ผู้ใหญ่หลิวยอดเกษตร (นิยายแปล)

ตอนที่ 34 พี่จะเอาอะไรมาสู่ขอฉัน

หลังจากที่หลิวเฟยพักผ่อนอยู่ในบ้านสักพักแล้วก็เริ่มออกมาเดินเล่นบนภูเขา

ทันใดนั้นเขาถูกชาวบ้านห้าหกสิบคนโอบล้อมไว้ อีกทั้งจำนวนคนก็ยังมากันเพิ่มไม่ขาดสายเหมือนกับกำลังนำพวกชาวบ้านไป “ตระเวนสำรวจภูเขา”

“เสี่ยวเฟย นี่คือที่ดินภูเขาพื้นที่3 หมู่ของบ้านฉัน เชื่อมติดกัน ปลูกอะไรก็สะดวก ดูสิ อยากจะเช่าไหม ?”

“เสี่ยวเฟยรีบดูเร็ว นี่ของบ้านฉัน ระดับน้ำทะเลต่ำ ไม่ลาดชันและยังหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเป็นที่ดินภูเขาที่มีคุณภาพติดอันดับต้น ๆ เลย ! ”

“ไม่ต้องแย่งกันแล้วไปดูที่ดิน 5 หมู่ของฉันกันเถอะ ที่ดินเชื่อมติดกันทั้งหมดด้านข้างยังมีบ่อน้ำเล็ก ๆ จะส่งน้ำเข้านาก็สะดวก ! ”

……

พวกชาวบ้านต่างก็แย่งโปรโมทที่ดินของตัวเองอย่างสุดกำลังเวลานั้นละอองน้ำลายลอยมั่วไปหมดหลิวเฟยรู้สึกว่าหูทั้งสองข้างของตัวเองใกล้ระเบิดแล้ว

เขาคิดไม่ถึงจริง ๆว่าชาวบ้านจะกระตือรือร้นขนาดนี้

แต่หากลองนึกย้อนไปก็สมเหตุสมผลอยู่

นอกจากเขาแล้วยังจะมีใครมาให้ราคาเช่าที่ดิน 1 หมู่ 1,000 หยวนอีกล่ะ ? อีกทั้งเขาพูดออกมาแล้วต้นไม้ที่ปลูกบนเขาอะไรพวกนั้น เขาล้วนไม่ต้องการ เพียงแต่ว่าก่อนที่เขาจะใช้พื้นที่เจ้าของเดิมต้องโค่นต้นไม้ทั้งหมดไปขายก่อน”

การกระทำนี้ก็คือให้ผลประโยชน์แก่ชาวบ้านด้วยความบริสุทธิ์ใจ

เขากะคร่าว ๆไว้ว่าชาวบ้านจำนวนมากยังคงด่าเขาในใจว่าทำให้ครวบครัวพังพินาศล้างผลาญเงินของวงศ์ตระกูล แต่คงไม่พูดออกมาต่อหน้าเหมือนแต่ก่อน

ถึงอย่างไรก็ตามพฤติกรรม‘ไม่เอาถ่าน’ ของเขาเมื่อก่อนนี้ กับตอนนี้ที่เป็นฝ่ายยกผลให้ประโยชน์กับชาวบ้านสองแบบนี้ต่างกันโดยสิ้นเชิง

อีกทั้งเขาในสายตาชาวบ้านตอนนี้ก็คือ"นายทุน" หากล่วงเกินเขาแล้วนั่นเท่ากับว่าทุบกระปุกทองไม่ใช่หรือ ?

