บทที่4 วาสนาในคราเคราะห์
ราดิชเดินทางไปเรื่อยๆ จนกระทั่งพอเริ่มพ้นเขตทุ่งหญ้าก็เจอเข้ากับป่าโปร่งป่าหนึ่ง เดินเข้าไปอีกไม่ไกลมากนักก็พบที่ราบกว้างพอสมควรมองไปอีกก็พบกับบึงขนาดใหญ่ ที่ในตอนนี้ระดับน้ำลดลงไปมากพอสมควรเผยให้เห็นดินโคลนตามริมขอบบึง ตอนนี้เป็เวลาเที่ยงกว่าๆ แล้ว เขาจึงตัดสินใจที่หยุดพักเพื่อกินข้าวเที่ยงก่อน
เขาหาที่นั่งบริเวณนั้นได้ที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ร่มรื่นต้นหนึ่งและเปิดกล่องเก็บอาหารเอาซาลาเปาไส้หมูออกมากินถึง 5 ลูกรวด ราดิชคิดว่าเขาคงต้องไปซื้ออาหารมาตุนไว้บ้างแล้วแต่ก็คิดที่จะทำอาหารจากเนื้อสัตว์อสูรที่เขาเก็บไว้ในกล่องเก็บอาหารเหมือนกันหลังจากกินเสร็จเขาก็เริ่มออกสำรวจพื้นที่โดยรอบบึง
หลังจากที่เดินสำรวจบึงจนครบรอบก็ทำให้รู้ว่าบึงนี้ใหญ่พอสมควรเพราะกว่าจะเดินครบรอบนั้นใช้เวลากว่าชั่วโมง ระหว่างทางราดิชก็เจอสัตว์อสูรกบเขียวระดับ8 รูปร่างมันเหมือนกบทั่วไปมีผิวสีเขียวใส แต่ขนาดของมันนี่สิ ใหญ่พอๆกับโอ่งัเลยทีเดียว พวกมันไม่ได้โจมตีก่อนเขาจึงเดินผ่านพวกมันไปอย่างสบายๆแต่ที่สังเกตมาเขาไม่พบผู้เล่นแถวนี้เลยแม้แต่คนเดียว เขากลับมานั่งพักที่เดิมเพื่อวางแผนการในการทำภารกิจก่อนจากนั้นก็เริ่มดำเนินการตามแผนที่วางไว้ทันที
ราดิชออกหากบเขียวที่อยู่ห่างจากตัวอื่นก่อนเพราะไม่มั่นใจว่ามันจะสามารถเรียกพวกมาช่วยได้เหมือนพวกหมาป่าหรือเปล่าพอเจอเป้าหมายแล้วเขาก็ลองฟันใส่มันก่อนที่ด้านหลังอย่างเต็มแรง แต่ว่าดาบของเขากกลับแฉลบออกไปไม่ได้ทำให้ตัวมันาเ็แต่อย่างใด
-สัตว์อสูรกบเขียวระดับ 8เตรียมโจมตี
สิ้นเสียงประกาศ เ้ากบเขียวก็หันกลับมาโจมตีเขาและที่น่าใคือมันพ่นะุน้ำใส่เขาด้วย แต่ราดิชที่ระวังตัวอยู่ก่อนชิงะโหลบไปทางซ้ายและตวัดดาบฟันใส่มันอีกทีหนึ่ง
แต่ผลก็เหมือนเดิมดาบเขาแฉลบออกไปด้านข้าง หลังจากที่ลองโจมตีใส่มันเรื่อยๆ ก็พบว่าที่ผิวของมันมีเมือกชนิดหนึ่งเคลือบอยู่ทำให้ดาบนั้นไม่สามารถฟันเข้าไปถึงตัวมันได้ เขาจึงลองวิธีใหม่เขายิงศรลมออกไปโจมตีมันอย่างรวดเร็ว
ศรลมพุ่งเข้าปะทะตัวมันอย่างจังและผลก็เป็ไปตามคาด เ้ากบตัวนั้นกระเด็นไปตามแรงปะทะ นอนอ้าปากพะงาบๆ กับพื้นเขาไม่รอช้าใช้ศรลมซัดใส่มันอีกที จนมันกลายเป็แสงหายไป เหลือแต่ของที่ตกไว้
