Ethereal เมื่อจอมเวทต้องสู้ระยะประชิด

มู่มู่

แสงสว่างจากปลายอุโมงค์คือสิ่งที่กระบองเพชรชี้มือ ภายในทางเดินมืดมิดที่ใช้เวทแสงส่องนำทาง ไม่มีแสงสว่างแม้แต่น้อย แอ็กเซลที่เดินวกไปวนมาเป็นเวลา 2 วันไปตามเส้นทางเดินที่แตกแยกและมีหลายครั้งที่กลับมารวมกัน เขาก็พบเข้ากับสิ่งที่ไม่เห็นมาตลอดหลายวันนั่นก็คือแสง นอกจากนั้นแล้วเขายังได้ยินเสียงผู้คนคุยกันมาจากจุดที่มีแสงจึงค่อยๆเร่งฝีเท้าเข้าไปใกล้เพื่อดูว่าตำแหน่งนั้นมีสิ่งใด  ยิ่งเดินเข้าไปใกล้จุดที่มีแสงสว่างแอ็กเซลก็ยิ่งได้ยินเสียงคุยกันของผู้คนที่มีอยู่หลายร้อย ทันทีที่มาถึงจุดที่เกิดแสงเขาจึงก้าวเท้าออกจากทางเดินเข้าไปในห้องที่เป็นต้นกำเนิดของแสง ก่อนจะหรี่ตาใช้มือบังแสงแดดที่แรงจนแสบตา

“ มิติพิเศษอย่างนั้นเหรอ ”

การเชื่อมต่อระหว่างเขาและนกน้อยที่อยู่ด้านนอกซากโบราณสถานขาดหายไป  แอ็กเซลจึงก้าวถอยหลังกลับเข้าไปในทางเดินพบว่าการเชื่อมต่อกลับมาอีกครั้งหนึ่ง เขาจึงบอกให้นกน้อยที่อยู่ด้านนอกรอให้เขาออกจากที่นี่ห้ามทำสิ่งใด หากมีคนต้องการฆ่ามันให้รีบบินหนี หลังจากบอกนกน้อยเสร็จเขาจึงเดินเข้าไปในห้องตรงหน้าอีกครั้งหนึ่งก่อนจะมองดูสิ่งที่อยู่ภายในห้อง

แผ่นหินขนาดใหญ่คือสิ่งที่แอ็กเซลเหยียบ หลังจากออกมาจากทางเดิน สิ่งที่รอเขาอยู่นั้นคือพื้นหินสี่เหลี่ยมยื่นยาวออกไปราวกับว่ามันเป็นหน้าผา บนแผ่นหินมีแชมเปี้ยนหลายร้อยกำลังนั่งพักด้วยการจัดกลุ่มอย่างชัดเจน แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาไม่ใช่แชมเปี้ยนแต่เป็นสิ่งที่อยู่ใต้แผ่นหิน

สิ่งที่แอ็กเซลกำลังมองเห็นคือพื้นที่ขนาดใหญ่คล้ายเกาะลอยคออยู่กลางทะเล  เขาไม่รู้ว่าภายในเกาะมีสิ่งใดรู้แค่ว่าบนเกาะเต็มไปด้วยต้นไม้เขียวขจีและมีเสียงต่อสู้ดังขึ้นมาเป็นระยะๆ ขนาดของเกาะนั้นนับว่าใหญ่เป็นอย่างมากราวกับเป็นเมืองๆหนึ่ง เขารู้สึกตกใจกับสิ่งนี้ไม่น้อยเพราะพื้นที่ที่เข้ามาเป็นมิติที่ถูกสร้างขึ้นจากเทคโนโลยีของอีเธอร์เอล มันสามารถบรรจุเกาะใส่เข้ามาในมิติได้

“ สอดส่อง ”

