[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

“ คงยังไม่เหนื่อยกันหรอกใช่ไหม ”

นักศึกษาชั้นปีที่ 1 มองหน้าอาจารย์ผู้สอนในช่วงบ่าย การพักเที่ยงเมื่อครู่แทบไม่ทำให้พวกเขาฟื้นฟูความเมื่อยล้าเลยแม้แต่น้อย ทุกคนที่อยู่ในสถาบันไพร์มจะต้องเข้าร่วมสาขาฮันเตอร์ ต่อให้เป้าหมายของพวกเขาจะเข้าสู่สถาบันไพร์มเพราะต้องการเข้าสาขาเอนจิเนียร์หรือสาขาเล่นแร่แปรธาตุก็ตาม ทุกคนภายในสถาบันจะต้องต่อสู้ได้ทุกคน

“ เอาล่ะ สาขานี้ไม่มีอะไรยุ่งยาก เราจะเรียนแบบก้าวกระโดด หวังว่าทุกคนจะมีพื้นฐานช่วงมอปลายมาไม่มากก็น้อย  ขอบอกไว้ก่อนว่าสาขานี้ใช้คณิตศาสตร์และฟิสิกส์เป็นหลัก ตามมาด้วยเคมีเล็กน้อยเพราะจำเป็นต้องใช้สารบางอย่างผสมผสานไปกับเทคโนโลยีที่ต้องสร้าง  เรามาเริ่มด้วยหัวข้อแรกที่ทุกคนจะต้องทำเป็นกันก่อน ”

ยอร์ชมองดูหน้าจอกลางห้องด้วยท่าทางตื่นเต้น เพื่อนของเขากลับหอพักไปทบทวนข้อมูลรายละเอียดมอนสเตอร์แล้ว จึงมีเพียงแค่เขาที่กำลังนั่งเรียนสาขาเอนจิเนียร์ 

“ สิ่งที่ฉันจะสอนในวันนี้คือ เตาปฎิกรณ์ขนาดเล็ก ถ้าเข้าใจมันแล้วสามารถสร้างอะไรก็ได้ ”

นักศึกษาภายในห้องต่างพากันตะลึง เตาปฎิกรณ์คือหัวใจสำคัญที่ทำให้อุปกรณ์เกือบทุกอย่างทำงาน  อัลติเมทเกียร์แต่ละชิ้นจำเป็นต้องติดตั้งเตาปฎิกรณ์พลังงานขนาดเล็กเข้าไป แขนและขาของเขาก็เช่นเดียวกัน

ซึ่งข้อมูลการสร้างเตาปฎิกรณ์ไม่มีในเครือข่ายฟรี ทำให้เขาไม่รู้วิธีการสร้างฉบับสมบูรณ์ แต่หากให้ไอรีนวิเคราะห์ คงไม่ยากเกินไปเพราะเธอสามารถสร้างได้แม้กระทั่งนาโนเซลล์

หลังจากที่อาจารย์กวาดตามองดูนักศึกษาแต่ละคนที่เหมือนจะพร้อมรับข้อมูลแล้ว การบรรยายเกี่ยวกับเตาปฎิกรณ์ขนาดเล็กก็เริ่มต้นขึ้นในทันที

“ แกว่ายอร์ชจะถอนสาขาเอนจิเนียร์ออกไหม ”

คอปเปอร์หันไปถามเจฟด้วยใบหน้าสงสัย เขาอยากได้ความเห็นจากเพื่อนเนื่องจากว่ายอร์ชลงสาขาที่ไม่น่าจะผ่านได้ 

“ น่าจะไหวนะ  แกไม่เห็นคะแนนภาคทฤษฏีของยอร์ชเหรอ เต็มทุกอย่างเลย ”

“ นั่นสินะ ลืมไปเลยว่าคะแนนทฤษฎีของหมอนี่ก็เต็มทุกอย่าง แต่ยอร์ชเลือกสาขาเล่นแร่แปรธาตุด้วยนะ คิดว่าจะรอดหรือเปล่า ”

“ ตอบยาก ” ฮาร์ทเป็นคนออกความคิดเห็น เขาไม่แน่ใจเช่นกันว่ายอร์ชจะทนได้ไหม เมื่อมองไปยังนาฬิกาพบว่าเป็นช่วง 18.00 น. แล้ว ตอนนี้ยอร์ชคงกำลังเดินทางไปยังสาขาเล่นแร่แปรธาตุเพื่อยืนยันตัวตน

“ อาจารย์ครับ ผมเป็นนักศึกษาปี 1 ผมอยากทราบว่าจะต้องลงทะเบียนสาขาเล่นแร่แปรธาตุยังไงเหรอครับ ”

“ ตายจริง มีคนสนใจสาขานี้ด้วยเหรอเนี่ย ” 