พอราดิชเห็นดังนั้นก็เริ่มมหกรรมยิงศรลมใส่เหล่ากบเขียวทันทีเขาใช้เวทโจมตีนำไปก่อนแล้วพุ่งตามไปใช้ดาบแทงเข้าไปในปากของมันในตอนที่กบเขียวโดนเวทแล้วหงายท้องลงไปคลุกดินถ้ามันไม่ตายในการโจมตีครั้งแรกของเขา
ตัวเขาเองก็ต้องยอมรับว่าเ้าพวกนี้มีพลังชีวิตและพลังป้องกันเวทที่ถือว่าสูงเลยทีเดียวพลังโจมตีเวทของเขานั้นก็ถือว่าไม่น้อยเหมือนกันแต่ก็ไม่สามารถฆ่ามันได้ในการโจมตีครั้งเดียวทุกตัวซึ่งราดิชไม่รู้ว่าถ้าเป็คนอื่นที่ไม่ได้มีดาบแบบเขาละก็ คงต้องยิงเวทไม่ต่ำกว่า5 ทีเป็แน่ถึงจะล้มเ้ากบแสนอึดเหล่านี้ได้
หลังจากเวลาผ่านไปไม่นานเขาก็จัดการส่งกบเขียวไปจนครบจำนวนตามภารกิจ เขาจึงหยุดตีเ้ากบเขียวต่อ ไอเทมที่ตกส่วนใหญ่เป็หนังกบน้ำมันกบ เศษอความารีนสีฟ้าใสก้อนเล็กที่ตกมาเยอะพอสมควร ขณะเก็บของจนเกือบหมด เขาก็ได้ยินเสียงบุ๋งๆมาจากบึงน้ำด้านหลังเขา
ราดิชรีบเก็บของที่เหลือจนหมดและหันกลับไปมองยังที่มาของเสียงก็พบว่ามีฟองอากาศผุดขึ้นมาเป็จำนวนมากทันใดนั้นเองก็มีสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งโผล่พรวดออกมาจากบึงและะโขึ้นมาตรงพื้นดินเลนนั้นรูปร่างของมันเหมือนกบเขียวที่ราดิชเพิ่งจะสังหารไปไม่มีผิดต่างกันที่ขนาดของมันใหญ่เกือบเท่ารถยนต์ มันจ้องมองราดิชด้วยตาอันปูดโปนของมันที่มีความอาฆาตแค้นอยู่เต็มเปี่ยม พร้อมเสียงประกาศจากระบบที่เขาไม่อยากจะได้ยินในตอนนี้เลย
-ท่านพบสัตว์อสูรระดับาาาากบเขียว ระดับ 13 ผู้ที่ถูกสังหารระดับจะลดลง 3 ระยะเวลารอเกิดใหม่เพิ่มเป็ 3ชั่วโมง
-สัตว์อสูราากบเขียว ระดับ 13 เตรียมโจมตี
“ซวยแล้ว!! สงสัยพ่อมันมาแก้แค้นให้ลูกๆ มันแน่เลยทำไงดีเนี่ย” ราดิชร้องลั่นเนื่องจากยาฟื้นพลังแทบจะไม่มีเหลือแล้ว “อยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ดีแน่ๆต้องรีบหนีกลับเมืองก่อน” เขาหยิบม้วนคาถากลับเมืองออกมาเพื่อจะใช้งานแต่ปรากฏว่า
-ท่านไม่สามารถใช้ม้วนคาถากลับเมืองได้ในเขตพื้นที่พิเศษค่ะ
ในเกมนี้นั้นถ้ามีการปรากฏตัวของสัตว์อสูรระดับาาจักรพรรดิ เทพเ้า จะเกิดพื้นที่พิเศษขึ้นทำให้ไม่สามารถใช้ม้วนคาถาพากลับได้นั่นเอง แต่ทว่าราดิชเองยังไม่ทราบเื่นี้
‘สงสัยต้องลองลุยกับมันสักตั้งแล้ว’เขาคิดในใจอย่างมาดมั่น พร้อมใช้ทักษะจิตสังหารใส่มันดู แต่ดูท่ามันจะไม่ได้กลัวเขาแม้แต่นิดเดียวเขาจึงลองใช้ทักษะตรวจสอบกับาากบเขียว
-าากบเขียวระดับ 13 พลังชีวิต 20,000/20,000
