ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

"แล้วคุณแพรจะให้ไปส่งที่ไหนดีหรือ..จะไปค้างบ้านออสกัน"หลังจากที่ขึ้นรถจูนก็ถามขึ้น ตอนนี้ออสรู้สึกอึดอัดสุกเพราะรู้สึกเหมือนรถไฟชนกัน ถึงแม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่าแพรไม่รู้ว่าเขากับจูนมีความสัมพันธ์กัน ส่วนจูนก็เป็นคนของอิกดราซิลไม่มีปัญหาเรื่องที่เขามีผู้หญิงหลายคนอยู่แล้วแต่มันก็อดรู้สึกอึดอัดไม่ได้อยู่ดี

"ไม่ค่ะช่วยไปส่งที่บ้านสุที"แพรตอบกลับก่อนจะหยิบโทรศัพท์ปักหมุดบ้านสุให้

"จะว่าไปสุก็นัดฉันไปเจอคืนนี้เหมือนกันไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไร"ออสพูด

"สุจะบินไปเรียนต่อพรุ่งนี้แต่เช้า"แพรตอบ

อ๋อจะนัดไปลากันสิ

"ฉันด้วย"

...ออสมองแพรอย่างแปลกใจ พอแพรเห็นก็อธิบายต่อ

"ฉันวางแผนไว้ว่าจะหมั้นให้ผ่านๆไปก่อนแล้วแอบหนีไปเรียนต่อพร้อมสุเงียบๆ ถ้าโดนถามเรื่องแต่งก็จะบอกไปว่าเรียนจบค่อยว่ากันระหว่างนั้น4ปีสุกับฉันจะช่วยกันคิดหาทางออกหนะ"

"แล้วทำไมต้องรอหมั้นผ่านไปก่อนหละ"

"เพราะมันขู่ว่าถ้าฉันไม่ยอมแต่ง มันจะแต่งกับน้องสาวฉันแทนหนะสิ หลังจากที่หมั้นกันไปแล้วต่อให้ฉันหนีไปจู่ๆมันจะมายุ่งกับน้องสาวฉันคงไม่ได้ง่ายๆหรอกยังไงพ่อพงษ์มันก็ต้องสนใจชื่อเสียงบ้างหละ อีกอย่างฉันแค่อ้างว่าไปเรียนไม่ได้ปฏิเสธว่าจะไม่แต่ง เพราะงั้นฉันเลยต้องอยู่ให้พ้นวันนี้ไปก่อน"

ออสพยักหน้ารับ

"แต่ตอนนี้งานหมั้นล่มไปแล้ว ถึงทุกคนจะรู้ว่าฉันโดนบังคับ แต่ฉันก็ไม่แน่ใจแล้วเหมือนกันว่ามันยังจะไปยุ่งกับน้องฉันอีกรึเปล่า"แพรพูดขึ้นก่อนจะแสดงสีหน้าเศร้าๆออกมา เธอไม่สามารถหวังพึ่งพ่อกับแม่ได้ด้วยเพราะตอนนี้ทั้งสองคนสนแต่เรื่องเงินแถมยังเชื่อว่าถ้าแต่งกับพงษ์ไปเธอจะสบายอีกต่างหาก

"ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันว่าหมอนั่นกับพ่อคงไม่มีเวลามาสนใจเรื่องรักใคร่ๆนักหรอกหลังจากนี้หนะ"จูนพูดขึ้นมาหลังจากที่นั่งฟังออสกับแพรคุยกัน

"ทำไมหละ"ออสถามอย่างแปลกใจ แพรเองก็เงียบฟังด้วยความสนใจเช่นกัน

"ก็ฉันวางแผนตั้งใจให้หมอนั่นล้มลายตั้งแต่แรกแล้วนี่"พอได้ยินออสกับแพรก็แปลกใจยิ่งกว่าเก่า

"ถ้างั้นทำไมถึงทำสัญญาร่วมมืออะไรนั่นหละคะ"แพรถามขึ้นทันทีที่ได้ยินเพราะถ้าสองพ่อลูกนั่นพังเธอกับน้องก็ไม่ต้องมาระแวงว่าจะโดนบังคับให้แต่งงานอีก ถึงแม้พ่อแม่เธอจะยังอาจจะพยายามหาผู้ชายคนอื่นมาให้ก็เถอะแต่ก็คงไม่หนักขนาดนี้

แน่นอนถึงจะอยู่ยิ่งใหญ่ในเมืองนี้แต่สำหรับธนาคารใหญ่ระดับฟินิกส์สามารถบีบให้ล้มได้ง่ายๆเลยเพราะงั้นออสเลยอยากรู้เหมือนกันว่าทำไมทำแบบนั้น

"ถ้าหมอนั่นกู้เงินไปแล้วจ่ายไม่ได้จะเป็นไงนะ"จูนถาม

"เอ่อ ธนาคารก็ฟ้องล้มละลายหรอ"ออสตอบ

"นั่นก็ใช่แต่เราจะเข้าไปยึดเอาทรัพย์สินของทางนั้นมาทั้งหมดด้วย ลองคิดดูสีหน้านายพงษ์ตอนรู้ว่าชื่อเจ้าของบริษัทพัฒน์พงษ์อสังหากลายเป็นชื่อนายดูสิคงสนุกไม่น้อยนะว่ามั้ย"พอพูดจบจูนก็ยิ้มกว้าง

