(จบ)เกิดใหม่มาเป็นภรรยาสุดฮอต80

บทที่ 39 ผู้ชายทำกับผู้ชายด้วยกันลงคอได้ยังไง?

กู้หนิงรู้สึกว่าช่วงหลังตัวเองดวงไม่ค่อยดี ทุกครั้งที่เธอทำสิ่งไม่ดี เป็นต้องบังเอิญมาเจอกับโจวจื้อหย่วนเสมอ

ชายหนุ่มมองมาที่กู้หนิงเล็กน้อย พูดเสียงเบาว่า "ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันนะว่าฉันมีแฟนแล้ว" สายตาที่เขาจ้องมองกู้หนิงนั้นดุดันไม่น้อย หญิงสาวรีบลุกขึ้นยืนและเดินไปหาเขาทันที พร้อมกับพูดอย่างเชื่อฟังว่า "คุณอาขา..."

เก๋อกงอานจ้องมองด้วยความเหลือเชื่อ "คุณอางั้นเหรอ?"

กู้หนิงตอบกลับไปอย่างไม่รู้ไม่ชี้ "ใช่ค่ะ โจวจื้อหย่วนเป็นคุณอาของฉันเอง"

"แต่เมื่อกี้เธอยังบอกอยู่เลยนะว่าเป็นแฟนเขา?"

กู้หนิงพูดสวนกลับมาทันทีว่า "นึกดูดี ๆ สิคะ ฉันพูดเหรอว่าฉันเป็นแฟนเขา ฉันยังไม่ได้พูดเลยนะ?"

เก๋อกงอานนึกทบทวนความทรงจำ แล้วก็พบว่าหญิงสาวไม่ได้พูดคำนั้นออกมาจริง ๆ "แต่เธอบอกว่าเป็นครอบครัวเดียวกับเขานี่นา" เธอบอกว่าเป็นคนใกล้ชิดกับเขาไม่ใช่หรือ?

กู้หนิงยิ้มหวานตอบกลับมาว่า "ใช่ค่ะ เป็นอาเป็นหลานก็ถือว่าครอบครัวเดียวกันไม่ใช่เหรอ?" เธอยื่นมือออกไปหาเก๋อกงอาน "ขอแนะนำตัวเองนะคะ ฉันชื่อกู้หนิงเป็นแฟนเก่าของโจวเหวินเยี่ยน ที่จริงก็เป็นคู่หมั้นเก่าของเขานั่นแหละค่ะ..." ดังนั้น เธอจึงมีสถานะเกือบได้เป็นหลานสะใภ้ของโจวจื้อหย่วน นี่คือจุดเริ่มต้นความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา

เมื่อหญิงสาวพูดประโยคสุดท้ายออกมา โจวจื้อหย่วนก็ทำหน้านิ่วโดยไม่รู้ตัว เขาไม่พอใจกับคำว่า ‘แฟนเก่า’ มาก

แต่เก๋อกงอานนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ทันที "อ้อ เพราะแบบนี้นี่เอง ฉันก็ว่าเคยได้ยินชื่อเธอที่ไหนมาก่อน" แต่ไปถอนหมั้นกันตอนไหนนะ? เก๋อกงอานไม่เห็นได้ข่าวเลยสักนิด

เมื่อเห็นว่าทั้งสองคนทำท่าจะพูดคุยกันต่อ โจวจื้อหย่วนก็ขัดจังหวะด้วยการพูดกับกู้หนิง "พวกเราไปกันเถอะ ฉันจะพาเธอกลับบ้าน"

น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยเหมือนเดิม แต่กู้หนิงกลับรู้สึกไม่เหมือนเดิม เธอสัมผัสได้ถึงความห่วงใยในน้ำเสียงของอีกฝ่าย จึงกระซิบตอบกลับไปว่า "ขอบคุณค่ะคุณอา" ซึ่งดูตลกมากเมื่อเทียบกับท่าทางของโจวจื้อหย่วน

