F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ณ ที่แห่งหนึ่ง ในกาแล็กซีอันไกลโพ้น ไกลแค่ไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน ดาวเคราะห์โลหะที่ขึ้นชื่อว่าเป็นดวงดาวที่แข็งแกร่งที่สุด กาแล็กซี แห่งนี้ ทั้งดวงดาวเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่ง และอยู่เหนือสิ่งมีชีวิตทั้งปวง ทรัพยากร ของทั้งกาแล็กซีถูกรวบรวมเอามาไว้ที่นี่ และผู้นำดาวดวงนี้คือตัวตนที่อยู่เหนือทุกสรรพสิ่งปั้ง! เสียงกระแทกโต๊ะดังสนั่น ตามมาด้วยเสียงร้องอันเกรี้ยวกราดของผู้นำ“ไอ้พวกโง่ หยุดมันซิวะ หยุดมันให้ได้อย่าให้มันทำลาย แนวป้องกันเข้ามาได้!!! ”“ไฟว์วอลล์ ของเราต้านมันไม่ไหวครับท่านตอนนี้มันถูกทำลายแล้วครับ”“มันเป็นใคร มันเป็นใคร จัดการมันให้ได้ เตะมันออกไปจากระบบ เดี๋ยวนี้” ผู้นำร้องออกมาด้วยความเกรี้ยวกราดตืด! ตืด! ตืด! “Access Control ถูกบุกรุก! Access Control ถูกบุกรุก! Access Control ถูกบุกรุก! ” เสียงเตือนของระบบหลักดังขึ้น“แย่แล้วนายท่า ผมถูกมันเตะออกจากระบบแล้ว! ”“ไอ้โขม!!! ไอ้โง่!!! ” เสียงผู้นำตวาดใส่หน้ามันอย่างดุร้าย“Access Control เสร็จมันแล้วครับ”“มันเป็นใครมันเร็วมาก! ”“นั้นสิ พวกเราต่อต้านอะไรมันไม่ได้เลย” เสียงร้องจอแจดังขึ้นในห้องควบคุม“ไอ้พวกโง่ รีบๆ หยุดมันซิวะ ไอ้โง่!!! มีกันเป็นร้อยตน แต่สู้มันตนเดียวไม่ได้ ไอ้พวกไร้ประโยชน์” ผู้นำตวาดลั่นด้วยความโมโหตืด! ตืด! ตืด! “Authorize ถูกบุกรุก! Authorize ถูกบุกรุก! Authorize ถูกบุกรุก! ” เสียงร้องเตือนของระบบดังขึ้นมาติดๆ“ไม่! มันกำลังเจาะระบบข้อมูลกลาง ไม่! หยุดมัน หยุดมันให้ได้”ข้อมูลกลางเป็นข้อมูลสำคัญที่องค์กรรวบรวมมาทั้งหมดจากทั่วสารทิศ เก็บรวบรวมเอาไว้ใน ไฟล์ที่ชื่อว่า ศาลานุกรมกาแล็กซี พวกโปรแกรมเมอร์ทั้งหลายต่างต่อสู้กับผู้บุกรุกอย่างสุดความสามารถ“ไม่! บ้าที่สุด ฉันถูกมันเตะออกมาแล้ว”“ข้าด้วย”“ผมด้วย”“ทาโร่!!!! จัดการมันให้ฉัน!! 1” เสียงผู้นำคำรามดังลั่นทาโร่!!!! มือหนึ่งของบรรดาผู้พัฒนาซอฟต์แวร์ของกาแล็กซี เธอมีวิญญาณ ชั้นสูงเกี่ยวกับการคำนวณ เป็นผู้ที่ใช้ระบบผ่านสมองของเธอโดยตรง และเธอเองที่สามารถพัฒนาเอไออัจฉริยะหนึ่งเดียวขึ้นมา“เจ้าคะ” เธอตอบรับ“Link start!!!! ” ร่างงูขาวถูกสร้างขึ้นจากข้อมูล ดิจิตอล 01010101... มันล่องลอยเข้าไปในสายธารของข้อมูลอย่างเกรี้ยวกราด เมื่อร่าง ดิจิตอลของศัตรูปรากฏขึ้น ในสายตาของเธอ ร่างของนักรบซามูไรขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นในสายธารแห่งข้อมูล ความเกรี้ยวกราดปรากฏขึ้นในใบหน้าของเธอ“มันเป็นแก ไอ้คนทรยศ!! Zero+!! ”“หา เขาคือ ปีศาจ IT Zero+!! อย่างนั้นเหรอ ไม่”“ไม่! ไม่! ไม่! เป็นมันไปได้ยังไง มันอยู่ไหน แกะรอยมันให้ได้!! เร็วเข้าเจ้าพวกโง่”ร่างงูขาวพุ่งเข้าโจมตีอย่างรุนแรง นักรบซามูไร ใช้ดาบของมันฟันสวนเจ้ามาทันที ฉับ! ร่างงูขาวขาดครึ่ง ก่อนจะกลายเป็นข้อมูลแล้วศูนย์สลายไป“สระๆ เสร็จมัน ข้อมูลกลางหลุดจากการควบคุมของเราแล้ว”“ไม่มันยังไม่จบแค่นี้หรอก” เสียงของทาโร่! คำรามขึ้น งูมากมายกำเนิดขึ้นในสายธารแห่งข้อมูล ทุกตัวเร่งไล่ตาม ร่างนักรบซามูไรไปติดๆตืด! ตืด! ตืด! “Possessed Object ถูกบุกรุก! Possessed Object ถูกบุกรุก! Possessed Object ถูกบุกรุก! ” เสียงร้องเตือนของระบบดังขึ้นมาอีกครั้ง“ไม่ มันกำลังจะยึดตลาดกลางของเรา หยุดมันเดี๋ยวนี้!!! ” เสียงของผู้นำคำรามขึ้นอีกครั้ง นี้เป็นสิ่งที่เขากลัวมากที่สุด และไม่อยากให้มันเกิดขึ้นมาแม้แต่น้อยตืด! ตืด! ตืด! Personal Identification Number (PIN) ระดับสูงสุดกำลังถูกสุ่ม คำเตือน Personal Identification Number (PIN) ระดับสูงสุดกำลังถูกสุ่ม คำเตือน Personal Identification Number (PIN) ระดับสูงสุดกำลังถูกสุ่ม คำเตือน“ฉันไม่ให้แกทำสำเร็จหรอกหยุดเดี๋ยวนี้!!! ” เสียงของทาโร่! คำรามขึ้นพร้อมกับสั่ง งูของเธอโจมตีทันที งูมากมายถาโถมเข้าต่อสู้ ร่างของนักรพกำลังใช้ดาบในมือของมันฟันกำแพงข้อมูลอย่างดุเดือด เมื่องูจำนวนมากพุ่งเข้ามา มันกระโดดถีบกำแพงตรงหน้าก่อนจะส่งตัวเองขึ้นไปด้านบน ดาบที่อยู่ใสมือตวัดฟาดฟันงูร้าย จนขาดสบั่น สลายกลายเป็นละอองข้อมูลไป แต่อย่างไรจำนวนงูก็ไม่ได้ลดลงเลย พวกมันยังคง พุ่งเข้ามาราวกับคลื่นทะเลที่สาดซัดเข้าชายฝัง ร่างอันเด็ดเดี่ยวต่อสู้โดยไร้ซึ่งความเกรงกลัว ร่างตันของ Zero ที่อยู่ในที่ลับซักที่ในจักรวาล มีเลือดสดๆ ไหลออกมาจากมุมปากของเขา“ไม่! ไม่! ไม่! ตลาดกลางถูกมันยึดไปแล้ว”“นายท่าน Zero มันกำลังสุ่มขายวิทยาการของเราครับ! ”“ข้ารู้แล้ว!!! ไอ้โง่!! ” ปั้ง! ร่างของลูกน้องที่รายงานถูกซัดจนกลายเป็นละอองเลือด ติดอยู่ข้างกำแพงตืด! ตืด! ตืด! “สิบสุดยอดวิทยาการถูกสุ่มขาย การขายได้รับการอนุมัติ! สิบสุดยอดวิทยาการถูกสุ่มขาย การขายได้รับการอนุมัติ! สิบสุดยอดวิทยาการถูกสุ่มขาย การขายได้รับการอนุมัติ! ” เสียงร้องเตือนของระบบดังขึ้นมาอีกครั้ง“ม่าย!!! ” เสียงร้องด้วยความเจ็บแค้นของผู้นำดังขึ้น ร่างอาวตาลของ Zero ก็ได้มาถึงขีดจำกัดแล้วแตกสลายไป ในอึดใจต่อมาร่างของทาโร่! แน่นิ่งไม่ไหวติงอีกแล้ว เธอเองก็ต่อสู้จนมาถึงขีดจำกัดสูงสุดของร่างกายของเธอแล้วเช่นกัน“ไม่!! ทาโร่! ตะตายแล้ว!!! ” มันเป็นการศูนย์เสียครั้งยิ่งใหญ่ขององค์กร วิทยาการทั้ง สิบ ถูกขโมยไป ยังไม่พอ นักพัฒนามือหนึ่งขององค์กรยังต้องมาจบชีวิตลงอีกด้วย“ตามรอยได้ไหม” เสียงอันมืดมน ของผู้นำดังขึ้นอีกครั้ง“ไม่ครับ ก่อนที่ Zero จะตาย มันได้ลบร่องรอยทั้งหมด ของวิทยาการทั้งสิบไปด้วยครับ และมันยังทำการสุ่มขาย ทำให้เราไม่สามารถรู้ได้เลยว่าของทั้งสิบไปอยู่ที่กาแล็กซีไหน”“ไร้ประโยชน์...