พอฟังจบออสก็มองจูนแบบอึ้งๆ แต่ก็จริงไอ้พงษ์มันกร่างได้เพราะเงินกับธุรกิจของพ่อมันถ้าอยู่ๆพ่อมันล้มแถมบริษัทที่เป็นเจ้าของโดนยึดไปรับรองได้เลยว่าไม่ต้องถึงมือออสหรอกมีคนรอซ้ำมันอยู่เพียบเพราะมันทำคนอื่นเขาเอาไว้ไม่น้อย แม้แต่คนในแก๊งค์ก็คงถอยห่างอาจจะมีคนแทงมันข้างหลังด้วยซ้ำ

แล้วการที่ธนาคารจะยกบริษัทที่ยึดมาให้ออสก็ไม่ได้แปลกอะไรเพราะตอนนี้ออสถือว่าเป็นเจ้าของธนาคารเช่นกัน

"งั้นแพรก็ไม่ต้องหนีไปต่างประเทศแล้วไม่ใช่หรอแค่รอเวลาสักพักก็พอ"ออสหันไปหาแพรแทน

"ไม่หละ"แพรส่ายหน้า

"ฉันอยากไปเรียนต่ออยู่แล้วไม่ใช่แค่อยากจะหนีไปหรอก แต่ออสนายเป็นใครกันแน่ ถ้าธนาคารคิดจะยึดบริษัทของพงษ์ทำไมต้องยกให้นายด้วย"

"จำเรื่องปู่ฉันที่พึ่งติดต่อกันหลังเรียนจบได้มั้ยหละเขาเป็นเจ้าของธนาคารฟินิกส์หนะ"ออสตอบกลับยิ้มๆ เขาไม่ได้โกหกปู่เขาเป็นผู้นำของอิกดราซิลและอิกดราซิลเป็นเจ้าของธนาคาร การบอกแบบนี้มันง่ายอธิบายเรื่ององค์กร

"อ่า เดี๋ยวนะเจ้าของธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลกหรอ"แพรตอบรับเรียบๆ แล้วก็ชะงักไปก่อนที่จะหันมามองออสแบบอึ้งๆเหมือนตอนสมองคิดตามไม่ทันว่าออสพูดอะไรออกมา

"ถึงแล้วค่ะ"เสียงเจสที่เป็นคนขับหันมาบอกทั้งสามคน

"ฉันไม่ลงนะ"จูนตอบเธอไม่ได้รู้จักอะไรกับสุ แพรเองก็พึ่งรู้จักวันนี้เลยคิดว่าปล่อยทั้งสองคนไปส่งกันเองดีกว่า

หลังจากลงมาจากรถก็เห็นบ้านเดี่ยวขนาดเล็กแต่ก่อนที่ออสจะเดินไปกดออดประตูแพรก็จับมือเขาเอาไวก่อน

"รอก่อนอย่าพึ่งเรียกสุเลย"แพรพูด

"เอ่อทำไมหละ"

แพรเดินเข้ามาหาออสก่อนจะขยับหน้าเข้ามาใกล้ออสก็เข้าใจทันทีว่าแพรจะทำอะไร ผู้หญิงสวยๆอย่างแพรเขาไม่มีเหตุผลให้ปฏิเสธอยู่แล้วอสขยับเข้าไปประกบปากทันที

ออสเอื้อมมื้อไปโอบหลังแพรแล้วดึงมากอดแน่นทำให้หน้าอกแนบเข้ากับลำตัวทำให้ออสรู้สึกได้ถึงความนุ่มอย่างชัดเจน

หลังจากนั้นไม่นานแพรค่อยๆถอนริมผีปากออกมา ออสเองก็ปล่อยตัวแพรทำให้ลำตัวที่แนบกันอยู่ผละออกจากกัน

"นี่ออส แพรถือว่าเราคบกันแล้วนะ"หลังจากร่ายกายแยกออกจากกันแพรก็พูดถึงด้วยสีหน้าแดงๆ

"อืม"ตอนนี้มันชัดเจนอยู่แล้วว่าแพรคิดยังไงกับเขา ส่วนออสเองก็ชอบแพรอยู่แล้วแค่ก่อนหน้านี้รู้สึกว่าแพรไกลเกิดเอื้อม แต่ตอนนี้ความคิดนั้นได้หายไปแล้ว

"อะแฮ่ม"

เสียงกระแอมดังขึ้น ด้านข้างออสคิดว่าหน้าจะเป็นสุที่เห็นทั้งสองคนแล้วเดินออกมาจากบ้านแต่ว่าพอเขาหันไปก็ต้องใจหายวูบเพราะผู้หญิงที่ยืนอยู่นั้นไม่ใช่สุ

"วะ แวว มะมาได้ไง"

แพร