Sea xx La-ongfong 13
“ซีหุบปากดิ๊ ก่อนหน้านี้ลืมไปแล้วหรือไงเขาทำอะไรไว้ อย่ามาโง่ซ้ำซ้อนแบบนี้ก่อนที่เพื่อนจะทิ้งมึงไปหมด!” ฉันทนไม่ไหวพูดออกไปด้วยความหยาบคาย
“เราเปล่านะ เราไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นนะ” ยัยแก้วบีบน้ำตาอย่างน่าสมเพช อ้อ ถ้าเป็คนอื่นคงสงสารเธอแต่ไม่ใช่กับฉันแน่นอน
“เลิกเล่นละครบ้าบอนี่สักที!!”
“ฟอง! อย่าก้าวร้าว” ซีอีกแล้วที่ตะคอกชื่อฉันเสียงดัง
“ซี เมื่อไหร่จะหายโง่วะ นายยังคงเข้าข้างผู้หญิงคนนี้ทั้งที่เธอสวมเขานายมาตลอด พอพวกฉันจะดึงนายกลับมาให้เป็เหมือนเดิม ผู้หญิงคนนี้ก็กลับเข้ามานายก็ไขว้เขวอีก นายมีสมองคิดบ้างไหมหรือข้างในมีแต่น้ำฮะ! ว่ายัยนี่ไม่ได้รักนาย เขาแค่หลอกนายและที่กลับเข้ามาเขาไม่ได้้านายเลยสักนิด เพราะยัยนี่ตั้งใจจะเข้าหาพี่ซี!!” ฉันพูดออกไปอย่างเหลืออด ซีมองอย่างใ ส่วนเทคและเตอร์ยกยิ้มอย่างสะใจ ช้อยและพลิ้วไม่ต้องพูดถึงสองคนนี้พร้อมพุ่งเข้าใส่อีกฝ่ายอยู่แล้ว
“หึ เก่งจัง รู้ด้วยว่าฉันคิดอะไรอยู่” แก้วกอดอกแสยะยิ้ม เปลี่ยนจากภาพนางเอกผู้น่าสงสารเป็คนที่ฉันมองออกั้แ่ต้นทันที
“ใช่ฉันตั้งใจเข้าหาพี่ซี ก็ทั้งหล่อรวยขนาดนั้นนี่นาใครไม่อยากได้ก็แปลก ก็ไม่รู้เขาคิดอะไรอยู่ถึงได้มาชอบเธอ และฉันเองก็มั่นใจว่าพี่ซีชอบแบบฉันแน่ ๆ เพราะฉันเหนือกว่าเธอทุกอย่าง” เธอบอกอย่างมั่นใจ รอยยิ้มของเธอน่าชิงชังเหลือเกิน
“ส่วนซีน่ะเหรอ? ฉันเข้าใจผิดไปเองว่าเขาเป็พี่ซี หล่อนะ รวยนะ แต่เพราะเขาไม่ใช่เป้าหมายของฉันั้แ่แรก” เธอยังคงเล่าอย่างไม่รู้สึกอะไร ซีบีบมือแน่นอย่างอดกลั้นอารมณ์โกรธเคือง
“ระวังไว้เถอะ อีกหน่อยเขาคงจะเขี่ยเธอทิ้ง ฉันกับเขาคุยกันตลอด”
“เธอแน่ใจเหรอว่าคุยกับฉัน?” เสียงทุ้มของพี่ซีดังที่หน้าประตูห้องนอน ร่างสูงยืนกอดอกพิงกรอบประตูมองมาทางฉันนิ่ง ๆ เดี๋ยวต้องคุยกันหน่อยแล้วทั้งที่ก็อยู่ห้องแต่ยอมให้คนอื่นเข้าห้องมาเนี่ยนะ เดี๋ยว เดี๋ยวจะโดนตีเข้าให้
“กะ ก็เราคุยกันทุกคืนนี่คะพี่ซี ฮึก พี่รู้ไหมผู้หญิงคนนี้กับเพื่อนทำร้ายแก้ว” ยัยนี่เปลี่ยนบทไวจนน่าใ เธอยังปกติดีใช่ไหมทำไมถึงมีท่าทีแบบนี้
“ไม่เลย ฉันไม่เคยคุยกับเธอ ทุกครั้งที่เธอแอดมาฉันก็บล็อกตลอด”
“แต่เมื่อวาน...”