สกิลของเดรย์ฟลอร่าเปิดใช้งาน ภาพที่เขาเห็นมุมสูงซุมลงไปใกล้มากยิ่งขึ้นจนเขาเห็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆกำลังวิ่งอยู่บนเกาะ สิ่งที่กำลังวิ่งอยู่นี้เองคือมนุษย์ พวกเขากำลังวิ่งหนีมอนสเตอร์ตัวหนึ่งที่มีขนาดไม่ต่างจากมนุษย์ เพียงแต่ว่ามันแข็งแกร่งมากเพราะมนุษย์ราว 20 คนยังไม่สามารถจัดการมันได้ พวกเขาทำได้เพียงแค่วิ่งหนี ขณะนั้นเองกระบองเพชรก็ได้ชี้มือไปยังตำแหน่งหนึ่ง แอ็กเซลจึงมองตามไปดูก่อนจะพบสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กไม่ต่างจากมนุษย์อาศัยอยู่เป็นฝูง รูปร่างภายนอกของมันไม่เหมือนกับตัวที่ไล่ล่ามนุษย์ เขาจึงรู้ได้ว่าบนเกาะไม่ได้มีมอนสเตอร์เพียง 1 หรือ 2 ชนิด บนเกาะมีมอนสเตอร์อยู่มากมายหลายชนิดอาศัยอยู่รวมกัน ถึงอย่างนั้นพวกมันก็มีการปะทะกันบ้างจากการแย่งอาหารอย่างที่เขากำลังเห็นอยู่ในตอนนี้

“ แล้วตกลงพวกเขามาล่าอะไรกัน ”

จากตำแหน่งที่ยืนอยู่ทำให้แอ็กเซลมองเห็นเกาะด้านใต้ทั้งหมด เขาเชื่อว่าทุกคนก็ต้องเห็นเหมือนกันกับเขาแน่นอน  เท่ากับว่าเกาะด้านล่างถูกเปิดเผยทั้งหมดแล้ว เขาจึงเกิดความสงสัยว่าทำไมมันถึงยังไม่ถูกสหพันธ์เปิดเผยข้อมูลหรือตั้งชื่อ แม้จะมีพลังงานแปลกประหลาดระหว่างทางเดินมาที่นี่ แต่ถ้าหากมีอาชีพพิเศษที่ทำให้มองเห็นพลังงานก็สามารถมาถึงได้อย่างปลอดภัย  เขาคิดว่าที่นี่ควรจะเป็นพื้นที่ล่าเริ่มต้นของนักศึกษาระดับ 5 ดาวเลยด้วยซ้ำ

ขณะที่กำลังสงสัยว่าแชมเปี้ยนเข้ามาล่าอะไรกัน บนใบหน้าของแอ็กเซลก็เริ่มปรากฎรอยย่น เมื่อเขาพบว่าทางทิศเหนือของเกาะมีพื้นดินยกตัวขึ้นสูง เผยให้เห็นประตูทางเข้าที่สร้างจากหินขนาดใหญ่ ซึ่งทุกคนที่กำลังวิ่งอยู่บนเกาะล้วนแล้วมุ่งหน้าไปยังที่แห่งนั้น

“ อ๋อ ที่แท้ก็มีพื้นที่ซ่อนอยู่อีกสินะ เกาะนั่นน่าจะมีกลไกบางอย่าง ”

แอ็กเซลกวาดตามองดูแชมเปี้ยนรอบๆพลางเสนอเงินก้อนใหญ่เพื่อซื้อข้อมูลเพียงแต่ว่าไม่มีใครยอมขายเช่นเดิมเขาจึงยึดร่างนกน้อยให้มันพาเขาบินลงไปบนเกาะ เพียงแต่ว่าประตูทางเข้าเกาะทางทิศเหนือกลับจมหายลงไปในพื้นดิน แอ็กเซลจึงให้นกน้อยตัวหนึ่งเกาะอยู่ใต้แผ่นหินคอยส่งภาพมุมสูงไปให้เขาที่กำลังจะลงไปสำรวจเกาะเนื่องจากเขาเจอมอนสเตอร์ธาตุไม้แล้ว ซึ่งพวกมันก็อยู่กันเป็นฝูงดูน่าสนใจไม่น้อย

