กลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy

    ตอนที่ห้าสิบเก้า Avenger Assemble

    ตอนที่ห้าสิบเก้า Avenger Assemble

    “ไม่พวกเราทำอย่างนั้นไม่ได้”

    คุณโธมัสกล่าวอย่างอดทน

    “ทำไมล่ะครับ ผมคิดชื่อคอสตูมของผมได้แล้วนะ”

    “ใช่ครับ ทำไมผมถึงเป็นเดอะสครูสแมชเชอร์ไม่ได้”

     แอนดรูว์กับแฮงก์กำลังกล่าวกับคุณโธมัส

    ที่พยายามอธิบายว่าพวกเราจะไม่แต่งตัวแบบซูเปอร์ฮีโร่ที่มีผ้าคลุม ไปสู้กับเหล่าร้ายเด็ดขาด

    แต่แอนดรูว์กับแฮงก์ก็ยังคงยืนยันอยากให้มีคอสตูมให้ได้เพราะคิดว่าฮีโร่จะไม่มีคอสตูมได้อย่างไรกัน?

    คนก็อาจจะเข้าใจผิดว่าพวกเราไม่ใช่ฮีโร่หรือกลับกลายเป็นอาชญากรน่ะสิ?

    นั่นคือความคิดของแอนดรูว์กับแฮงก์

    ที่เข้าใจว่าเรื่องแนวแฟนตาซีนครหลวง Urban Fantasy นี้เป็นแนวเดียวกับซูเปอร์ฮีโร่ในคอมมิค

    ..เอ่อผมยอมรับว่านั่นอาจจะเป็นความผิดของผมเอง ที่อธิบายให้พวกเขาฟังในตอนแรกเป็นแนวซูเปอร์ฮีโร่เหนือธรรมชาติแบบคอมมิคเพราะคิดว่า พวกแอนดรูว์กับแฮงก์จะเข้าใจได้ง่ายๆ

    ซึ่งก็ง่ายจริงๆ

    แต่หลังจากนั้นนี่สิที่เป็นปัญหา

    “อะแฮ่มให้พวกนายคิดว่าพวกเราคือหน่วยแยกย่อยของอเวนเจอร์ในชิลด์ที่ภายในแบ่งเป็นหลายฝ่ายและเราทำหน้าที่ในส่วนของเราเล็กๆอย่างเมืองนี้”

    พวกแอนดรูว์กับแฮงก์ทำทหน้าผิดหวัง

    “แค่เมืองนี้เองหรือ?”

    “พวกเราไม่ใช่คนที่ต้องปกป้องทั้งโลกหรอกหรือนี่?”

    แอนดรูว์กับแฮงก์ล่าวอย่างผิดหวัง

    ส่วนคุณโธมัสจับหน้าผากตนเองราวกับปวดหัวไมเกรนที่มากที่สุดที่เคยเจอมา

    ผมตบบ่าของพวกเขาทำหน้าจริงจัง

    “อันที่จริงชั้นไม่เคยบอกกับพวกนายมาก่อน แต่ชั้นมีนิมิตคล้ายกับแวนด้าหรือจีนเกรย์ในเรื่องเอ็กซ์เม็นชั้นเห็นว่าพวกนายคือคนที่สำคัญต่อโลกใบนี้ โลกใบนี้จะเลวร้ายมากขึ้นหากพวกนายสองคนกลายเป็นวายร้าย“

    ผมจ้องไปที่แอนดรูว์กับแฮงก์

    “เชื่อชั้นเถอะ การเข้าร่วมของพวกนายทำให้ฝ่ายฮีโร่ มีโอกาสมากขึ้นในการที่จะปกป้องโลกใบนี้”

    “วายร้าย ?”

    แอนดรูว์กับแฮงก์มองหน้ากันและกล่าวอย่างตื่นเต้น

    “ชั้นต้องสู้กับนายบนภูเขาไฟลาวาที่กำลังระเบิดใช่ไหมเลโอนาร์ด”

     แอนดรูว์กล่าวอย่างตื่นเต้น

    “ส่วนชั้นโดนทรยศโดยวายร้ายสาวสวยสุดเซ็กซี่ลูกน้องของชั้นจนเสียชีวิตใช่ไหม?”

    แฮงก์กล่าวเสริม

    จินตนาการว่าตนเองคือวายร้ายที่ยิ่งใหญ่สู้กันในการประลองที่ตัดสินชะตากรรมของจักรวาลแบบอนาคินกับโอบีวัน

    “เอ่อ แอนดรูว์ชั้นไม่ได้สู้กับนายบนลาวาแต่อย่างน้อยนายมีแขนกลตอนจะเสียชีวิตส่วนแฮงก์นายโดนแอนนาฆ่า แต่ตอนนั้นแอนนาใส่ชุดเมดเซ็กซี่”

    แอนดรูว์กับแฮงก์พยักหน้าแบบยอมรับได้

    “ชุดเมด ทำไมชั้นต้องใส่ชุดเมดด้วยสีเชยเฉิ่ม เคลื่อนไหวก็ไม่สะดวก”

     แอนนากล่าวอย่างสงสัย

    ส่วนคุณโธมัสที่แทบจะเอาหน้าจมไปกับมือนั้นคิดไม่ออกแล้วว่าตนเองควรจะเริ่มอธิบายจากตรงไหนดี

    ผมกอดแอนดรูว์กับแฮงก์เอาไว้

    “แต่นั่นนำมาซึ่งโศกนาฏกรรมที่ทำให้มิตรภาพของพวกเราพังทลายไปชั้นต้องการไม่ให้เกิดเรื่องเลวร้ายเช่นนั้นต่อพวกเรา มาสู้ร่วมกันเถอะเป็นอนาคินที่ไม่กลายเป็นเวเดอร์ด้วยกัน”

    ผมยื่นมือไปข้างหน้า

    แอนดรวูกับแฮงก์ประสานมือกับผม

    “อแวนเจอร์แอซแซมเบิ้ล”

     พวกเรากล่าวขึ้นพร้อมกัน

    โดยมีแอนนาที่หงุดหงิดกับคุณโธมัสที่กุมขมับอยู่ด้านข้าง

    คล้ายกับเรื่องกลับชาติมาเกิดใน Urban Fantasy ที่คุณอ่าน