พวกแกมันไร้ประโยชน์!!!! ” อ้าก!!!!บรรดาลิ่วล้อทั้งหมดต่างก็ยืนตัวสั่น ไม่กล้าเอ่ยคำออกมาแม้เพียงครึ่ง ด้วยตัวพวกมันที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเหล่าแนวหน้าของผู้พัฒนาระบบ เป็นเหล่าหัวกะทิที่ถูกคิดมาอย่างดีที่สุด กว่า ร้อยชีวิต ยังไร้ความสามารถ ในการต่อต้านบุคคลทรยศ เพียงหนึ่งที่บุกเข้ามา ทำลายองค์กร ของพวกมันได้ ถึงสุดท้ายชายผู้อาจหาญคนนั้นจะพ่ายแพ้และตายลงไป แต่เขาได้ฝากรอยแผลบาดลึกเอาไว้ให้กับพวกมันอย่าสาหัสควับ!!! หนึ่งในลิ่วล้อถูกเขากระชากคอขึ้นมา“ของ ของข้า มันถูกสุ่มไปที่ไหน!! ”“มะมะไม่รู้!!! ” ปั้ง!! ร่างของมันถูกเหวี่ยง ลงพื้นอย่างรุนแรงร่างกายของมันแหลกเละ ราวกับคนที่ตกจากตึกสูง ร้อยชั้น ไม่ได้ร้องออกมาเลย แม้ครึ่งคำ“ไปตามมันมา...ของของข้า ไปตามมันมา ไม่ว่ามันจะไปอยู่ที่ไหน...” เสียงเกรี้ยวกราดตวาดขึ้นจนตึกทั้งหลังสั่นสะเทือน ร่างลิ่วล้อกว่าร้อยคนทรุดลงไปกับพื้น ทันทีนี้คำอำนาจเผด็จการเบ็ดเสร็จ ที่สามารถสยบผู้คนได้ทั้งจักรวาล ไม่มีใครอาจหาญ หรือสามารถต่อต้าน หรือต่อกร ตัวตนเช่นนี้ได้..รังกาทวีป ณ ภูเขานิลกาลาสิงขรตั้งอยู่กลางทวีป เป็นภูเขาสูงเยี่ยมเทียมเมฆสีดำสนิท สูงกว่าบรรดาภูเขาทั้งปวง บนยอดเขานั้นมีรังกามหากายสิทธิ์ ใน มหาปราสาทสามองค์ แต่ละองค์มียอดพรหมพักตร์ห้ายอด สูงใหญ่งดงามดั่งวิมานบนสวรรค์ มีมหาสุทรใหญ่นั้นเป็นปราการป้องกันเมือง ในน้ำมีปลา,เหรา (จระเข้) และสัตว์น้ำคอยดูแลใต้น้ำ มียักษ์ผีเสื้อ เป็นยักษ์ที่คอยดูแลป้องกันเมืองเหนือผิวน้ำ ทหารยักษ์จำนวนแสนโกฏิ (หนึ่งโกฏิ เท่ากับ สิบล้าน แสนโกฏิก็เอา แสน คูณกับ สิบล้าน ดู) ทำหน้าที่ดูแลรักษาความปลอดภัยทางอากาศให้พระนคร ภายในปราสาท มีเหล่าเสนายักษ์ หมอบกราบอยู่แทบ แท่นบัลลังก์ ที่มีผู้นั่งครองเพียงหนึ่งเดียว คือ ทศกัณฐ์ พระที่นั่งด้านซ้ายที่อยู่ต่ำลงไป เป็นพระมหาชายา นามว่า นางสีดา เป็นนางที่ชิงมาจากกรุงลงกาแดนมนุษย์ ข้างพระที่นั่งของ นางสีดา เป็นพระที่นั่งของน้องสาวคนเล็กสุดเพียงหนึ่งเดียว ในเหล่าพี่น้องวงศ์วารยักษ์ นางสัมนักขาวสันตรี ด้านซ้ายเป็นพระที่นั่งของเหล่าบรรดา น้องชายร่วมสายเลือด กุมภกรรณ ภิเภก พญาขร พญาทุษณ์ และ ตรีเศียร น้องชายคนสุดท้าย“พวกเจ้าลุกขึ้นเถิด...”