ดวงตามัจจุราช

“ ทุกคนลุกขึ้นเราขอแนะนำนี่คือ ท่านหมออัสนี เป็นพี่ชายของเรา”

เรยาเอ่ยจบทั้งหมดก็แสดงความเคารพอัสนีเช่นกัน

“ท่านแม่ทัพผาเมืองอยู่ไหน” เรยารีบเอ่ยทันที

กลุ่มคนเหล่านั้นก็แสดงสีหน้าเศร้าใจจนมีชายผู้หนึ่งกล่าวว่า

“ ท่านแม่ทัพป่วยหนักท่านหมอโชกำลังช่วยรักษาอยู่”

เรยารีบบอกให้พวกเขาพาไปแล้วจับมืออัสนีแล้วมองหน้าเขา เพื่อให้ตามนางไป

ตัวอัสนีเองแม้นมีคำถามมากมายอยากจะถามแต่ก็ต้องตามเรยาไปในทันที

พอเข้าไปในชั้นใต้ดินอีก1 ชั้น ก็พบคนหลายคนต่างก็มีสีหน้าเศร้าหมอง ยืนรออยู่หน้าห้อง พอทุกคนเห็นเรยาและได้รับการบอกกล่าวจากชายชราที่พาเข้ามา ก็ทำความเคารพเจ้าหญิงเรยากันทั้งหมด

พอเปิดประตูเข้าไปก็พบชายวัย 50 กำลังนอนหลับตาด้วยสีหน้าซีดเซียว มีชายวัยกลางคน สวมชุดสีขาวกำลังจับชีพจรตรวจดูอาการ อัสนีมองปราดเดียวก็รู้ทันที ชายผู้นี้ชีพจรเต้นช้าลงไปเรื่อยๆหายใจแผ่วเบา  กำลังใกล้ตายแล้ว

หมอโชหันมามองหน้าเจ้าหญิงเรยา พอเห็นหน้าเธอก็จำหน้าได้ รีบเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าเธอ

“ ลุงหมอท่านแม่ทัพเป็นอะไรกันแน่”

“ ท่านแม่ทัพ ถูกพ่อมดโทรจันใช้เวทย์ดำทำร้าย กระหม่อมไม่อาจช่วยได้เลย”

เรยาหันมามองอัสนีทันที

“ พี่หมอช่วยรักษาท่านแม่ทัพได้ไหม”

อัสนีไม่ตอบแต่เดินเข้าไปที่เตียงของท่านแม่ทัพผาเมืองที่ตอนนี้เริ่มรู้สึกตัว เห็นหน้าเรยา ก็พยายามลุกขึ้นเพื่อขอคารวะ แต่ไม่อาจทำได้รีบกุมท้องของตนเอง เหมือนมีบางอย่างกำลังทำให้เขาเจ็บปวดยิ่งนัก

อัสนี ให้แม่ทัพนอนลงไปแล้วมองไปที่ช่วงท้องของเขา ที่มีอาการบวมขึ้นมาราวกับผู้หญิงท้องพอเพ่งสายตามองลงไป ก็ถึงกับตกใจ มีหนังควายขนาดใหญ่อยู่ในท้องของแม่ทัพผาเมือง 4 ชิ้น

ช่วยรักษาแม่ทัพผาเมืองให้หายจะได้ธนูเทพสายฟ้าเป็นรางวัล

อัสนีไม่สนใจธนูเทพสายฟ้าในตอนนี้เขาเพียงแค่อยากรักษาคนเท่านั้น

“ในท้องท่านแม่ทัพผาเมือง มีหนังควายอยู่ด้านใน ผมจะช่วยนำมันออกมาเอง ทุกๆคนถอยห่างออกมาหน่อย”

อัสนีเอ่ยอย่างเรียบง่ายแต่คนฟังนั้นต่างตกใจยิ่งนัก หมอโช ถึงกับรีบบอกว่า

“ หนังควาย ท่านหมอจะผ่าท้องท่านแม่ทัพนำหนังความออกมา แล้วท่านแม่ทัพจะทนได้อย่างไรผมเคยทดลองทำแบบนี้มาแล้ว ทุกๆคนตายหมดเลย”

