Teachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร

    บทที่31 คืนแห่งการนองเลือด (9)

    เต๋าให้กําเนิดทุกสิ่งจักรวาลและสรรพสิ่งล้วนมีต้นกําเนิดมาจากเต๋าทุกอย่างจึงอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์แห่งความแข็งแกร่ง อ่อนแอสูญหาย แข็งแกร่งคงอยู่ผู้ที่แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะกลืนกินผู้อ่อนแอ เต๋าเองก็เช่นกัน มนุษย์ทุกคนล้วนเป็นส่วนหนึ่งของเต๋าดังนั้นถ้ามีเต๋าที่แข็งแกร่งกว่าปรากฏพวกเขาจะถูกควบคุมโดยมันและตกเป็นเบี้ยล่าง…

     

    “บัดซบ!แม้จะรู้ว่าเป็นกับดักมันก็ยังกล้าเดินหน้าเข้ามาอีกเรอะ? จะหยามกันเกินไปแล้ว!’’เสิงเทียนหม่าที่อยู่ในห้องและเห็นว่าชายหนุ่มเดินเข้ามาอย่างไม่เกรงกลัวเขาก็อดไม่ได้ที่จะสบถอย่างโกรธเกรี้ยวในสายตาของเขามันเป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะไม่รู้ว่ามันเป็นกับดัก

     

    “ฮึ่ม!ดูถ้ามันคิดว่าตัวเองที่เป็นผู้ใช้กําลังภายในจะอยู่ยงคงกระพันสินะ? เหอะ!ก็แค่กบในกะลา!’’ ชายชราคนหนึ่งมองไปยังภาพจากกล้องวรจรปิดด้วยความเย้ยหยันสายตาของเขาแสดงให้เห็นถึงความดูถูกอย่างชัดเจนในความคิดของเขาถึงชายหนุ่มจะสามารถหลบกระสุนแม้กระทั่งคว้ามันได้แต่นั่นก็แค่จํานวนน้อยนิด อีกอย่างเขาก็มองว่าจุดแข็งของอีกฝ่ายก็คือความว่องไวดังนั้นถ้าถูกยิงจากทุกทางมันก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะรอด!

     

    รู้ดีว่าคนผู้นี้เป็นผู้ใช้กําลังภายในที่ใกล้จะฝ่าด่านไปเป็นนักสู้กําลังภายในแล้วผู้ดูแลคาสิโนก็พยักหน้าเห็นด้วย “ถูกต้อง! เด็กนี่ก็แค่กบในกะลา!ดังนั้นแค่คุณจัดการเขาได้! ทางคาสิโนของเราจะจ่ายให้อย่างงาม!’’

     

    ได้ยินเหล่าบอดี้การ์ดเกือบห้าร้อยคนทั้งห้องที่ตั้งท่าเตรียมยิงก็รู้สึกยําเกรงขึ้นมาพวกเขาล้วนรู้ดีว่าชายชราคนนี้เป็นคนลึกลับที่มีฝีมือหรือหนึ่งในผู้ใช้กําลังภายในที่หายากจนแทบนับได้ด้วยนิ้วกระทั่งเคยมีอยู่ครั้งหนึ่งพวกเขาเคยแสดงความดูถูกต่อชายชราคนนี้ผลสุดท้ายพวกเขาก็ต้องจบลงที่โรงพยาบาลนานนับหลายเดือน

     

    บอกได้ว่าชายชราคนนี้คือ ของจริง!

     

    แล้วเด็กน้อยที่อายุยังไม่ถึงครึ่งของชายชราจะไปสามารถต่อกรกับเขาได้อย่างไร?นั่นเป็นไปไม่ได้!

     

    ทุกคนในที่นี้ไม่เว้นแม้แต่เสิงเทียนหม่าพวกเขาล้วนมองว่าการฝึกฝนในสิ่งที่เรียกว่าการฝึกยุทธ์ คนที่มีอายุเยอะหรือมีเวลาการฝึกฝนมากกว่าจะมีประสบการณ์และความแข็งแกร่งที่ยิ่งกว่าดังนั้นแล้วพวกเขาจึงเชื่อเป็นอย่างมากว่าในวันนี้ด้วยเหล่าบอดี้การ์ดเกือบห้าร้อยคนที่มีอาวุธครบมือและหูเฟิงผู้ใช้กําลังภายในชั้นสูง พวกเขาจะไม่มีทางสูญเสีย!

     

    และชายหนุ่มจะเป็นเพียงคนเดียวที่จะต้องตกตาย!