“หึ รอสัก...หนึ่งนาที มีคนอยากเจอเธอนะ” สิ้นเสียงพี่ซีประตูห้องฉันก็ถูกเคาะทันที เทคมองหน้าอย่างรอคำตอบ ฉันพยักหน้าให้เพื่อนถึงได้เดินไปเปิดประตู ร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องรวมทั้งพี่ตั้งโอ๋ คนเริ่มเยอะฉันก็เริ่มงง ห้องกว้าง ๆ สองห้องนอนของฉันดูแคบลงทันทีที่มีแขกเข้ามาในห้องมากมาย
“กระวาน พาเพื่อนไปที่ห้องพี่ก่อน เอาของไปทำอะไรทานด้วยเลยเพื่อนพี่กับพวกสองเอสอยู่ที่ห้อง” พี่ซีบอกกระวาน รายนั้นพยักหน้าชวนเพื่อนถือของออกไปแล้ว พี่ซีปิดประตูห้องนอนเดินออกมารั้งฉันเข้าไปกอดและขยับมายืนข้าง ๆ ปล่อยให้ แก้ว ซี พี่ตั้งโอ๋และผู้ชายอีกคนหนึ่งยืนประจันหน้ากันอยู่
“โอ๊ย หยิกพี่ทำไมครับ” พี่ซีกระซิบถามอย่างไม่เข้าใจ
“อยู่ห้องทำไมให้คนอื่นเข้ามาแบบนี้” ฉันดุเสียงเข้ม พี่ซีหัวเราะรั้งฉันเข้าไปกอดอีกครั้ง
“อยากให้เื่พวกนี้มันจบน่ะ เดี๋ยวจะให้ลงโทษนะครับแต่อย่าหยิกนะมันเจ็บ” เขาอ้อนเสียงหวาน เราสองคนเงียบเสียงไปเมื่อทั้งสี่เริ่มคุยกัน
“พะ พี่ กวาง พี่มาได้ยังไงคะไหนพี่บอกว่าไปหาเพื่อน” แก้วเอ่ยชื่อใครอีกคนเสียงสั่น
“เพื่อนอย่างนั้นเหรอ? หึ” พี่ตั้งโอ๋หัวเราะพร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยัน แต่แววตาทำไมดูเ็ปแบบนั้น
“โอ๋ กวางขอโทษ...” ผู้ชายคนนั้นยื่นมือมาจับมือพี่ตั้งโอ๋ไว้ยิ่งพี่ตั้งโอ๋พยายามสลัดออกแต่ก็ยังไม่ยอมหลุด
“กวางไม่ได้ยุ่งกับแก้วแล้วนะ” พี่ผู้ชายที่แทนตัวเองว่ากวางหันมาบอกพี่ตั้งโอ๋น้ำเสียงจริงจัง แต่พี่ตั้งโอ๋ยังนิ่งและเงียบ ไม่ยอมพูดอะไรกับผู้ชายคนนั้น ตรงกันข้าวพี่ตั้งโอ๋กำลังจ้องมองแก้วไม่ยอมละสายตาไปไหน
“เธอชื่อแก้วใช่ไหม?” พี่ตั้งโอ๋ถามแก้ว
“ใช่ ทำไม อ้อ เธอเป็แฟนกะเทยที่พี่กวางบ่นให้ฉันฟังนี่นา” ฉันสะดุ้งไม่น้อยที่ได้ยินว่าแฟนกระเทย เพศที่สามแล้วมันยังไงมันหนักหัวเธอหรือไงยัยแก้ว! ทบหนึ่งแล้วนะแก้ว มือที่จับพี่ซีอยู่บีบแน่นเมื่อได้ยินแบบนั้น