“พลังชีวิตอะไรนั่น เยอะจริงๆ”ราดิชว่าพลางยิงศรลมใส่มันทันที ศรลมวิ่งฝ่าอากาศเข้าปะทะกับาากบอย่างจัง ถึงกับทำให้มันเซไปเล็กน้อยแต่นั่นกับทำให้มันยิ่งโมโหขึ้นไปอีก
“แทบไม่สะกิด สงสัยต้องยิงไป และหาทางเข้าไปแทงปากมันซะแล้ว” ราดิชว่า และเริ่มยิงศรลมใส่มันอีกครั้ง แต่มันก็ไม่อยู่เฉยๆ ให้ราดิชยิงฝ่ายเดียวาากบเขียวอ้าปากยิงะุน้ำสวนกลับใส่ทันทีและะุที่มันยิงออกมานั้นมีขนาดใหญ่กว่าสองเมตรเสียอีก
ราดิชพุ่งตัวหลบะุน้ำที่ยิงมาได้อย่างหวุดหวิดพอหันกลับไปสิ่งที่เขาเห็นคือต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ด้านหลังเขาโดนะุน้ำลูกนั้นหักโค่นลงอย่างง่ายดาย
ราดิชกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆเพราะคู่ต่อสู้เขาคราวนี้ไม่เหมือนาาหมาป่าที่ถนัดด้านความเร็ว แต่เ้าาากบนี่มันสายเวทชัดๆเขาร่ายเวทสู้มันไม่ได้ แถมเข้าประชิดตัวไปก็ฟันติดเมือกของมันอีก
ระหว่างคิดเขาก็ร่ายเวทยิงศรลมใส่มันไปเรื่อยและเคลื่อนที่เพื่อล่อมันออกมาจากบึงทางาากบเขียวก็ตามไปยิงะุน้ำใส่เขาราวกับปืนกลและเขาก็ลองตรวจสอบพลังชีวิตของมันเป็ระยะๆ อยู่ตลอดก็พบว่าเขาตอดพลังชีวิตมันได้มากกว่า 1 ใน 4 แล้วแต่บลูโพชั่นของเขาก็ใกล้จะหมดแล้วเช่นกัน
“ทำไงดี ทำไงดี จริงด้วย...ยังมีวิธีนี่นา”ราดิชที่คิดวิธีออกแล้ว ก็วิ่งตรงเข้าหาาาชากบเขียวทันทีโดยใช้ก้าวพริบตาแบบสั้นๆ ย้ายไปซ้ายทีขวาทีเพื่อให้มันสับสน ซึ่งก็ได้ผล มันโยกหัวไปมาเพื่อยิงะุน้ำใส่เขาพอเข้าไปในระยะใกล้ เขาก็เตรียมแทงสวนในขณะที่าากบเขียวกำลังจะปล่อยะุ
ราดิชะโขึ้นเตรียมแทงเข้าไปในปากาากบเขียวพร้อมร่ายเวทศรลมเป็ของแถมไปด้วยแต่าากบเขียวร้ายกว่านั้นแทนทีมันจะยิงะุน้ำมันกลับะโเอาหัวพุ่งชนใส่ท้องของราดิชจนกระเด็นไปชนต้นไม้ที่อยู่แถวนั้นจนหักกลางต้นบ่งบอกได้ถึงพลังโจมตีอันมหาศาลของมันได้เป็อย่างดี
“อั้ก!!!!”
ราดิชกระอักเืออกมาพร้อมกับแสงของน้ำยาฟื้นพลังที่กะพริบขึ้น แสดงว่าความเสียหายที่ได้รับนั้นเกินกว่าพลังชีวิตครึ่งหนึ่งที่เขามีแต่าากบเขียวก็ไม่รอช้า มันยิงะุน้ำเข้าใส่ราดิชที่เพิ่งตั้งตัวได้อย่างรวดเร็วพื้นที่ตรงที่ราดิชเคยอยู่โดนะุน้ำะเิใส่จนกลายเป็หลุมขนาดย่อมๆ เขากลิ้งหลบไปด้านข้างได้ทันอย่างหวุดหวิด
“คิดสิคิด ถ้าเข้าไปใกล้มันก็โดดชนเราได้แต่มันอาจมีการโจมตีอื่นอยู่อีกก็เป็ได้ หรือว่าใช้ไอ้นั่นลองดูดีกว่า ฮ่าๆ”ราดิชหัวเราะอย่างน่ากลัว เมื่อนึกถึงบทสนทนาบทหนึ่งเมื่อเช้าที่ร้านขายอุปกรณ์...
