Tenmei do:ตำนานเจ็ดสี [ nanairo ]

    บทที่ 2 ตอนที่ 82 เจ้าชายเเห่งเกล็ดน้ำตา

      พอเสร็จสับชุดที่โยฟุได้มาคือ ชุดสีดำสลับขาวมวง ก็เป็นชุดกันหนาวเอาไว้ใส่นอกส่วนชุดอันในใส่สีขาว


     กางเกงยีนสีดำสนิม รองเท้าสีดำสลับขาวเเดง


     เเละโยฟุก็เดินมาหาเฟยที่ยืนที่เสาที่บอกก่อนหน้านี้ 


     เเต่คาเอนะยังไม่มาเพราะยังซื้อเสื้อผ้าไม่เสร็จ


     ที่นี้สาวๆในระเเวกนั้นก็หันมามองโยฟุกับเฟยเต็มไปหมด


     เเละตามด้วย เสียงกรี๊ดของผู้หญิง


     "อร๊าย!!"

     ไม่เว้นเเม้เเต่สาวที่ดูดี


     ในระเเวกนั้นค่อนข้างมีสาวดูดีเยอะเพราะมันเป็นโซนของราคาเเพง เลยมีลูกคุณหนูเยอะมาก


     "เอิ่ม..."

     โยฟุกับเฟยเเปลกใจ 


     "จะว่าไปเเล้ว เห็นเค้าบอกว่าเเถวๆนี้มีร้านขายอุปกรณ์สำหรับต่อสู้อยู่นะ จะไปมั้ย"

      โยฟุถามเฟย


     "ชั้นขอเเค่ไปดูนะ เพราะยังไงก็รักไอ่นี่มาก

    กว่าอ่ะ"

      เฟยพูดพร้อมยกดาบของตัวเองขึ้น


     "งั้นหรอ งั้นรอคาเอนะก่อนนะ"

     โยฟุบอก


     "อืม"

     เฟยตอบ



     เเละไม่นานคาเอนะก็เเต่งตัวเสร็จออกมาจากห้องเเต่งตัว


     คาเอนะตะไว้ผมทรงโพนี่ เทล มีกิฟติดตรงผม

     เสื้อเป็นชุดกันหนาวเเบบเเวกคอไว้ เเละมีซิบมีหมวก เป็นนสีม่วงสลับสีดำสนิท


     ส่วนใต้ขาไปเป็นกระโปรงที่ยาวถึงต้นขาเป็นสีดำหลายดอกไม้สีขาวเป็น ใส่รองเท้าอันเดียวกันกับโยฟุเเค่คนละไซด์


     "เสร็จเเล้วล่ะ"

     คาเอนะเดินมาพูด


     ซึ่งลูกคุณหนูที่เป็นผู้ชายเเถวๆนั้นถึงกับต้องมองคาเอนะด้วยสายตาที่หลงรักเข้าเต็มๆ


     เเละที่นี่โยฟุ เฟย คาเอนะก็กลายเป็นเป้าสายตาเต็มๆ


     "ชั้นคิดว่า เราควรออกจากที่นี่ได้เเล้วนะ"

     โยฟุพูดพร้อมกับสีหน้าของเฟยเเละคาเอนะที่เห็นด้วย



     จากนั้นเฟย โยฟุกับคาเอนะก็ออกมาจากห่างในที่สุด


     "งั้นกลับกันเลยมั้ย"

     โยฟุถามเฟยกับคาเอนะ


     "ก็ไม่มีที่ไหนให้ไปเเล้วหนิ"

     คาเอนะบอก


     "นั่นสินะ งั้นกลับเลยดีกว่า"

     โยฟุพุดก่อนจะเดินนไปที่สถานีรถไฟ



     เมื่อถึงสถานีรถไฟ


    เเน่นอนก็ต้องรอไปอีก รอรอบต่อไปของรถไฟ


     ซึ่งต้องใช้เวลาค่อนข้างนานหน่อย เพราะรถไฟพึ่งออกจากสถานีเมื่อไม่กีนาทีก่อน 


     เเน่นอนว่ามันใช้เวลาค่อนข้างนาน โยฟุกับคาเอนะ ก็นอนรอส่วนเฟยก็ยืนรอรถไฟเที่ยวต่อไปเพราะไม่ง่วง


     จากนั้นไม่นานรถไฟเที่ยวต่อมาก็มาถึง


     "นี่ตื่นได้เเล้วทั้งคู่"

     เฟยปลุุุุุุุุุุกโยฟุเเละคาเอนะ


     "อืม.."