“พวกเธอคุยกันนานแล้วเหรอ?” พี่ตั้งโอ๋ยังถามอย่างใจเย็น
“ก็นานนะ ได้กันก็หลายครั้งเขายังบอกเลยว่าอยู่กับฉันมีความสุขมากกว่ากะเทยแบบพี่” ทบสอง
“อย่างนั้น นั่นก็หมายความว่าพวกเธอสมสู่กันนานแล้วเนอะ” หึ หน้าชานิด ๆ แล้ว สมสู่มันใช้กับสัตว์นี่นา แต่เอ๊ะ อย่างแก้วคงไม่รู้ว่าหมายถึงอะไรเพราะโง่
“ก็ตามนั้น” แก้วยักไหล่ไม่ยี่หระกับสิ่งที่เธอได้พูดออกมา
“วันที่ไลน์ผู้ชายคนนี้ทักมาบอกว่ามีเื่ติดต่อกับเพื่อนฉันพวกเธอก็อยู่ด้วยกัน” พี่ตั้งโอ๋เริ่มน้ำตาคลอ ฉันจะจะทนไม่ไหวแล้วนะ
“ก็นะ เอากันเพิ่งเสร็จเลยด้วย เขาหลับฉันเลยเล่นโทรศัพท์เขา” ทบสาม หยามเกียรติพี่ตั้งโอ๋
“อือ ทั้งที่วันนั้นบอกว่าจะกลับบ้าน ดีจัง ฉันโง่ดีจัง”
“ขอโทษนะซี กูไม่น่าโง่เลยว่ะ” พี่ตั้งโอ๋หันมามองพี่ซีพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงมา คนข้าง ๆ พยายามเช็ดให้ แต่เธอก็ปัดมือออกด้วยท่าทีแสนรังเกียจ
“ไม่เป็ไร มึงไม่ต้องรู้สึกผิด เพราะคนที่ควรรู้สึกผิดไม่ใช่มึง” พี่ตั้งโอ๋พยักหน้ารับทั้งน้ำตาเดินออกจากห้องฉันไป โดยมีผู้ชายที่ชื่อกวางวิ่งตามไปด้วย ฉันค่อย ๆ ผละออกจากพี่ซีเดินไปตรงหน้าแก้วที่ทำลังมองตามหลังพี่ตั้งโอ๋อย่างสะใจ เธอหันมามองฉันก่อนจะยิ้มแบบผู้ชนะมาให้
“อีกหน่อยแฟนเธอก็จะเป็ของฉัน เธอจะต้องเลิกกันเหมือนสองคนเมื่อกี้...” เสียงผู้หญิงตรงหน้าหายไปทันทีเมื่อฉันตวัดฝ่ามือใส่หน้าเธอเต็มแรง ไม่กี่วินาทีหลังจากนั้นแก้มเธอก็ขึ้นรอยมือฉันอย่างชัดเจน
“ที่เธอว่าพี่ตั้งโอ๋เป็กะเทย” พูดจบก็ตวัดฝ่ามือใส่หน้าเธออีกครั้งอย่างไม่เก็บแรง
“ที่เธอดูถูกความรักของพี่ตั้งโอ๋” ฉันตวัดฝ่ามือใส่ซีกหน้าอีกข้างของเธอที่เริ่มบวม
“และที่เธอหยามเกียรติของเพศที่สาม!” ยัยนั่นมองอย่างใ ยกมือขึ้นหมายจะตบคืนแต่ฉันเร็วกว่าตวัดฝ่ามือซ้ำจนมุมปากสวยนั่นแตกมีเืซึม
“และที่คิดจะแย่งแฟนฉัน!”