     

    “เตรียมยิง!’’เห็นว่าชายหนุ่มเริ่มเดินมาถึงแล้วหูเฟิงก็สั่งการเหล่าบอดี้การ์ดทั้งหมดให้เตรียมยิงสามารถบอกได้เลยว่าเมื่อชายหนุ่มก้าวเข้ามาอีกฝ่ายจะถูกยิงโดยกระสุนรอบทิศที่ไม่อาจหลบได้ดังนั้นเขาไม่จําเป็นที่จะต้องลงมือเองแม้แต่น้อย เพราะสิ่งที่เขาต้องทําก็แค่ยืนให้พวกเสิงเทียนหม่าหายกังวลก็เท่านั้นเอง

     

    ปัง!

     

    วินาทีต่อมาประตูบานใหญ่ของห้องถูกเตะออกโดยชายหนุ่มจนส่งเสียงดัง

     

    “ยิง!’’เห็นหน้าของอีกฝ่าย ประกายแห่งความโหดเหี้ยมก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหูเฟิงเขาโบกมือสั่งการเหล่าบอดี้การ์ดทั้งหมดให้ลงมือทันที

     

    “รับทราบ!’’ได้ยิน เหล่าเหล่าบอดี้การ์ดทั้งหมดก็ยิงปืนกลในมือออกไป

     

    ปัง!ปัง! ปัง!

     

    กระสุนมากมายถูกสาดไปยังร่างของชายหนุ่มไม่ว่าจะเป็นซ้ายหรือขวา กระทั่งเบื้องหน้าพวกมันล้วนเต็มไปด้วยห่ากระสุนนับไม่ถ้วน

     

    ทว่าสิ่งที่น่าเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น!

     

    ท่ามกลางความโหดเหี้ยมและความตกตะลึงร่างกายของชายหนุ่มเคลื่อนไหวเล็กน้อย เขาโอนเอียนไปมาราวกับเป็นต้นหลิวที่โบกสะบัดไปตามสายลม

     

    ส่งผลให้กระสุนปืนจํานวนมากที่ถูกยิงออกมารอบทิศทําได้เพียงแค่เฉียดฉิวร่างของเขาไปและไม่สามารถสร้างความเสียหายให้ได้เลยแม้แต่น้อย

     

    พริบตากระสุนในปืนกลของบอดี้การ์ดทั้งหมดก็หมดลง แต่เมื่อพวกเขาพบว่าชายหนุ่มคนนี้ยังคงก้าวเดินมาโดยที่ไม่เป็นอะไรเลยพวกเขาก็ตกตะลึงและตื่นตะหนกจนแทบดวงตาจะถลนออกมาจากเบ้า

     

    “เฮ้ย!’’ทุกคนอุทานออกมาพร้อมกันมันเป็นไปได้อย่างไรที่คนๆหนึ่งสามารถหลบกระสุนจํานวนนับไม่ถ้วนได้ด้วยการเคลื่อนไหวเช่นนี้?

     

    เขา...เขาต้องไม่ใช่คนแล้วแน่ๆ!

     

    ด้านหูเฟิงก็ถึงกับหลั่งเหงื่อเย็นเยียบออกมาผ่านแผ่นหลังโดยไม่รู้ตัว ถึงเขาจะเป็นผู้ใช้กําลังภายในชั้นสูงก็จริงหรือต่อจะให้เป็นนักสู้กําลังภายในเขาก็มั่นใจเลยว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะมีคนที่สามารถทําอย่างนี้ได้อยู่!

     

    นี่มัน...เหนือมนุษย์เกินไปแล้ว!

     

    “ปรมาจารย์หู!’’เห็นว่าชายหนุ่มรอดมาได้ถึงแม้จะตกตะลึงและไม่อยากเชื่อแต่เสิงเทียนหม่าก็ไม่ลังเลเลยที่จะเรียกหูเฟิง

     

    “จัดการเลย!’’ผู้ดูแลคาสิโนส่งเสียงเรียกอีกคน

     

    แต่ในระหว่างที่เหล่าบอดี้การ์ดเติมกระสุนอยู่ร่างกายของชายหนุ่มก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง นัยน์ตาสีฟ้าของเขาสาดประกายเย็นชาที่เต็มไปด้วยจิตสังหารออกมา

     

    หัตถ์เปลี่ยนสวรรค์!

