เช้านี้รดาตื่นขึ้นมาเพราะเสียงไลน์ที่ดังขึ้นถี่ๆ หญิงสาวสะลึมสะลือคว้าโทรศัพท์ข้างเตียงขึ้นมาดู
[รดา..ผมมีงานด่วนให้คุณทำ วันนี้ 10: 00 น.คุณไปพบลูกค้าคนสำคัญแทนผมหน่อยนะ เดี๋ยวผมส่งโลเคชั่นให้ ชื่อคุณ อาทิตย์ เป็นเจ้าของบริษัทที่รวยติดอันดับในประเทศเลยนะ ถ้าคุณสามารถทำให้เขาเซ็นสัญญาซื้อขายกับเราได้สำเร็จ บริษัทเราจะมียอดขายเพิ่มขึ้นมหาศาลต่อปี และคุณจะได้ค่าตอบแทนพิเศษอย่างแน่นอน เอาจริงๆผมก็ไม่ไว้ใจใครนอกจากคุณ ที่จะมาทำงานแทนในวันนี้ เพราะผมเิงติดธุระสำคัญจริงๆ ใช้ทุกกลเม็ดที่คุณมีนะ รดา คุณคือความหวังของบริษัท ผมเชื่อใจคุณ…] ข้อความถูกส่งมาจากเจ้านายของเธอเอง รดากระพริบตาถี่ๆอ่านข้อความนั้นซ้ำๆ
“ไม่ค่อยจะกดดันเท่าไรเลยนะเจ้านาย” รดาพูดประชดประชันกับโทรศัพท์มือถือของเธอ
พร้อมกับเปิดไฟล์อ่านประวัติลูกค้าที่เจ้านายแนบมาให้
หญิงสาวหันไปมองนาฬิกาที่ข้างฝาห้องบอกเวลา 07:30น. เธอบังคับตัวเองให้ลุกจากที่นอน เพื่อที่จะเตรียมตัวไปทำงานที่ได้รับมอบหมาย วันนี้เธอบรรจงแต่งตัวสวยและพิถีพิถันกว่าทุกวัน ความประทับใจย่อมสำคัญที่สุดในการเจอกันครั้งแรก
“ต้องทำให้เขาเซ็นสัญญากับเราให้ได้ เพราะฉันคือความหวังของบริษัทนี่นะ” รดาพูดทวนประโยคคำสั่งของเจ้านายกับตัวเองผ่านกระจกบานใหญ่ในห้องพร้อมกับสำรวจความพร้อมของสรีระก่อนออกจากบ้าน
หญิงสาวขับรถมุ่งหน้าไปยังที่นัดหมาย เธอต้องการไปให้ถึงก่อนเวลาและก่อนที่คุณอาทิตย์ ลูกค้าของเธอจะมาถึง เพื่อให้เขารู้สึกว่าเธอใส่ใจและให้ความสำคัญในการพบกันครั้งนี้เป็นที่สุด
“จะเป็นคนแบบไหนกันนะ” รดาพึมพำกับตัวเอง จากการที่เธอได้อ่านจากเอกสารที่แนบมา เขาเป็นชายอายุ 36 ปี ก็หมายความว่าแก่กว่ารดาแค่ปีเดียวเท่านั้น แต่ทำไมเขาถึงได้ประสบความสำเร็จในด้านธุรกิจและเก่งม่กมายขนาดนี้ หญิงสาวได้แต่ครุ่นคิด
รดาขับรถมาเรื่อยๆจนกระทั่งมาผ่าสหน้าโรงพยาบาลแห่งหนึ่งสายตาเธอเหลือบไปเห็น สิทธา อยู่ที่หน้าโรงพยาบาล ชั่วอึดใจหนึ่งรดาสงสัยว่าเค้าป่วยรึเปล่าถึงมาโรงพยาบาล แต่ไม่ถึงเสี้ยววินาที เมื่อมีหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มเดินขึ้นมาตีคู่กับเขา
รดามองผ่านกระจกจนกระทั่งคนทั้งคู่ลับหายไปจากสายตา
“นี่สินะเหตุผลที่เขาเหมาเวลาให้ฉันทั้งวันเมื่อวาน..นายนี่มีลูกค้ากี่คนกันแน่” รดาคิดและขับรถต่อไปอย่างหัวเสีย
รถของรดามาจอดที่ร้านอาหารสไตล์ฝรั่งเศสหรูหราแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นที่ๆเจ้านายของเธอจองโต๊ะไว้สำหรับรับลูกค้า VIP
“อืม..ลูกค้ารายนี้น่าจะสำคัญน่าดูจริงๆซะด้วย” รดาบอกกับตนเองก่อนจะก้าวลงจากรถ หญิงสาวดูนาฬิกาที่ข้อมือ นาฬิกาบอกเวลา :09:40 น. รดามาถึงก่อนเวลานัด 20 นาที หญิงสาวเดินเข้าไปในร้านทันที มีพนักงานออกมาต้อนรับเธอ และพาเธอไปที่โต๊ะที่เจ้านายได้จัดแจงเตรียมไว้
รดานั่งลงบนเก้าอี้หรูหราของทางร้าน
“รับอะไรดีครับ” พนักงานของร้านถามพลางยื่นเมนูให้
“ยังดีกว่า..พอดีนัดลูกค้ามาพบที่นี่ 10:00น.น่ะค่ะ ไว้สั่งพร้อมกันเลยดีกว่า” รดาพูดพร้อมกับยิ้มหวานให้กับพนักงานของร้าน
หญิงสาวมองสำรวจความสวยงามโอ่อ่าของร้านสไตล์ฝรั่งเศสมันช่างให้บรรยากาศที่สงบและเหมาะกับการคุยงานสำคัญอะไรเช่นนี้ รดามองบรรยากาศรอบข้างอย่างเพลิดเพลินพลันในใจก็นึกถึงภาพของสิทธากับสาวคนนั้นที่เธอเห็นตอนขับรถมา รดารู้สึกอารมณ์เสียขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล แล้วสติที่ล่องลอยไปก็กลับมาอยู่กับที่…
เวลาผ่านไป 10 นาที…..
รดาสังเกตเห็นว่ามีชายในชุดสูทสีดำพร้อมกับสาวสวยคนหนึ่งเดินมาตรงโต๊ะที่เธอนั่งอยู่
รดานั่งตัวตรงแต่อยู่ในอิริยาบถผ่อนคลายที่ดูสง่าที่สุด จะใช่หรือไม่ใช่ลูกค้าที่เธอรอหรือไม่ก็ตามแต่เธอจะต้องดูน่าเชื่อถือที่สุด รดาคิดในใจ
ชายหนุ่มเดินตรงมาและหยุดที่โต๊ะของเธอพร้อมกับยิ้มทักทาย
“คุณ รดา รึเปล่าครับ” อาทิตย์ หนุ่มนักธุรกิจอายุน้อย ลูกค้า VIP และยังเป็นคนที่มีความสำคัญกับตำแหน่งหน้าที่ของเธอในอนาคตทักทายขึ้น
“ใช่ค่ะ สวัสดีค่ะคุณอาทิตย์ “ รดาพูดพร้อมกับยกมือไหว้ แต่ทว่าอาทิตย์นักธุรกิจหนุ่มกลับยื่นมือออกมาเพื่อจับมือกับเธอ
รดายิ้มตอบและส่งมือออกไปสัมผัสกับมือใหญ่หนาของเขาทันที
“เชิญคุณอาทิตย์นั่งก่อนค่ะ” รดาเชิญเข
านังพร้อมกับชำเลืองดูนาฬิกาที่ข้อมือตัวเอง