เวลาต่อมา...
ท่ามกลางรถทัวร์ที่มืดมิด ตอนนี้ผู้โดยสารส่วนใหญ่ใช้เวลาไปกับการนอนหลับเพื่อเติมเต็มพลังงาน และไอ้มั่นเองมันก็อยากจะทำเช่นนั้นบ้าง แต่เพื่อนร่วมทางเอาแต่ถามไถ่ชีวิตส่วนตัวและวกวนเข้าเื่ใต้สะดือจนกระบองเหล็กแข็งร้าวไปหมด ถึงหญิงสาวจะไม่เอ่ยถามสิ่งใด เต้านมขนาดใหญ่ที่พุ่งออกมาด้านหน้าก็เรียกสายตาให้จ้องมองไม่หยุดอยู่ดี
หุ่นอวบอิ่มได้รูปและใบหน้าอ่อนต่อโลกเช่นนี้...
ทำไมถึงได้เอ่ยแซวเข้าเื่ทางเพศทุกครั้งที่มีโอกาสได้อย่างไม่รู้สึกเหนียมอาย...ไอ้มั่นไม่อยากคิดไปไกล แต่สถานการณ์ตรงหน้ามันบอกอย่างชัดเจนว่าอีเด็กรุ่นลูกรุ่นหลานมันวอนหาเื่ใส่ตัวและใส่รูเต็มๆ!
“คนอื่น....นอนหมดแล้วค่ะ....ลุงมั่น”
“แล้ว หนูไม่ง่วงหรอ”
“ก็ง่วงนะคะ แต่พักหลังหนูนอนไม่ค่อยหลับเลย”
“เรียนหนักหรอ”
“ใช่ค่ะ...หนักมาก แถมยังเมื่อยตัวไปหมด”
บีบเรียวบีบนวดไปตามหัวไหล่พร้อมกับยกแขนกวาดร่างกายยืดเส้นยืดสายไม่อายคนข้างตัว แม้ว่าภายในจะมืดมิด แต่ไอ้มั่นก็เห็นรูปทรงของหญิงสาวได้อย่างชัดเจน กลิ่นหอมๆและไอ้อุ่นระหว่างที่เธอััร่างเป็บางครั้งบางครา มันทำให้ตัณหาไอ้ยามโฉดเตลิดไปไกล
ถ้าเกิดไม่ใช่บนรถทัวร์แล้วล่ะก็...มีหวังอีหนูคนนี้ไม่รอดพ้นเงื่อมมือของมันแน่!
“หือ?”
“อะไรหรอคะคุณลุง”
“เหมือนลุงนั่งทับอะไรสักอย่าง”
“กระเป๋าตังค์หรือเปล่าคะ”
“ไม่น่าจะใช่”
ไอ้มั่นลูบคลำไปที่เบาะของตัวเองก่อนจะััได้ถึงวัตถุพอดีมือที่ไม่เคยััมาก่อน ยามร่างสูงรู้ดีว่ามันไม่เคยพกอะไรรูปทรงแบบนี้เข้ากระเป๋า แต่ก็นึกไม่ออกว่ามันคืออะไร อาจจะเป็ไฟแช็ค แต่ไฟแช็คก็ไม่ใหญ่ขนาดนี้ อาจจะเป็รีโมท รีโมทก็ไม่ควรจะเล็กเกินไป
เมื่อััได้ถึงปุ่มบางอย่างบนวัตถุปริศนา นิ้วมือของมันก็กดเข้าไปเต็มแรงเพื่อคลายความสงสัย!
ตื๊ดดดด!!!!
“อั๊กก!!!!”
“…..?!!!”
อยู่ๆหญิงสาวเบาะข้างๆก็ชักกระตุกเหมือนคนเข้าทรง
ร่างกายระหงบิดเบี้ยวพร้อมกับเอื้อมมือมาบีบมัดแขนกล้ามแน่น ไอ้มั่นไม่รู้ว่านานาเป็อะไร ท่าทางของเธอเคลื่อนย้ายไปมาราวกับว่ามีอะไรบางอย่างชอนไชอยู่ภายในตัว เสียงแหลมเล็กถูกหักห้ามไม่เห็นเปล่งออกมาจนใบหน้าเหยเก
เรียวขาทั้งสองข้างเบียดแน่น...
ตอนนี้ดวงตาของหญิงสาวดาวมหาลัยและไอ้ยามเถื่อนได้ประสานกันเหมือนปลากัดพร้อมผสมพันธุ์เต็มทน!
“หนู…อั๊ก…หนูรู้แล้วค่ะ...ว่า....ว่ามันคือ....อะ....อะไร”
เสียงเล็กเอื้อมใบหน้าไปกระซิบ...
เมื่อไอ้มั่นค่อยๆเอาวัตถุปริศนาออกมาจากใต้เบาะ มันก็ััได้ว่ามีสายบางอย่างโยงยางติดกับตัวเครื่องอยู่ด้วย เมื่อจ้องมองเพ่งพิจารณาดีๆ เส้นสิ้นสุดของสายที่เชื่อมต่อกับวัตถุอยู่ตอนนี้มันกลับไปหยุดอยู่หว่างขาใต้กางเกงของสาวรุ่นลูก!
“ของเล่นของหนูเองค่ะ...อึก...คุณลุงไม่ต้องในะคะ”
“มัน…มันคืออะไรน่ะหนู”
“ก็ตัวช่วย...ที่หนูเคยบอกคุณลุงไปเมื่อตอนเย็นไง อื้ม”
“ตัวช่วย?”
“ใช่ค่ะ อื้ออ...ตอนนี้...ตอนนี้มันทำงานแล้ว...อ๊าา”
ไอ้มั่นนึกถึงบทสนทนาที่สาวรุ่นลูกเคยพูดคุยเกี่ยวกับเื่ใต้สะดือเมื่อ่เย็น ตอนที่นานารับรู้ว่าไอ้ยามเถื่อนต้องอยู่ห้องเช่าเพียงลำพังตัวคนเดียว เธอจึงแนะนำให้มันไปหาซื้ออุปกรณ์เสริมไว้แก้เหงา เพราะตัวของเธอเองก็มีติดห้องไว้มากมายหลายอันเพื่อใช้ในยามขัดสน
ตอนนั้นไอ้มั่นไม่ได้คิดอะไร เพราะนานไปก็รู้สึกว่าหญิงสาวพูดไปเรื่อย...
แต่ตอนนี้มันรู้แล้วว่าของเล่นแก้ขัดที่เธอแนะนำคืออะไรกันแน่!
1K
