บรรยากาศหลังการลงมติประเมินผลรอบพิเศษไม่ได้นำมาซึ่งความเงียบสงบอย่างที่ใครๆคิดหากแต่เป็จุดเริ่มต้นของรอยแตกร้าวลึกที่ยากจะประสานในฝั่งพันธมิตรั์ใหญ่อนันต์ ผู้ผ่านโลกธุรกิจมาอย่างยาวนานและเน้นผลประโยชน์สูงสุดเป็หลักเริ่มมองเห็นว่า แพรวพราว ไม่ใช่พันธมิตรที่สุขุมพอจะฝากอนาคตของพาราดิโซ แซนิทารีไว้ได้ความพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าประกอบกับการใช้อารมณ์เหนือกฎเกณฑ์และเหตุผลของเธอกำลังกลายเป็จุดอ่อนร้ายแรงที่จะดึงเอาแบรนด์พาราดิโซ แซนิทารีให้ลงไปแปดเปื้อนกับบริษัทของเธอด้วย
ภายในห้องทำงานของอนันต์เสียงเคาะไม้เท้าลงบนพื้นดังขึ้นอย่างหนักแน่นอนันต์ปรายสายตามองทายาทสาวแห่งแกรนด์ ลิฟวิ่ง ที่กำลังยืนหน้าแดงก่ำด้วยความกรุ่นโกรธอยู่เบื้องหน้า
“ฉันขอแนะนำให้เธอถอยกลับไปตั้งหลักที่แกรนด์ลิฟวิ่ง แพรวพราว” อนันต์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาด “การที่เอเจนซี่ของพิมมาดาชนะการประเมิณผลด้วยคะแนนขาดลอยบวกกับกระแสสังคมเื่ข่าวลือภาษี มันทำให้ภาพลักษณ์ของบริษัทเธอเสียหาย พาราดิโซเราจำเป็ต้องเว้นระยะห่างจากเธอเพื่อความมั่นคงของบริษัทนะ”
แพรวพราวเบิ่งตากว้างด้วยความตกตะลึงั์ตาคู่สวยสั่นระริกด้วยความอับอายและเ็ปอย่างที่สุด“คุณอนันต์หมายความว่ายังไงคะ?! เราจะเลิกเป็พันธมิตรกัน แล้วปล่อยให้คุณภพกับยัยเด็กเอเจนซี่นั่นเสพสุขได้หน้าไปงั้นเหรอคะ?!”
“ฉันมองที่ผลงานและความคุ้มค่าทางธุรกิจ”อนันต์ตอบเสียงเย็น“ในเมื่อเด็กคนนั้นทำผลงานได้เกินคาดและชนะบอร์ดได้อย่างโปร่งใสฉันก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเอาชื่อเสียงของพาราดิโซไปเสี่ยงอุ้มเธออีกถ้านักธุรกิจควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้... ก็ไม่คู่ควรจะอยู่บนเกมกระดานหมากนี้”
คำปฏิเสธและทัศนคติอันไร้หัวใจของอนันต์เปรียบเสมือนฝ่าหนัก ๆ ที่ตบลงบนหน้าของแพรวพราว เธอรู้สึกเหมือนถูกทอดทิ้งให้อยู่อย่างโดดเดี่ยวจากคนที่เคยสัญญาว่าจะหนุนหลังความรัก ความโลภ และความเกลียดชังกระหน่ำซ้ำเติมจนสติของหญิงสาวกระเจิงและขาดสะบั้นลงในที่สุด!
ณ เพนท์เฮาส์หรูของแพรวพราว ในคืนนั้น
ทายาทบริษัท แกรนด์ ลิฟวิ่ง นั่งอยู่กลางห้องนั่งเล่นมืดสนิทมีเพียงแสงไฟจากหน้าจอโน้ตบุ๊กที่ฉายกระทบใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความคลั่งแค้นเมื่อเกมการเมืองในบริษัทและข้อกฎหมายไม่อาจลากภพธรและพิมมาดาลงมาจากหอคอยงาช้างได้สิ่งเดียวที่อยู่ในจิตใจของเธอตอนนี้ก็คือ การทำลายทุกอย่างให้พังพินาศไปพร้อมกับเธอ
แพรวพราวต่อสายหาคนสนิทด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าทว่าเหี้ยมเกรียม“จัดการเื่ที่ฉันสั่งหรือยัง?”
“เรียบร้อยครับคุณแพรวพราว...”เสียงปลายสายตอบกลับด้วยความระมัดระวัง “ผมติดต่อทีม ‘แฮกเกอร์ที่เชี่ยวชาญ’ ให้แล้วครับ พวกเขาสามารถจะแฮกผ่านระบบและเข้าควบคุมเซิร์ฟเวอร์มัลติมีเดียของเทคอินโนเวชันได้โดยตรงในวันงานเปิดตัวจริงครับ”
แพรวพราวกระตุกยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียมั์ตาฉายแววมุ่งร้าย “ดีมาก! สั่งพวกมันว่า ในวันเปิดตัวสินค้าต่อหน้าสื่อมวลชนทั่วประเทศ...พอถึง่ที่ภพธรกับยัยนั่นขึ้นไปตัดริบบิ้น ให้กดสั่งดับไฟทั้งโชว์รูมทันที!จากนั้นให้แทรกแซงระบบจอภาพสลับเอาภาพคลิปอนาจารและข่าวฉาวตัดต่อของยัยนั่นขึ้นฉายบนจอั์ทุกจอ!”