     โยฟุตื่นก่อนคาเอน

     เเละคาเอนะก็ค่อยตื่นตามโยฟุ


     เเละทั้งสามคนก็เข้าไปในรถไฟใต้ดิน


     เเละมันก็มีเเค่เฟยคนเดียวที่สภาพไม่เหมือนซอมบี้ขาเป๋


     เพราะโยฟุกับคาเอนะเป็นพวกขี้ง่วงมากในช่วงนี้เพราะเป็นหน้าหนาว มันค่อนข้างหนาวมาก พวกโยฟุกับคาเอนะเลยนอนเกือบตลอดเวลา


     พอขึ้นบบรถไฟใต้ดินอีกโยฟุกับคาเอนะก็็็็็็็็็็็็็็นอนต่อ


     ส่วนเฟยก็นั่งเงียบๆ เพราะไม่มีอะไรทำ


     เเต่ทว่าจู่

    รถไฟก็เบรคกระทันหันก่อนที่จะตามด้วยเเรงผลักที่เกิดจากใครบางคนดันรถไฟไปสวนทางกับอีกคันที่กำลังมา


     ตุ้ม!!


     คาเอนะเเละโยฟุถึงกับต้องตื่น


     "เกิดไรขึ้นน่ะ!"

     โยฟุที่ตื่นมาเพราะความตกใจพูดขึ้น


     จากนั้นคนที่อยู่ด้านหน้าของส่วนรถไฟก็เริ่มทยอยวิ่งไปด้านหลังก่อนที่โยฟุจะรีบจับมือขอฃใครบางคนที่กำลังวิ่งไปทางด้าน


     "ใครน่ะ ปล่อยนะโว้ย!"

     คนที่วิ่งมาจากรถไฟส่วนหน้าพูด


     "นี่มันเกิดอะไรขึ้นครับ"

     โยฟุถาม


     "ก็มอนเตอร์น่ะสิิ มันอยู่ตรงหน้าขบวนรถไฟ"

     ชายคนนั้นพูดก่อนที่จะสลัดมือของโยฟุออก


     "เราไปดูกันก่อนมั้ย โยฟุ"

     เฟยถาม


     "นายน่ะไม่ต้องถามชั้นหรอก"

     โยฟุพูดก่อนจะรีบกระโดดออกจากรถไฟใตดิน


     เเละค่อยๆเดินไปทางด้านหน้าของรถไฟ

     เเละพบกับ ชายคนนึงที่ยืนขวางหน้ารถไฟไว้อยู่


     "โห้.. ไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ยว่าเเค่ก่อการร้าย ชั้นจะมาเจอกับใคร"

      ชายคนที่ยืนขวางหน้ารถไฟพูดขึึ้ึ้ึ้น


     "ใครน่ะ"

     โยฟุพูด


     "ราศี กุมภ์ เจ้าชายเเห่งเกล็ดน้ำตา"

     ชายคนนั้นพูดขึ้น


     "หนึ่งในผู้เข้าร่วมเกมเเห่งหายนะงั้นหรอ"

     โยฟุพูด


     "ถูกต้องส่วนนายก็คือ ราศีมังกร เจ้าชายเเห่งความตายสินะ"

     ชายคนนั้นพูด


     "รู้จักชั้นด้วยงั้นหรอ"

     โยฟุถาม


    "ก็ชั้นน่ะคือคนที่เป็นทีมเดียวกันกับเจ้าราศีมีน เจ้าชายเเห่งฟ้าครามไง"