หลิวต้าไห่และสวีเยี่ยนมองฉากนี้อยู่ไกลๆ ด้วยความโกรธที่กระแทกจนจุกอก

สวีเยี่ยนพูด"หลิวต้าไห่ คุณว่าบ้านของคุณให้กำเนิดลูกล้างพลาญครอบครัวแบบนี้ได้ยังไงนะ ? แบบนี้เรียกว่าเวรกรรมจริงๆ ! "

หลิวต้าไห่ถอนหายใจยาวแล้วพูด"เจ้าเด็กคนนี้ตอนนี้ยิ่งอยู่ยิ่งหัวแข็งจริง ๆแต่ว่าเขาไม่ได้เป็นเพียงเด็กสามขวบแล้วผลการกระทำที่เขาทำก็ต้องยอมรับด้วยตัวเองเท่านั้น ! ช่างเถอะไม่ต้องดูให้เสียอารมณ์ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ"

สวีเยี่ยนไอแห้ง ๆดึงเขาไว้และพูดเสียงกระซิบ "เอาแบบนี้ไหม พวกเราหาคนแอบเอาพื้นที่ภูเขากี่หมู่ของพวกเราไปให้เขาเช่าด้วยเถอะเขาไม่ใช่ล้างผลาญอยู่หรือ ? ล้างผลาญแล้วเงินไปอยู่ในกระเป๋าคนอื่นมันไม่ดีหรอกแม้พวกเราตัดสิ้นความสัมพันธ์กับเขาแล้ว แต่ว่าก็เคยเป็นอาเป็นอาสะใภ้เขาไม่ใช่หรือ? ฉันเดาว่าเจ้าเด็กคนนี้ออกไปเจ็ดปีก็คงหาเงินได้อยู่บ้างพวกเราจะไม่เอาผลประโยชน์จากเขาสักนิดเลยหรือ ?"

หลิวต้าไห่สายหัวพูด"เธอเห็นว่าเขาเป็นคนโง่ให้เธอหลอกหรือ ? ฉันจะบอกเธอให้เจ้าเด็กคนนี้ฉลาดเจ้าเล่ห์ ตระกูลของพวกเรามีที่ดินอยู่กี่หมู่กระจัดกระจายอยู่ที่ไหน เขารู้ดีกว่าเธออีก ! "

สวีเยี่ยนพูด"งั้นพวกเราก็แอบสับเปลี่ยนกับชาวบ้านก่อน จากนั้นค่อยให้เขาเช่า ?"

"เธอไม่กลัวยุ่งยากทีหลังหรือ ?"

สวีเยี่ยนพูดอย่างไม่ยอมแพ้“ช่างเถอะ พวกเราเองก็ไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง ให้เขาไปเกิดไปตายด้วยตัวเองเถอะ ! ”

……

หลิวเฟยที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มชาวบ้านมากมายเดินอยู่บนภูเขาเป็นเวลาสองชั่วโมงกว่าท้ายที่สุดก็ประกาศการตัดสินใจที่ทำให้ชาวบ้านส่งเสียงคึกคักเจี๊ยวจ๊าว

พื้นที่ห่างจากระดับน้ำทะเล300 เมตรหันไปทางทิศตะวันออก เช่า 50 หมู่

พื้นที่ห่างจากระดับน้ำทะเล 300 เมตรถึงเจ็ดร้อยเมตรทางทิศตะวันออกเช่า 50 หมู่

พื้นที่ห่างจากระดับน้ำทะเล 700 เมตรขึ้นไป เช่า 10 หมู่

พริบตาเดียวก็เช่า110 หมู่แล้ว นี่เป็นเงินจำนวนมากที่สุดที่ภูเขาไห่หมิงเคยมีมาก่อนเลยอีกทั้งหากคิดตามราคาค่าเช่า รวมกันแล้วต้องจ่ายเป็นเงิน 110,000 หยวน ชาวบ้านถึงรู้ได้ในทันทีว่าเจ้าเด็กคนนี้เป็นคนมีเงิน !