ยอร์ชมองไปยังอาจารย์สาวสวมหมวกไหมพรมมีแว่นกลมๆสวมทับใบหน้าเล็กๆ  มองผิวเผินเขานึกว่าอีกฝ่ายเป็นเด็ก 10 ขวบ นอกจากเสื้อผ้าที่สวมใส่จะเป็นกระโปรงฟูฟ่องราวกับเด็กน้อย เธอยังมัดผมทวินเทลจนเขานึกว่าตุ๊กตา

“ โอ๊ะ ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีเพียงแค่ 1  ”

ยอร์ชหันมองไปด้านหลังมีนักศึกษาปี 1 ราว 20 คนกำลังเดินทางมายังตึกสาขาเล่นแร่แปรธาตุ ทุกคนที่เดินทางมาคุ้นหน้าเพราะเข้าเรียนสาขาฮันเตอร์เช่นเดียวกัน แต่ไม่มีใครเข้าเรียนสาขาเอนจิเนียร์เหมือนกันกับเขา

“ มาเร็วเด็กๆ จะได้ทำพร้อมๆกัน ”

นักศึกษาเห็นอาจารย์กวักมือเรียก หลายคนรีบวิ่งเข้ามาด้วยความไวกลัวว่าจะถูกหักคะแนน  เมื่อมองไปยังชายคนแรกที่ยืนอยู่ด้านหน้าอาจารย์พบว่าเป็นคนที่ลงเรียนสาขาพร้อมกันมากถึง 3  จากท่าทางของเขายังไม่เหนื่อยเลยแม้แต่น้อยหลายคนจึงสงสัยว่ายอร์ชทำได้อย่างไร  ต่อให้จะเป็นวันแรกเขาต้องเหนื่อยมากกว่านี้

“ เอาล่ะ ตามอาจารย์มาเลย อย่าแตกแถว อย่าจับอะไรโดยไม่ได้รับอนุญาต ไม่งั้นมือขาดอาจารย์ไม่รู้ด้วยนะ ”

เด็กนักศึกษากลืนน้ำลายลงคอแล้วเดินตามอาจารย์ตัวเล็กเข้าไปในตึก ตามทางเดินที่กำลังผ่านมีห้องที่ถูกสร้างจากกระจกหลายสิบห้อง

“ ห้องที่พวกเธอเห็นอยู่นี้เป็นห้องทดลอง มันถูกสร้างมาให้ทนต่อแรงกระแทกในระดับหนึ่ง แล้วก็สามารถป้องกันสารเคมีรั่วไหลได้ดีมากเลยแหละ ไม่นานเดี๋ยวพวกเธอก็จะได้เข้าไป ”

ยอร์ชมองดูคนที่อยู่ภายในห้อง จากรูปลักษณ์ทำให้เขารู้ว่าน่าจะเป็นรุ่นพี่ปี 2 และปี 3 กำลังวิจัยบางอย่างเกี่ยวกับสารเคมี

บางห้องที่เขาเห็นไม่มีใครอยู่ด้านในแต่กลับมีหลอดแก้ววางเอาไว้พร้อมคำเตือนห้ามเข้าใกล้  เขาจึงรู้ว่าที่นี่ไม่ได้มีไว้แค่วิจัย มันมีไว้สำหรับเก็บสารเคมีอันตรายเช่นเดียวกัน

“ เรามาถึงกันแล้ว ”

ยอร์ชกวาดตามองออกไปรอบๆ ห้องที่เขามาถึงเป็นห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีทางเดินมากมายเชื่อมต่อมาถึงที่นี่ 

“ ห้องนี้จะถูกเรียกว่าศูนย์กลาง เราทุกคนจะนำข้อมูลมาแชร์กันที่นี่และสามารถหาข้อมูลได้จากที่นี่เช่นเดียวกัน ฉันจะยังไม่พูดถึงห้องวิจัยส่วนตัวก็แล้วกันเพราะเทอมแรกของปี 1 หน้าที่ของพวกเธอคือเข้าใจข้อมูลให้ได้มากที่สุดแล้วจึงลงมือทำ แต่ถ้าใครรีบก็ให้เข้ารับการทดสอบกับฉัน เมื่อผ่านแล้วก็รับห้องวิจัยไปได้เลย มีหลายอย่างที่สามารถลองทำตามได้ ”

“ อาจารย์ครับ หากเข้าใจเนื้อหาในภาคทฤษฏีแล้ว มีเงื่อนไขในการวิจัยไหมครับว่าเราจะต้องทำอะไรบ้าง ”

ยอร์ชยกมือถามเขาอยากรู้เกี่ยวกับข้อจำกัดของสาขาแห่งนี้

“ เงื่อนไขมีอยู่แล้ว  ในแต่ละบทของเนื้อหาที่ทางสถาบันเตรียมเอาไว้ให้คือการสร้างสิ่งๆหนึ่งขึ้นมาด้วยสารเคมี เธอจะต้องทำมันให้สำเร็จ ถ้าทำครบทั้งหมดสามารถวิจัยอะไรก็ได้ ขอแค่มันไม่อันตราย ”