“ ไม่หรอกครับ”อัสนีเอ่ยพร้อมกับ นำชุดปฐมพยาบาลจากยมโลกออกมาแล้วทำความสะอาดผิวหนังตรงหน้าท้องของ แม่ทัพผาเมือง

“ คุณจะทำอะไรผม”แม่ทัพผาเมืองเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

“ผมจะช่วยรักษาท่านแม่ทัพ” อัสนีเอ่ยจบ ก็ใช้ยาสลบ ให้กับ ท่านแม่ทัพจนหลับไปแล้วเขาก็เริ่มสวมถุงมือผ่าตัด แล้วนำมีดออกมาล้างทำความสะอาด แล้วใช้เข็มรักษาปักโดยรอบๆ หน้าท้อง เพื่อทำการสะกัดจุดห้ามเลือดไม่ให้ไหลออกมามากเกินไป เพราะที่นี่ไม่ใช่ห้องผ่าตัด ไม่มีเลือดสำรองที่จะคอยเติมให้หากขาด

อัสนีลงมีดเปิดแผลไปเพียงแค่ห้าเซนติเมตร แล้วใช้มือของเขาล้วงเข้าไป ดึงเอาแผ่นหนังควายที่อยู่ด้านในออกมาแต่ว่า แต่ละแผ่นมันใหญ่เกินไป เขาจึงต้องตัดมันให้เล็กลงไปหลายชิ้นเพื่อนำออกมาวางอยู่ในชามขนาดใหญ่ ทุกๆ คนที่อยู่ด้านในเห็นแบบนี้ถึงกับตกใจบางคนถึงกับออกไปอาเจียน มีเพียงหมอโชกับ เรยาที่มองอยู่อย่างเป็นห่วง

อัสนีเริ่มเย็บติดบาดแผลที่ผ่าแล้วนำยาเม็ดรักษาภายในและภายนอก กำเอาไว้ในฝ่ามือ แล้ววางลงไปที่หน้าท้องยาเม็ดทั้งสอง ถูกพลังปราณบริสุทธ์ช่วยส่งผ่านเข้าไปในร่าง ทำให้ช่วยรักษาบาดแผลค่อยสมานกลับมาหายได้เป็นปกติส่วนภายในก็ได้รับการฟื้นฟูกำจัด ฆ่าเชื้อโรคต่างๆ ไปจนหมด

“แม่ทัพผาเมืองไม่เป็นไรแล้ว”

อัสนีดึงเข็มที่ปักออก  ท่านแม่ทัพผาเมืองก็ลืมตาขึ้นมาทันที

“ฉันหายแล้วหรือหมอโช”

แม่ทัพผาเมืองเอ่ยออกมาพร้อมกับมองหน้าหมอโช เจ้าหญิงเรยา และอัสนีอย่างสับสน

“ ผมว่าน่าจะหายดีแล้วนะครับ”

“ ท่านแม่ทัพจำเราได้ไหม”

เรยาเอ่ยทันที

“ เจ้าหญิงเรยาวดีพระองค์กลับมาแล้วจริงๆ”

คราวนี้ท่านแม่ทัพลุกขึ้นนั่งได้กำลังก้มลงมาคุกเข่ากับพื้น แต่อัสนีห้ามเอาไว้

“ ท่านแม่ทัพเพิ่งจะหายแต่ต้องรออีกสักหน่อย อย่าเพิ่งเคลื่อนไหวในเวลานี้ไม่เช่นนั้นแผลจะกำเริบขึ้นมาอีก”

“ ท่านนี้คือ”

“ ท่านหมออัสนีเป็นผู้รักษาท่านแม่ทัพ เขาสามารถนำหนังควายที่ถูกพ่อมดโทรจันเสกมาเข้าท้องท่านออกมาได้”

“ต้องขอบคุณท่านหมอจริงๆ”

“ ไม่เป็นไร นี่คือหน้าที่หมอทุกๆคนอยู่แล้ว”

“ พ่อมดโทรจันมันร้ายกาจจริงๆ ฉันยังไม่ได้พบหน้ามันเลยแต่มันกลับสามารถเสกหนังควายเข้าท้องของฉันได้”