ชายหนุ่มรับคำในลำคอ เดินนำกู้หนิงจากไป แต่ก่อนที่จะจากไป เขาหันมามองที่เก๋อกงอาน "ทุบห้องสอบสวนนี้ไปได้แล้ว มันน่าขนลุกจะตาย"

หลังจากพวกเขาจากไปแล้ว เก๋อกงอานก็หันมองห้องสอบสวนและพูดกับตัวเองว่า "ไม่เห็นจะน่าขนลุกตรงไหน" เมื่อเทียบกันแล้ว โจวจื้อหย่วนย่อมเคยเห็นสิ่งที่น่าขนลุกมากกว่านี้มาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ แล้วทำไมถึงได้มาบอกว่าที่นี่น่าขนลุก

เก๋อกงอานยกมือตบเข่าฉาด ต้องเป็นเพราะเด็กสาวคนนั้นแน่ ๆ

ให้ตายเถอะ...

...

ด้านนอกห้องสอบสวน หลางจิ่งซานอุ้มอิ๋งอิ๋งเดินกลับไปกลับมา นานขนาดนี้ทำไมถึงยังไม่กลับออกมากันอีกนะ? เขาเริ่มคิดว่าถ้ายังไม่มีใครกลับออกมา ตนเองจะบุกเข้าไปแล้ว

โชคดีที่กู้หนิงกลับออกมาจากห้องสอบสวนพอดีกับตอนที่หลางจิ่งซานกำลังจะทนไม่ไหว "เสี่ยวจิ่ง..." กู้หนิงตะโกนเรียก หลางจิ่งซานรีบวิ่งเข้าไปหาด้วยความเคร่งเครียด "พี่ครับ พวกเขาคงไม่ได้ทำให้พี่เดือดร้อนใช่ไหม?"

นี่เป็นความผิดของเขาทั้งหมด ถ้าไม่ใช่เพราะน้องสาวของเขา พี่นางฟ้าก็คงไม่ต้องถูกตำรวจจับแบบนี้

กู้หนิงยิ้มออกมาเล็กน้อย "ไม่เป็นไร พวกเรากลับกันเถอะ" หลังจากหยุดชะงัก หญิงสาวก็เอื้อมมือจับแก้มอิ๋งอิ๋ง "อิ๋งอิ๋งของเรายังน่ารักเสมอเลยนะ" เมื่อเห็นว่าพี่นางฟ้ายังคงหัวเราะได้อยู่ หลางจิ่งซานก็รู้สึกโล่งใจ

อิ๋งอิ๋งอ้าแขนหากู้หนิง หญิงสาวรับเด็กน้อยมาอุ้ม ตอนที่เห็นยุวชนแดงจากคณะกรรมการปฏิวัติรีบวิ่งเข้ามาที่โรงพยาบาลอีกครั้งพร้อมกับตะโกนว่า "หลางหงเหว่ยหลางหงเหว่ยอยู่ที่ไหน? ตามพวกเราไปเดี๋ยวนี้!"

กู้หนิงตกใจเล็กน้อย เพราะเธอยังไม่ได้รายงานเรื่องนี้กับคณะกรรมการปฏิวัติ แล้วทำไมยุวชนแดงถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้กันนะ "เสี่ยวจิง เธอเป็นคนแจ้งพวกเขาเหรอ?" ถ้าไม่มีคนแจ้งเหตุ ยุวชนแดงก็คงไม่มาแน่ ๆ

หลางจิ่งซานส่ายหน้า "ผมเปล่านะครับ" ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขามัวแต่กังวลเป็นห่วงพี่นางฟ้า จนลืมเรื่องหลางหงเหว่ยไปเสียสนิท

และในตอนที่พวกเขากำลังพูดคุยกันอยู่นี้ กลุ่มยุวชนแดงก็พบกับคนที่ต้องการ เกิดการต่อสู้ขัดขืนในห้องพักคนไข้ มีเสียงตะโกนออกมาว่า "ผมเป็นเหยื่อนะ พวกคุณจะมาจับผมไม่ได้"

"พวกคุณยังไม่เจอคนร้ายตัวจริงด้วยซ้ำ แล้วจะมาจับผมได้ยังไง?"

