วันต่อมา~
ตอนนี้ผมก็กำลังจะไปที่งานเลี้ยงแล้ว ผมจึงชวนน้ำไปด้วย ซึ่งงานเลี้ยงนี้เป็งานเลี้ยงใหญ่ฉลองความสำเร็จภายใน 10 ปีของพ่อเชอรี่ ซึ่งมาเฟียทุกคนก็ไปร่วม รวมถึงไอ้ไฟด้วย
ผมเดินลงมารอน้ำอยู่ข้างล่าง รอสักพักเธอก็เดินลงมา แม่งเอ๊ย!น้องก็สวย พี่ก็หล่อ ภูมิใจฉิบหาย!
"น่าเกลียดไหมอ่ะพี่เมฆ!?"น้ำเดินลงมาแล้วถามทันที ผมจึงเดินเข้าไปหาและลูบศีรษะเธอเบาๆ เดี๋ยวผมยุ่งละโดนบ่นอีก-_-
"น่าเกลียดมากเลยน้องรัก"ผมตอบกลับพร้อมกับส่งยิ้มแป้น เธอจึงกำหมัดแล้วทุบผมเบาๆและทำหน้ามุ่ยใส่ "ล้อเล่นน่าา น้องพี่สวยอยู่แล้ว"ผมตอบกลับ น้ำยิ้มหวานให้ผมทันที "ป่ะ เดี๋ยวสาย"
พูดจบ ผมกับน้ำก็เดินมาที่รถที่ลูกน้องคนสนิทและคนขับรถรออยู่แล้ว เรานั่งในรถจนกระทั่งมาถึงที่งานเลี้ยง น้ำและผมจึงลงทันที โดยมีลูกน้องคนสนิทและลูกน้องอีกสองคนที่ขับตามมา เดินตามเราสองคนเข้างานมาด้วย
เมื่อเดินเข้าไปก็มีผู้คนอยู่มากมายอยู่ภายในสถานที่จัดงาน เ้าภาพงานต่างมาต้อนรับเป็อย่างดี ผมจึงพาน้ำมานั่งที่โต๊ะที่ไอ้ไฟจองให้
ปั่ก!
"โอ๊ย!!"น้ำร้องออกมาเมื่อถูกบางอย่างกระแทกเข้าที่เก้าอี้ด้วยความตั้งใจอย่างแรง น้ำเงยขึ้นมองด้วยความหงุดหงิด "นายมาเตะทำไมเนี่ย!? บ้ารึปล่าวห้ะ!?"น้ำว่าออกมา...
เหอะ...ไอ้ไฟ...
"เธอนั่นแหละเป็ใคร!? มาแย่งที่ฉันเนี่ย!"มันใช้มือข้างหนึ่งเท้าที่พนักเก้าอี้ อีกข้างเท้าที่โต๊ะไว้ แล้วก้มลงมองน้องผมและพูดเถียงกลับ
รู้สึกลางสังหรณ์ไม่ดี...น้องกูจะรอดป่ะวะ-_-
"ไอ้ไฟ"ผมเรียกมันด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง มันจึงยืนขึ้นเต็มตัวแล้วมองผม "นี่น้องกู ชื่อน้ำ"ผมพูดบอก มันมองน้องผมที่นั่งท่าไขว้ขากอดอกทำหน้าบึ้งแล้วแสยะยิ้มเ้าเล่ห์ ก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้ข้างๆ
"น้องน้ำมีแฟนยังครับ?"มันเปลี่ยนน้ำเสียงทันที นั่นไง กูว่าแล้ว...ไอ้นี่-_-
น้ำนั่งนิ่งเปลี่ยนสีหน้าหม่นลงทันทีที่ไอ้ไฟถาม จะมาถามอะไรตอนนี้วะ เลิกเต๊าะสาวไปทั่วแล้วมันคงจะตายจริงๆ
"ไอ้ไฟ ยังไม่ต้องถาม"ผมพูดห้ามออกมา
"ทำไมวะ? กูแค่อยากรู้"มันยังหน้าด้านอยากรู้ เห้อ...หน้าแม่งกี่ชั้นวะ
"พี่เมฆ...น้ำขอไป..เข้าห้องน้ำก่อนนะ"น้ำพูด ผมกับไอ้ไฟมองน้ำพร้อมกัน ก่อนที่น้ำจะลุกออกไปทันที
อยากฆ่าไอ้เอ็ดเวิร์ดว่ะ!
"น้ำพึ่งเลิกกับแฟน มันนอกใจน้ำ"ผมพูดบอกไอ้ไฟนิ่งเมื่อน้ำเดินไปแล้ว มันหันมามองผมอย่างใก่อนจะยกยิ้มออกมา
"น้องมึงน่ารักว่ะ กูขอได้ป่ะ?"
"อย่ายุ่งกับน้องกู"ผมรีบห้ามทันที
"ก็น้องมึงน่ารัก กูอยากได้"หน้าด้านจังวะ!!
