เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

ตอนที่เจ็ดสิบสาม เสมือนท้องฟ้าปั่นป่วนแปรปรวนทันใด

ตะวันเริ่มขึ้นมาบนฟากฟ้า

ผมไปสบตากับอาจารย์คงและไอ้ห้อยไอ้โหนที่ช่วงนี้ผมใช้งานไอ้ห้อยไอ้โหนหนักมาก

เพราะต้องรักษาศีลบำเพ็ญบารมี

ทำให้เราสามารถใช้งานลูกน้องทำบาปและผิดศีลเองได้

แบบเดียวกับที่พระภิกษุต้องมีไวยาวัจกร

ที่ตนเองทำไม่ได้เพราะผิดศีลแต่ลูกศิษย์ทำได้ไม่เป็นไร

ในภาษาที่โดนพูดใส่แบทแมนในแนวคอมมิคคือ

คนที่อยากทานสเต็กแต่ไม่อยากฆ่าวัว

เราต้องการผลของการจับเงินหรือทำเรื่องราวเกี่ยวกับเงินและศีลธรรมต่างๆ

แต่เราทำไม่ได้เลยต้องให้คนอื่นมาทำแทนเรา

ไอ้ห้อยไอ้โหนเลยไม่ได้ทรงพลังอย่างช้างหนึ่งเชือกอย่างผมด้วยประการฉะนี้

ผมใส่ชุดผ้าแพรแดงสักยันต์เพราะผมเป็นแค่ตัวล่อคนที่สำคัญจริงๆคอือาจารย์คงและบรรดานักวิทยาศาสตร์

เวลาเก้าโมงเก้านาทีตามฤกษ์

สูดลมหายใจหนึ่งครั้ง

จมูกข้างซ้ายอุดจึงต้องก้าวขาขวาออกไป

ผมลองถามแล้วว่าหากคนเป็นไซนัสจมูกหายใจไม่ออกให้เอาข้างที่คัดน้อยกว่าแทน

“โอ้แม่ตะเคียนทองพี่มาทำพิธีรับน้องไปดูแล”

ผมลากเสียงยาว

ทำพิธีกรรมนี้ที่สำคัญที่สุดคือ

“สัญลักษณ์ทางเวทย์”

Symbolism Magic

แบบเดียวกับการทำกุมารทองที่เราต้องอ้อนวอนขอให้พ่อกุมารมาอยู่ด้วยพิธีถามตอบกันไปมาเสมือนว่ากุมารทองนั้นมีอยู่จริงๆ

ดัดเสียงเป็นเสียงของเด็กๆ

ว่าจะเลี้ยงขนมหวาน น้ำแดงและให้ของเล่นต่างๆหากมาอยู่ด้วยกัน

“พี่จะให้เสื้อผ้าน้องยามิได้ขาดมิให้ใครมาหยามหมิ่น น้ำหอมเนื้อนวลตา”

ผมเอ่ยเอื้อนเสียงสะท้อนไปทั่ว

พระอาจารย์พร้อมกับไอ้แกละที่มาเป็นสารขัณฑ์มุงมองและถอนหายใจอีกครั้งว่า

“เดียรัจฉานวิชา ไม่นำไปสู่ทางดับทุกข์”

แหงล่ะ

พระพุทธเจ้าที่ในอดีตชาติมีพลังระดับระลึกชาติได้นับแสนชาติยังไม่สามารถดับทุกข์ได้ในชาตินั้นเลย

ภาวนาให้หลวงพ่อใช้คอมพิวเตอร์เองได้ในอนาคตโดยไม่ต้องใช้ไอ้แกละทำงานแทนในอนาคตโดยไม่แก้กฎระเบียบวินัยสงฆ์ต่างๆเอาละกัน

“พี่จะเลี้ยงขนมหวานผลหมากรากไม้มิได้ขาด”

ผมสูดลมหายใจ

“ได้จะพี่ ชั้นจะตามพี่ไปดูแล”

ผมดัดเป็นเสียงผู้หญิงที่แสดงว่าตอบตกลงแล้วก่อนที่จะเอาท่อนไม้ขึ้นมาจากน้ำ

แต่อย่างที่ผมคาดการณ์เอาไว้

วิ้ง วิ้งวิ้ง

ลำโพงเหมือนมีคลื่นแทรก

นักวิทยาศาสตร์ที่ผมเอามาตรวจสอบคลื่นต่างๆทำท่าตกใจ

“กูไม่ไป”

เสียงนั้นดังลั่นออกมาแม้ในยามกลางวัน

แต่ท้องฟ้าก็เริ่มมีลมมีเมฆราวกับจะมีฝนตก

ดวงอาทิตย์มีเมฆมาบดบังทั้งที่อาจารย์คงได้ทำพิธีเปิดฟ้าไว้ก่อนหน้านี้

ราวกับฟ้าเกิดวิกฤติ

ไอ้แกละไอ้แก่นเกิดอาการตกใจแต่หลวงพ่อจับมือเอาไว้ให้พวกนั้นสวดมนตร์

“นึกถึงพระพุทธพระธรรม พระสงฆ์”

ไอ้แกละไอ้แก่นก็สงบลง

ผมถึงได้เรียกหลวงพ่อมาไว้เผื่อฉุกเฉินกรณีพวกเราทำพิธีผิดพลาด

ท้องฟ้าที่เคยเป็นเวลากลางวันก็กลายเป็นมืดเพราะเมฆมาบังท้องฟ้า

นกกาที่เข้าใจว่าเป็นตอนเย็นก็บินกลับรังแม้แต่แมวหรือสุนัขและนกต่างๆก็ส่งเสียงร้อง

และคนที่ทำเรื่องต่างๆเหล่านี้ได้คือนางตะเคียนทอง

ที่บรรดาอาจารย์คงและผู้ชายสายหื่นเอาไปทำอะไร?

เอาไปทำเรื่องนอนกับผีด้วยนั่นเองแทนที่จะเอาไปทำสงครามกับประเทศเพื่อนบ้าน