ถุงมือฟ้าประทาน

“ฮ่าฮ่า ก้มกราบเนี่ยนะ เธอบ้าหรือเปล่าเนี่ย ไม่เห็นหรือไงว่าฉันถือมีดอยู่” อินหัวเราะหยัน มองว่าสตาร์เป็นหญิงสาวใสซื่อ ไม่รู้ชะตากรรมของตัวเองเลยว่าหลังจากนี้จะต้องพบเจอกับอะไร

“เรียกผู้หญิงสามคนนั้นมาเร็ว ให้มันมารวมตัวกันอยู่ตรงนี้ ฉันจะได้เอาสะดวก ไม่งั้นเธอตายแน่!” ยิ่งพูดช่วงเป้ากางเกงก็ยิ่งตึงแน่น ใบหน้ากระเหี้ยนกระหือรือ ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ

“ด้วยมีดปอกมะม่วงเล็กๆ นั่นน่ะเหรอ น่าขันชะมัด รู้หรือเปล่าว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่...” แม้จะถูกข่มขู่มุ่งร้ายหวังเอาชีวิต ทว่าหญิงสาวกลับฉีกยิ้มกว้างจนน่าขนลุกขนพอง ใบหน้าปราศจากร่องรอยของความกลัว และดูเหมือนว่าจะไม่ใช่สิ่งที่เธอเสแสร้งแกล้งทำ

“มีดปอกมะม่วง...เหอะๆ เข้าใจเปรียบเทียบนะ ถึงแม้มีดในมือของฉันจะเล็ก แต่ปืนของฉันใหญ่มากนะจะบอกให้!”

“ปืน...พกปืนมาด้วยเหรอ ไหนล่ะ”

อินพาลเข้าใจว่าเธอกลัว จึงกระยิ้มกระหย่อง บอกไปว่า “ไม่ใช่ปืนอันนั้น แต่เป็นปืนตรงนี้ต่างหาก”

ไม่พูดเปล่า ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ควักอวัยวะเพศสีดำตัวเขื่องออกมาโชว์ กล่าวเสริมว่า

“เอาล่ะ รีบๆ ไปเรียกเพื่อนอีกสามคนมา จากนั้นเราจะได้สนุกพร้อมกัน”

“คิคิ คิดว่าทำได้งั้นเหรอ”

“นางนี่ กูพยายามพูดดีด้วยแล้วนะเว้ย แต่มึงไม่กลัวเลยเหรอ?”

“ไม่ใช่แค่ไม่กลัว ยังรู้สึกสมเพชเวทนามากต่างหาก โดยเฉพาะของสกปรกเน่าๆ สีดำตรงหว่างขา เห็นแล้วรกหูรกตา สะอิดสะเอียนเหลือเกิน หากเป็นไปได้ก็อยากจะตัดให้ปลาในบ่อกิน...” สตาร์หัวเราะขัน พลางมองไอ้จ้อนชิ้นเล็กตัวจ้อยที่เริ่มชูชันขึ้นมาเล็กน้อย

ไม่รู้ว่าเพราะเห็นใบหน้าเธอหรือเปล่า แต่ดูเหมือนอินเริ่มจะมีอารมณ์ เตรียมพร้อมลงสนามเต็มที่

“อีนี่นี่ พูดมากจริงนะมึง สงสัยคงอยากเห็นเลือดก่อนสินะ งั้นดีเลยกูจะเอามึงในสภาพเลือดท่วมตัว!” อินตัดสินใจแน่วแน่ อารมณ์โกรธพาไปจึงมุ่งหน้าเดินเข้าใส่หญิงสาว แล้วจ้วงแทงด้วยมีดในมือ

สตาร์ยังคงหัวเราะหยัน ประหนึ่งมองว่าเป็นการกระทำของตัวโง่เขลาเบาปัญญา ยิ่งเห็นสิ่งที่เธอกระทำอินก็รู้สึกไม่สบอารมณ์ อยากสั่งสอนให้เข็ดหลาบ

มีดแทงเข้าไปที่ท้องน้อย ดันเข้าไปสุดแรง ชนิดที่ว่ากะให้จมกองเลือดในครั้งเดียว!

