ความเดิมตอนที่แล้ว : ผมได้ช่วยเซนะ อัศวินสาวโลลิ จากกองซากปรักหักพัง แล้วพวกเราก็ช่วยกัน อพยพผู้คนลงไปในหลุมหลบภัย และ รอจนถึงเช้าให้พระจันทน์แดงหายไป
ในที่สุดมังกรฟ้า โอเชริส ที่หน้าเกรงข้าม ก็กลับสู่มิติของตน สร้างความโล่งใจให้กับชาวเมืองที่รอดชีวิตเป็นอย่างมาก และในตอนเช้านั้นเอง ที่เลาห์คอน มาฟา เสด็จมาหาผม และกล่าวเรื่อง ย้ายราชธานี พระองค์ทรงได้ฟังเรื่องราววีรกรรมของผม จากทหารแล้ว จึงทรงชื่นชมผมมาก จึงให้เซนะ อัศวินสาวโลลิมาติดตามผม เอาละมารับชมกันต่อไปได้เลย" ริวจิคุง ปลอดภัยนะ " ทีน่าวิ่งเข้ามาสวมกอดผมหลังจากออกจากคุก เธอปลื้มมากที่ผมไม่ได้รับอันตรายซักเท่าไหร่ และตอนนี้ มังกรฟ้า โอเชริสก็หายไปแล้ว
" พี่ชาย เคยจูบ หรือว่าจับหน้าอก พี่ทีน่าไหม " อยู่ๆเจ้ายูสึเกะ ที่อลิซพามาส่งก็พูดเรื่องวิตถารออกมา เจ้าเด็กแก่แดดนี่ ตอนกลางคืน เห็นร้อง ฮ้า ฮ้า ราวกับคนโรคจิตยังมีหน้ามาถามผมอีกว่า เคยจับหน้าอก ทีน่าไหม
" ไม่เคย เฟ้ย " ผมตอบ
" พี่ริวจิจะบอกว่า กระเตงผู้หญิงสาวสวยอย่างพี่ทีน่าไปมา แต่ไม่เคยทำอะไรเลยรึ ช่างเวอจิ้น จริงๆ แค่จูบ กับจับหน้าอกนี่มันเบสิค ของเบสิคชัดๆ" ยูสึเกะ เจ้าเด็ก แก่แดดยังคงพูดต่อไป จนทีน่าอายหน้าแดงเมื่อคิดถึงตอนที่เธอถูกผีสิง และอยู่ด้วยกันกับผมในสุสานโบราณ แค่คิดเธอก็รู้สึกอายขึ้นมาแล้วจึงเอามือปิดหน้าปิดตาก้มลงด้วยความอายเป็นขณะเดียวกับเซนะที่เดินเข้ามาบอกพวกเราให้เตรียมตัวออกเดินทาง เพราะฝ่าบาท มาฟา มีรับสั่งให้ย้ายราชธานี ไปเมือง ซาฟีน่า
3 ชั่วโมงต่อมา.....หลังจากการเดินทางโดยรถม้าจากเมือง โมม่อน เราก็มาถึงเมือง ซาฟีน่า เมืองเศรษฐกิจใหญ่ของอาณาจักรมังกรฟ้า ไครซิส แห่งนี้ ซึ่งจะเป็นเมืองหลวงใหม่ของ อาณาจักร มังกรฟ้า ไครซิส และที่มีนี้เองได้มีโคลอสเซี่ยมยักษ์ที่มีการแสดงการต่อสู้ ให้ได้รับชมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน และในวันนี้เองก็ได้มีการประกาศรับสมัครผุ้เข้าแข่งขันกันอย่างเนืองแน่น เงินรางวัลคือ 3 ล้านเหรียญทอง ช่างเป็นเงินรางวัลที่ล่อตาล่อใจเสียจริงๆ
" นี่นายรุ้รึเปล่าว่า ทีมแชมป์อย่างเฟยหลงหยาง จะเข้าแข่งด้วยนะ อยากดูจริงๆเลย" เซนะกล่าว เพราะเธอสมัยก่อน เคยมาดูการต่อสู้ของทีมแชมป์อย่างเฟยหลงหยาง