แม่ทัพผาเมืองเอ่ยอย่างหวาดหวั่นใจออกมา

“ ผมว่าไม่ใช้เวทย์มนตร์ หรือ เวทย์ดำอะไร แต่น่าจะมีใครบางคน นำหนังควายเหล่านี้มาให้ท่านแม่ทัพกินเข้าไปเองจึงทำให้ปวดท้องเช่นนี้”

“ท่านหมอคงมาจากโลกภายนอกยังคงไม่ทราบอิทฤทธิ์ คงพ่อมดโทรจันดี มันผู้นี้สามารถร่ายคำสาป ทำลายกองทัพของจักรพรรดิโกเมน จนพ่ายแพ้มาแล้ว ทำให้พวกเราต้องส่งตัวเจ้าหญิงเรยาวดีออกไปโลกภายนอก เพื่อตามหาคนมาช่วยเหลือ”

แม่ทัพผาเมืองเอ่ยถึงตอนนี้ก็ถึงกับมองหน้าเจ้าหญิงเรยาวดี แล้วมองหน้า อัสนีอย่างตกใจ

“หรือว่าท่านหมอผู้นี้คือ...”

“ ใช่แล้ว พี่หมอคือคนที่ลูกแก้วสายรุ้ง ได้เลือกเอาไว้” เจ้าหญิงเรยานำลูกแก้วมาวางเอาไว้ในมือมันส่องแสงเจ็ดสีออกมาครอบร่างของอัสนีเอาไว้ โดยที่อัสนีหาได้เป็นอะไรไม่แต่รู้สึกว่า มีพลังงานบางอย่างเข้ามาในร่างกายของเขา

“ ในที่สุดนครดาราจักรของเรา ก็จะมีคนมาช่วยกอบกู้แล้ว” แม่ทัพผาเมืองเอ่ยอย่างยินดี ทุกๆคนรีบมาคุกเข่าต่อหน้าอัสนี แต่ถูกเขาห้ามเอาไว้

“ผมไม่ได้อยากรู้เรื่องภายในของนครดาราจักรผมแค่มาช่วยเพื่อนของผมสองคนที่ถูกจับเอาไว้เท่านั้น”

“ ไม่ต้องห่วงพี่หมอกองกำลังของเราสามารถแทรกซึมไปทั่วนครดาราจักรพวกเราต้องช่วยเพื่อนของท่านออกมาได้แน่ๆดังนั้นตอนนี้พวกเราต้องเรียกประชุมคนของเราอย่างเร่งด่วนเพื่อช่วยเพื่อนของพี่หมอ”

อัสนียกมือขึ้นห้ามแล้วกล่าวว่า

“ อย่างเพิ่งรีบร้อนผมคิดว่า ตอนนี้พวกเราต้องจับคนที่ทำร้ายท่านแม่ทัพผาเมืองเสียก่อน”

“ คนร้ายใครกัน”  ทุกๆ คนต่างมึนงงสงสัย

“หนังควายที่เห็นอยู่นี่ มันไม่มีทางที่จะนำเข้าไปในท้องท่านแม่ทัพได้เลยแต่ต้องมีคนนำมันมาผสมกับอาหารให้ท่านแม่ทัพกินเข้าไป” อัสนีอธิบาย

“ เป็นไปได้ยังไงหนังควายใหญ่ขนาดนี้ ฉันกินเข้าไป จะไม่รู้ได้ยังไง”

อัสนีส่ายหัวแล้วนำดาบศักดิ์สิทธิ์มุเตาของเขาออกมาแล้วปล่อยพลังเข้าไปมันกลายเป็นดาบอัคคีลุกสว่างไสว ทุกคนมองก็ยิ่งแตกตื่นตกใจอัสนีนำดาบศักดิ์สิทธิ์จี้ไปที่หนังควายขนาดใหญ่ พอมันโดนความร้อน แผ่นหนังควายก็ค่อยๆ หดตัวเล็กลง จนเหลือเท่านิ้วมือหลายชิ้น อัสนีเก็บดาบเข้าไปในแหวนมิติทุกๆ คนยิ่งเห็นก็ยิ่งแตกตื่นตกใจกันเข้าไปอีก ไม่รู้ว่าตกใจที่หนังควายอันใหญ่โตที่หดเล็กลง หรือ ดาบของอัสนีนั้นหายไปไหน กันแน่