“เป็นไง ร้องสิ ร้องสิ ร้องมันออกมาดังๆ” จนถึงตอนนี้อินยังคิดว่าตัวเองเป็นฝ่ายเหนือกว่า ทว่าพอก้มหน้าลง พินิจวงหน้าสวยพริ้งดีๆ จะพบว่าหล่อนกำลังยิ้มและขยิบตาให้

“ไม่เจ็บเลยเหรอ...” อินถามด้วยความประหลาดใจ

หญิงสาวส่ายหน้า “ไม่เลยสักนิด ก็บอกแล้วว่ามีดปอกมะม่วงมันทำอะไรฉันไม่ได้หรอก แต่นายก็ยังไม่ฟัง ดูสิเนี่ยแทงเข้ามาซะมิดด้ามแล้วผลเป็นไง มีดหักเลยเห็นไหม”

อินดึงมีดออกมา มันมีลักษณะปลายถูกหักจริงๆ นั่นแหละ คล้ายกับแทงเข้าไปในของแข็ง พอมองหน้าท้องของเธอก็พบว่าปราศจากร่อยรอยบาดแผล เห็นเพียงรอยผ้าเป็นรูแหว่งเพราะรอยมีดที่แทงเข้าไป

เลยเข้าใจว่า หญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าต้องมีของดีเป็นแน่แท้

มีดใช้ไม่ได้การ งั้นก็ต้องวัดกันด้วยกำลังร่างกาย!

เมื่อตัดสินใจขั้นเด็ดขาด อินสาวหมัดยาวแล้วต่อยใบหน้าของหญิงสาวที่สูง 170 ซม.แต่แทนที่หล่อนจะล้มลง แล้วขอความเมตตา กลับคอหมุนติ้วแล้วหันมายิ้มยิงฟันให้ พลันทำให้เขาหวาดกลัวจนสะดุดขาตัวเองล้มลง

“มีแรงแค่นี้เองเหรอ แต่กล้าที่จะเข้ามาขโมยของในบ้าน กล้าที่จะคิดไม่ซื่อกับฉัน งั้นไอ้นี่ก็ไม่จำเป็นแล้วล่ะนะ” ดวงตาสีชมพูวาดผ่านกล่องดวงใจของอิน ประหนึ่งมันคือสิ่งชั่วร้ายที่ต้องถูกกำจัด

“อย่านะ...ได้โปรดอย่า!”

อินเห็นท่าไม่ดีแล้วจึงใช้มือปัดป้องเท้าของเธอที่เหยียบลงมา แต่อนิจจา อย่าเห็นว่าเป็นผู้หญิงที่ตัวเล็กกว่า 20 ซม.เชียว ร่างกายของเธอคนนี้แข็งแกร่งมาก แม้แต่นักมวยปล้ำก็ไม่สามารถทำอันตรายเธอได้ นับประสาอะไรกับอินที่มีดีแค่ร่างใหญ่

เสียงจากปากอินดังขึ้นลั่นบ้าน ทำเอาหุ่นแองเจิ้ล 21 อีกสามคนรู้ข่าว พากันเดินมาถึงที่เกิดเหตุ พบกับอินที่ถูกเท้าของสตาร์เหยียบจนอวัยวะเพศแหลกเละ ก่อนจะหมดแรงแล้วสลบเหมือดไป

“ทำเกินไปหรือเปล่า เขาคงไม่ตายหรอกใช่ไหม” หนึ่งในหุ่นแองเจิ้ล 21 ถาม

“ไม่ตายหรอก แค่นี้จิ๊บๆ สำหรับสวะที่คิดไม่ดีกับพวกเราและคุณเบียร์” สตาร์ยังคงน้ำเสียงเย็นชา “เอาล่ะ โทรไปบอกคุณเบียร์ก่อนแล้วกัน จากนั้นแจ้งตำรวจให้มาดำเนินคดีกับโจรผู้ร้ายคนนี้”

หุ่นแองเจิ้งพยักหน้า ทำตามที่บอกทันที

สำหรับโจรที่บุกรุกเข้ามา โดยปกติเราไม่สามารถเล่นงานได้นอกเสียจากปล่อยให้เขาเล่นงานเราก่อน ส่วนนี้เราต้องรักและถนอมคุณโจร ไม่งั้นฝ่ายที่ผิดก็คือเรา นับว่ากฏหมายเข้าข้างพวกมันโดยแท้ แต่ช่างน่าเสียดายที่กฏข้อนี้ใช้กับบ้านพักของเจมส์ไม่ได้

..........

