สายวันต่อมา จอมขวัญที่นอนไม่หลับทั้งคืนขยับตัวตื่นอีกครั้งก็สายมากแล้ว หญิงสาวกวาดสายตามองรอบห้องไร้ร่างหลาน รีบร้อนลงจากเตียงเข้าห้องน้ำชำระร่างกาย แต่พอก้มมองทรวงอกเห็นรอยแดงเป็ปื้นตอกย้ำสิ่งที่ทำให้นอนไม่หลับกายร้อนผ่าว สลัดความคิดนั้นผลัดเสื้อผ้าลงไปด้านล่าง
เท้าเล็กสะดุดเข้ากับเสียงหัวเราะชอบใจของแพรวา เธอเดินเข้าไปในห้องอาหารเห็นมาร์ติโน่ใช้ตักรองร่างเด็กอวบภาพตรงหน้าตอกย้ำว่าเธอไม่ควรปล่อยตัวปล่อยให้เขาได้ทำแบบเมื่อคืนอีกเพราะอีกฝ่ายอาจเป็พ่อของหลานและเป็สามีขอวพี่สาว รอยยิ้มบนปากอมชมพูหุบลง เปลี่ยนั์ตาสดใสเศร้าสร้อย
“จริงหรือคะ เย่ พี่ม้าตัว ข้าวต้มมัดเห็นมันอยู่กลางทุ่ง มีสี่ขา หางยาว ตาโต๊โต” หนูน้อยร้องเพลง ลงจากตักทำท่าทางยกมือหมุน ๆ เหนือศีรษะก่อนจะทำวงกลมที่ตาตัวเอง น่ารักน่าชังจนคนมองระบายยิ้มตาม
“คุยอะไรกัน ตัวแสบของน้า”
“น้าขวัญ คุณลุงบอกจะพาข้าวต้มมัดไปดูพี่ม้าค่ะ”
“ทำไมตื่นสาย” เสียงทุ้มติดล้อเลียนถาม
“แปลกที่ค่ะ ก็เลยนอนไม่หลับ” เธอตอบเอียงอาย
“โอลิเวียบอกคุณชอบตื่นเช้ามาทำอาหารให้หลาน ไม่เหมือนคนนอนแปลกที่ ที่เพิ่งเป็เฉพาะวันนี้” มาร์ติโน่สันนิษฐานั์ตาประกายสนุก
“หิวข้าวจังเลยค่ะ” จอมขวัญไม่โต้ตอบกลับ เพราะรู้ไม่ว่าทางไหนเธอต้องพ่ายแพ้ต่อเขาแน่ หญิงสาวเอื้อมมือไปหยิบจานอาหารเช้าของหลานมากินแทนแก้เขิน เพราะยังเหลือไส้กรอกและไข่ดาวอีกครึ่ง ก่อนโอลิเวียจะเติมของใส่จานให้เธอ
มาร์ติโน่ยิ้มชอบใจมองหญิงสาวพาลอารมณ์ดี รอให้เธอกินอะไรเสร็จ ถึงพาพาแพรวาออกไปรอบนรถด้านนอก คอกม้าเดินไม่ไกลก็จริงแต่ใช้รถจี๊ปดีกว่าเดินเมื่อยขา จอมขวัญขึ้นไปหยิบหมวกเด็กและสวมเสื้อแขนยาวทับก่อนลงมาหาหลาน โชคดีที่เธอเตรียมเสื้อผ้าเด็กมาเยอะ
ออสตินเป็คนอาสาขับรถให้ส่วนเธอกับมาร์ติโน่อยู่ด้านหลัง ชายหนุ่มขอดูแลหลานให้
หากมองเขาในมุมนี้ อีกฝ่ายดูใจดีสมที่โอลิเวียว่า และเธอไม่คิดว่าผู้ชายตัวโต ชอบตีหน้าเข้ม หื่นกามจะมีมุมอ่อนโยนแบบนี้ด้วย
“กรี๊ด พี่ม้า น้าขวัญขา หนูขอไปดูใกล้ ๆ ได้ไหมคะ” หนูน้อยโยนตัวเองอยู่กับที่ ร้องกรีดที่ได้เจอของถูกใจชี้ไปทางอาชาสีดำและขาว กำลังเดินตามคอกกว้างใหญ่อวดท่วงท่างดงาม เธอเองก็ตื่นตาตื่นใจไม่ต่างกันเพราะเพิ่งเคยเห็นม้างดงามเช่นนี้ครั้งแรก
จอมขวัญมองชายหนุ่ม เธอไม่รู้ว่าม้าของเขาสงบแค่ไหน
“เอาสิ ออสตินดูแลเธอด้วย” ชายหนุ่มสั่งหลังรถจอดสนิทกับที่ เธอลงไปจะรับร่างหลานมาอุ้มแต่อีกฝ่ายกลับส่งให้ลูกน้องตัวเอง และเหมือนเขาจะรู้หน้าที่พาเข้าไปเดินใกล้ ๆ ม้าสีขาวที่เดินเข้ามา ด้านจอมขวัญกำลังขยับตามถูกรั้งไว้
“ปล่อยให้หลานคุณคุ้นเคยกับคนอื่นบ้าง เลี้ยงประคบประหงมมากไปแกจะกลายเป็เด็กเอาแต่ใจ” เขาบอกแล้วรั้งให้เธอยืนอยู่ใกล้ปล่อยให้ลูกน้องเขาดูแลเด็กแทน
“คุณเคยเลี้ยงเด็กเหรอคะ” เธอถามน้ำเสียงประชดเพราะเขาดูเก่งกว่าเธอเสียอีก
“ลูกคนงานในเหมืองมีเยอะแยะ”