“ มันมาคนเดียวใช่ไหม ”

แชมเปี้ยนกลุ่มหนึ่งหันกลับมาคุยกัน คนที่เดินทางเข้ามาในห้องที่พวกมันพักผ่อนไม่ได้มากับเพื่อนร่วมทีม มีเพียงมอนสเตอร์ในพันธะที่เดินทางมาด้วยกัน หมายความว่ามอนสเตอร์จะต้องมีความสามารถในการตรวจจับพลังงานจนมาถึงที่นี่ได้ 

“ น่าจะใช่ ”

“ เอายังไง ”

“ ดูก่อน มันคงทำอะไรไม่ได้มาก ขากลับค่อยคิดก็แล้วกันเผื่อมันจะได้อะไรดีๆติดมือออกมาด้วย ”

“ ขากลับก็ขากลับ ฉันล่ะอยากออกไปจากที่บ้าๆนี่สักที ไอ้โบราณสถานบ้านี้ก็ดันมีส่วนลับที่เข้าได้ยากมากๆอีก ฉันอยากจะออกไปจากที่นี่เต็มทนแล้ว ”

กลุ่มคนที่นั่งรออยู่บนแผ่นหินพูดด้วยท่าทางหงุดหงิด เป็นเวลา 2 เดือนแล้วที่พวกมันล่าอยู่ภายในนี้ ทุกๆ 5 วันจะมีกลุ่มอื่นขึ้นมาสับเปลี่ยนกับพวกมันลงไปล่ามอนสเตอร์บนเกาะเพื่อเติมพลังให้กับเกาะจนทางเข้าเปิดขึ้นมา โดยทางเข้านั้นจะเปิดเพียง 1 นาทีเท่านั้น หากไม่สามารถเข้าไปได้จะต้องฆ่ามอนสเตอร์อีกครั้งหนึ่ง อย่างไรก็ตามมอนสเตอร์บนเกาะกลับไม่ใช่สิ่งที่ฆ่าได้ง่ายดาย เกาะได้มอบพลังงานบางอย่างให้แก่พวกมัน ทำให้มอนสเตอร์แต่ละตัวแข็งแกร่งจนราวกับพวกมันเป็นระดับ 6 ดาว

บู้ม!

เสียงระเบิดดังมาจากทิศตะวันตกของเกาะ ก่อนจะลงเหยียบพื้นแอ็กเซลพบว่าที่แห่งนั้นมีมอนสเตอร์ตัวหนึ่งที่ไล่ล่าแชมเปี้ยนหลายสิยคนจนอาจจะถึงหลักร้อย แช้มเปี้ยนที่ถูกไล่ล่ากลับไม่ได้หนีเต็มกำลัง พวกเขาราวกับพยายามจะสู้กับมันไปเรื่อยๆให้ได้นานที่สุด ทางฝั่งมอนสเตอร์ก็ไม่ได้ไล่ล่าเต็มที่ มันยังคงยั้งมือแล้วเดินตามไปเรื่อยๆ

จากสิ่งที่เห็นแอ็กเซลคิดว่ามันน่าจะมีกลไกบางอย่างซ่อนเอาไว้ มอนสเตอร์ที่กำลังไล่ล่าแชมเปี้ยนคงเป็นหนึ่งในสิ่งที่กระตุ้นให้เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาด

อย่างไรก็ตามบนเกาะกลับมีอีกหลายกลุ่มที่พยายามตามเก็บพืชกลายพันธุ์ ซึ่งคนในส่วนนี้ล้วนแล้วต้องปะทะกันกับมอนสเตอร์พื้นที่ที่ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าตัวที่ไล่ล่าแชมเปี้ยน

“ ถ้าไม่ใช่เพราะเพื่อดึงดูดให้กลุ่มอื่นๆได้โอกาสล่า งั้นก็หมายความว่ามันจะต้องมีพลังแปลกๆซ่อนอยู่จึงเข้าไปโจมตีมอนสเตอร์ตัวนั้นสินะ ไว้ค่อยไปร่วมมือด้วยในภายหลังก็แล้วกัน ”