     ชายคนนั้นพูดขึ้น


     จริงด้วยตอนนั้นเราสู้กับหมอนั่นนี่นา


     โยฟุคิดก่อนจะนึกถึงตอนที่สู้กับเจ้าชายเเห่งฟ้าคราม


     "เเล้วนายรู้ได้ยังไงว่าตัวเองคือราศีกุมภ์"

     โยฟุถาม


     " ก็ดูตรงที่ ต้นคอสิจะมีรอยยักที่เป็นเเบบเดียวกันกับรูปกลุ่มดวงดาวน่ะ"

     ชายคนนั้นพูดก่อนจะดึงเสื้อลงเผยให้เห็นรอยยีกสีดำที่เป็นรูปเดียวกันกับกลุ่มดวงดาว


     "เดี่ยวนะ เเล้วชั้นล่ะ"

     โยฟุพูดก่อนจะดึงเสื้้้้้้้้ของตัวเองลง เผยให้เห็นรอยยักกลุ่มดวงดาง


     "มาตั้งเเต่เมื่อไหรเนี่ย"

     โยฟุุุุุุุพูููดก่อนจะจับที่รอยยัก


     ซึ่งรอยยักนั่นมันไม่โดนคำสาปคาคุฮาคุทับ รอยยักนั่นอยู่คนละฝั่งกับคำสาปคาคุฮาคุ ที่เป็นเป็นรูปวงกลมเเละมีรูปคริสตัลเล็กๆอยู่ข้างในวงกลมนั่น


     "ว่าไงละ เจ้าชายเเห่งความตายจะสู้หรือไม่สู้"

     ชายคนนัั้ั้ั้ั้ั้ั้นถาม


     "คำว่าไม่ ไม่มีบนคติชั้น"

     พูดจบโยฟุก็พุ่งไปจับหะวของชายคนนั้นก็จะทุ่มลงพื้น


     ตุ้ม!!!


     "ไม่เลวๆ ตาชั้น"

     ชายคนนั้นพูดในขณะที่มือของโยฟุจับหน่าไว้อยููู่่


     ชาบคนนั้น เอามือของตัวเองมาจับเเขนโยฟุก่อนจะบิด


     "เสียใจด้วยนะ นายเลือกผิดทางเเล้วล่ะ"

     โยฟุพูด


     "หืม.."

     ชายคนนั้นยัฃคงไม่สนใจเเละบิดต่อไป


     ก่อนที่เนืื้ื้ื้ื้ื้ื้ื้ื้ื้ื้ื้อของโยฟุุจะชีกออกจากกัน เเละเลือดก็พุ่งออกมา


     เลือดได้กระเดนไปโดนหน้าของชั้ยคนนั้น


     เเละก็ตามด้วย


     "ย้า!!! หน้าชั้น"

     เลือดที่กระเดนใส่หน้าชายคนนั้นมันค่อยๆกัดกร่อนใบหน้าของชั้นคนนั้น


     เเละโยฟุุุุก็บีบให้เลือดมันไหลออกเยอะขึ้น ทำให้หน้าของชายคนนั้นถูกกัดกร่อนจนเห็นกระดูกภายใน


     "อ้า!!! หน้าของช้านนนนน!!"

     ชายคนนั้นพูดอย่างทรมาน


     โยฟุเอามือออกก่อนจะเดินออกมาจากขายคนนั้น เเลสบัดเลือดที่มือออกให้หมด เเละเเขนก็บิดกลับมาเหมือนเดิม


     บาดเเผลสมานตัวไวมาก เพียงเเค่ 2-3วิ เเขนของโยฟุุก็ไร้บาดเเผลเเล้ว


     "อะไรน่ะ การฟื้นฟูเร็งขนาดนั้น"

     ชายคนนั้นตกใจการกับฟื้นฟูที่ไวมากของโยฟุ


     "การฟื้นฟูตัวที่ไวขนาดนี้ เเกเป็นปีศาจงั้นหรอ"