"มา ๆ ๆคนโง่เงินเยอะ รีบมาลงชื่อกันเร็ว พลาดโอกาสนี้ไปก็ไม่มีอีกแล้ว !ให้สิทธิพิเศษกับที่ดินที่อยู่ติดกัน ให้สิทธิพิเศษกับที่ดินรกร้างมาหลายปี  ให้สิทธิพิเศษกับที่ดินที่ไม่ได้เพราะปลูกไม้ผลลงชื่อก่อน ค่อยดูที่ดิน จากนั้นค่อยตัดสินใจในขั้นตอนสุดท้าย ! "

หลิวเฟยที่หัวแข็งดื้อรั้นหลังจากที่ตัดสินเรื่องใหญ่นี้แล้วพอกลับไปถึงบ้านด้านหนึ่งพูดจาเจื้อยแจ้วไม่หยุดอีกด้านหนึ่งใช้ปากกาจด

หลี่อวิ๋นโหรวที่ดูสถานการณ์อยู่ห่าง ๆอยากจะกระอักเลือดและอยากจะหัวเราะด้วยจริง ๆ ชีวิตนี้ได้พบกับเพื่อนร่วมงานที่ไม่เหมือนใครแบบนี้เหมือนจะ "เป็นเกียรติ" ของเธอเช่นกัน

พวกชาวบ้านต่างแย่งชิงกันมาลงชื่อชาวบ้านหลายคนแทบจะลงมือตีกันแล้ว หลิวเฟยจึงรีบให้พวกเขาต่อแถวกันดี ๆจากนั้นเข้ามาทีละคน !

ผ่านไปสักพักหลิวเทียนป้าพาหลิวอวี้เหลียนเข้ามาหลังจากที่หลิวเทียนป้ามองหลิวเฟยด้วยสายตาชั่วร้ายอำมหิตเขาไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรนอกจากยื่นมือออกไปจะคว่ำโต๊ะ

หลิวเฟยเพียงแค่ยื่นมือไปกดโต๊ะเอาไว้หลิวเทียนป้าออกแรงคว่ำอยู่สักพักแต่โต๊ะไม่ขยับ

เขากวาดสายตามองพวกชาวบ้านหลิวเทียนป้ากระแอมหนัก ๆ พลางชี้หลิวเฟยแล้วพูด "ลูกเขยตัวดีนายคิดว่าจะมาล้างผลาญครอบครัวแบบนี้หรือ ? 1,000 หยวนต่อ1 หมู่ หัวสมองของนายถูกลาถีบหรือไง ? นายเอาสินสอดของหลิวอวี้เหลียนมาจ่ายหมดแล้วจะเอาอะไรมาสู่ขอเธอ ? หรือจะเอาดินโคลนในแม่น้ำปั้นเป็นหีบดินเหนียวจากนั้นใส่เม็ดดินเหนียวลงไปในหีบดินเหนียวหรือไง ?"

"ฮ่าๆๆ......"

ทันทีที่เขาพูดออกมาพวกชาวบ้านที่อยู่ในนั้นต่างก็หัวเราะดังสนั่น

"พ่อพ่อพูดอะไรน่ะ"

หลังจากหลิวอวี้เหลียนดึงหลิวเทียนป้าแล้วหันไปมองหลิวเฟยแล้วพูด"พี่เฟย พี่จะก่อเรื่องแบบไหนห๊ะ ? แบบนี้บ้าไปหน่อยมั้ง? "

หลิวเฟยยกยิ้มมุมปากหัวเราะแล้วพูดต่อ"พวกเธอไม่ต้องมาโน้มน้าวฉันแล้ว ให้ฉันได้กลับไปเป็นทรราชได้ทำตามใจตัวเองสักครั้งเถอะ !ยังไงซะท้ายที่สุดคนที่ได้กำไรก็คือพวกพี่ป้าน้าอาทั้งหลาย ทุกคนว่าใช่ไหม ?"

"ใช่ ! "

พวกชาวบ้านขานรับอย่างเซ็งแซ่ฟังดูกระตือรือร้นแบบนั้นตอนนี้คาดว่าคงมีเพียงแต่คนโง่เท่านั้นที่จะบอกว่าไม่ใช่......

