ตอนที่หกสิบเอ็ด วิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด2
หากจะกล่าวถึงที่สุดสถานการณ์ที่ผมเจอนี้คือศาสตร์มืดที่สุดของศาสตร์มืดหากมองจากสายตาของนักพรตหมอผีของยุคนี้
การเอาวิญญาณคนอื่นมาอยู่ในร่างของคนอีกคนตามตำราคือ
ยืมศพคืนวิญญาณ
หากคนภายนอกมารู้ความจริงเกี่ยวกับตัวผมคงเข้าใจว่าผมใช้วิชานี้เป็นแน่แท้
ทำให้ผมต้องปกปิดความจริงไม่ใช่เหตุผลทางศีลธรรมแต่เป็นเหตุผลด้านการเอาตัวรอดล้วนๆในยุคที่ผู้คนงมงายแม้แต่ฮองเฮาที่มีสถานะสูงส่งก็สามารถโดนปลดจากตำแหน่งได้แบบเฉินอาเจียวกับฮั่นหวู่ตี้
มันมีเหตุผลอยู่ที่สายขงจื้อห้ามกล่าวถึงเรื่องลี้ลับ
เพราะหากเราพิจารณาสังคมมนุษย์เราจะพยายามทำให้ทุกคนเชื่อว่ามีศีลธรรมแต่อยากให้ประชาชนใช้ชีวิตไปแบบเอทิสม์ที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
โชคดีที่ผมมีอุดมการณ์สมุดปกแดงของท่านเหมาไท่จู่เป็นเข็มทิศนำทางไม่อย่างนั้นผมคงซึมเศร้าหลงทางชีวิตแบบพวกชาวแดนไซฮกปัจจุบันเป็นแน่แท้ที่ไร้เป้าหมายในชีวิต
หากมองจากภาพรวมสถานการณ์ที่ผมเจอนั้นคือ
ยืมศพคืนวิญญาณ
ดังนั้นหมายความวว่าผมมีตัวอย่างของศาสตร์มืดหรือศาสตร์ลี้ลับอยู่กับตนเองอยู่แล้ว
ที่ทำก็คือการ
Reverse Engineer
วิศวกรรมย้อนกลับ
รากฐานของเทคโนโลยีวิศวกรรมคือการสังเกตธรรมชาติ
ประดุจท่านหลูปันสามารถคิดค้นเลื่อยออกมาได้เพราะสังเกตใบหญ้าที่มีคมออกมาสามารถบาดคนที่ไปเกี่ยวได้
สิ่งที่แตกต่างระวห่างท่านหลุปันกับคนธรรมดาคือ
คนธรรมดาโดนใบหญ้าปาดก็ไม่คิดอะไรไปสนใจเรื่องอื่นในชีวิตของตนเองต่อ
ท่านหลุปันสังเกตใบหญ้าที่บาดตนเองและคิดเป็นสิ่งประดิษบ์ใบเลื่อยออกมาได้
สิ่งประดิษฐ์ในใต้หล้าเกิดได้จากการสังเกตธรรมชาติเช่นนี้เอง
กระดูกงูของเรือคิดค้นมาได้จากการสังเกตกระดูกงูของชีวิตจริง
เตาฟิวชั่นได้แนวคิดมาจากการสังเกตดวงอาทิตย์ที่เป็นเตาฟิวชั่นที่ใหญ่ที่สุดเราสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ยืมศพคืนวิญญาณจากร่างกายของผมเองก็เช่นกัน
ผมพยายามใช้วิชาลมปราณสำรวจร่างกายตนเองถึงกลไกต่างๆของร่างกายและมันก็เผยความลับของยืมศพคืนวิญญาณออกมา
เรียกว่าทำให้ผมรู้สึกเหมือนตนเองเป็นมนุษย์ถ้ำที่ถือก้อนหินอยู่ในโรงงานนิวเคลียร์
ผมแทบจะไม่เข้าใจว่ารูปแบบของร่างกายและวิญญาณที่ตนเองเห็นคืออะไรแต่รู้ว่าความแตกต่างและความเกี่ยวเนื่องสัมพันธ์กันกระทบกันไปมาดั่งลูกโซ่
ที่ผมยากที่จะทำความเข้าใจเกี่ยวกับวิญญาณและร่างกาย
มันเหมือนมนุษย์ถ้ำที่ต้องพยายามทำความเข้าใจว่าโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ทำงานอย่างไร
แม้จะรู้ว่าก้อนหินที่ถืออยู่คือแหล่งหลังงานนิวเคลียร์ของโรงงานไฟฟ้าแต่ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร
ความลับของฟ้าดินยังห่างไกลจากที่ผมคิดเอาไว้นัก...แต่ไม่ได้หมายความว่าผม
Copy and Paste
ก็อปปี้และวาง
ไม่ได้แม้จะไม่เข้าใจโครงสร้างรายละเอียดทั้งหมด
แต่ก็พอเข้าใจคร่าวๆว่าแต่ละโปรแกรมทำงานอย่างไร
การดัดแปลงนั่นต่างหากที่เป็นปัญหา
แต่ผมหาทางเสริมสร้างความแข็งแกร่งของโรงงานนิวเคลียร์หรือระบบป้องกันของร่างกายผมได้
ซึ่งนั่นก็พอแล้วในตอนนี้
ก่อนที่กาเซี่ยงจะเข้ามา
ผมก็ได้วาดโมเดลเกี่ยวกับวิญญาณต่างๆออกมาได้พอสมควรก่อนที่จะทำการทดลองต่อไป
“เข้ามาได้ท่านกา ข้ารอท่านอยู่พอดี”
ผมกล่าวต่อกาเซี่ยงที่เดินเข้ามาในห้องหนังสือของผม