เทพยุทธสะท้านโลกา

ตอนที่ 80 มารโลหิต

ม้าใหญ่ห้าตัววิ่งช้าๆบนริมถนน

ม้าขาวเป็นผู้นำและเดินไปข้างหน้า

ม้าอีกสี่ตัวติดตามมาด้านหลัง

บนหลังม้าทั้งห้าตัวมีหนุ่มสาวพูดคุยและหัวเราะ

ถ้าไม่ใช่ว่าทุกคนมีดาบยาวพกติดตัว...

หลายคนคงคิดว่าห้าคนนี้เป็นครอบครัวร่ำรวยที่ออกมาเดินทางท่องเที่ยวชมวิว

แต่ความจริงห้าคนนี้เป็นศิษย์ของกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมาร

"พี่น้องซูเวย... รู้ที่อยู่คนของลัทธิจันทรา?"

ศิษย์ชายคนหนึ่งกล่าวถามอย่างเบื่อหน่าย

หลังจากพวกเขาออกมานอกเมืองกันเป็นเวลานาน จนป่านนี้ยังไม่พบร่องรอยคนของกลุ่มลัทธิจันทรา

"ลัทธิจันทราเมื่อพวกเขาต้องการอยากพบเจอพวกเรา เดียวพวกมันก็ปรากฏตัวออกมาเองไม่เห็นจำเป็นต้องออกมาตามหาพวกมันให้เสียเวลาหรือสิ้นเปลืองแรงเลย"

หูเชินเต็มไปด้วยข้อร้องเรียนและหดหู่อย่างมาก เมื่อพวกเขาต้องออกตามหาลัทธิจันทราอย่างไร้จุดหมายและร่องรอย

เขาไม่ตอบข้อร้องเรียนของสหาย

ดูเหมือนเขาไม่สนใจฟังเสียงบ่นสหาย แต่หูของเขายังคงจดจ่อกับเสียงแปลกประหลาดและเสียงน่าสงสัยอย่างอื่น

ในขณะที่สหายทั้งสี่คนยังไม่รู้สึกตัว...

ทันใดนั้นเขาดึงคันธนูสีม่วงที่แขวนอยู่บนม้าออกอย่างรวดเร็วและยืนตัวตรงบนหลังม้าอย่างมั่นคง

ประทับและดึงสายคันธนู

ยิงธนูสามดอก

ด้านข้างถนนมีหญ้าสูงขึ้นอยู่บนพื้นห่างออกไปหลายสิบเมตร

ฟิ้ว

ลูกธนูสามดอกแทงทะลุอากาศออกไป

เจาะทะลวงพงหญ้า

"อั๊ก"

"อ๊าก"

"โอ๊ย"

เสียงกรีดร้องและกรีดร้องทั้งสามเสียงดังออกมา

ร่างสีเขียวสามคนเหมือนต้นหญ้ายืนขึ้นและล้มลงอย่างรวดเร็ว

สี่คนเบื้องหลังดูเหตุการณ์นี้ด้วยความสยองขวัญ

"คนของลัทธิจันทรา... พวกมันแอบซ่อนเมื่อไหร่?"

พวกเขาไม่พบพิรุธและสังเกตเห็นอะไรเลย! แต่เขากับน่าทึ่งที่สังเกตเห็นและสังหารพวกมันลงได้

คนทั้งสี่สงสัยเสมอว่าเขาพบลูกธนูจำนวนมากทำไมกัน... ปรากฏว่าเขาไม่ได้มีเพียงเพลงดาบสามโลกที่ร้ายกาจเท่านั้น แต่ยังมีความสามารถการยิงธนูที่ไม่ธรรมดาด้วย

สหายร้องอุทานด้วยความประหลาดใจและชื่นชมมากยิ่งขึ้น

เขาไม่แสดงอารมณ์และตอบกลับใดๆ

เขาได้ประสบการณ์การบมากขึ้น

ประสบการณ์การต่อสู้ครั้งนี้แตกต่างจากที่แล้วมา เพราะมันเป็นการพัฒนาทักษะการฟัง การสังเกตุ การวิเคราะห์และตัดสินใจเด็ดขาดอย่างเหมาะสมในเสี้ยววินาที

ปากของเขาแสดงรอยยิ้ม

ลึกเข้าไปในผืนป่านอกเมือง...

เหมาะแก่การซุ่มยิงและลอบสังหารมากสุด

พวกมันรอให้เหยื่อตายใจและผ่อนคลาย

ทั้งสี่คนแห่งกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารไม่รู้ตัว แต่เขารู้สึกตัวตั้งแต่แรก

ในความเป็นจริงทันทีที่พวกเขาออกจากประตูเมืองมีคนลอบติดตามมาอย่างลับๆ

เขาเงียบและอยากรู้อยากเห็นมากว่าศิษย์แห่งกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารที่มีพรสวรรค์ทั้งห้าคนสามารถดึงดูดคนของลัทธิจันทราได้มากน้อยแค่ไหนและตัวตนระดับไหนถึงจะปรากฏตัวออกมากันแน่

เมืองหมอกดำไม่ได้ดีกว่าที่อื่น

คนของลัทธิจันทราที่โผล่มาคราวนี้เป็นเพียงระดับผู้ชำนาญยุทธขั้นสูงเท่านั้น

ตัวตนของเขายังไม่สะดุดตามากนัก

ที่นี้มีพื้นที่กว้างขวางเหมาะแก่การซ่อนตัวและซ่องสุมคนของกลุ่มลัทธิจันทราจำนวนมาก

ดูเหมือนว่าเมืองหมอกดำมีผู้คนอาศัยอยู่จำนวนมาก แต่มีผู้คนไม่น้อยที่อ่อนแอและไม่กล้าออกนอกเมืองแล้วย่างเท้าเข้ามาในพื้นที่ผืนป่าแห่งนี้

บุคคลที่มีความมั่นใจในความแข็งแกร่งอย่างเขาเท่านั้นที่กล้าก้าวเข้าสู่พื้นที่นี้

ไม่ใช่อัจฉริยะไม่มีความแข็งแกร่ง แต่ขาดความมั่นใจและไม่ยอมเสี่ยงอันตราย

ปล่อยปละละเลยทำให้ลัทธิจันทรามีจำนวนมากขึ้นและสภาพแวดล้อมบริเวณนี้อันตราย จึงไม่ค่อยมีศิษย์ยอมเสี่ยงตามมาสำรวจและกวาดล้างคนของลัทธิจันทราให้หมดสิ้น

ในช่วงเวลาของการไตร่ตรอง...

มากกว่าหนึ่งโหลปรากฏตัวออกมาล้อมรอบคนทั้งห้า

สี่คนของกลุ่มพันธมิตรดาบปราบมารมีแสงแวบหนึ่งในดวงตา

ไม่แม้แต่จะคิดว่าผู้คนของลัทธิจันทราเป็นคนมีเลือดเนื้อและชีวิตแบบพวกเขา