"ผมไม่ไป ผมไม่ไป ผมถูกใส่ร้าย"

หลางหงเหว่ยรู้ว่าตัวเองกำลังพบเจอปัญหาใหญ่ ดังนั้นเขาจึงมุดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม และเอาแขนกอดราวกั้นเตียงไว้แน่น ต่อให้ตายเขาก็ไม่อยากไปเข้าคุกของกลุ่มยุวชนแดง พ่อแม่ของเขาก็เข้าคุกไปแล้ว ถ้าเขาต้องไปติดคุกด้วยอีกคน ตระกูลหลางก็คงต้องจบสิ้นลงแต่เพียงเท่านี้

แต่กลุ่มยุวชนแดงไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ปฏิเสธ หลางหงเหว่ยถูกกระทืบอย่างหนักก่อนจะโดนจับใส่กุญแจมือ หัวหน้ากลุ่มยุวชนแดงพูดด้วยเสียงเย็นชาว่า "เราได้รับการรายงานว่าแกพยายามจะลวนลามเด็กอายุสามขวบในห้องน้ำหญิง แถมแกยังเป็นโรคจิตที่แก้ผ้าอยู่ในนั้น นี่คือความผิดร้ายแรง จงตามพวกเรากลับไปที่สำนักงานของคณะกรรมการปฏิวัติเพื่อปรับทัศนคติเดี๋ยวนี้"

เมื่อคำว่าปรับทัศนคติดังมาเข้าหูของหลางหงเหว่ย เขาก็หวาดกลัวราวกับเห็นผี จนถึงขนาดฉี่ราดออกมา ในขณะเดียวกันก็ร้องตะโกนว่า "ผมไม่ได้ทำนะ...ผมถูกใส่ร้าย"

หลางหงเหว่ยเอาแต่พูดคำนี้ แต่สุดท้ายก็ยังถูกกลุ่มยุวชนแดงลากตัวออกไปอยู่ดี

เมื่อเขามาปะเขากับพวกของกู้หนิงซึ่งเพิ่งจะเดินกลับมาจากห้องสอบสวน หลางหงเหว่ยก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ "นั่นไงครับ หลางอิ๋งอิ๋งกับผู้หญิงคนนั้นเป็นคนทำร้ายผม รีบไปจับตัวเธอเร็วเข้า!"

ภาพเหตุการณ์ที่เขาสะดุดขากู้หนิงล้มลงในชั้นล็อบบี้ของโรงพยาบาล และเกือบจะถูกเหยียบเป้ากางเกงเมื่อหลายวันก่อนปรากฏขึ้นมาในหัว

ผู้หญิงพวกนี้เป็นคนทำลายชีวิตเขา

อิ๋งอิ๋งสะดุ้งด้วยความตกใจกลัว และซ่อนตัวอยู่ในอ้อมแขนของหลางจิ่งซาน เด็กหนุ่มโกรธแค้นสุดขีด อยากจะกระโดดเข้าไปขย้ำคอหลางหงเหว่ยให้ตายคาที่

กู้หนิงจับไหล่หลางจิ่งซานเพื่อให้สงบสติอารมณ์ ก่อนจะหันไปยิ้มให้แก่หลางหงเหว่ยและอวยพรด้วยความอ่อนโยนว่า "ขอให้ใช้ชีวิตครอบครัวสุขสันต์กันอยู่ในคุกนะ" เห็นได้ชัดว่านี่เป็นการยั่วโมโห และเธอก็ภาคภูมิใจเหลือเกินกับสิ่งที่ได้ทำต่อหลางหงเหว่ยเมื่อวานนี้ นี่แทบจะเป็นความสุขของเธอแล้วด้วยซ้ำ!