พัทยา บนเรือ-ธันเดอร์โบ๊ท-หลังจากกลับมาถึง เจมส์ก็เอาแต่หมกตัวอยู่บนเรือ ไม่ได้ขึ้นฝั่งไปไหน พูดได้เต็มปากว่าลุยงานอยู่ที่นี่จนไม่มีเวลา

เอกสารที่อยู่ตรงหน้าคือที่ทางและแบบแปลนของท่าเรือที่กำลังจะสร้าง เนื่องจากเขามีเรือขนาดใหญ่จนเกินไป ไม่สามารถเทียบท่าเรือในพัทยาได้ จึงต้องสร้างของตัวเองขึ้นมา

ส่วนนี้คือจะไม่เป็นการรบกวนเรือของคนอื่นๆ ให้เกลียดชังขี้หน้า ก็นับว่าเป็นเรื่องดี นอกจากนั้นคือในอนาคตเขาจะมุ่งเน้นไปที่ธุรกิจทางเรือเป็นหลัก เช่นให้เช่าเรือข้ามฟาก เรือแล่นข้ามเกาะราคาย่อมเยาว์ เรือหาปลาและอื่นๆ อีกมาก

แบบแปลนก่อสร้างที่อยู่ตรงหน้าถูกออกแบบโดยนักรบ ลูกชายของก้องภพ นักธุรกิจหมื่นล้านที่ชื่นชอบเงินเป็นชีวิตจิตใจ บวกกับที่ดินที่หามาได้โดยปุ้ย นายหน้าค้าที่ดินซึ่งหลงรสกามตัณหาของทอย ทำให้เขาสูญเงินตรงส่วนนี้ไปเพียงแค่ 500 ล้านบาทเท่านั้น

“การก่อสร้างต้องใช้เวลา คาดว่าน่าจะแล้วเสร็จในตอนสิ้นปี ตอนนี้ก็คงต้องทนใช้ท่าเรือในพัทยาต่อไป ได้แต่หวังว่าผู้มีอิทธิพลเหล่านั้นคงไม่เขม่นผมจนเกินไปนะ” เจมส์วางเอกสารลง ก่อนจะถอนหายใจเข้าออก

เดย์ที่ได้ยินแบบนั้นบอกว่า “เจ้านายกังวลเกินไปแล้ว ต่อให้พวกเขารวมตัวกันประท้วงเจ้านาย ทว่าจะทำอะไรได้นอกจากเสียแรงแหกปากเปลืองน้ำลาย พวกเขาเข้าใจส่วนนี้ดี ถึงได้ทำตัวสงบเสงี่ยมไงคะ”

“มันก็จริงของเธอนะ เพียงแต่ทุกอย่างต้องอยู่ในความพอเหมาะพอดี หากนานเกินไประเบิดลูกนี้คงหล่นมาที่ผม ถึงตอนนั้นคงมีคนแบบตุ้ยอีกคน...”

ระหว่างนั้นโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะสั่น

หยิบขึ้นมาดูพบว่าเป็นแฟนสาวจากสัตหีบ ชายหนุ่มกดรับคุยกับปลายสาย ส่วนเดย์รับเอกสารที่ถูกประทับตราแล้วขอตัวออกจากห้องไป

“ว่าไง คิดถึงผมเหรอ เพิ่งกลับมาเองนะ”

“คิดถึงค่ะ แต่ว่าตอนนี้พี่มีเรื่องด่วนจะบอกกับเจมส์”

“ว่ามาสิ เกี่ยวกับโรงงานเหรอ?”