“นี่เลย อั๊วะแนะนำสิ่งที่จะเก็บระดับด้วยความรวดเร็ว” มันคือะเินั่นเอง ในตอนแรกเขาไม่ได้สนใจมันมากนักแต่ตอนนี้เขาเริ่มสนใจมันขึ้นมาบ้างแล้ว จึงเปิดหน้าต่างไอเทมมาดูก็พบว่ามีะเิเพลิง 10 ลูก ะเิสังหาร 10 ลูก ะเิควัน 5 ลูก ะเิแสง 5 ลูก ซึ่งมันเป็เซตที่เถ้าแก่อ้วนจัดมาให้เขาเริ่มนึกแผนการใช้ของพวกนี้ในระหว่างหลบการโจมตีของมันไปด้วย จนกระทั่งเขาคิดแผนการจัดการาากบเขียวได้ในที่สุด
ราดิชเริ่มใช้วิธีวิ่งวนรอบตัวาากบเขียวแต่ระหว่างทางเขาก็ปาะเิควันออกด้านข้างเพื่อให้เกิดควันขึ้นมาพอเข้าใกล้อีกหน่อยเขาก็ปาะเิเพลิงออกไปเพื่อสร้างทะเลเพลิงล้อมรอบาากบเขียวทันทีซึ่งมันก็พยายามใช้ะุน้ำยิงใส่เพื่อดับไฟ
“ไม่ยอมให้แกดับหรอก” ราดิชะโลั่น ก่อนจะขว้างะเิแสงออกไปตรงหน้าาากบเขียวแล้วตัวเองก็หลับตาพร้อมะโหมอบ พอะเิทำงานขึ้นก็มีแสงวูบขึ้นมาพอแสงหายไปเขาก็ลืมตาและรีบลุกขึ้นยืน ตอนนี้าากบเขียวกำลังตาพร่าและยิงะุน้ำมั่วไปหมด เห็นดังนั้นราดิชจึงรีบเข้าไปเผด็จศึกเขาใช้ก้าวพริบเข้าไปหามันที่ด้านหน้าทันที
“ลาขาดละพวก!!” ราดิชะโก่อนที่เขาจะจัดการถอดสลักะเิสังหารทั้งหมดรวมทั้งะเิเพลิงที่เหลือโยนใส่ปากมันทันที แล้วจึงรีบวิ่งให้ห่างจากมันโดยพลันเพิ่งหันหลังได้ไม่นานก็เกิดเสียงะเิดังทึบๆ ขึ้น
บึม!
แรงะเิทำให้าากบถูกแยกชิ้นส่วนในทันทีแรงกระแทกทำให้ราดิชกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตรเขานอนกลิ้งกับพื้นพร้อมหัวเราะอย่างเหนื่อยล้า “ฮ่าๆ ในที่สุดก็ทำได้ล้มมันได้ซะที” พอฝุ่นที่เกิดจากการะเิจางลง ราดิชก็ลุกขึ้นเดินฝ่าเปลวเพลิงไปเก็บของอันประกอบด้วยอีลิกเซอร์ 3 ขวด อความารีน 1 เม็ด น้ำมันกบ หนังกบ ดาบเหล็กกล้าระดับ C 1 เล่มและกล่องปริศนาสีขาว 1 กล่อง
“ตกของมาไม่คุ้มเลยนะแก งกจริงๆ เลย”หลังจากด่าเ้าาากบเสร็จ ก็เตรียมที่จะใช้ม้วนคาถากลับเมืองเพื่อกลับไปส่งภารกิจต่อ ทันใดนั้นก็มีเสียงแซกๆ ดังมาจากป่าอีกด้านหนึ่ง