หลิวเทียนป้าสูดหายใจเข้าอย่างโกรธเคืองด้วยความโมโหฉับพลันก็พุ่งตรงไปหยิบจอบเงินที่ข้างกำแพงแล้วเดินดุ่ม ๆเข้าไปหาหลิวเฟย หลิวอวี้เหลียนและพวกชาวบ้านเห็นดังนั้นก็รีบเข้ามาขวางไว้

"นายมันเด็กเหม็นเน่าในเมื่อพ่อแม่นายไม่อยู่แล้ว ถ้าอย่างนั้นในฐานะพ่อตาของนายวันนี้ฉันจะสั่งสอนนายแทนพวกเขาเอง ! เจ็ดปีก่อนนายยากจนข้นแค้นตอนนี้มีเงินขึ้นมาหน่อยก็เปลี่ยนเป็นคนแบบนี้หรือ ? นี่กำลังโอ้อวดหรือกำลังบอกพ่อแม่พี่น้องว่านายมีเงินมากกว่าฉัน ?"

หลิวเฟยหัวเราะแล้วพูด"ลุง ลุงคิดมากจัง ! ผมทำแบบนี้ผมมีเหตุผลของผม !ทุกคนต่างบรรลุนิติภาวะกันแล้ว เวลาทำก็ต้องนึกถึงผลที่ตามมาแน่นอนหากว่าลุงทนดูต่อไปไม่ได้ ถ้าอย่างนั้นก็อย่าดูเลย"

"นาย......แล้วอวี้เหลียนจะทำยังไง? "

หลิวเฟยเกาหัวอย่างรู้สึกจนปัญญาเขาไม่เคยบอกว่าจะสู่ขอเธอนี่ พ่อลูกคู่นี้ทำไมถึงยอมรับตัวเขาเป็นลูกเขยแล้วล่ะ ?

แต่ว่าต่อหน้าคนมากมายแบบนี้เขาเองก็ไม่อยากให้หลิวเทียนป้าและอวี้เหลียนเสียหน้า ดังนั้นจึงคิดสักเล็กน้อยแล้วพูดต่อ"ลุง เรื่องนี้ค่อยว่ากันทีหลังเถอะ ผมกำลังยุ่งอยู่ ลุงใจเย็นก่อนไปดื่มชาในบ้านก่อน ! "

"ดื่มกับคนประหลาดอย่างนายเรอะอกฉันจะแตกแล้ว อกฉันจะแตกแล้วจริง ๆ เจ้าเด็กเหม็นเน่า"

พูดจบเขาดึงหลิวอวี้เหลียนเพราะต้องการจะไป แต่หลิวอวี้เหลียนให้ตายก็ไม่ยอมไปเขาจึงทำได้เพียงแค่เดินจากไปคนเดียว

ใช้เวลาสองชั่วโมงกว่าหลิวเฟยจดบันทึกเสร็จ กินอาหารกลางวัน จากนั้นก็เริ่มตรวจสอบที่ดินแต่ละหมู่หลังจากที่ตรวจสอบที่ดินหลายหมู่ การขึ้นลงภูเขานั้นเหนื่อยมากจริง ๆ

ในตอนนั้นเขาเชิญชาวบ้านหลายสิบคน โดยแบ่งจากกลุ่มใหญ่เป็นกลุ่มย่อย  จากนั้นแบ่งกันไปตรวจสอบด้วยเหตุนี้ก่อนที่ความมืดในยามค่ำคืนจะย่างกรายมาพวกเขาก็ทำการสำรวจเสร็จอย่างราบรื่น

พวกชาวบ้านเองต่างก็ซื่อสัตย์จริงใจไม่มีใครรายงานเท็จ

เมื่อกลับถึงบ้านหลิวเฟยที่เหนื่อยอ่อนเดินไปล้มตัวนอนบนเตียงเพื่อพักผ่อนหลิวอวี้เหลียนที่ติดตามเขาโดยตลอดก็ล้มตัวนอนข้างเขา ใช้ข้อศอกสะกิดเขาแล้วพูดว่า"พี่เฟย เป็นเหมือนตอนเด็กเลย ตอนนี้ไม่ว่าพี่จะทำอะไร ฉันก็สนับสนุนพี่ !แต่ว่าพี่บอกฉันหน่อยได้ไหม เพราะอะไรพี่ถึงทำแบบนี้ ? จ่ายเงินเพื่อประจบสอพลอชาวบ้านรักษาตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านหรือ ? แบบนี้ไม่ใช่นิสัยของพี่! "

