ระบบแม่ทัพไร้พ่าย

กลางป่าเงียบผิดปกติ

หลัวชิงยังมองหลุมที่เพิ่งถล่ม

คนสามคนด้านล่างกำลังปีนขึ้นอย่างทุลักทุเล

ธงปลอมปลิวอยู่เหนือหัว

คำว่า คนโง่ แกว่งไปมา

หลัวชิงถอนหายใจ

“คนออกข้อสอบนี่นิสัยแย่จริง”

หลินรุ่ยไม่ได้ตอบ

สายตามองหน้าต่างระบบ

ตรวจพบเป้าหมายจริง
ระยะ: 300 ก้าว
สถานะ: เคลื่อนที่

เคลื่อนที่?

แปลว่าธงไม่ได้ถูกซ่อน

มีคนถืออยู่

หลินรุ่ยหรี่ตา

หรืออีกความเป็๲ไปได้…

มีคนเจอก่อนแล้ว

เขาหันไป

“เปลี่ยนแผน”

หลัวชิงถาม

“ไปแย่ง?”

หลินรุ่ยส่ายหน้า

“ไปดู”

—

ทั้งสองเคลื่อนผ่านป่า

ไม่เร่ง

ไม่ช้า

ระหว่างทางเริ่มเห็นร่องรอยต่อสู้

กิ่งไม้หัก

รอยเ๣ื๵๪

รอยรองเท้า

หลัวชิงย่อตัวดูพื้น

“คนอย่างน้อยหก”

หลินรุ่ยสังเกตต่อ

มีรอยลาก

มีคน๤า๪เ๽็๤

แต่สิ่งที่เขาสนใจไม่ใช่นั่น

รอยเท้า…

มุ่งไปทางเดียว

ไม่มีรอยกลับ

เหมือนทุกคนถูกดึงไป

อีกครู่หนึ่ง

ทั้งสองหยุดหลังพุ่มไม้

ด้านหน้าเป็๲ลานโล่ง

มีคนเหลืออยู่ห้าคน

กำลังล้อมชายคนหนึ่ง

ชายคนนั้นถือธง

สีดำ

ไม่มีลวดลาย

ยืนหอบ

มีเ๧ื๪๨เต็มตัว

หลัวชิงกระซิบ

“นั่นของจริง?”

หลินรุ่ยตอบทันที

“ไม่”

หลัวชิงหันมา

“มั่นใจ?”

หลินรุ่ยพยักหน้า

“มั่นใจ”

แล้วชี้

“ดูมือ”

ทุกคนหันไป

ชายถือธง…

จับธงแน่นเกินไป

ไม่ใช่คนดีใจ

แต่เหมือนกลัว

ระบบทำงาน

【เป้าหมาย】

สถานะ:
ตื่นตระหนก

อัตราการชนะ:
0%

คำอธิบาย:

เหยื่อล่อ

—

ทันใดนั้น

คนล้อมคนหนึ่งพุ่งเข้าไป

แย่งธง

อีกคนเข้าช่วย

แล้วอีกคน

ในพริบตา

ทั้งห้าคนเริ่มสู้กันเอง

หลัวชิงตาโต

“นี่มัน…”

หลินรุ่ยตอบ

“คนถือธงชนะไม่ได้”

“แต่ทำให้คนอื่นแพ้ได้”

ทั้งลานวุ่นวาย

จนเหลือคนสุดท้าย

ชายร่างใหญ่คว้าธงได้

หัวเราะลั่น

“ข้าชนะแล้ว!”

เงียบ

เงียบเกินไป

แล้วเสียงหนึ่งดังขึ้นจาก๨้า๞๢๞

ปรบมือ

แปะ

แปะ

แปะ

ฉีเหยียนนั่งอยู่บนกิ่งไม้

มองลงมา

“จบหรือยัง”

ชายถือธงเงยหน้า

ยิ้ม

ฉีเหยียนชี้มาที่ธง

“ปลอม”

ชายคนนั้นค้าง

ก่อนพูดอะไรไม่ออก

ฉีเหยียนยิ้มเย็น

“คนที่เห็นธงแล้วเสียการตัดสิน…”

“ออก”

สิ้นคำ

ชายหลายคนที่เหลือสีหน้าซีด

—

ฉีเหยียนกวาดตามอง

สายตาหยุดที่พุ่มไม้

“สองคนนั้น”

“ออกมา”

หลัวชิงเงียบ

หลินรุ่ยเดินออกไป

ฉีเหยียนมองเขา

“ทำไมไม่ลงเล่น”

หลินรุ่ยตอบ

“เพราะธงไม่มีค่า”

ทั้งลานเงียบ

ฉีเหยียนเลิกคิ้ว

“อธิบาย”

หลินรุ่ยตอบเรียบ ๆ

“ถ้าคัดคนเข้าหน่วย”

“คนถือธงไม่สำคัญ”

“คนที่ควบคุมเกมได้ต่างหากสำคัญ”

ฉีเหยียนยิ้ม

ครั้งนี้ชัดเจนกว่าเดิม

จากนั้นโยนของบางอย่างลงมา

ปักตรงหน้าหลินรุ่ย

ปึก

ธงจริง

ทั้งลานนิ่ง

ฉีเหยียนพูด

“เ๽้าผ่านแล้ว”

ทุกคนช็อก

หลัวชิงยังนิ่ง

ฉีเหยียนหันไปมองเขา

“เ๽้าก็ผ่าน”

แล้วพูดต่อ

“เพราะเ๽้ารู้ว่าเมื่อไรควรจับมือ”

หยุดเล็กน้อย

ก่อนพูดประโยคสุดท้าย

“ส่วนคนอื่น…”

“กลับไป”

เสียงเงียบทั่วป่า

หลินรุ่ยมองธงตรงหน้า

ระบบปรากฏ

ภารกิจสำเร็จ

รางวัล:
【แผนผังฝึกกองกำลัง】

ปลดล็อก:
หน่วยส่วนตัว +5

ความสามารถใหม่:
【ประเมินศักยภาพ】

—

แต่ก่อนระบบหาย

ข้อความหนึ่งเด้งขึ้นอีกครั้ง

ตรวจพบบุคคลผิดปกติ

ตำแหน่ง:
ใกล้มาก

หลินรุ่ยชะงัก

เงยหน้า

ฉีเหยียนกำลังมองเขาอยู่

แล้วยิ้มบาง

เหมือนรู้…

ว่าหลินรุ่ยมีบางอย่างซ่อนอยู่

ตอนที่ 12 จบ

ตอนต่อไป: ตอนที่ 13 — คนที่ฝึกเ๽้า อาจกำลังทดสอบมากกว่าฝีมือ