แอ็กเซลขึ้นขี่หลังวูดวูล์ฟมุ่งหน้าไปยังจุดที่เขาเห็นลิง ขณะวิ่งเขาก็พบว่าต้นไม้เล็กๆตามสองข้างทางที่กำลังวิ่งผ่านโปรยละอองบางอย่างออกมา เพียงสูดดมเข้าไปเล็กน้อยเขาก็พบว่ามันคือพิษที่กระตุ้นให้เกิดอาการหลอนจึงกระตุ้นทักษะดรากอนส์ไวทาลิตี้สลายพิษอ่อนๆจนทำให้สติกลับมาเช่นเดิม เขารู้สึกพอใจกับร่างกายในตอนนี้เป็นอย่างมากเพราะมันต้านทานพิษได้ในระดับหนึ่ง โดยที่เขาไม่ต้องใช้เวท

“ พวกแกไม่เป็นอะไรใช่ไหม ”

กระบองเพชรมองแอ็กเซลด้วยความงงงวย มันยังไม่รู้สึกอะไรเลย พิกซี่ก็เช่นเดียวกัน แอ็กเซลไม่พบสิ่งผิดปกติเพราะมอนสเตอร์ธาตุไม้มีความสามารถในการต้านทานที่สูงมากเขาจึงบอกให้วูดวูล์ฟวิ่งให้เร็วมากยิ่งขึ้นกว่านี้ จนกระทั่งเขามาถึงจุดที่มีมอนสเตอร์รูปร่างคล้ายลิงตามผิวหนังเต็มไปด้วยดอกไม้เล็กๆงอกออกมาจากร่างจึงโปรยสปอร์เข้าใส่ฝูงของมัน ต่อให้เขาจะมั่นใจในพลังของตนเอง การบุกเข้าไปปะทะตรงๆดูจะโง่เกินไป

อุอุอู!

ลิงตัวหนึ่งชี้ไปบนร่างของมัน ดอกไม้ที่โผล่ออกมานั้นไม่ใช่ดอกไม้ประจำตัว มันจึงชี้นิ้วไปยังตัวอื่นที่มีดอกไม้แปลกๆงอกออกมาเช่นกัน หนึ่งในตัวที่สงสัยว่าดอกไม้นี้มาจากที่ไหนจึงเด็ดมันออกมาดู ผลปรากฎว่ามันรับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดจนร้องตะโกนด้วยท่าทางโกรธออกมา

อุว้า!

เมื่อลิงตัวแรกร้อง ตัวต่อไปก็เริ่มร้องตาม บางตัวที่ไม่เชื่อว่าการเด็ดดอกไม้บนตัวจะเจ็บปวดจึงลองทำบ้างก่อนจะร้องตามกันเป็นขบวน เมื่อรู้ว่าพวกมันถูกโจมตีจึงพยายามกวาดตามองออกไปรอบๆ ทันใดนั้นคนที่เล่นงานพวกมันก็ปรากฎตัวออกมา

อุอุอุอุ !

เสียงข่มขู่ส่งออกมาจากฝูงลิงที่มีราว 50 ตัว แต่ละตัวพยายามโยกกิ่งไม้ใหญ่จนทำให้เกิดแรงกระเพื่อม แอ็กเซลกลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด เนื่องจากพลังคอสมิกของมันสลายหายไปหมดแล้ว แต่ทว่าลิงทั้งฝูงกลับพุ่งลงมาจากต้นไม้ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ ต่อให้พลังคอสมิกของพวกมันจะหายไปแล้วก็ตาม ร่างกายไร้พลังงานคอสมิกของพวกมันกลับแข็งแกร่ง

อุ!