เบียร์ที่อยู่อีกด้านส่ายหน้า เริ่มเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงวันที่ผ่านมาให้ฟัง หลังจากรับฟังเรื่องราว เจมส์รู้สึกแปลกๆ

เมื่อไม่กี่วันก่อนเป็นไอ้ดำ คนงานจากสวนมณีรัตน์ แต่วันนี้คือไอ้อิน ชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ที่เข้าไปกระทำอุกอาจแต่ถูกจับได้

ทั้งสองมาจากสถานที่เดียวกัน แถมระยะเวลายังไล่เลี่ยกันอีก นับว่าเป็นเรื่องที่ต้องสืบสวนให้ละเอียดรอบคอบ ไม่งั้นอาจมีเรื่องเดิมเกิดขึ้นไม่รู้จบ

“ขอบคุณสำหรับข้อมูล เดี๋ยวผมจะส่งคนไปสืบเอง พี่ไม่ต้องกังวลนะ ทำงานตามปกติก็พอแล้ว”

“อื้อ...ถ้าเจมส์ว่างั้นละก็”

หลังจากวางสายไป เขาก็หยิบหมวกทรงสูงขึ้นมาไว้ในมือ ก่อนจะนำไปให้หุ่นแบนเนอร์ที่สัตหีบ สั่งการไปว่าให้จับตาดูคนในสวนมณีรัตน์ตลอด 24 ชั่วโมง ไม่สนใจว่าจะแก้ผ้าหรือไม่

หลังจากรับคำสั่ง หุ่นแบนเนอร์จึงขอตัวไปปฏิบัติหน้าที่ ส่วนเขาก็เดินทางกลับพัทยา เพื่อคุยธุรกิจเรื่องน้ำมันกับอาคม พ่อของแฟนสาวซึ่งมีส่วนหาที่ดินราคาถูก และปั้มน้ำมันที่ถูกทิ้งร้าง

.......

สวนมณีรัตน์

เวลานี้เส้นด้ายอยู่ในสภาพโกรธแค้น ทุบทำลายข้าวของตัวเองจนเละเทะ แม้ผัว 3 คนจะเข้ามาหยุดแต่ไม่มีใครสามารถหยุดเธอได้ จึงต้องปล่อยให้ระบายความโกรธจนพอใจ หลังจากนั้นค่อยปลอบประโลม

“เมียจ๋า ได้แต่โทษว่าไอ้อินมันหื่นจนเกินไปถึงได้พลาดท่าผู้หญิงแค่ 4 คนมันก็ไม่สามารถกำราบได้ น่าผิดหวังจริงๆ และดูจากสภาพของมัน เดินเข้าไปถึงในบ้านคงจะถอดกางเกงแล้วคิดปล้ำเลยนั่นแหละ” โฟน หนึ่งในผัวที่เหลืออยู่ 3 คนคาดเดาถึงสิ่งที่เกิดขึ้นได้ไม่ยากหลังจากฟังข้อมูลจากปากตำรวจ จึงมองว่าอินสัพเพร่าเกินไป ไม่งั้นแผนคงสำเร็จ

แต่ว่าเขาก็เข้าใจอินนะ ผู้หญิงบ้านนั้นสวยมาก ทั้ง 4 คนแม้จะทำงานเป็นคนรับใช้ทว่าสวยและดูดียิ่งกว่าเส้นด้าย ซึ่งตอนนี้ซูบผอม ผิวดำคล้ำ ผมเผ้าไม่ได้สระมาหลายวันจนตอนนี้รังแคขึ้น ขยับตัวทีก็ล่วงจากหนังศีรษะ เห็นแล้วรำคาญตาเป็นอย่างมาก เพียงแต่ไม่กล้าเอ่ยมันออกไป

“ฉันเห็นด้วยกับโฟนนะ อินมันหื่นเกินไป นอกจากนั้นแผนพังคราวนี้ฝ่ายนั้นคงระวังตัวมากขึ้น พวกเราคงไม่สามารถแอบเข้าไปได้ง่ายๆ ยกเว้นแต่ว่า...” แม้ว หนึ่งในผัวร่างอ้วนกลมเริ่มเสนอความคิดเห็น