“ นี่คือหนังควายที่โดนความร้อนตากแห้งมันจะมีชิ้นเล็กๆ เท่านี้ แต่พอมันโดนน้ำมันก็จะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ”

อัสนีนำมาใส่ลงไปอ่างน้ำแผ่นหนังความมันก็ขยายใหญ่ขึ้น อย่างช้าๆ จนมันมีขนาดใหญ่กว่าเดิมหลายสิบเท่า

“เป็นไปได้อย่างไรกันนี่ ที่ผ่านมาฉันคิดว่า มันถูกเสกจากผู้มีอาคมเข้าไปในท้องของคน”หมอโชเอ่ยพร้อมกับจับแผ่นหนังควาย

“ แสดงว่ามีคนของเราต้องเป็นไส้ศึกอย่างแน่นอน พวกเราควรทำอย่างไรดี”

เรยาหันมามองหน้าอัสนีที่ยิ้มแล้วเอ่ยว่า

“ ไม่ยาก เรียกให้คนทั้งหมดเข้ามารวมตัวกันแล้วก็ขอแค่ให้ท่านแม่ทัพแสดงละครว่าเจ็บหนักใกล้ตายก่อนที่จะส่งมอบอำนาจบัญชาการกองทัพให้เจ้าหญิงเรยาวดีแทน ไส้ศึกผู้นั้นต้องแสดงตัวออกมาอย่างแน่นอน”

“ ดี ทำตามนั้น หมอโชช่วยออกไปสั่งการแทนฉันด้วย”

หมอโชเดินออกไปสั่งการทันที

ไม่นานเหล่าผู้นำทหารใต้ดิน ก็พากันเข้ามาในห้อง ทั้งหมด ยี่สิบคนพวกเขาเหล่านี้ล้วนเป็นระดับหัวหน้าผู้สั่งการทั้งหมด

พอทุกๆ คนได้รู้ว่าแม่ทัพผาเมือง มอบตำแหน่งแม่ทัพให้กับเจ้าหญิงเรยา ก็มีอยู่หลายคนแสดงท่าทีไม่เห็นด้วยทันทีถึง 15 คน โดยมีรองแม่ทัพชู เอ่ยออกมาเป็นคนแรก

“ เจ้าหญิงเรยาทรงพระเยาว์ จะไปรู้เรื่องการทหารได้อย่างไรหากมอบอำนาจให้พี่น้องทหารของเราคงต้องพบจุดจบแน่”

รองแม่ทัพหลายคนกล่าวสนับสนุนแต่ยังมีรองแม่ทัพที่เหลือ แย้งว่า

“ เจ้าหญิงเรยาวดีคือผู้สืบทอดบัลลังก์นครดาราจักร สมควรเป็นจอมทัพอยู่แล้ว รองแม่ทัพชูท่านคิดแย่งอำนาจจากพรองค์ได้หรือ” รองแม่ทัพจา เอ่ยเสียงเข้ม

“ฮึ..ผู้สืบทอดบัลลังก์ พวกท่านคิดจะมอบบัลลังก์ให้กับ สตรีตัวเล็กๆ ผู้นี้โดยที่นางหาได้มีผลงานทางทหารอะไรแม้แต่น้อย ข้าเสียอีกที่ต้องต่อสู้เสียเลือดเนื้อพี่น้องทหารหาร มากี่ร้อยครั้งแล้ว ข้าต่างหากเล่าสมควรที่จะได้เป็นผู้สืบทอดบัลลังก์แทน”

รองแม่ทัพทั้ง 15ต่างยกมือเห็นด้วยกับ รองแม่ทัพชู

“พวกเจ้าคิดจะกบฏหรือ?” แม่ทัพผาเมือง ลุกขึ้นนั่ง แล้วเอ่ยวาจาออกมาด้วยเสียงอันแหบแห้ง

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถึงตอนนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องปิดบังกันต่อไป ข้าได้ตกลงกับจักรพรรดิภูมินทร์แล้ว หากข้าจับเจ้าหญิงเรยาวดีสังหารแม่ทัพผาเมืองได้ข้าจะได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองครองอาณาจักรใต้ดินแห่งนี้ ทุกๆ คนจับตัวเจ้าหญิงเรยาวดีให้ข้าเดี๋ยวนี้”…………….