    ชายคนนั้นถาม


     "นั่่่่นสิ อาจจะใช่นะ เพราะทุกวันนี้ชั้นก็ยังไม่รู้เลยว่าสรุปเเล้ว ชั้นคือตัวอะไรกันเเน่ "

     โยฟุพูด


     พลังฟื้นตัวที่ไวขนาดนีี้ี้ อาจจะเป็น ปีศาจมืด อสูรกายเเห่งเเพสทีเรีย ปีศาจดำ อสูรเเห่งเคาน์เรฟอซ หรือไม่ก็ ฟีออสเมด ซักอย่างนึง หรือบางทีอาจจะเป็นทั้งหมดเลยก็ได้ เพราะก็ฟื้นฟูที่เร็วขนานนั้นอาจจะเกิดจากการ เอาพลังฟื้นฟูรวมกัน


     ชายคนนั้นคิด


     ชายคนนั้นค่อยๆยืนขึ้นด้วยใบหน้าที่กลายเป็นกระดูกไปเเล้วครึ่งหน้า


     ชายคนนั้นชูมือมาที่โยฟุก่อนจะยิงเวทย์ลมดันโยฟุ


     เเต่มันทำอะไรโยฟุไม่ได้


     "เบาจัังเเหะ ใช่เวทย์จริงหรอเนี่ย"

     โยฟุพูดก่อนจะพุ่งไปอัดที่ท้องของชายคนนั้น



     "เเฮก!!"

     ชายคนนั้นไอออกมาเป็นเลือด


     เเละก็ตามด้วยอีกหลายหมัด 


     ชายคนนั้นพยายามใช้เวทย์ลมดันโยฟุ เเค่ก็ไม่สำเร็จ


     จนในที่สุดชายคนนั้นก็หมดหนทางนอกจากยิงเวทย์ทีเดียวหมด


     ชายคนนั้นค่อยๆชาร์จเวทย์ที่มือ


     ส่วนโยฟุก็ชาร์จเหมือนกัน เเถมตอนที่ชาร์จพลังก็ค่อยๆใหญ่ขึ้นๆ


     ฟุ้ว!!!!


     พลังเปล่งเสียงที่หน้ากลัวพร้อมขยายไปเรื่อยๆ


     เเละชายคนนั้้้้้้นก็ปล่อยพลังที่ชาร์จออกไปใส่โยฟุ


     เเต่โยฟุกลับยิงพลัััััััััังที่เล็กมากไปปะทะกับเวทย์ของชายคนนั้น


    ผลก็คือ เวทย์ของชายคนนั้นเเพ้้


     ชายคนนั้นค่อยๆเดินออกห่างโยฟุหมายจะหนี เเละก็ถูกโยฟุกระโดดเข้าล็อกไว้เเละถามว่า


     "นายน่ะ อยากมีชีวิตมั้ย"

     โยฟุถาม


     ชายคนนั้นเริ่มน้ำตาไหลเเละพูดว่า


     "อยาก อยากมีสิ"

     ชายคนนั้นตอบ


     "งั้นช่วยหาวิธีที่ชั้นสามารถปลดนายออกจากเกมนี่หน่อยสิ"

     โยฟุบอก

     

     "ได้ๆ นายเอามือมาทับที่ตราของชั้นเเละดูดมันไปซะ"

     ชายคนนั้้้้้้้้นบอกวิธี


     "อืม.. ได้สิ"

     โยฟุเอามือไปทับที่รอยยักกลุ่มดวงดาวก่อนจะดูดรอยยักนั่นจนหมด


     "ขอบคุณที่ให้ความรวมมือ ตอนนี้จงใช้ชีวิตเเบบที่อยากใช้ซะ"

     โยฟุพูดก่อนจะปล่อยชายคนนั้นออกไป


     

     พอปล่อยเสร็จชายคนนั้นก็รีบวิ่งทันที

     


     "ให้ตายสิิ เเล้วจะเอาไงกับรถไฟดีเนี่ย"

     โยฟุพูดพร้อมหันไปมองที่รถไฟที่ไม่เคลื่อนเเล้ว




     โปรดติดตามตอนต่อไป