"กูรู้สันดานมึงดีไอ้ไฟ มึงไม่เคยจริงจังกับใครั้แ่..."ผมพูดค้างไว้นิดหนึ่ง ครุ่นคิดก่อนว่าควรพูดออกไปดีไหม
"ั้แ่ที่กูเลิกกับหญิงอ่ะนะ"มันพูดต่อ
"เออ ถ้ามึงจะมาหลอกน้องกูมึงก็ไม่ต้องมายุ่ง ห้ามแตะต้องน้องกูเด็ดขาด"ผมพูดด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจัง ซึ่งน้ำก็ออกมาพอดี พวกเราจึงร่วมทานอาหารด้วยกัน
23:30 น.
ตอนนี้ก็ห้าทุ่มกว่าแล้ว คิดถึงคนตัวเล็กว่ะ...ตอนนี้จะหลับรึยังวะ ไวกว่าความคิดผมก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคนตัวเล็กของผมทันที
:ฮัลโหลค่ะ:ผมยิ้มออกมาทันทีเมื่อเสียงของคนปลายสายพูดออกมา โดยไม่สนคนที่จับจ้องอยู่เลย ผมเดินเลี่ยงออกมาข้างนอกทันที
"จะนอนรึยัง?"ผมถาม
:ยังค่ะ พี่เมฆยังไม่กลับอีกหรอ?:เธอตอบแล้วถามกลับด้วยน้ำเสียงเป็ห่วง
"อืม เดี๋ยวก็กลับแล้ว เราก็นอนได้แล้วดึกแล้ว"
:ค่าาา อีกสักพักนะคะ:เธอพูดอ้อน
"อืมๆ"ผมตอบรับในลำคอ
:ฝันดีนะคะ:
"ครับ ฝันดีครับ"
:แค่นี้นะ:
"ครับ"ผมพูด เราถือสายค้างไว้อย่างนั้นก่อนสักพักคนตัวเล็กก็เป็ฝ่ายวางสายไป
ผมยืนยิ้มและมองโทรศัพท์ค้างอยู่อย่างนั้น ก่อนจะเดินเข้าไป เมื่อเข้าไปผมก็ต้องขมวดคิ้วทันทีเมื่อเห็นน้ำยืนเถียงอะไรกับเชอรี่อยู่ก็ไม่รู้ ไอ้ไฟก็คอยห้ามเชอรี่ด้วย ผมจึงรีบเดินเข้าไป
"เชอรี่!!"ผมเรียกเสียงดุ เชอรี่หันมามองทันทีก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าแล้วรีบเดินมาเกาะแขนผม ต้องให้บอกกี่รอบวะว่าอย่ามาเกาะ
"พี่เมฆคะ นังเด็กนี่มันมาว่าเชอรี่ค่ะ"เชอรี่ดัดน้ำเสียงออดอ้อนแล้วมาฟ้องผม อ้อนไปเหอะ ไม่สนหรอกว่ะ คนตัวเล็กอ้อนยังน่าฟัดกว่าอีก อยากจะฟัดคนตัวเล็กให้จมเตียงเลยว่ะแม่ง
ผมดึงมือของเชอรี่ออกอย่างแรง เชอรี่หน้าเสียนิดหน่อยมองผมอย่างอึ้งๆ แต่ผมก็ทำหน้าเ็าใส่ น้ำเดินมาปัดแขนผมข้างที่เชอรี่มาเกาะก่อนที่น้ำจะมาเกาะแขนผมแทน
ร้ายเหมือนกันนี่หว่าน้องกู ดีๆพี่น้องกันอยู่ด้วยกันได้
เมื่อน้ำเกาะ ผมก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร นั่นยิ่งทำให้เชอรี่อึ้งหนักกว่าเดิม
"กูกลับก่อนนะ"เมฆหันไปบอกไฟ ไฟจึงพยักหน้ารับก่อนจะมองมาที่น้ำ
"กลับบ้านดีๆนะครับน้องน้ำ"ไฟพูดบอกน้ำ น้ำมองอย่างฉุนๆก่อนจะเป็ฝ่ายเดินออกไปก่อน
"ขอตัวนะ"ผมหันมาพูดกับเชอรี่ด้วยสีหน้านิ่งเฉยและเดินออกไปทันที
.
.
.
"ไปสืบมาว่ายัยเด็กนั่นเป็ใคร แล้วเมียพี่เมฆเป็ใครกันแน่ ถ้าเด็กนั่นไม่ใช่เมียพี่เมฆ ก็ไปสืบหาตัวแล้วจับเมียพี่เมฆมา"เมื่อเดินกลับมาที่ห้อง เชอรี่พูดสั่งลูกน้องสองคนที่ยืนเฝ้าหน้าห้องทำงานของตนเองไว้ ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องเพื่อสงบสติอารมณ์ตนเอง
2K