ก่อนที่อะไรจะแย่ไปกว่านี้ซีรีบเข้ามาประคองแก้วออกจากห้อง ส่วนพี่ซีเดินเก็บกวาดห้องทั้งยังโทรบอกให้พนักงานส่งคนทำความสะอาดขึ้นมาให้ในวันพรุ่งนี้เพื่อทำความสะอาดห้องฉัน
“เจ็บมือไหม?” พี่ซีเดินเข้ามาจับมือนวดเบา ๆ จากนั้นก็พาไปล้างมือที่อ่างล้างจาน เป็การบอกกลาย ๆ ว่าสิ่งที่ฉันเพิ่งััไปมันสกปรก
“ไม่ชอบใช่ไหมที่หนูทำแบบนั้น หนูก้าวร้าวใช่ไหม”
“ไม่ พี่รู้หนูมีเหตุผลที่ทำแบบนั้น พี่เชื่อในเหตุผลของหนูเพราะมันชัดเจนแล้วว่าหนูรักและแคร์ตั้งโอ๋ที่เป็เพื่อนพี่ ขอบคุณนะครับ” เสียงปลอบของเขาทำเอาฉันถึงกับร้องไห้เมื่อได้ยิน เขาเข้าใจฉันจริง ๆ ใช่ไหม เข้าใจใช่ไหม
“หนูมีพี่ชายคนหนึ่ง พี่ฟากฟ้า พี่เขาเป็เกย์ ที่บ้านรับได้และไม่ปิดกั้นแต่เพราะสังคมรอบข้างทำให้เขาเ็ป ฮึก หนูเสียใจทุกครั้งที่ไม่สามารถช่วยพี่ฟ้าได้ในวันที่สังคมต่อว่าเขา วันนั้นเป็วันที่หนูเห็นรอยยิ้มของพี่ พี่ดาวบอกว่าพี่ฟ้าเหนื่อยเลยอยากพักผ่อน ฮึก หนูน่ะ ไม่เคยว่าพี่หนูเลยแล้วคนอื่นเป็ใครถึงมาว่าคนที่ไม่เหมือนตัวเองด้วยถ้อยคำหยาบคายและรุนแรงแบบนั้น เพราะคนที่มีความคิดแบบนั้นทำให้หนูเสียพี่ชายไป”
“...”
“หนูพร้อมจะปกป้องเพื่อนของหนู ปกป้องครอบครัว และคนที่หนูรัก หนูจะไม่ยอมให้ใครมาว่าพวกเขาหรือทำให้พวกเขาเสียใจ”
“น่ารักจังแฟนใครเนี่ย พี่รักหนูนะ ต่อไปนี้พี่เองก็จะปกป้องหนูนะครับ ที่รักของพี่วันนี้ทำดีแล้วนะ” พี่ซีรั้งฉันเข้าไปกอดไว้แน่น เขารอฉันดึงสติกลับมาได้ถึงได้พาไปล้างหน้าและอาบน้ำเปลี่ยนชุดตามขึ้นไปบนห้องเขาที่ตอนนี้ทุกคนทำราวกับว่ากำลังนั่งรอฉันและพี่ซีอย่างนั้นเลย เมื่อเข้าไปในห้องช้อยก็รีบวิ่งเข้ามากอดฉันไว้แน่น
“ไม่เป็ไรแล้วนะแก ไม่เป็ไรนะ” ช้อยปลอบเสียงสั่น ช้อยรู้ รู้เื่พี่ชายฉัน มันเลยพยายามดูแลฉันอย่างที่พี่คนหนึ่งพึงกระทำ
“อื้อ ไม่เป็ไรแล้ว” ฉันตอบกลับเพื่อนเสียงเบา
“เก่งมากเลยนะ วันนี้มาดื่มด้วยกัน” ช้อยชวน ดึงมือให้ไปนั่งข้าง ๆ บนโซฟา เพิ่งสังเกตว่าซีเองก็อยู่ที่นี่แล้ว เห็นออกไปส่งแก้วนี่นา ช่างเถอะ ฉันจะไม่สนใจผู้หญิงคนนั้นแล้ว พี่ตั้งโอ๋เดินเข้ามากอดฉันพรางเอ่ยขอบคุณไม่หยุด พี่ ๆ มองฉันยิ้ม ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาและทำทุกอย่างราวกับว่าวันนี้มีเพียงแค่พวกเราที่นัดกันมาดื่มที่ห้องพี่ซี พี่น้องสามเอสยืนอยู่ในห้องครัว ฉันจึงเดินเข้าไปใกล้พวกเขากำลังช่วยกันทำอะไรสักอย่าง
