ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

“หญิงที่มี ‘ผลึกโลหิตฟีนิกซ์’ ใช่นางรึเปล่านะ?”
ใจของถังฮวนหวั่นไหวเล็กน้อย ด้วยลักษณะที่หญิงคนนั้นนั่งอยู่ คอของนางเงยขึ้นเล็กน้อยคำนวนคร่าวๆ นางเป็นผู้หญิงในวัยสี่สิบ มีบาดแผลอยู่ทั่วทั้งร่าง นางตายไปแล้วตอนที่เขามาถึงในมือขวายังมีมีดยาววางอยู่ ใบมีดถูกปกคลุมไว้ด้วยแสงสลัวเรือนราง มันได้รับความเสียหายจากการต่อสู้อย่างรุนแรง
ดูจากอาวุธนี้เข้ากันได้กับบาดแผลบนศพหมาป่าเหล่านั้น
นางเป็นผู้สังหารขุนพลเวทย์ระดับห้าไปหลายคน ดูแล้วความแข็งแกร่งของนางน่าจะสูงกว่างชายวัยกลางคนที่เขาเจอมาก่อนหน้านี้ทว่าเมื่อนางตายไป ชิ้นส่วนของ ‘แผนที่เนรมิต’ ที่นำมา คงตกอยู่ในเงื้อมมือของปีศาจที่ปิดล้อมไปแล้วค่อนข้างแน่นอน
ถังฮวนมองไปที่หญิงวัยกลางคนด้วยความรู้สึกเสียใจทันใดนั้นเขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อพบว่าหญิงวัยกลางคนผู้นี้เหมือนจะเคยเจอที่ไหนมาก่อน
“อิ๋ง!”ทันใดนั้นเสี่ยวเป่าก็เขยิบเข้ามาข้างหูถังฮวนแล้วกระซิบกระซาบถังฮวนไร้ความลังเล ถอยห่างออกจากร่างของนางทันที
แทบจะทันทีที่เขาถอยออกไป หญิงวัยกลางคนก็ลืมตาขึ้นโดยไม่มีทีท่ามาก่อนนางยืดกายมาจับอาวุธบนตัก ดวงตาแหลมคมทั้งสองจับจ้องไปที่ถังฮวนหากแต่เมื่อเห็นในหน้าเข้าชัดเต็มตานางก็นิ่งอึ้ง เอ่ยเสียงกร้าว “เป็นเจ้าเอง!”
“ท่านรู้จักข้าหรือ?”
นางยังไม่ตาย? ถังฮวนค่อนข้างตกใจ สิ่งที่หญิงวัยกลางคนพูดมาด้วยท่าทางที่แปลกไป รึนางก็เป็นคนตระกูลถังอีกคน?ทันใดนั้นแววตาสังหารของถังฮวนพลันบังเกิด เอื้อมมือไปจับด้ามกระบี่ที่อยู่บนหลัง
“เราพบกันในเรือโดยสาร!”แม้หญิงวัยกลางคนจะไม่รู้ว่าทำไมท่าทีของถังฮวนถึงดูเปลี่ยนไป แต่นางก็ยังหลุดพูดออกมาเพียงสองคำ
ถังฮวนนิ่งอึ้งไป เขานึกถึงร่างของคนสองคนออก “ที่แท้เป็นพวกท่าน!”
คำว่า “เรือโดยสาร” ที่นางกล่าวถึง ทำให้เขานึกถึงหญิงชายวัยกลางคนคู่หนึ่งที่มาโดยสารเรือลำเดียวกันกับเขาในครั้งแรกแต่ที่คาดไม่ถึงคือพบกันอีกในที่แห่งนี้
อย่างไรก็ตาม แม้จะรับรู้ถึงที่มาของนางแล้ว แต่มือของถังฮวนก็ยังจับด้ามกระบี่ไว้แน่น
“มันเป็นโชคชะตาที่ได้พบกับเจ้าที่นี่แล้วหนุ่มน้อย”หญิงสาววัยกลางคนไม่สนใจถังฮวนที่ยังตื่นตัวและระมัดระวังตนแต่อย่างใด นางคลี่ยิ้มให้เขาหากแต่ดูเหมือนจะเจ็บปวดซะมากกว่า รอยยิ้มของนางดูอัปลักษณ์ยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก
จากนั้นดูเหมือนนางจะนึกถึงอะไรบางอย่างได้ สีหน้าของนางเปลี่ยนไป กล่าวออกมาด้วยความกังวลยิ่ง“เจ้าหนุ่มได้โปรดช่วยคุณหนูของข้าด้วย จ้าวหมาป่าวั่งเทียน มันไล่ตามนางไป ตราบใดที่เจ้าเต็มใจช่วย ข้ายินดีจะ.....”ก่อนที่นางจะพูดได้จบ เสียงของนางก็หยุดลง
จากนั้นหญิงวัยกลางคนก็แน่นิ่ง ไม่มีเคลื่อนไหวใดๆ อีก
ถังฮวนเพิ่งพบว่าที่ท้องของนางมีรูโหว่ขนาดใหญ่ น่าจะเกิดจากกรงเล็บของมนุษย์หมาป่าที่นางคืนสติมาได้เมื่อครู่คงแค่เฮือกสุดท้ายเท่านั้น
“มีผู้หญิงจริงๆ ด้วยสินะ”ถังฮวนตกใจเล็กน้อย จำได้ว่าตอนเขาอยู่บนเรือโดยสารในวันนั้นมีร่างของคนผู้หนึ่งนอนหลับอยู่บนตักของหญิงวัยกลางคนแต่ร่างนั้นดูนิ่งเกินไป เขาเองจึงไม่ได้สนใจแม้แต่น้อย หลังจากขึ้นฝั่งตอนเที่ยงก็ไม่ได้พบเจอพวกนางอีกไม่คาดคิดเลยว่าสองหญิงชายวัยกลางคนจะเป็นผู้ติดตามของนางคนนั้น
นอกจากนี้มนุษย์หมาป่าสีน้ำตาลได้อธิบายไว้ก่อนหน้าว่า พวกมันกำลังตามหาคนสามคน อาจจะเป็นได้ว่า “ผลึกโลหิตฟีนิกซ์” คือ “หญิงสาว” จากปากของหญิงวัยกลางคน มิฉะนั้นแล้วจ้าวหมาป่าจะไล่ตามนางไปทำไม?
“ลองไปดูสักหน่อย!”เมื่อมองไปที่หญิงวัยกลางคนที่ไร้ลมหายใจ ถังฮวนลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วเดินต่อไป
จุดประสงค์ของเขาที่มาก็เพราะ “แผนที่เนรมิต" ส่วนที่เหลือ จะได้เจอหรือไม่ในช่วงสุดท้ายนี้เขาก็เริ่มไม่แน่ใจแล้ว?

-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 40 จ้าวหมาป่าวั่งเทียนผู้ยิ่งใหญ่ (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 40 จ้าวหมาป่าวั่งเทียนผู้ยิ่งใหญ่ (1)

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้