หลิวเฟยเอียงหัวมองเธอแล้วพูดว่า"จ่ายเงิน 110,000 เพื่อประจบชาวบ้านหรือ ? ฉันก็บ้าแล้วมั้ง! ฉันทำแบบนี้มีเหตุผลของฉันแน่นอนว่าตั้งใจเป็นฝ่ายยกผลประโยชน์ให้พวกเขาเหมือนกันถึงยังไงภูเขาไห่หมิงแห่งนี้ก็คือที่ที่ฉันเกิดและเติบโตชาวบ้านเหล่านั้นก็เห็นฉันเติบใหญ่ฉันเป็นฝ่ายยกผลประโยชน์ให้ก่อนก็สมควรแล้ว"

หลิวอวี้เหลียนนอนตะแคงข้างใช้มือหนุนแก้มนอนพลางมองเขาไม่วางตาแล้วพูด "พี่เตรียมจะทำอะไรอยู่อีกใช่ไหม? "

หลิวเฟยหัวเราะ "ดูเหมือนว่าในหมู่บ้านทั้งหมดคนที่เข้าใจฉันที่สุดก็คือเธอถูกแล้ว ฉันกำลังเตรียมบางสิ่งอยู่ ! เธอวางใจถึงตอนนั้นพวกชาวบ้านต้องบ่นแน่ว่าให้เช่าที่ราคาถูกเกินไปแล้ว ! "

หลิวอวี้เหลียนพูดอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก"ตั้ง 1,000 หยวนต่อ 1 หมู่แล้ว ยังจะบ่นว่าถูกอีกหรือ ?"

หลิวเฟยพูดอย่างมีลับลมคมใน "ถึงเวลาเธอจะเข้าใจเอง"

"ถ้างั้น.......พี่มีเงินในบัญชีเท่าไหร่ล่ะ? "

หลิวเฟยพูดอย่างระมัดระวังเต็มที่"เธอไม่ใช่เมียฉันสักหน่อย เธอจะถามทำไม ?"

หลิวอี้เหลียนจ้องมองเขาแล้วพูด"พี่ใจกว้างกับพวกเขาขนาดนั้น ทำไมกับฉันถึงใจแคบแบบนี้ล่ะ ? ฉันแค่ถามแล้วจะทำไมหรือ? จะบอกไม่บอก ? "

หลิวเฟยโบกมือ

"นี่พี่บังคับฉันเองนะ"

หลิวอวี้เหลียนใช้มือยื่นไปจั๊กจี้เขาอยู่หลายทีพอเห็นว่าเขาไม่สะทกสะท้านจึงพลิกตัวและกดเขาเอาไว้ใต้ร่างหลังจากนั้นก็บีบจมูกเขาไม่หยุด

พอรับรู้ได้ถึงความอบอุ่นอ่อนนุ่มจากร่างกายหญิงสาวหลิวเฟยถึงกับตกตะลึง ทำไมถึงไม่ระวังตัวเลย นึกอยากจะเบียดเข้ามาก็เบียดเลยหรือ ? ไอ้เราก็ไม่อยากจะเกินขอบเขตนะ......