หลางหงเหว่ยรู้สึกเหมือนถูกตบหน้า ไม่สนใจความเจ็บปวดที่เบื้องล่างอีกต่อไป เขากัดฟัน "เป็นเธอคนนี้...ต้องเป็นเธอแน่ ๆ เธอเป็นคนร้าย พวกคุณจับตัวคนผิดแล้ว"

เมื่อกลุ่มยุวชนแดงเห็นกู้หนิงกับโจวจื้อหย่วนยืนอยู่ด้วยกัน พวกเขาพลันเหงื่อตก รีบดุด่าหลางหงเหว่ยทันที "หุบปาก..." หลังจากนั้น เมื่อพวกเขาเดินผ่านโจวจื้อหย่วน หัวหน้ากลุ่มก็จ้องมองไปที่กู้หนิงอย่างสนใจเป็นพิเศษ พร้อมกับพูดด้วยความเคารพว่า "หัวหน้าโจว ขอบคุณสำหรับการกระทำที่กล้าหาญของคุณในครั้งนี้ ถ้าไม่ใช่คุณ หลางหงเหว่ยคงต้องลอยนวลต่อไปอย่างแน่นอน"

หลังจากพูดคำนี้ออกมาแล้ว กลุ่มคนที่รวมตัวกันอยู่รอบข้างก็ชมเชยว่า "สมแล้วที่สหายมาจากกองทัพ คนชั่วอย่างหลางหงเหว่ยสมควรถูกลงโทษด้วยวิธีการนี้มากที่สุดแล้ว"

"หลางหงเหว่ยเป็นพวกหน้าด้านไร้ยางอาย ถึงกับคิดทำร้ายเด็กได้ลงคอ สมควรทำให้สูญพันธุ์ที่สุด" นี่เป็นความต้องการของโจวจื้อหย่วนเช่นกัน หากทุกคนรู้ว่านี่เป็นฝีมือของกู้หนิง ทุกอย่างคงเปลี่ยนไปจากนี้ ทุกคนจะตั้งคำถามกับเธอว่า เป็นหญิงสาวประเภทไหนกันแน่? ทำไมถึงได้มีพฤติกรรมรุนแรงแบบนี้? และในอนาคต เธอคงไม่ได้แต่งงานอย่างแน่นอน

ชายหนุ่มมีแววตาสงบสุขุม ตอบรับคำชื่นชมด้วยน้ำเสียงเย็นชา "การรับใช้ประชาชนเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้ว" นับตั้งแต่ต้นจนจบ เขาปกป้องกู้หนิงไม่ให้เข้ามายุ่งเกี่ยว ไม่มีข่าวลือใดไปโจมตีกู้หนิงได้เลยแม้แต่นิดเดียว

หัวหน้ากลุ่มยุวชนแดงยกนิ้วโป้งให้ด้วยความชื่นชม เขาหันกลับไปมองหลางหงเหว่ยและอธิบายว่า "แกยังไม่รู้ใช่ไหม? คนที่ทำให้แกเป็นแบบนี้ก็คือหัวหน้าโจว ไม่ใช่ผู้หญิงคนไหนทั้งนั้น แล้วก็จงรู้เอาไว้ด้วยว่าหัวหน้าโจวปราณีแกมากแล้ว ถ้าเปลี่ยนเป็นพวกฉันไปเจอแกในตอนนั้น รับรองว่าแกไม่ได้มายืนพูดอยู่ตรงนี้แน่"

หลางหงเหว่ยรู้สึกเหมือนอยากจะเป็นลม "พวกคุณว่าอะไรนะ?" 

นายทหารร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาคนนี้คือ คนที่ทำลายความเป็นชายของเขาอย่างนั้นหรือ?

ผู้ชายทำกับผู้ชายด้วยกันลงคอได้ยังไง?