Chapter 6
ไม่ใช่ราวินคนเดิม
"วิน!!!"
ทุกคนต่างจับจ้องมาที่เธอ...นางสาวชวนฝัน ใจฤดีจู่ๆก็ะโเรียกชื่อของราวินขึ้นมาอย่างสนิทสนม
"เอ่อ คุณชวนฝันครับ นั่นท่านประธานครับ"
ธานีสะกิดบอกหญิงสาว
ราวินเหยียดยิ้มร้ายขึ้นมาก่อนจะจับมือไอวานักร้องสาววัยยี่สิบสี่ปีเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหารด้วย
"สวัสดีค่ะ ฉันไอวานะคะ"
ไอวาเอ่ยยิ้มทักทายผู้จัดการวงไอบี
"อะ เอ่อ สะ สวัสดีค่ะ"
ชวนฝันพยายามตั้งสติ เธอเพ่งมองหน้าของท่านประธานที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธออีกครั้งบางทีอาจจะดูผิดไป แต่ไม่ว่ามองยังไงผู้ชายคนนี้ก็คือราวินแฟนเก่าของเธอแน่นอน
"และนั่นคือท่านประธานบริษัทRwgroup คุณราวิน นฤภูวนิล"
"ราวิน!?!"
ราวิน นฤภูวนิลงั้นเหรอ!?!ตอนสมัยเรียนเธอจำได้ว่าราวินมีชื่อว่านายราวิน นามสกุลบุญมากไม่ใช่นามสกุลนฤภูวินิลสักหน่อย
"สวัสดีครับคุณผู้จัดการคุณชื่ออะไรนะ? ...ชวนฝัน ใจฤดีใช่มั้ย :) ?"
แม้แต่น้ำเสียงและสีหน้าตอนเหยียดยิ้มเ้าเล่ห์ก็เหมือนกันไม่มีผิด...เขาคือราวินแฟนของเธอจริงๆแต่ราวินจะกลายมาเป็ท่านประธานได้ยังไง?
"เอ่อ ค่ะ สวัสดีค่ะท่านประธาน"
ชวนฝันตอบไปแบบอึกๆอัก พยายามทำตัวให้เป็ปกติ
เธอยังสวย ยังหวานเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน...ราวินรู้สึกคิดถึงเธอคิดถึงมาก...แต่สิ่งที่เธอทำกับเขามาเจ็บช้ำเหลือเกิน
"แล้วเป็ยังไงเื่งานธานีแนะนำแล้วใช่มั้ยว่ามีอะไรบ้าง?"
"ค่ะ หลักๆก็ดูแลน้องๆแล้วก็เื่ตารางงานต่างๆ"
ชวนฝันตอบออกไปแบบนั้นแต่ใจอีกใจเธออยากจะคุยกับเขาแบบเป็ส่วนตัวเหลือเกินอยากจะถามว่าทำไมราวินถึงมาอยู่ตรงนี้ ในสถานะนี้ได้
"อืม ดีแล้ว"
หลังจากนั้นพวกเด็กๆก็คุยกันอย่างสนุกสนานบนโต๊ะอาหารร่วมกับราวินและไอวา
ชวนฝันนั่งเงียบ ทุกคนดูสนิทสนมกันและราวินก็ดูจะมีใจให้นักร้องสาวไอวา...นั่นสินะ ตอนนี้เธอเป็เพียงลูกน้องของเขาเป็พนักงานตัวเล็กๆคนนึง จะไปเทียบกับคุณไอวานักร้องสาวชื่อดังได้ยังไง
หลังจากทานอาหารกันเสร็จไอวาก็แยกตัวออกไปก่อนเพราะต้องไปเตรียมตัวขึ้นเครื่องเพื่อไปงานอีเว้นท์ที่ต่างจังหวัดส่วนธานีก็พาเด็กๆขึ้นรถอัลพาร์ดคันหรูคันเดิมเพื่อกลับไปยังห้องพักเด็กฝึกของบริษัท
"ไง"
เสียงทุ้มเยือกเย็นเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังชวนฝันหันหลังไปก็พบกับเ้าของน้ำเสียงที่คุ้นเคย...ราวิน
"วิน..."