     

    ฝ่ามือมหึมาสีครามขนาดใหญ่ได้ปรากฏมันกวาดผ่านไปทั่วทั้งห้องด้วยพลังอํานาจเกินจะหยั่งถึงส่งผลให้เหล่าบอดี้การ์ดทั้งหมดต่างล้มลงและกระอักเลือดคําโตออกมาก่อนที่จะร่างกายบิดเบี้ยวและเลือดไหลออกมาตามทวารทั้งเจ็ด

     

    วินาทีต่อมาเสียงร้องโหยหวนก็ดังขึ้นไม่หยุด

     

    “ความเจ็บนี่มันอะไรกัน?’’

     

    “เจ็บจะตายอยู่แล้ว!’’

     

    “อ๊ากกกก…’’

     

    “...’’

     

    มองไปยังเหล่าบอดี้การ์ดที่ถูกเปลี่ยนให้เป็นคนพิการเสิงเทียนหม่าและผู้ดูแลคาสิโน ไม่เว้นแม้กระทั่งหูเฟิงต่างตื่นตะหนกตกใจ

     

    เมื่อครู่นี้มันคืออะไรกันแน่?

     

    ฝ่ามือมหึมาสีครามขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นมาเมื่อครู่นี้ล้วนทําให้พวกเขาตื่นตะหนกอย่างสิ้นเชิงเพราะพวกเขาไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย โดยเฉพาะหูเฟิงที่เป็นผู้ใช้กําลังภายในเขาก็ไม่กล้าฟันธงว่าเขาจะสามารถทําอย่างนั้นได้อีกอย่างเขาก็ไม่เคยได้ยินว่าจะมีคนสามารถปลดปล่อยพลังถึงขนาดสร้างรูปลักษณ์อันน่าเกรงขามนี้ออกมาได้

     

    แท้จริงแล้วชายหนุ่มคนนี้เป็นใครกัน?

     

    แล้วสิ่งนั้นคือเวทย์มนต์หรือพลังของพระเจ้า?!

     

    “ปรมาจารย์หู!ฆ่ามัน! ฆ่ามันเร็ว!’’ วินาทีต่อมา ด้วยความตื่นตะหนกเสิงเทียนหม่าได้ตะโกนอย่างบ้าคลั่งเขากลัวเป็นอย่างมากที่จะถูกเปลี่ยนให้เป็นคนพิการ

     

    “ใช่แล้ว!ขอแค่คุณฆ่าเขาได้! คุณจะเอาเงินเท่าไหร่ล้วนไม่มีใครว่า!’’ผู้ดูแลคาสิโนก็รีบข้อร้องด้วยใบหน้าแตกตื่น

     

    มองไปยังใบหน้าที่ซีดเผือดของคนทั้งสองหูเฟิงก็ไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีตอนนี้ฉันยังไม่ได้เป็นศัตรูกับเขาจริงๆซะหน่อยขืนช่วยพวกแกฉันจะไม่พิการเหมือนพวกมันรึไง?

     

    เรื่องอะไร?เรื่องอะไรฉันจะทําให้ตัวเองเสียหายยับเยินแบบนั้นเล่า!

     

    ด้วยประสบการณ์และสิ่งที่น่าตื่นตะลึงเมื่อครู่นี้หูเฟิงสามารถบอกได้ทันทีว่าชายหนุ่มเป็นคนที่เขาไม่สามารถต่อกรได้ดังนั้นจะเป็นการดีกว่าที่เขาจะถอนตัวออกจากสถานการณ์นี้

     

    “ปรมาจารย์!ผมมีชื่อว่าหูเฟิง! ผมเป็นเพียงแค่คนนอกที่ถูกดึงตัวมาเท่านั้นดังนั้นแล้วหวังว่าปรมาจารย์จะเข้าใจและละเว้นผม!’’ โดยไม่ลังเลหูเฟิงก้าวไปด้านหน้าของชายหนุ่มแล้วประสานมือคารวะดั่งคารวะผู้อาวุโสไม่ปาน

     

    เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเสิงเทียนหม่าและผู้ดูแลคาสิโนก็หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที

     

    เฮ้ย!คุณหนีเอาตัวรอดคนเดียวอย่างนี้ได้อย่างไร?

     

    เมื่อครู่ก็เป็นคุณเองไม่ใช่เหรอที่บอกว่ามันเป็นกบในกะลา? แล้วตอนนี้ทําไมสายตาของคุณถึงได้ดูสุภาพและนอบน้อมเสียขนาดนั้น?

     

    จะมากลับคําตอนนี้แล้วหนีเอาตัวรอดคนเดียวแบบนี้ไม่ได้นะ! 

    คล้ายกับเรื่องTeachers Kekkaishi คุณครูผู้ผนึกมาร ที่คุณอ่าน