ในขณะที่หลิวอวี้เหลียนก่อเรื่องอย่างเบิกบานใจหลี่อวิ๋นโหรวก็โผล่พรวดมาอยู่ที่ประตูแล้ว เธอเห็นฉากนั้นพอดีทำเอามองตาค้างเลิ่กลั่กจนลืมหันหน้าหนี

หลิวอวี้เหลียนหันมามองเธอฉับพลันใบหน้าสวยได้เปลี่ยนเป็นสีแดง แต่ว่าเธอไม่ได้ลุกขึ้นอีกทั้งยังพูดอย่างไม่เอียงอายว่า"คือว่า......ตอนนี้ฉันกำลังบีบบังคับให้เขาสารภาพ เด็กน้อยไม่ควรดูเธอออกไปก่อนเถอะ"

หลี่อวิ๋นโหรวนิ่งสักพักจึงรีบร้อนหมุนตัวกลับห้องโถงไป แต่หลังจากคิดอย่างละเอียดแล้วเธอก็อดไม่ได้ที่จะสบถด่าออกมา ยัยนี่ ใครคือเด็กน้อยห๊ะ ?

หลิวเฟยเองก็ถูกความใกล้ชิดของหลิวอวี้เหลียนทำให้แข็งทื่อไปทั้งตัวเขากระแอมดัง ๆ แล้วพูดขัดเธอ "พอแล้ว พอแล้ว ฉันพูดก็พอแล้วมั้ง ? ทำไมเธอยังเหมือนตอนเด็กเลย? ทรมานคนอื่นเกินไปแล้วนะ ! คือ เอ่อ......จ่ายเงิน 110,000 นี้ไปแล้ว หลังจากนั้นเงินติดตัวฉันก็แทบไม่เหลือแล้วล่ะ เธอก็รู้แต่ไหนแต่ไรมาฉันเป็นคนเก็บเงินไม่อยู่เก็บสะสมเงินพวกนี้มาได้ก็เหนือความคาดหมายแล้ว ! ”

"อ๊าาาาาาา......"

เมื่อฟังคำพูดนี้หลิวอวี้เหลียนแทบจะบ้าแล้ว เธอรัวกำปั้นดั่งสายฝนทุบใส่หน้าอกของหลิวเฟยแต่ว่าไม่ได้ใช้แรงมากนัก สำหรับหลิวเฟยแล้วก็เหมือนกับการนวดอะไรประมาณนั้น

หลังจากยินยอมให้เธอทุบสักพักหลิวเฟยก็พูดอย่างเลื่อนลอยว่า "ถ้าไม่จ่ายเงิน แล้วจะหาเงินได้ยังไงล่ะ ? หมดแล้วก็หาใหม่สิมีอะไรร้ายแรงล่ะ ? "

"ถ้างั้นพี่จะเอาอะไรมาสู่ขอฉัน? "

"ขโมยสมุดบัญชีของพ่อเธอมาให้ฉันอย่าลืมรหัสด้วยนะ"

"เชอะ !ไปตายซะ......"

หลิวอวี้เหลียนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะอย่างเหนียมอายเธอพลิกตัวกลับไม่ก่อเรื่องแล้ว อีกทั้งยังทำแก้มป่องและพูดออกมาอย่างลึกซึ้ง"ไม่สนแล้ว ไม่สนแล้ว ! ยังไงซะฉันจองพี่ไว้แล้วถึงแม้ว่าพี่จะเป็นขอทานบนถนน ฉันก็จะแต่งกับพี่ ! "

หลิวเฟยพูด"แบบนี้ยังไม่ได้อีกหรือ ? ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะล้างผลาญต่อไปพรุ่งนี้ฉันวางแผนว่าจะเริ่มให้ค่าเช่าที่ดินแปลงนา 2,000 หยวน 1 หมู่ ! หลังจากนั้นก็ไปเป็นขอทานถึงเวลานั้นอย่าลืมมาแต่งงานกับฉันด้วยล่ะ"

"พี่มันงี่เง่า! "

หลิวอวี้เหลียนไม่พูดพร่ำทำเพลงเข้าไปทุบตีเขาอีกครั้ง

ในห้องโถงเดิมทีอารมณ์ของหลี่อวิ๋นโหรวไม่ดีเป็นอย่างมาก แต่เมื่อได้ฟัง “บทสนทนา” สั้น ๆนี้แล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา สองคนนี้เป็นมาตราฐานของ“คู่รักคู่กัด”เลยก็ว่าได้......