“เสียงอะไรหว่านั่น?” ราดิชรีบเดินไปดูที่มาของเสียงนั้นทันทีทันใดนั้นเองก็มีงูตัวหนึ่งเลื้อยออกมาจากป่า ลำตัวมันใหญ่พอๆ กับต้นไม้แถวนั้นมันเลื้อยตรงมาที่ราดิชอยู่ พร้อมฝูงงูอีกนับร้อยที่ตามมันมา พร้อมมีเสียงประกาศของระบบดังขึ้น
-ท่านพบสัตว์อสูรระดับาาาางูเขียวหางไหม้ ระดับ 15 ผู้ที่ถูกสังหารระดับจะลดลง 3ระยะเวลารอเกิดใหม่เพิ่มเป็ 3 ชั่วโมง
“อะไรกันอีกละนั่น” ราดิชบ่นเล็กน้อย แต่ก็เตรียมดาบขึ้นมาเพื่อต่อสู้กับศัตรูตัวใหม่ ทางาางูเขียวหันมาทางราดิชและขู่ฟ่อๆจากนั้นบรรดาลูกน้องของมันก็เลื้อยเข้าหาเขาและพุ่งเข้าโจมตีทันที
-สัตว์อสูรงูเขียวหางไหม้ ระดับ10 จำนวน 130 ตัว เตรียมโจมตี
“เฮ้ย!!!” ราดิชร้องลั่น แต่ว่าเขาก็ไม่ได้ลนลานเขาจัดการส่งศรลมออกไปใส่งูตัวแรกที่พุ่งมาใกล้ที่สุดทันที จนมันกลายเป็แสงหายไป จากนั้นก็เหวี่ยงดาบไปด้านหน้าฟันใส่พวกที่บุกมาถึงตัวจนปลิวไปคนละทิศละทางหลังจากนั้นฉากการตะลุมบอนระหว่างคนกับงูก็เริ่มขึ้นโดยที่เ้าตัวาายังไม่ได้ลงมาสู้แต่อย่างใด และด้วยจำนวนงูที่มากมายขนาดนี้มันมั่นใจว่าเ้าคนนี้ไม่รอดแน่
แต่การณ์กลับไม่เป็ไปตามที่มันคิดเพราะงูเขียวพวกนี้ถึงจะว่องไว แต่ก็มีพลังชีวิตที่น้อยมาก ดาบโฟเทียของราดิชนั้นฟันใส่ทีเดียวก็สามารถจัดการพวกมันได้แล้วหลังจากที่ราดิชสังหารงูเขียวหางไหม้ธรรมดาจนหมด ก็หันมาเผชิญหน้ากับาางูเขียวซึ่งมันก็ขู่ฟ่อๆ เหมือนไม่พอใจเขา แล้วพุ่งฉกใส่ราดิชทันที
เฟี้ยว!!!
นั่นคือเสียงที่มันฉกโดนแต่อากาศราดิชที่ะโถอยหลังหลบจากระยะโจมตีของมันได้ทัน เขายิงศรไฟใส่มันโดยเล็งไปที่หัวแต่มันก็โยกหัวหลบได้ เขาจึงใช้ก้าวพริบตาเพื่อประชิดตัวเ้าาางูพร้อมง้างดาบหมายฟันใส่หัวมันด้วยทักษะพาวเวอร์สไตร์คอย่างรวดเร็ว
าางูเขียวใไม่น้อยที่เหยื่อของมันมาโผล่ตรงหน้ามันพยายามโยกหัวหลบ ดาบของราดิชจึงฟันเข้าที่ข้างลำตัวของมันอย่างจังจนเืกระฉูดออกมา
กีซ!!
