกพันธนาการอยู่


    ตูมมมมมมม!!!


    แสงสีทองและสีฟ้าปะทะเข้ากับร่างของราชันย์อสูรอย่างจัง พื้นหินใต้ดินแตกร้าวเป็นเสี่ยง ๆ แรงระเบิดมหาศาลกวาดทำลายทุกอย่างในรัศมีสิบลี้!


    ฝุ่นควันลอยคลุ้งปกคลุมทุกสิ่ง...


    เยี่ยเฉินหอบหายใจหนัก เขาค่อย ๆ ทรุดตัวลงกับพื้น


    "เรา... ทำได้หรือไม่?"


    ทุกสายตามองไปยังจุดที่ราชันย์อสูรยืนอยู่


    เมื่อควันจางลง...


    ร่างของราชันย์อสูรยังคงยืนอยู่ที่เดิม แต่...


    มีรอยแผลลึกบนร่างของเขา!


    ราชันย์อสูรก้มมองร่างของตนเองก่อนจะหัวเราะเบา ๆ


    "ฮ่า ๆ ๆ ๆ ... ข้ายอมรับ..."


    ดวงตาสีแดงของเขาจ้องมองเหล่าผู้กล้าตรงหน้า


    "พวกเจ้าทำให้ข้าต้องถอยไปก่อนจริง ๆ"


    จากนั้นพายุพลังมืดก็เริ่มม้วนตัวห่อหุ้มร่างของราชันย์อสูร ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ จางหายไป


    "ข้าจะกลับมา... และวันนั้น พวกเจ้าจะไม่มีวันรอด!"


    เสียงสุดท้ายของราชันย์อสูรดังก้องก่อนที่พลังของเขาจะสลายไป


    ทุกคนที่เหลืออยู่ต่างทรุดตัวลงด้วยความอ่อนล้า พวกเขารู้ดีว่านี่เป็นเพียงชัยชนะชั่วคราวเท่านั้น


    แต่ก็ถือเป็นก้าวแรกของการโค่นล้มราชันย์อสูร...!