" เฟยหลงหยางนะรึ เดี๋ยวจะจัดการให้ดูเองเป็นขวัญตา " ผมกล่าว ทำให้เซนะโกรธมาก
" ถ้างั้นข้าจะทูล องค์ราชา ให้เจ้าได้สู้กับทีมแชมป์ตั้งแต่รอบแรก ถ้าชนะก็เอาเงินรางวัล พร้อมกับชื่อเสียงไปได้เลย " เซนะกล่าว
ผมเห็นว่ามันจะเป็นการสร้างชื่อเสียงที่ดี จึงตอบตกลงไป และกระโดดลงจากรถม้าไปเซ็นสัญญาเข้าแข่งขัน และแล้วผู้คนก็ต่างฮือฮากันให้แซ่ดว่า ผู้กล้าริวจิ จะปะทะกับเฟยหลงหยาง ทีมแชมป์ 3 สมัยซ้อน ใครกันนะจะชนะ เริ่มมีคนมาวางเดิมพันเล่นพนันกันอย่างมากมาย
และในตอนนั้นเองที่ ภาพเหตุกาณ์อนาคตผ่านเข้ามาในสายผม เป็น ภาพอาสึกะ กำลังอยู่ในอันตราย เธอกำลังต่อสู้ กับหมอกปีศาจ เพื่อปกป้อง เมือง คิร่า ของอาณาจักร โปปุรอน อยู่ และถ้าผมไม่ไปช่วยเธอ เธอจะตาย แล้วก็มีภาพเหตุการณ์ อีกเหตุการณ์หนึ่งแทรกเข้ามา เป็นภาพที่ผมสามารถชนะทีมแชมป์ อย่างเฟยหลงหยางได้ และได้รับเงินรางวัล มูลค่า 1ล้านเหรียญทอง พร้อมกับเกียรติยศชื่อเสียง และผมกลายเป็นวีรบุรุษของ อาณาจักรมังกรฟ้าไครซิส
" จะเอายังไงดี จะกลับไปช่วย อาสึกะ หรือว่า ปราบ เฟยหลงหยาง "
ทีน่า และ เซนะที่เห็นผมกำลังลังเลอยู่นั้น ก็ได้ลงมาตบหลังผม
" เป็นอะไรไปนะ ริวจิ หน้าตาไม่ดีเลย " ทีน่ากล่าว
" ถ้าไงไปพักผ่อนที่บ้านพักก่อนก็ได้ " เซนะพูดเบาๆ เพราะกลัวว่า ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นจะได้ยิน
" ทีน่า เซนะ รอผมอยู่ที่นี่ก่อนนะ ผมจะรีบไปรีบกลับ "
" เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ ริวจิ? " ทีน่า ทำหน้าตาสงสัย ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดให้ผม เซนะเองก็ลูบหลังผมให้อาการดีขึ้น
" ภาพที่ผมเห็น คือ ปีศาจ หมอก ปีศาจหมอกน่ะ กำลังจะฆ่าอาสึกะ "
" ฝันกลางวันเหรอไง ริวจิ " เซนะกล่าว
" มันไม่ใช่ฝัน และตอนนี้ผมต้องรีบไปแล้ว "
" ถ้างั้น ก็ต้องไปวื้อคริสตัล เทเลพอร์ต ของเมือง ซาฟีน่าแล้วล่ะ ถึงมันจะมีราคาแพง แต่สามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็วมากเลยนะ " ทีน่ากล่าวแนะนำผม
" ถ้ายังไง ชั้นจะออกให้นายก่อนแล้วกัน 1แสนเหรียญทองแน่ะ นายติดหนี้ชั้นแล้วรุ้ไหม " เซนะกล่าว
" ขอบคุณนะ เซนะ แล้วก็ขอบคุณ ทีน่าด้วยที่ช่วยแนะนำผม "
" อืม ไม่เป็นไรหรอก" ทีน่าพุดด้วยรอยยิ้ม
" แล้วเป้าหมายของนายคือที่ไหน "