มันร้องโหยหวนออกมาด้วยความเ็ปและตวัดหางโจมตีใส่ราดิช แต่ว่าเขากลับใช้ก้าวพริบตาหลบออกมาและะโขึ้นไปบนฟ้าก่อนจะยิงศรไฟเข้าใส่มันอีกหนึ่งดอก ศรเพลิงเข้าปะทะกับหัวของมันจนเซไปมันพยายามที่จะชูหัวขึ้นมาเพื่อจะโจมตีราดิชอีกครั้ง แต่เขาก็ใช้ก้าวพริบตาเข้าประชิดที่ด้านหลังของมันอีกครั้งหนึ่งและเงื้อดาบขึ้นฟันลงมาที่หัวของมันอย่างรุนแรงด้วยทักษะพาวเวอร์สไตร์ค
หัวของมันหลุดกระเด็นไปตามแรงฟันทันทีจากนั้นลำตัวของมันก็บิดไปมาอย่างน่ากลัว ราดิชคิดว่ามันเป็งูจึงน่าจะตายยากเขาจึงลงมือฟันลำตัวงูเพื่อแยกชิ้นส่วนมันอย่างรวดเร็ว จนมันสลายกลายเป็แสงหายไปในที่สุด
จากนั้นเขาก็เดินไปเก็บของที่ได้จากาางูเขียวหางไหม้อันประกอบไปด้วย อีลิกเซอร์ 4 ขวด มรกต 1 เม็ด ธนูเหล็กกล้าระดับ C 1 ด้ามเสื้อหนังระดับ C 1 ตัว กล่องปริศนาสีขาว 1 กล่องพอเก็บของพวกนี้หมดเขาก็เริ่มทำใจกับเกมนี้แล้ว
“มิน่าเ้าพวกโจรสามตัวนั่นถึงมาดักปล้นเรา เพราะของมันหายากจริงๆ ขนาดพวกมันยังใส่แค่ของที่มีขายในร้านเลย”เขาบ่นอุบ ก่อนจะเปิดดูข้อมูลค่าประสบการณ์ที่ได้รับจากพวกกบและงูที่ต่อสู้มาอย่างดุเดือด
-ท่านสังหารสัตว์อสูรกบเขียวระดับ 8 จำนวน 52 ตัว ได้รับค่าประสบการณ์รวม 5,200
-ท่านสังหารสัตว์อสูรระดับาาาากบเขียว ระดับ 13 ได้รับค่าประสบการณ์ 13,000
-ท่านสังหารสัตว์อสูรงูเขียวหางไหม้ระดับ 10 จำนวน 130 ตัวได้ค่าประสบการณ์รวม 26,000
-ท่านสังหารสัตว์อสูรระดับาาาางูเขียวหางไหม้ระดับ 15 ได้รับค่าประสบการณ์ 15,000
-ท่านได้รับค่าประสบการณ์รวม59,200
-ระดับของท่านเพิ่มเป็ 19
-ทักษะชำนาญดาบเพิ่มเป็ระดับ30 -ทักษะหลบหลีกเพิ่มเป็ระดับ41
-ทักษะชำนาญเวทเพิ่มเป็ระดับ21
-ท่านได้รับเงิน57,800 G
“ระดับ 19 แล้ว ถ้า 20 เมื่อไรเราก็จะเปลี่ยนอาชีพได้แล้ว ดีใจจริงๆเลย”ราดิชกล่าวอย่างดีใจ พร้อมล้มตัวลงนอนให้หายเหนื่อยหลังจากที่กรำศึกหนักมาตลอดทั้งวันเรียกได้ว่าแทบจะหลับทันทีที่ล้มตัวลงนอน มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่ตะวันกำลังจะลับขอบฟ้าไปแล้วนั่นเองราดิชจึงใช้ม้วนคาถากลับเมืองไป
ที่ลานกว้างหน้าอาคารเริ่มต้นมีแสงสว่างวาบขึ้นมาทุกคนหันไปมองก็เห็นร่างของราดิชออกมาในสภาพมอมแมมทั้งตัว พอเห็นดังนั้นทุกคนก็ไม่ได้สนใจอะไรเขาอีกยกเว้นบางคนที่เห็นชุดเกราะของราดิชก็มองเขาด้วยความสงสัย
เขารีบก็เดินตรงไปที่อาคารภารกิจที่อยู่ใกล้ๆเพื่อไปส่งภารกิจ ได้รับเงินรางวัล 50,000 G และค่าประสบการณ์ 20,000 จุดทำให้ระดับของเขาเพิ่มขึ้นเป็ 20อีกด้วย จากนั้นก็ออกจากอาคารภารกิจเพื่อไปที่โรงแรมทันที