เธอเค้นเสียงหัวเราะในลำคอตอบกลับความสะใจที่กำลังจะเกิดขึ้น“หึๆๆ ฉันอยากจะรู้นัก... ถ้างานเปิดตัวสินค้าด้วยงบ 95 ล้าน กลายเป็เวทีฉายภาพลามกกลางอากาศคนอย่างภพธรกับยัยนั่นจะมีหน้ายืนอยู่ในวงการนี้ได้ยังไง!”
ณ ห้องปฏิบัติการทางเทคโนโลยี บริษัทเทคอินโนเวชัน
ในขณะที่แผนการสกปรกกำลังดำเนินไปอย่างลับๆพิมมาดา และ พี่ชาญ กำลังนั่งตรวจเช็กความเสถียรของระบบคลาวด์ ร่วมกับทีมวิศวกรซอฟต์แวร์เพื่อเตรียมความพร้อมขั้นสุดท้ายก่อนถึงวันเปิดตัวสินค้าจริงในอีกสิบวันข้างหน้า
บนหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ รหัสและกราฟการรับส่งข้อมูลกำลังขยับเคลื่อนไหวเป็จังหวะทันใดนั้นเองแถบกราฟเส้นหนึ่งก็พุ่งสูงขึ้นอย่างผิดปกติพร้อมแสงไฟเตือนสีแดงวูบวาบ!
ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!
“เอ๊ะ... พี่ชาญคะ!ตรงนี้มันคืออะไรน่ะคะ?” พิมมาดาขมวดคิ้ว ชี้ไปที่แถบแจ้งเตือนบนหน้าจอ
พี่ชาญรีบขยับแว่นแล้วเข้าไปดูใกล้ ๆก่อนจะขมวดคิ้วด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “แปลกมาก... มีสัญญานจากที่อื่นพยายามส่งการร้องขอเข้าถึงระบบเข้ามาที่เซิร์ฟเวอร์หลักของเราหลายร้อยครั้งในเวลาแค่ไม่กี่นาทีแถมยังพยายามสแกนหาช่องโหว่ของรหัสเราอีกด้วย!”
“หมายความว่ายังไงคะพี่ชาญ?” พิมมาดาถามด้วยความกังวล
“หมายความว่ามีคนกำลังพยายาม ‘แฮกระบบ’ของเราน่ะสิน้องพาย!” พี่ชาญเอ่ยเสียงเครียด “นี่ไม่ใช่การขัดข้องทางเทคนิคทั่วไปแต่มีแฮกเกอร์ฝีมือดีกำลังแอบยิงโค้ดเข้ามาลองเชิง เป็การแทรกแซงการควบคุมจอมัลติมีเดียของเรา!”
พิมมาดารู้สึกชาไปทั้งตัวความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัวทันที... คำขู่ของแพรวพราวหน้าห้องประชุม!
“คุณแพรวพราว...” หญิงสาวพึมพำั์ตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยว “เธอน่าจะกำลังวางแผนแฮกระบบมัลติมีเดียของเราในงานวันเปิดตัวจริงๆ ด้วย!”
“โหย... ถ้ามันแฮกสำเร็จในวันงานจริง แสงไฟ และภาพบนจอได้พังพินาศแน่!” พี่ชาญสถบออกมาด้วยความโมโห “งาน 95ล้านของเราได้กลายเป็โจ๊กตลกรับประทานแหง ๆ!”
“อย่าเพิ่งใไปค่ะพี่ชาญ” พิมมาดากดโทรศัพท์มือถือสายด่วนหาภพธรทันทีั์ตามั่นคง ไร้ซึ่งอาการหวาดกลัว “ในเมื่อพวกเขากล้าส่งคนมาลองเชิงล่วงหน้า...เราจะไม่แค่ตั้งรับ แต่เราจะใช้โอกาสนี้ดักจับพวกมันให้ดิ้นไม่หลุดเลยค่ะ!”
“พาย... เกิดอะไรขึ้นครับ?” เสียงทุ้มทรงพลังของภพธรดังมาจากปลายสาย
“พี่ภพคะ...มีคนกำลังพยายามแฮกระบบเซิร์ฟเวอร์มัลติมีเดียของเราค่ะ” พิมมาดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ“พายกับพี่ชาญจับเบาะแสการเข้าถึงล่วงหน้าได้แล้ว... พายอยากให้พี่ภพส่งทีมรักษาความปลอดภัยทางไซเบอร์มือหนึ่งของพาราดิโซมาร่วมมือกับเราด่วนเลยค่ะเราจะซ้อนแผนเล่นงานพวกมันในงานวันเปิดตัวจริงค่ะ!”
ภพธรรับฟังด้วยความนิ่งสงบก่อนที่รอยยิ้มเ็าจะปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมกริบ “เข้าใจแล้วครับพาย...ในเมื่อพวกเขารนหาที่เอง พี่จะจัดเวทีใหญ่ให้พวกเขาได้ชดใช้กรรมอย่างสาสมที่สุด!”
เมื่อร่องรอยการกระทำความผิดถูกค้นพบแล้วเกมการเมืองบนกระดานธุรกิจกำลังจะเปลี่ยนไปสู่ศึกาเทคโนโลยีที่มีทั้งศักดิ์ศรี อนาคต และหัวใจของคนทั้งคู่เป็เดิมพัน!