“ทำอะไรกันคะ” ฉันเอ่ยถาม ซีนกับซอลเงยหน้ามองฉันแล้วยิ้มอย่างดีใจ
“พี่ฟอง พี่ซีบ่นไม่หยุดเลยแค่ทำแก้วแตกเอง” ซอลฟ้องทันที พี่ซีหันมามองส่ายหน้าเอือม ๆ แล้วกลับไปล้างผักต่อ
“พี่ซีขี้บ่นเนอะ” ฉันพยักหน้าเห็นด้วยกันสิ่งที่ซอลฟ้อง
“ที่รักครับ พี่ไม่ได้ขี้บ่นขนาดนั้น” คนที่ล้างผักอยู่หันมาบอก ฉันกับน้อง ๆ ของเขาหัวเราะลั่น
“พี่ฟองโดนงอนแล้ว ๆ ” สองพี่น้องหัวเราะก่อนจะจะกอดคอกันเดินออกจากห้องครัว ฉันเดินยิ้มเข้าไปใกล้คนที่ล้างผักใกล้เสร็จ สองแขนโอบรอบเอวหนาไว้อย่างออดอ้อน พี่ซีหันกลับมามองโน้มหน้าลงจูบที่ริมฝีปากเบาๆ อย่างมันเขี้ยว
“ไปรอที่ห้องนั่งเล่นก็ได้ครับ เดี๋ยวทำอะไรให้ทาน”
“ให้ช่วยไหม”
“ไม่เป็ไรครับ นั่งรอก็ได้ เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว” พี่ซีบอกแบบนั้นฉันยิ้มพยักหน้ารับเขย่งปลายเท้ายื่นหน้าเข้าไปจูบเขาไว้อย่างแ่เบา ผละออกห่างก็เดินออกไปรอข้างนอก เพื่อนั่งรอระหว่างนั้นก็นั่งฟังทุกคนคุยกันเื่ทั่วไปสักพักพี่ซีก็บอกให้ไปยกอาหารมาที่ห้องนั่งเล่น เราทานข้าวและดื่มกันจนถึงดึก พี่ ๆ แยกย้ายกันกลับส่วนเพื่อนฉันก็ลงไปเก็บของที่ห้องฉันแล้วกลับพร้อมกัน พวกมันไม่ดื่มเยอะเท่าไหร่เลยกลับกันไหว ฉันเองก็หายห่วงที่เพื่อนไม่ได้ดื่มจนเมามาย
“อาบน้ำเลยไหม” พี่ซีเดินออกจากห้องน้ำเอ่ยถามฉันเสียงนุ่ม ทั้งยังเดินเข้ามากอดคลอเคลียอีกด้วย
“ค่ะ”
“คิดมากอะไรครับ”
“แค่คิดว่าถ้าหากพี่หวั่นไหว...” เสียงฉันหายไปก่อนจะได้พูดจบประโยคเมื่อพี่ซีก้มลงจูบเบา ๆ
“พี่มองหนูมาตั้งนาน กว่าจะกล้าเข้าหา กว่าจะได้คุยได้คบกันแบบนี้มันนานมากเลยนะครับ ทำไมพี่จะต้องไปหวั่นไหวกับคนอื่นทั้งที่พี่มีคนที่พี่รักอยู่แล้ว” เกิดความเงียบขึ้นท่ามกลางเราสองคน ฉันสอดแขนเข้ากับเอวหนาขยับเข้าไปกอดเขาไว้แน่น สองแขนที่โอบกอดฉันอยู่ก็รัดแน่นขึ้นเช่นเดียวกัน
“ขอบคุณนะคะ”
====
ฮื่อออ ทุกคน มีใครเป็นกเขียวเหมือนกันไหม มากอดกันนะคะ เราใจเปียกปอนมาก ร้องไห้ไม่หยุดั้แ่เช้า ตอนนี้ฟังเพลงไม่ได้เลย T_T ่นี้อาจจะเขวไปบ้าง แต่สัญญานะคะ จะรีบกลับมา
![[มี E-Book] ถ้าฉันสวยคุณจะรักฉันไหม?](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1723809053_91849297.webp)
495