พอไปโรงแรมถึงเขาก็เช็กอินห้องพิเศษเหมือนคืนก่อนแล้วรีบขึ้นไปทันที พอไปถึงเขาก็สั่งอาหารและอาบน้ำ หลังจากอาบน้ำเสร็จก็รับประทานอาหารที่สั่งไว้จนอิ่มสบายดีแล้วก็ลองเปิดหาข้อมูลเกมเพิ่มเติมเื่เกี่ยวกับอาชีพและทักษะ
ในเกมนี้นั้นทักษะพื้นฐานหรือทักษะอาชีพนั้นมีได้เหมือนกันทุกคนโดยทักษะอาชีพนั้นจะได้มาตามระดับที่กำหนดแต่ที่ทำให้ผู้เล่นบางคนแตกต่างจากผู้อื่นก็คือทักษะพิเศษนั่นเองโดยส่วนใหญ่ได้จากการทำภารกิจ หรือตกจากสัตว์อสูรระดับาาขึ้นไป ซึ่งตำราที่ได้จากสัตว์อสูรนั้นค่อนข้างจะตกยากทีเดียว
เมื่อเขาลองหาข้อมูลเกี่ยวกับอาชีพนักดาบก็พบว่าเมื่อเปลี่ยนอาชีพเป็นักดาบแล้วจะได้ทักษะโจมตีที่รุนแรงมากขึ้นส่วนเื่กล่องปริศนานั้นจะตกจากสัตว์อสูรระดับาาทุกตัวอยู่แล้ว เขาจึงคิดว่าเก็บเอาไว้ก่อนเดี๋ยวค่อยเปิดก็ได้ เมื่อดูข้อมูลต่างๆเสร็จแล้ว เขาก็ล้มตัวลงนอนอย่างเหนื่อยอ่อนและหลับไปในที่สุด
เมื่อแสงของวันใหม่มาถึงราดิชก็ตื่นแต่เช้ามืดตามความปกติเขาลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว เสร็จแล้วก็เช็กเอาท์โรงแรมพอออกจากโรงแรมเขาก็ตรงไปที่ภัตตาคารทันทีพอมาถึงเขาก็ได้ที่นั่งชั้นแรกที่ติดกับหน้าต่าง หลังจากที่สั่งอาหารเสร็จเรียบร้อยเขาก็นั่งรอเหมือนเคย
‘เฮ้อวันนี้แล้วสินะที่จะไปทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพหวังคงได้ทักษะที่สุดยอดนะเ้าอาชีพนักดาบเนี่ย’ราดิชคิดในใจ จากการเดินทางเมื่อวานทำให้เขาทราบว่าตัวเขาไม่มีท่าโจมตีหมู่หรือท่าที่ใช้โจมตีเป็บริเวณกว้างเลยทำให้เสียเวลาในการจัดการกับสัตว์อสูรที่เข้ามารุมมากทีเดียวถึงเขาจะมีทักษะหลบหลีกที่สูง แต่ยังไงคนเราก็เหนื่อยเป็และพลาดกันได้
ระหว่างคิดอะไรเพลินๆ อาหารก็ยกออกมาพอดีเขาจึงเริ่มลงมือจัดการอาหารที่อยู่ตรงหน้าอย่างรวดเร็วโดยไม่ได้สนใจรอบด้านเลยในระหว่างนั้นก็มีผู้เล่นชายสองคนเดินเข้ามาหาเขา และกล่าวทักทายราดิช
“อรุณสวัสดิ์น้องชายจำพี่ได้หรือเปล่า” ชายคนแรกพูดขึ้น
ราดิชเงยหน้าขึ้นมามองและตอบกลับ “อ๋อพี่ชายคนเมื่อวานนั่นเอง” ชายคนแรกได้ยินดังนั้นก็ดีใจที่ราดิชยังจำตนได้จึงรีบแนะนำชายอีกคนให้ราดิชรู้จักทันที
“นี่เพื่อนพี่เอง ชื่อ เกิดมารวยเขาเป็พ่อค้าน่ะ” เขาว่าพลางยกมือแนะนำชายคนที่สองที่ยืนอยู่ข้างๆ ชายคนที่สองนี้มีรูปร่างอ้วน ใบหน้าใหญ่ดวงตาหยี แก้มป่องมีสีเื บ่งบอกว่าเป็คนดูมีฐานะแต่งตัวด้วยชุดผ้าอย่างดีราดิชก็พอดูออกว่ามันน่าจะเป็ชุดที่มีราคาพอสมควร