“ขอบพระทัยพระเจ้าข้า” เหล่าบรรดาเสนายักษ์ษากล่าวคำของพระทัย“ไม่ต้องมากพิธี ท่านเสนาบดี นิรยทศยักษ์ษา มันตื่นขึ้นมาแล้ว ใยไม่มาหาข้า” ทศกัณฐ์ เอ่ยถามน้ำเสียงเรียบ จ้องมองเหล่าเสนาบดี เบื้องล่างด้วยสายตาแหลมคม“นิรยทศยักษ์ษา ยังอยู่ในแดนมนุษย์พระเจ้าข้า” เท้าวิษณุเร่งกล่าวตอบ“แดนมนุษย์งั้นเหรอ แล้วตอนนี้มิติเชื่อมต่อ แดนมนุษย์ เปิดขึ้นหรือยัง”“อีกไม่นานพระเจ้าข้า หากนับเวลาก็คงอีกไม่กี่สิบวันพระเจ้าข้า แต่หากจะให้กระหม่อมจำเพาะเจาะจงเวลาที่ชัดเจน ก็สุดความสามารถของกระหม่อมพระเจ้าข้า”“แล้ว เหตุการณ์ทางอโยธยาเล่าเป็นอย่างไร” ทันทีที่ได้ยิน ทศกัณฐ์ ถามถึงเรื่องนี้ แววตาของนางสีดา สั่นไหวไปวูบหนึ่ง อโยธยา บ้านเกิดเมืองนอนที่เธอ จากมา จากมานาน นานจนนับเวลาไม่ได้“พวก อโยธยา ทั้งหมด ก็ตื่นขึ้นมาแล้วเช่นกันพระเจ้าข้า” เสนาบดีแก่ตอบคำ“อีกไม่นาน เราคาดว่าสงครามระหว่าง เรา และ อโยธยา จะต้องเกิดขึ้นอีก เจ้าจงเร่งไพร่พลให้เตรียมพร้อม ทรัพยากร อาวุธ เครื่องไม้เครื่องมือในการรบ ต้องเตรียมการ ให้พร้อม สรรพ ครานี้ข้าจะกุดหัว พระรามลงให้จงได้” ทศกัณฐ์ เร่งออกคำสั่ง“ตอนนี้ ประตูมิติ ป่าหิมพานต์ ได้เปิดขึ้นแล้ว และตลาดกลางของระบบก็ยังคงใช้การได้ดังเดิม การที่เราจะฟื้นฟู สรรพกำลัง กองทัพ ให้กลับมาสมบูรณ์พร้อมดังเดิน เห็นจัก ใช้เวลาไม่นานนัก เจ้าพี่” กุมภกรรณ พูดขึ้น“ดี กุมภกรรณ เจ้าจงเร่ง พื้นพู กองทัพของเจ้า ให้แล้วเสร็จ เราจะบุก ชิงทรัพยากร จาก ป่าหิมพานต์ ให้เร็วที่สุด” ทศกัณฐ์ สั่งการ“ภิเภก เจ้าจง เร่งติดต่อ สายลับของเรา ใน อโยธยา จับตาดูการเคลื่อนไหวของพวกมันอย่าให้คลาดสายตา”“ขอรับเจ้าพี่” ภิเภกรับคำอย่างแข็งขัน“น้องข้าที่เหลือ พวกเจ้าจงเร่งฟื้นฟูบ้านเมืองและฟื้นฟู สรรพกำลังทหาร ของพวกเจ้า รอมิติอื่นๆ เปิดขึ้น เราจะทำการปล้นสะดมทุกมิติ เพื่อรวบรวมทรัพยากร ให้ได้มากที่สุด กรุงลงกาของพวกเรา ต้องเป็นหนึ่งใน จักรวาล” เสียงของ ประกาศ กร้าวของ ทศกัณฐ์ ดังกังวาลออกไปทั่วท้องพระโรง“ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ” เหล่าอัครเสนาบดีรวมทั้งข้าราชบริพารทั้งหลายต่างเทิดทูนเป็นเสียงเดียวกัน มีเพียงนางสีดาเท่านั้นที่ไม่ได้พูดอันใด สายตาอันเศร้าหมองของเธอมองทอดออกไปบังทิศทางของ อโยธยา บ้านเกิดเมืองนอนของเธอ ที่ไม่รู้ว่าชั่วชีวิตนี้จักได้กลับไปอีกหรือไม่...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

106.ตอนพิเศษ ภัยเงียบของมนุษย์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

F-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

106.ตอนพิเศษ ภัยเงียบของมนุษย์

คล้ายกับเรื่องF-Hunter (ภาคแรก โลกวิบัติ+ภาค 2 เมืองศูนย์กลาง) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้