" เมือง คิร่า ของอาณาจักร โปปุรอน น่ะ "
" เมือง คิร่า? " เซนะทำหน้าสงสัย
" ใช่แล้ว เพราะ อาสึกะอยู่ที่นั่น " ผมกล่าวตอบคำถามของเซนะ
" เอาล่ะ งั้นพวกเราไปร้านคริสตัลกัน "
" ขอบใจทั้งสองคนอีกครั้งนะ "
และแล้วพวกเรา ก็ได้ไปร้านขายคริสตัล ในเมือง ซาฟีน่า แล้ว เซนะก็ซื้อคริสตัล เทเลพอร์ตมาให้ผม 1อัน มันช่างเป็นของที่มีราคาแพงจริงๆ ราคามันสูงถึง 1แสนเหรียญทองเลยทีเดียว
" เอาล่ะ ไปได้แล้ว " เซนะกล่าว
" เอ่อ คุณลูกครับ คริสตัวเทเลพอร์ต ของร้านเรายังไม่เสถียร นะครับ อาจจะวาร์ป ไปตกนอกเมืองก็ได้ " เจ้าของร้านกล่าว ด้วยใบหน้าเป็นกังวล
" ไม่เป็นไร เพราะพวกเรารีบ " เซนะกล่าวก่อนจะส่งคริสตัลให้ผม
" จะไปเมืองคิร่า ก็ให้ชูคริสตัลขึ้น แล้วกล่าวคาถาศักดิ์สิทธิ์ นะ เอาล่ะ กล่าวตามชั้นนะ [เทย์ คิร่า] " ทีน่ากล่าว อย่างใจเย็น ผมจึงทำตามที่เธอกล่าวแนะนำ
" เทย์ คิร่า " ผมยกมือขึ้นฟ้า แล้วคริสตัลสีเหลืองก็ทำงาน มันวาร์ปผมไป นอกเมือง คิร่าในทันที ด้วยความเร็วสูง ผมแทบจะอ้วกออกมา ด้วยการส่งผ่านมวลสาร เป็นไปด้วยความไม่เสถียร
ตอนนี้ มันเป็นเวลากลางดึกแล้ว เวลาของอาณาจักร โปปุรอนกับเวลาของอาณาจักร มังกรฟ้าไครซิสต่างกัน อาจจะหลายชั่วโมง
" ไงพ่อหนุ่ม โหงอยู่ๆก็ วาร์ปมา เล่นเอาตกใจหมด " ชายหนุ่มผมยาวประบ่า ผู้มีนามว่า ดาร์ค อีริค กล่าว( ตัวละครจากเรื่อง ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี )
เขาสวมผ้าคลุมสีดำ เหน็บดาบสีฟ้าอมทองไว้ที่เอว เล็บยาวเหมือน แดร็กคูร่า กระโดดลงจากต้นไม้ลงมาคุยกับผม
" พ่อหนุ่มจะไปเมือง คิร่า หรือ " ดาร์ค อีริคถาม พร้อมปัดมือไปมา
"ใช่ครับ แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่ครับ" ผมถามด้วยความสุภาพ
" ชั้นมาตามเก็บ หมอกปีศาจ ที่หนีมาจากมิติของชั้นน่ะ " ดาร์คอีริค สะบัดผ้าคลุมเบาๆแล้วเผยรอยยิ้มที่ชั่วร้ายออกมา
" งั้นคุณก็เป็นคนต่างโลกเหรอครับ "
" ใช่แล้ว พ่อหนุ่มน้อย อย่าถามให้มากความเลย เราเข้าเมือง คิร่ากัน "
"ครับ "
แล้วผมกับ ดาร์ค อีริค ก็เดินเข้าไปในเมืองคิร่ากัน ซึ่งผมก็โดนเก็บภาษีที่ประตูเมือง อีกแล้ว เมื่อทหารยามเฝ้าประตูรุ้ว่า ผมคือ ผู้กล้าริวจิ
================================================โปรดติดตามตอนต่อไป