“ครับผม ยินดีที่ได้รู้จักครับว่าแต่มีอะไรหรือครับ” ราดิชถามออกมาเพราะยังไม่รู้จุดประสงค์ของทั้งสองคนที่มาทักทายเขาแต่เช้าในวันนี้
“พอดีเราอยากมาคุยเื่ชุดเกราะที่น้องใส่อยู่น่ะ”เกิดมารวยบอกจุดประสงค์
“เื่เกราะที่ผมใส่มันมีอะไรหรือครับ”ราดิชถามอย่างสงสัย แต่เท่าที่ฟังมา เขาก็พอจะเดาจุดประสงค์ได้อยู่แต่้าฟังคำตอบที่ชัดเจนอีกที
“คือชุดเกราะของน้องน่ะรู้ใช่ไหมว่ามันเป็ของระดับบี และมันเป็ที่้าของตลาดมากใน่นี้พี่ก็เลยจะมาขอซื้อต่อน่ะ รับรองพี่ให้ราคางามแน่นอน” เกิดมารวยบอกจุดประสงค์ที่แท้จริง
“เอ่อ ผมก็บอกกับเพื่อนพี่ชายไปแล้วนี่ว่าผมจำเป็ที่จะต้องใช้ในตอนนี้น่ะครับ ยังไม่มีความคิดที่จะขายต่อหรอก แล้วผมก็ยังหาของที่มันดีกว่านี้มาใส่ไม่ได้ด้วย” เขาตอบกลับอย่างสุภาพ แต่ในใจเริ่มคิดหาทางออกจากการเจรจาที่น่าอึดอัดครั้งนี้
“แสดงว่าน้องชายยังไม่รู้ราคาของมันละสิถึงได้พูดแบบนี้น้องชายที่ยังเป็ผู้เล่นใหม่ได้ของแบบนี้มาแต่แรกน่ะอาจจะมีคนที่คิดอยากได้และมาแย่งน้องชายไปก็ได้นะ น้องชายสู้กับคนแบบนั้นไหวเหรอ” เกิดมารวยพยายามพูดเกลี้ยกล่อมราดิช แต่มันเหมือนเป็การราดน้ำมันลงบนกองเพลิงซะมากกว่า
“ผมคิดว่าผมดูแลตัวเองได้นะครับอีกอย่างมันก็เป็ของที่ผมได้มาอย่างถูกต้องถ้าใครคิดจะแย่งมันไปคงต้องข้ามศพผมไปก่อนนั่นแหละ หรือไม่ก็ต้องหาของที่มีค่าเท่าเทียมกับมันมาแลกเปลี่ยน”ราดิชโต้กลับพร้อมลุกขึ้นยืน และเรียกพนักงานมาเก็บเงินและเตรียมออกจากภัตตาคารทันที
“ใจเย็นสิน้องชายเสื้อเกราะเหล็กน้ำเงินน่ะมันมีราคามากกว่า 5 ล้านโกลด์อีกนะ น้องชายไม่ขายจริงๆ หรือ”เกิดมารวยพยายามครั้งสุดท้าย
“ผมคงตอบว่าไม่ ยังไงก็ขอตัวก่อนละกันนะครับ”ว่าแล้วราดิชก็ไม่สนใจคนทั้งสองอีก เขาเดินออกไปจากภัตตาคารทันทีท่ามกลางสายตาของคนในภัตตาคารที่มองอยู่
ราดิชที่ออกจากภัตตาคารด้วยอารมณ์ขุ่นมัวพลางคิดในใจว่า เ้าพวกนี้มันอะไรกันนักกันหนา มาตามตื้อเขาอยู่ได้ ทั้งๆ ที่ก็บอกไม่ขายก็ยังอ้างเื่ที่เขาระดับต่ำไม่สามารถดูแลตัวเองมาขู่อีก และตอนนี้เขากำลังอารมณ์เสียสุดๆพอเดินต่อมาได้สักพัก ก็มีเสียงที่แสนคุ้นเคยดังออกจากตรอกข้างทางพร้อมกับมีผู้เล่นเกือบ 10 คน เดินออกมาล้อมตัวเขาไว้อย่างรวดเร็ว
336
![ทะลุมิติไปทำฟาร์มกับหมอหญิงตัวน้อย [วางจำหน่ายถึงวันที่ 31-10-2569]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1778577226_38281423.webp)