หมัดขนาดใหญ่จากลิงตัวแรกเหวี่ยงเข้าหาแอ็กเซลที่อยู่บนหลังของวูดวูล์ฟ มันได้ตวัดกรงเล็บป้องกันการโจมตีนั้นอัตโนมัติโดยที่แอ็กเซลไม่ได้สั่ง จากนั้นเขาจึงเรียกกระบองเพชรและนกออกมาพร้อมๆกัน เวิร์ธรูทจำนวนมากเคลื่อนตัวออกมาจากสกิลโถมกำลังเข้าใส่ฝูงลิงจนทำให้เกิดการต่อสู้ชุลมุนวุ่นวาย

ฝูงลิงที่มีจำนวนน้อยกว่าพวกมันกลับไม่ได้หวาดกลัวศัตรูเลยสักนิดทำการห้อยโหนไปตามกิ่งของเวิร์ธรูทแล้วประเคนหมัดต่อยตีศัตรูที่คิดจะโจมตีพวกมัน

 แอ็กเซลที่เห็นพลังโจมตีของลิงรู้สึกตะลึงเป็นอย่างมาก พวกมันสามารถรับมือกับกระบองเพชรได้ ทั้งๆที่เป็นระดับ 5 เหมือนกัน กระบองเพชรของเขาเป็นกึ่งโกเลมแล้วยังมีเวทมนตร์กลับทำได้แค่ต่อยให้อีกฝ่ายล้มตัวลงไปกลิ้งบนพื้นเท่านั้น ไม่สามารถทำให้ตัวแตกได้

“ เต็มที่ไปเลย ”

เพียงคำพูดเบาๆของแอ็กเซล มันได้ปลุกระดมให้กระบองเพชรกู่ร้องด้วยท่าทางโกรธ พิกซี่น้อยจึงได้ใช้งานสกิลบ้าคลั่งเพิ่มพลังให้กับกระบองเพชรตามด้วยใช้สกิลอวยพรส่งผลให้พลังของพวกมันเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล แอ็กเซลจึงใช้สกิลอาณาเขตพฤกษาเพิ่มพลังให้กับพวกมันอีกทอดหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเห็นภาพลิงถูกชกลอยกระเด็นออกไปไกล ถึงอย่างนั้นพวกมันกลับมีความอึดถึกทนเป็นอย่างมาก ต่อให้จะถูกชกแต่ก็รักษาตัวแล้ววิ่งกลับเข้ามาต่อยตีกระบองเพชรเรื่อยๆแต่ก็ยังถูกกระบองเพชรต่อยกระเด็นเช่นเดิม

“ ตัวไหนที่สู้ไม่ไหวแล้วจับมันมาส่งฉัน ”

มู่มู่

กระบองเพชรตัวหนึ่งที่สามารถขยายร่างได้ใหญ่ 10 เมตรกำลิงตัวหนึ่งมาวางเอาไว้หน้าแอ็กเซล สภาพของมันยับเยินเป็นอย่างมาก ดูท่าหมัดของกระบองเพชรสูง 10 เมตรจะหนักไม่น้อย หากมันถูกทุบอีก 2 - 3 ครั้งแอ็กเซลคิดว่าคงไม่รอด

“ พันธะสัญญา ”

สกิลทำสัญญาเปิดใช้งาน ต่อให้อีกฝ่ายจะไม่เต็มใจตกเป็นมอนสเตอร์ของเขาก็ตาม ด้วยสภาพร่างกายบาดเจ็บหนักไม่สามารถขัดขืนได้ส่งผลให้สกิลทำงานสำเร็จ 100 % 

แอ็กเซลที่เห็นว่าเขาได้มอนสเตอร์ระดับ 5 ดาวมาแล้ว 1 ตัวจึงเก็บมันเอาไว้ในสกิลอัญเชิญ สภาพของมันควรได้รับการฟื้นฟูในสกิลเป็นเวลา 1 วัน ไม่อย่างนั้นมันจะตายในการต่อสู้ที่วุ่นวายนี้

มู่มู่

“ แกทำได้ดีมาก ไปลากตัวมันมาเพิ่มอีกได้เลย ”

กระบองเพชรยิ้มตาหยี่ก่อนจะวิ่งออกไปต่อยลิงช่วยตัวอื่นๆแล้วจากนั้นก็ลากมันเข้ามาให้แอ็กเซล .