“อ๋อ ก็ดีสิคะ ต่อไปจะได้เลี้ยงลูกของตัวเองบ้าง” เ
ธอเหน็บแนมเขาแล้วหันมองแพรวาโบกไม้โบกมือตอบรับเสียงหัวเราะชอบใจที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่
“หึ” มาร์ติโน่หัวเราะในลำคอ เปรยตามองหญิงสาวั์ตาสีเข้ม
“น้าขวัญ คิกคิก” แพรวาหัวเราะชอบใจจากแตะ ๆ ลูบ ๆ เปลี่ยนเป็ขึ้นขี่ แต่เป็ลูกม้าตัวน้อยแทนโดยมีออสตินคอยดูแลให้ความปลอดภัยไม่ห่าง
มาร์ติโน่ขยับคร่อมร่างบางยันมือขังกายสาวไว้ในอ้อมแขน แนบลำตัวกับด้านหลังหญิงสาวให้เ้าหล่อนรับรู้ถึงความแน่นหนัดของกล้ามเนื้อทุกสัดส่วนก้มหน้าชิดขมับ
จอมขวัญยืนตัวเกร็งไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำรุ่มร่ามกับเธอในพื้นที่รโหฐาน ยิ่งไปกว่านั้นกายแข็งแกร่งข้างหลังทำเธอประหม่าสูดอากาศเข้าออกพยายามบังคับไม่ให้หวั่นไหว
“ขี่ม้าร้องฮี่ ๆ ขี่ผมร้อง ซี้ด อ่า” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูให้ได้ยินแค่สองคน มืออีกข้างถูกส่งไปเกี่ยวเอวคอดให้สะโพกกลมกลึงชิดหน้าขาให้รู้ว่าที่ขี่นั้นอยู่ตรงหา
“คุณ! ปล่อยนะคะ” จอมขวัญขัดขืนแต่ยิ่งเธอดิ้นกายเสียดสีจนรับรู้ถึงอารมณ์ร้อนแรงกำลังดุดันจนต้องหยุดยืนนิ่งให้เขากอด ตาโตหันซ้ายหันขวากลัวใครเห็นโชคดีที่หลานเธอหันหลังให้
“เลิกเรียกคุณ มาเรียกผัวจ๋าแทนก็ได้นะ ซ้อมไว้ก่อน เสียงจะได้เพราะ ผัวจ๋า ซี้ด อ๊า”
จอมขวัญร้อนทั่วกายขัดขืนหมุนกายกลับ
“ไปให้พ้นเลยคนหื่นกาม”
เธอผลักแผ่นอกกว้างออกห่างแต่กายหนาไม่กระดิกแทบฝ่ามือััถึงกล้ามอกแข็งจนเริ่มตื่นเต้นเสียเอง
“อยากชวนคุณมาหื่นด้วยกันต้องใช้ท่าไหน” มาร์ติโน่ยังไม่หยุดพูดกระเส่าคลอเคลียขมับบางและพวงแก้มดอมดม
“ถ้าคุณไม่หยุดฉันจะไปจากที่นี่ ต่อให้คุณจะเป็พ่อของข้าวต้มมัดก็ตาม ฉันจะหนีไม่ให้ คุณตามพวกเราเจอเลย” จอมขวัญขู่หวังให้เขายอมอ่อนข้อ แต่ไม้แข็งใช้กับมาร์ติโน่ไม่ได้ผล!
“ขู่ไปก็เท่านั้น เพราะยังไงคุณไม่รอดเงื้อมมือผมได้หรอก อย่าคิดหนีเชียว ถ้าออกวิ่งเมื่อไหร่ ผมจับคุณได้ พื้นแข็ง ๆ ก็เปลี่ยนเป็เตียงได้ยาหยี” มาร์ติโน่มองดวงหน้าหญิงสาวประกาศกร้าว ั์ตาสีเข้มบอกเอาจริงอย่างปากพูดก่อนจะยอมปล่อยเธอให้เป็อิสระหลังเห็นลูกน้องพาหลานอีกฝ่ายมาใกล้
จอมขวัญค้อนให้วงใหญ่ ปรับอารมณ์ไม่ทันกับคนทีเล่นทีจริง ตอนนี้เธอเพิ่งรู้ว่าไม่ควรก้าวเท้าตกหลุมพรางนายพราน ั้แ่ที่เลือกให้เขาพิสูจน์ความเป็พ่อของหลาน
ห่างไปไม่ไกล แวนญายืนมองภาพคลอเคลียสายตาไม่พอใจ สองมือกำหมัดแน่นใบหน้าบึงตึงหายใจฟืดฟาด
“มองอะไร” เจนิสเด็กสาวในเหมืองรุ่นราวคราวเดียวกันถาม
“มันกำลังจะแย่งนายหัวไป ฉันเกลียดมัน”
“นายหัวเป็ของแกั้แ่เมื่อไหร่ กลับไปทำงานได้แล้ว” เจนิสบอกแล้วเดินกลับไปทำงาน หล่อนเองก็หวังเป็หนึ่งในเมียของนายหัว แต่ความหวังนั้นเป็แค่ฝันที่ไม่มีทางเป็จริง ยิ่งไปกว่านั้นมาร์ติโน่คือผู้มีพระคุณเธอไม่คิดเอื้อม ผิดกับเพื่อนสาวที่ทะนงตัวอยากแย่งชิง!
7K