ยอร์ชพยักหน้ารับจากนั้นจึงลงทะเบียนกับอาจารย์ผ่านคอมพิวเตอร์ที่มีอยู่นับพันเครื่อง ที่นี่เป็นศูนย์กลางความรู้ของสาขาเล่นแร่แปรธาตุ ข้อมูลทุกอย่างที่ผ่านการวิจัยของนักศึกษาจะถูกแบ่งปัน ยอร์ชที่ลงทะเบียนเสร็จแล้วจึงเดินไปยังคอมพิวเตอร์ที่ว่างจากนั้นจึงล็อกอินเข้าไปดูเนื้อหาภายใน

“ ถึงฉันจะมีร้านค้ากาแล็กซี่ก็เถอะ แต่นี่มันจะสุดยอดเกินไปแล้ว ”

สิ่งที่ยอร์ชเห็นคือโพชั่นหลากหลายขนาด มีทั้งโพชั่นรักษา โพชั่นฟื้นฟูมานา โพชั่นฟื้นฟูพละกำลัง

โพชั่นสำหรับลบล้างค่าสถานะเฉพาะทางมีให้เห็นเต็มไปหมด สิ่งที่น่าตะลึงมากไปกว่านั้นคือยาที่มีผลต่อมอนสเตอร์  ที่นี่สามารถสร้างยาพิษที่ใช้สังหารมอนสเตอร์ได้

ยอร์ชจึงกดเข้าไปในร้านค้าระบบแล้วหัวเราะเบาๆ เขามองผ่านพวกมัน หากรู้ว่าในขวดโพชั่นมากมายมียาพิษที่ใช้สำหรับมอนสเตอร์อยู่ด้วย เขาคงไม่ต้องใช้ระเบิดเพียงอย่างเดียว

“ ตอนนี้ก็รู้แล้ว น่าจะเล่นงานพวกมันได้ง่ายขึ้น ”

หนังสือบทแรกเปิดขึ้นอ่าน สาขาเล่นแร่แปรธาตุไม่ได้เร่งรัดให้นักศึกษาต้องอ่านหนังสืออย่างหนัก  หนังสือแต่ละบทถูกออกแบบมาให้นักศึกษาสามารถทำความเข้าใจได้ในเวลาอันรวดเร็ว 

พวกเขาไม่จำเป็นต้องคิด แค่อ่านแล้วทำตามให้ถูกต้องก็เพียงพอ หลักสูตรเทอม 2 จึงจะเน้นในการคิดวิเคราะห์ เพื่อให้พวกเขาสามารถต่อยอดไปได้สูงมากยิ่งขึ้น

“ ไม่ต้องฝืนนะจ๊ะ ถ้าง่วงก็แค่กลับไปนอน ”

อาจารย์ยิ้มให้นักศึกษาแล้วเดินจากไป ใครที่มีแรงสามารถอ่านหนังสือที่นี่ต่อไปได้ ส่วนใครที่ง่วงสามารถกลับไปพักผ่อน นักศึกษาแต่ละคนไม่ได้กลับไปนอน พวกเขายังคงอ่านหนังสือด้วยความตื่นเต้น

ทุกอย่างเป็นความรู้ใหม่ทั้งหมด แต่ละคนที่รู้ว่าพวกเขาสามารถสร้างโพชั่นชนิดต่างๆได้ล้วนตื่นเต้นเพราะมันจะช่วยลดค่าใช้จ่ายได้มหาศาลแล้วยังสามารถขายแลกแต้มกับนักศึกษาคนอื่นๆได้

“ มันจะผิดสังเกตไปไหมนะถ้าฉันจะขอทดสอบเลย ”

ยอร์ชลูบคางตนเองเล็กน้อย หนังสือเรียนมีทั้งหมด 36 บท เขาทำความเข้าใจทุกบทแล้วจนรู้วิธีสร้างโพชั่น 36 ชนิดมันเป็นความรู้พื้นฐานที่ปูให้กับนักศึกษาแต่ละคน

ยอร์ชตกใจมากไม่น้อยเมื่อไอรีนระบุว่าโพชั่นทั้ง 36 สามารถนำไปต่อยอดได้มากมาย มันเหมือนกับหัวใจของโพชั่นชนิดต่างๆที่มีนับพันนับหมื่นชนิด

ไม่ใช่การเรียนแล้วนำไปทิ้ง นักศึกษาสามารถนำมันไปใช้ประโยชน์ในการวิจัยต่างๆได้เพราะโพชั่นทั้ง 36 ชนิดเป็นหนึ่งในส่วนผสมสำคัญ

เมื่อเห็นว่าเขามีเวลามาก อีกนานกว่าจะถึงเที่ยงคืน ยอร์ชจึงเข้าไปดูงานวิจัยต่างๆที่ถูกเปิดให้นักศึกษาทุกคนเข้าถึง ผลงานของนักศึกษาทุกชั้นปีล้วนแล้วถูกค้นดูจนกว่าจะไม่มีอะไรให้เขาเรียน