ชวนฝันเรียกชื่อของเขาออกมาอย่างแ่เบา ดวงหน้าสวยกับผมลอนสีน้ำตาลอ่อนของเธอยังคงทำให้ราวินหลงใหลได้ไม่เคยเปลี่ยนชวนฝันเป็ผู้หญิงที่สวยจริงๆ
"คุณวิน เธอต้องเรียกฉันว่าคุณ"
เขาย้ำเสียงแข็งจะมาเรียกเขาเหมือนเป็เพื่อนเล่นแบบแต่ก่อนไม่ได้อีกแล้ว เขาคือราวิน นฤภูวนิลประธานบริษัทRw groupชื่อดัง
"ค่ะคุณวิน"
ชวนฝันก้มหน้าก้มตา เธอไม่รู้ว่าควรจะคุยอะไรกับเขาต่อยังไงซะเื่ของทั้งคู่ก็เป็อดีตไปแล้ว
"หึ แบบนี้ก็ดีเจียมเนื้อเจียมตัวดีนี่"
ราวินผิดคาดคิดว่าผู้หญิงที่เห็นแก่เงินแบบชวนฝันคงจะอ้อนวอนขอคืนดีเมื่อเห็นเขาเป็ถึงประธานบริษัทแต่เธอกลับเงียบไปซะแบบนั้น
"ฝันเป็ลูกน้องนี่ค่ะคุณวินเป็ถึงประธานบริษัท"
"เข้าใจอะไรง่ายๆแบบนี้ก็ดี"
เขาพูดจบก็เดินทิ้งเธอไปราวินเดินล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็คสีดำออกไปอย่างชิวๆ
ชวนฝันมองแผ่นหลังกำยำนั้นแล้วหลับตาลงช้าๆปล่อยให้น้ำตาได้ชโลมอาบแก้มนวล คนที่แสนอ่อนโยน รักและดูแลเธอเสมอมากลับกลายแปรเปลี่ยนไปเป็คนละคน
เธอไม่ได้สนใจฐานะทางการเงินของราวินเลยแม้แต่น้อยสิ่งที่เธอสนใจคือนิสัยของเขาที่เปลี่ยนไปมากต่างหาก...จากเทพบุตรกำลังจะกลายเป็ซาตาน
เช้าวันต่อมา
ชวนฝันรีบอาบน้ำแต่งตัวแต่เช้าเพื่อนั่งรถเมล์ไปทำงานที่บริษัท
ติ๊งง!
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูขณะที่อีกมือก็กำลังโหนรถเมล์ที่แสนแออัด
Akin : นี่ก็ปีกว่าแล้วนะฝันเธอพึ่งใช้หนี้เราไปแค่สองหมื่นเองนะ
นั่นคือข้อความที่ทำให้ชวนฝันหนักใจเป็อย่างที่สุดเธออยากจะหาเงินก้อนไปปิดหนี้นั้นของอคิณ เธอไม่อยากตกเป็เมียของอคิณเลยสักนิด
แต่เงินตั้งเกือบล้านเธอจะไปหามาจากไหนกันนะ..
Chuanphan : ขอเวลาให้เราหน่อยนะคิณเดี๋ยวเดือนนี้เราจะรีบโอนไปให้นะ
ตอนอยู่ต่างจังหวัดเงินเดือนแค่หมื่นสองเธอหักเก็บใช้หนี้ไปได้แค่สองหมื่น
แต่ตอนนี้บริษัทใหญ่อย่างRwgroupให้เงินเดือนเธอถึงสามหมื่นบาท หากใช้อย่างประหยัดคงจะพอเก็บเงินส่งใช้หนี้ได้บ้าง
ณ บริษัท Rwgroup
"1 2 3
ไอ แอม อะ แบด บอย!
