ตอนที่ยี่สิบอำนาจที่ชอบธรรม
“อยู่ร่วมกับท่านแม่ทุกวัน”
นั้นผมก็อาจจะกล่าวไปอย่างนั้น แต่แผนการของผมจริงๆคือการที่เป็นเรื่องของ
“จำกัดการติดต่อและเครือข่ายที่ราชินีผู้แทนพระองค์สามารถกระทำได้”
“มันเป็นแค่ตำแหน่งสัญลักษณ์เองเพื่อน”คือสิ่งที่ชาวอังกฤษมักจะหลอกตนเองเสมอ
คนที่ดำรงตำแหน่งดรูอิดผู้สนับสนุนศาสนาและมีสิทธิแต่งตั้งตำแหน่งบิชอปต่างๆน่ะ
ปฏิเสธไม่ได้หรอกนะว่ามีอำนาจทางการเมืองการปกครอง
เพราะอำนาจมาจากการแต่งตั้งและการปลดออกรวมไปถึงการลงโทษ
หากคนหนึ่งไม่สามารถแต่งตั้งโยกย้ายลงโทษคนในตำแหน่งหนึ่งได้ผมถือว่าความรับผิดชอบไม่ได้อยู่กับเขาคนนั้น
หากใครคนหนึ่งมีอำนาจแต่งตั้งโยกย้ายและปลดออกคนคนหนึ่งแต่คนนั้นทำเรื่องเสื่อมเสียไม่ยอมปลดคนนั้นออก
ให้คิดว่าคนนั้นได้ทำตามประสงค์ของคนมีอำนาจแต่งตั้งและปลดออกแล้ว
ประชาชนทั่วไปมักจะเข้าใจเรื่องนี้ผิด
“การไม่ปฏิบัติตามนโยบายของรัฐมนตรีเจ้ากระทรวง”
หรือแค่ปฏิบัติได้ไม่มีประสิทธิภาพก็เป็นเหตุผลที่สามารถปลดออกและโยกย้ายได้แล้ว
ลักษะของการกระทำทางการปกครองคือไม่สามารถใช้อำนาจได้หากไม่มีกฎหมายให้อำนาจไว้
ต่างกับของประชาชนทั่วไปที่สามารถทำได้โดยกฎหมายไม่ห้าม
หากมีใครใช้อำนาจโดยไม่มีกฎหมายรองรับนั้นถือว่าผิดหลักการแล้วเพราะอำนาจนั้นไม่มีที่มาที่ไปตามโครงสร้าง
หากผมเป็นราชาแต่ไม่มีคนรับคำสั่งไปทำก็เท่ากับว่าผมไม่มีอำนาจเช่นกันนั่นเอง
อ๋องฉีสมัยโบราณที่โดนกักขังจนอดอาหารตายคือบทพิสูจน์เรื่องนี้ที่ดีที่สุดหากคนใกล้ตัวของเราไม่ถ่ายทอดคำสั่งของเราไปและไม่มีคนรับคำสั่งจะทำให้อำนาจของอ๋องคนนั้นสูญสลายหายไปในที่สุดดั่งปราสาททรายที่โดนน้ำซัด
ดังนั้นวิธีที่ผมจะแสดงอำนาจของผมได้คือตั้งคณะทำงานของผมและลดคณะทำงานของท่านแม่ที่เป็นราชินีลงนั่นเอง
แต่แน่นอนการลดอำนาจของราชินีลงในขณะที่ยังเป็นผู้สำเร็จราชการนั้นอาจส่งผลกระทบต่อตำแหน่งของผมได้
ดังนั้นจึงต้องควบคุมราชินีไปในทางที่ทำให้เธอใช้อำนาจเพื่อสนับสนุนฐานะของผมให้ได้จึงจะเป็นเรื่องที่ดีที่สุด
และผมไม่อยากลงเอยด้วยการสังหารมารดาของตนเองหรอกนะ
หากเกิดเคสเล่าไอ่-พระนางจูจีเกิดขึ้นในวังหลวง
สถานะความชอบธรรมของผมสำคัญมากๆต่อการปกครอง
ผมต้องหาทางทำให้ท่านแม่รู้สึกว่าตนเองมีอำนาจและความสำคัญในรัฐบาลใหม่ของผมแต่ในขณะเดียวกันก็เพิ่มอำนาจ ความชอบธรรมทางการปกครองให้กับผมด้วย
“ผมจะทำให้ทุกคนรับรู้ว่าผมเคารพรักท่านแม่มากที่สุด”ผมอุ้มท่านแม่อย่างง่ายดายจากการฝึกควบคุมพลังเวทย์มาในด้านการเสริมพลัง
“เพื่อให้ผมสามารถปกป้องท่านแม่และครอบครัวของเราได้จากทุกคนที่จะมาทำร้ายผมเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ต้องปกป้องทุกคน”
ผมกล่าวอย่างเชื่อมั่น
ได้ยินแล้วใช่ไหม?
ผมเป็นหัวหน้าครอบครัวแสดงว่าอำนาจทุกอย่างอยู่ที่ผม
อย่าเข้าใจผิดเป็นอย่างอื่นไป
ผมกอดท่านแม่ในอ้อมแขนของผมในคืนนั้นแต่ทว่า
ท่านแม่เปิดแขนเสื้อของตนเองและกล่าวว่า
“มาสิลูกรักมารับสิ่งที่เป็นของเจ้า”
พร้อมทั้งลูบต้นขาของผมไปมา