ไม่รู้ว่าเธอจะมองฉันมั้ย มองให้รู้ว่าใจของฉัน
มันมีแต่เธอทั้งนั้น (คีตา)"
"แล้วหากว่าเป็เช่นนั้นเธอจะทำยังไงกับฉัน! ไอ เซ ไอเลิฟยู! (มินโฮ)"
"เธอชอบทำตัวเป็แบดเกิร์ลทำซะฉันนั้นกลายเป็แซดบอย และก็ยังจะแซดบ่อยๆ มันไม่! เหมือน! เดิมม อีกต่อไป!!(อรัณ)"
"ยัว อาร์ มาย เกิร์ลเฟรนด์? !(โจเซฟ)"
เสียงดนตรี ตืด ดือ ดื๊ด
(เพลงHard Love รักหนักใจ)
: ศิลปินวงไอบี
:ผู้แต่งคุณปลาทองส่องแสง
ป้าบๆๆ
เสียงปรบมือจากชวนฝันดังขึ้นร่วมกับคนควบคุมการฝึกซ้อมครูสอนเต้นและครูสอนร้องทุกคนต่างภาคภูมิใจกับบอยแบนด์วงใหมาที่ตั้งขึ้นมาเองกับมือ
ถึงแม้ชวนฝันจะมาทีหลังเธอมาใน่ที่วงไอบีพัฒนาขึ้นมาอย่างมากแล้วแต่ก็ยินดีกับความเก่งของเด็กๆไปไม่น้อยกว่าใครเลย
"ฮืออ เก่งมากเลยเด็กๆ"
เสียงคุณครูสอนร้องอย่างนินาในวัยสามสิบเอ็ดปีน้ำตาซึม
โจเซฟ คีตาอรัณและมินโฮเข้าไปสวมกอดครูสอนร้องอย่างนินาเอาไว้
"ไม่ผิดหวังจริงๆโปรเจกต์นี้ท่านประธานลงทุนลงแรงไปมาก"
ธานีเองก็มาติดตามสถานการณ์อย่างใกล้ชิดวันนี้เป็วันที่สมาชิกวงไอบีถ่ายทำปกโปสเตอร์ต่างๆสำหรับวันเปิดตัว
"เด็กๆเก่งมากเลยนะคะ"
ชวนฝันยิ้มอย่างพอใจตอนนี้เธอพยายามลืมเื่ของราวินไปซะแล้วโฟกัสกับงานของเธอเธอต้องดูแลเด็กๆช่วยประคองพวกเขาไปให้ถึงฝั่งฝัน
วันทั้งวันชวนฝันวุ่นวายอยู่กับการทำงานจนเผลอทำเกินเวลาไปเพราะมัวแต่ช่วยเด็กๆทำนั่นทำนี่
"พี่ฝัน หมดเวลางานพี่แล้วนะยังไม่กลับเหรอครับ?"
อรัณเอ่ยถามอย่างเกรงใจเมื่อชวนฝันยังคงนั่งเล่นกับเพื่อนๆและคุยกันเื่งานเพลงอย่างสนุกสนาน
"เอ๊ะ นั่นสินะงั้นพี่กลับหอก่อนดีกว่าพวกเราจะได้พักผ่อนกัน ทำงานกันมาทั้งวันแล้วนะ"
ชวนฝันยิ้มๆ เธอเดินออกมาจากบริษัทแล้วก็นึกขึ้นได้ว่ามีเื่อยากจะคุยกับธานี...เื่ของการเบิกเงินล่วงหน้าแม้จะรู้ว่ามันไม่อาจทำได้แต่อยากลองเสนอกับราวินดูก่อน
เธออยากตัดหนี้ก่อนโตจากอคิณ บางทีราวินอาจจะช่วยเธอได้ชวนฝันรู้ว่าเป็ความคิดที่ไม่ดี...แต่ก็ดีกว่าการที่เธอจะต้องกลายไปเป็เมียของอคิณ
"คุณธานีคะ!"
คิดได้เพียงเท่านั้นเธอก็รีบวิ่งไปที่หน้าบริษัทเพราะเห็นว่าธานีกำลังเดินอยู่
"อ้าว ว่าไงครับคุณชวนฝัน"
"เอ่อ คือขวัญมีเื่อยากฝากคุณธานีให้ช่วยคุยกับท่านประธานให้หน่อยน่ะค่ะ"
"หืม เื่อะไรเหรอครับ"
"คือ...ฝันอยากจะขอเบิกเงินเดือนล่วงหน้าได้มั้ยคะ"
********
มีใครติดตามนิยายเื่นี้มั้ยน้าา เพลงเดบิวต์ขอวงไอบีดูงงๆมั้ยคะ แหะๆ พอดีไรท์แต่งขึ้นมาเองให้เหมาะกับวงของน้องๆ ฝากเป็กำลังใจให้ชวนฝันกลับมาเอาชนะใจราวินได้หน่อยนะคะ >.<
4K
